Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
Όταν ο ήλιος έκρυψε τις δικές του ακτίνες
και του ναού το παραπέτασμα σκίστηκε
τον θάνατο του Σωτήρα, ο Ιωσήφ βλέποντας
στον Πιλάτο προσήλθε και παρακαλούσε λέγοντας:
«Δος μου τούτον τον Ξένον
που ξενίζομαι βλέποντας πάνω του θανάτου, το ξένον
Δος μου τούτον τον ξένον
Αυτόν που φιλοξένησε τους φτωχούς και τους ξένους
Δος μου τούτον τον ξένον
Που οι Εβραίοι από φθόνο αποξένωσαν απ’ τον κόσμο
Δος μου τούτον τον ξένον
να τον κρύψω στον τάφο, γιατί ως ξένος δεν έχει που το κεφάλι να κλίνη
Δος μου τούτον τον ξένον
που η μάννα του βλέποντας τον νεκρό, φώναζε:
Γιέ μου και Θεέ μου, αν και σκίζονται τα σπλάχνα μου
κι η καρδιά μου σπαράζει βλέποντάς σε νεκρό
Παίρνω θάρρος βλέποντας την δική σου ανάσταση»
Και με αυτά τα λόγια παρακαλώντας τον Πιλάτο
ο ευσχήμονας παίρνει του Σωτήρος το σώμα
και με φόβο το τυλίγει σε σεντόνι και σμύρναν
και το θέτει στον τάφο Αυτόν που χαρίζει σε όλους
την αιώνια ζωή και το μεγάλο έλεος
Αποδοση: Ν.Βαραλής
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Varalis" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
