Στης αίθουσας το βάθος χάνεται η σκόνη, η ζέστη
της μεσημβρινής παλίρροιας σβήνει
καπνός σαν όνειρο τυλίγεται, η μέρα προχωράει
αργά, αργά.
Ο λαφρός άνεμος μοιάζει νά 'χει με το λωτό ειρηνέψει,
μαζί του φέροντας την ευωδία, σηκώνει
την κουρτίνα
Χουάνγκ Γιου - Τσάο (ποιήτρια από την Κίνα,16ος αιώνας)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Varalis" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »

