Η Άνοιξη που αρχίζει στα μικρότατα πράγματα "μια πόρτα άνοιγε και μύριζε ουρανός" που έλεγε ο Σινόπουλος. Εκεί ακουμπισμένο πάνω στο κρύο της ασβέστης δεν απαριθμώ όνειρα επιτυχίες και αποτυχίες αλλά εκείνο το ανεκπλήρωτο του ολοκληρωτικά χαμένου. Δεν αισθάνομαι προδομένος ως Έλληνας. Οσο θυμάμαι τον εαυτό μου αυτή την αίσθηση έχω. Η εξορία στα ενδότερα ενός επαρχιακού τρόπου σκέψης είναι πολύ χειρότερη από την Μακρόνησο. Αλλωστε διαφαίνεται πλέον αυτό που ο Agaben είχε γράψει για την προετοιμασία μιας κοινωνίας με πρότυπα στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Ο επαρχιάτικος τρόπος ζωής είναι ένας συνεχές μονόλογος που η μοναδική λέξη που ακούγεται είναι η λέξη "εγώ".
Κατ' τα άλλα πανηγυρίζουν τα Μ.Μ.Ε. που δανεισθήκαμε ακόμα μια φορά. "Καλύτερον οι έλληνες με τεντωμένη χείρα ψωμοζητούντες παρά προστάτας να΄' χομε" όπως έγραψε ο Κάλβος και για αυτό βρίσκεται θαμμένος στην Αγγλία. Το οικονομικό πρόβλημα αντί να επιλυθεί με την αλλαγή του συστήματος αξιών γίνεται προσπάθεια να συντηρηθεί κρατώντας τις αξίες που το γέννησαν. Μέχρις τον επόμενο κύκλο.
Διάβαζα σήμερα για τον Γρκιγκόρι Πέρελμαν από τη Ρωσία. Ο μαθηματικός που κατάφερε να λύσει την περίφημη "υπόθεση Πουανκαρέ", που για να ελέγξουν την εγκυρότητά της μελέτης των 500 σελίδων χρειάστηκε να εργαστούν επί τέσσερα χρόνια.
Σε αυτόν προσφέρθηκε το βραβείο Φιλτς ανάλογο του βραβείου Νόμπελ. Ο ρώσος επιστήμονος όμως δεν το παρέλαβε ποτέ ούτε και το χρηματικό ποσό που το συνόδευε. Παραιτήθηκε μάλιστα από τη θέση του στο Πανεπιστήμιο. Σε μια δήλωση του είχε πει "δεν με ενδιαφέρουν τα χρήματα και η δόξα. Δεν θέλω να με επιδεικνύουν λες και είμαι κανένα ζώο σε ζωολογικό κήπο. Όχι μόνο δεν είμαι ήρωας των μαθηματικών, αμφιβάλλω κι όλας αν είμαι καν τόσο καλός μαθηματικός."
Ο Γκριγκόρι παραμένει άνεργος και το Ινστιτούτο Μαθηματικών Κλέει αποφάσισε να του απονείμει το χρηματικό έπαθλο του ενός εκατομμυρίου δολαρίων επειδή έλυσε ένα από τα "επτά προβλήματα της χιλιετίας". Κι αυτό το βραβείο όμως το αρνήθηκε.
Βέβαια για τους πολιτικούς, για τα περιοδικά life style αυτό το παράδειγμα προκαλεί ασφαλώς θυμηδία. Καλός ο Γκριγκόρι για να γεμίσει λίγο κάποιο περιοδικό, καμιά είδηση στην τηλεόραση αλλά μέχρις εκεί. Ούτε βεβαίως μπορούν να καταλάβουν τι θέλουν κάποιοι διάσημοι επιστήμονες αστροφυσικοί, ναυπηγοί, φυσικοί και περιτρέχουν ακούρευτοι τα μοναστήρια του Άθω κάνοντας ταπεινωτικές δουλειές. Μαγειρεύοντας, κόβοντας χόρτα και άλλα τέτοια…
Ο κάθε ένας συγκροτεί με το σύνολο του λόγου του (λέξεις, νους, οράματα, υποσυνείδητες εικόνες) έναν ολόκληρο κόσμο. Λογικά του καθενός ο κόσμος είναι διαφορετικός. Αλλά επειδή θέλουμε να κατοικούμε στο ίδιο όνειρο αναγκαστικά τρεφόμαστε με τα ίδια οράματα. Η φυλακή μας γίνεται μανία ενάντια σε όσους κατοικούν στον πραγματικά δικό τους κόσμο. Κι όμως αυτοί και μόνο αυτοί μας επιτρέπουν ακόμα να υπάρχουμε περιφέροντες ανόητα όνειρα και κομπασμούς σε ένα κόσμο που κλείνει τα φώτα του για να υπάρξει...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Varalis" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
