Ήταν μία καταστροφή। Το σπίτι που είχε στην πόλη το πούλησε. Ένα χωραφάκι που είχε από την γιαγιά τη Μάρμω, το πούλησε. Είχε πάρει και δάνειο όλα για τη «μεγάλη επένδυση». «Θα με θυμηθείς» του είχε πει ο ξάδελφος του ο Μήτσος. «Θα βρούνε, λεφτά, περιουσία και τα’ αγκόνια σου».
Στην αρχή όλα πήγαινα καλά. Βρήκε κι ένα σπίτι μικρό στο κέντρο της πόλης στο ενοίκιο. Μετά από κανένα χρόνο αρρωσταίνει ο γιός έπρεπε να κάνει εγχείρηση πενήντα χιλιάδες πήγε τα κατάφερε. Μετά ήρθε η γυναίκα κάτι γυναικολογικά προβλήματα στη αρχή. «Καρκίνος» του είπαν. Πάγωσε. Θα την άφηνε; Πήγε λάδωσε την εγχείρησαν και δύο φορές την εβδομάδα την πήγαινε για χημειοθεραπεία εκτός της πόλης γιατί το δικό τους το νοσοκομείο δεν μπορούσε. Εκεί γονάτισε. Δεν πειράζει σκέφτηκε θα βρουν περιουσία τα παιδιά.
Ώσπου έσκασε η «απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων». Έμαθε ότι είναι ένας «ταξιτζής», χωρίς όνομα που όλοι του έκαναν χάρη που υπάρχει, αλλά δεύτερης κατηγορίας άνθρωπος, κακός. Πήγε κι αυτός με τον ξάδελφο στα Τέμπη, έκλεισαν το δρόμο εκτός της Πέμπτης, που πήρε πάλι την γυναίκα του για χημειοθεραπεία. Το ίδιο θα κάνει και την Τρίτη – άμα χρειαστεί.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Varalis" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
