Δεν άντεξε άλλο τις τηλεοράσεις και ανέβηκε στην Δράκεια. Δεν πήγε πουθενά αλλού παρά στα κυπαρίσσια με τα ονόματα, όπως τα έλεγε. Ήταν τότε Δεκέμβρης του 43 τους μάζεψαν στο καφενείο και το πρωί, χαράματα τους έβαζαν ανά πεντάδες πάνω στο φράκτη με το πρόσωπο να κοιτάει το ρέμα. Κι από πίσω τους πυροβολούσαν εξ’ επαφής. Γέμισε ο τόπος αίματα, κρανία ανοιγμένα. Τώρα φύτεψαν 118 δέντρα και το κάθε ένα έχει το όνομα εκείνου που σκότωσαν. Δεν ήξερε και ο ίδιος γιατί θέλησε να πάει ειδικά εκεί. Άκουσε θόρυβο δίπλα και κατάλαβε. Μια BMW πέρασε γκαζώνοντας. Ο οδηγός πέταξε το τσιγάρο του, εκεί στα δέντρα……
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Varalis" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
