Καρτέρι θανάτου ανήμερα της γιορτής της….' πιο κάτω "ο θάνατος της έστησε καρτέρι" "Την σκότωσε ο δρόμος καρμανιόλα" Είναι ένα πραγματικό γεγονός που συνέβη χθες στον Βόλο. Μια κοπέλα 20 χρονών επέβαινε σε μια μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ένας φίλος της, ο οποίος δεν ήταν από τον Βόλο. Στον περιφερειακό ανέπτυξε ταχύτητα όπως κάνουν όλα τα αυτοκίνητα ιδιωτικά και επαγγελματικά παρά τις πινακίδες που υπάρχουν. Ο περιφερειακός δεν έχει ολοκληρωθεί. Στο τέλος του δρόμου δεν υπάρχει σήμανση παρά μόνο μπάζα. Η συνεπιβάτης δεν είχε κράνος ενώ ο οδηγός - ο οποίος σώθηκε - είχε κράνος. Άρα λοιπόν πιο καρτέρι θανάτου; Αρα λοιπόν "δρόμος καρμανιόλα"; Εδώ πρόκειται για μια στυγερή δολοφονία στην οποία εμπλέκονται:
- Το ΥΠΕΧΩΔΕ γιατί τόσα χρόνια δεν πληρώνει, επιλέγει "ακατάλληλους" εργολάβους και το έργο δεν ολοκληρώνεται.
- Η Ν.Α.Μαγνησίας και η Δημοτική αρχή Βόλου και Νέας Ιωνίας που θα έπρεπε να εγκαταστήσουν πινακίδες παντού όπου έχουν δικαιοδοσία της ότι στο δρόμο "Εισέρχεστε με δική σας ευθύνη καθώς δεν έχει ακόμα επίσημα παραδοθεί" . Θα έπρεπε να οργανώσουν ημερίδες και κινητοποιήσεις έτσι ώστε να τελειώσει ο δρόμος. Κι αν δεν μπορεί να τελειώσει με ευθύνη δική της να τοποθετήσει τεράστιες φωτισμένες πινακίδες στα μπάζα που να ειδοποιούν ότι ο δρόμος τελειώνει εκεί.
- Η τοπική κοινωνία της οποίας της έχουν δολοφονήσει πέντε παιδιά επάνω στον περιφερειακό και χαχανίζεται ασυστόλως μιλώντας για τα μεγάλα ιδανικά της φυλής στα 1000 και παραπάνω τσιπουράδικα της περιοχής εντείνοντας ακόμα περισσότερο το πρόβλημα της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ. (Μην ξεχνάμε ότι τον Αύγουστο μεθυσμένος οδηγός παρέσυρε και δολοφόνησε μια δεκαπεντάχρονη μαθήτρια και διέλυσε τη μητέρα της σε κεντρικό δρόμο της πόλης)
- Η τροχαία, η οποία έχει ελλείψεις προσωπικού και έχει σταματήσει εδώ και καιρό τους ελέγχους για κράνη με αποτέλεσμα οι περισσότεροι πλέον να κυκλοφορούν χωρίς κράνη.
- Ο οδηγός και η συνεπιβάτης ο πρώτος γιατί δεν ήξερε το δρόμο και έτρεχε και η δεύτερη γιατί ανέβηκε χωρίς κράνος.
Χρησιμοποιώντας τον όρο "καρτέρι θανάτου" σημαίνει ότι όλοι οι παραπάνω δεν είχαν καμία απολύτως ευθύνη αλλά ο ίδιος ο θάνατος ευθύνεται γιατί έχει αρχίσει η κυνηγετική περίοδος και στήνει καρτέρια. Δυστυχώς οι συνάδελφοι δεν αντιλαμβάνονται ότι ένα μεγάλος μέρος της ευθύνης για αυτή την τραγική κατάσταση που ζούμε έχουμε μέρος και εμείς οι ίδιοι. Οι δημοσιογράφοι δεν περιγράφουν την κρίση αποτελούν συστατικό στοιχείο της κρίσης. Γιατί; Για τον απλούστατο λόγο ότι κάθε μορφή υλικής πραγματικότητας πριν γίνει έτσι είναι σκέψη. Και κάθε σκέψη είναι δομημένη σαν λόγος. Οι δημοσιογράφοι χειρίζονται τον λόγο και με τέτοιου είδους φράσεις απαλείφουν τις ευθύνες και δημιουργούν μια ανεύθυνη πραγματικότητα , στην οποία όλοι βεβαίως ενεχόμεθα.
Θα μπορούσαν λοιπόν να περισώσουν την πραγματική ιστορία Να περιγράψουν πως γεννήθηκε η Δήμητρα που έφυγε, πως οι γονείς της δεν κοιμόντουσαν τα βράδια όταν αυτή ήταν άρρωστη. Να περιγράψουν την πρώτη μέρα της στο σχολείο. Την αγωνία της, την ελπίδα και τους φόβους της. Να περιγράψουν το άγχος των γονιών τους να βρούνε λεφτά να πληρώσουνε τα φροντιστήρια, τα ξενύχτια τα δικά της να τελειώσει το σχολείο. Να περιγράψουν τα όνειρά της για την δική της οικογένεια. Το πώς άλλαξε το πρόσωπο του πατέρα μόλις είδε την κόρη του να γίνει γυναίκα. Να μιλήσουν για όλα αυτά που σχεδίαζε, για όλα αυτά που ήθελε, για όλα αυτά που επιθυμούσε. Γιατί δεν πεθαίνει ένας άνθρωπος. Στην πραγματικότητα πεθαίνει ένας ολόκληρος κόσμος που δεν ολοκληρώθηκε και που τον είχαμε ανάγκη.
Γιατί δεν ξέρουμε ποιος μεγάλος πολιτικός θα μπορούσε να γεννηθεί από αυτή τη γυναίκα, ποιος μουσικός, λογοτέχνης, φιλόσοφος.. Και δυστυχώς δεν θα μάθουμε ποτέ. Θα μείνουμε μόνο στο στείρο παράθεση γεγονότων, στα στοιχεία και τους αριθμούς και θα αναρωτιόμαστε για τον εκφασισμό της καθημερινότητας. Μα εμείς οι δημοσιογράφοι τον δημιουργούμε, εμείς τον παράγουμε και εμείς τον θέλουμε. Και να αφήσουμε τις αστειότητες ότι τα μέσα χρηματίζονται . Βεβαίως χρηματίζονται. Το τι θα γράψει κανείς μέσα σε εκατό λέξεις είναι ελεύθερος να το κάνει…. Κι αν δεν τον αφήνουν ας τα γράψει το δίκτυο. Σήμερα όσο ποτέ την ελευθερία μας κανείς δεν μπορεί να στερήσει.
Όσο για μας ας προσέχουμε γιατί ο Θάνατος αφού έστησε καρτέρι στα μπάζα τώρα μπορεί να πάει παντού.. Ο Θάνατος έστησε καρτέρι σε σουβλατζίδικο (δηλητηριασμένο κρέας) Ο Θάνατος έστησε καρτέρι στο Νοσοκομείο ( μολυσμένα εργαλεία, ασθενοφόρα που δεν μπορούν να περάσουν τους δρόμους).
Ο Θάνατος σε ρόλο κυνηγού και τα αθώα θύματα να στοιβάζονται σωρό μετά βεβαίως από ένα καλό μεσημεριανό στα τσιπουράδικα…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Varalis" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
