του Κ. Πανταζάρα
Τα 3-Κ
Ήταν μια κοινωνική εκδήλωση όπου Καθήμενοι Καλοπροαίρετοι Καλοφαγάδες ανέλυαν την επικρατούσα κατάσταση μετά από το ..party στις 7 του Μάρτη. Ξαφνικά πέφτει συνθηματικά στο τραπέζι, λες και αποτελούσε απ’ ότι καταλάβαινα, το κλειδί για κάθε κλειδαριά, ή κάτι σαν «σουσάμι άνοιξε» για όλες τις χρυσοφορτωμένες σπηλιές, ένας συνδυασμός αριθμού-γράμματος. 3-Κ ! …
Προσωπικά δεν αντιλήφθηκα αμέσως την σημασία του. Τι να σημαίνει 3-Κ; αναρωτήθηκα. Κομουνιστικό Κόμμα Κίνας; δεν μπορεί, μονολόγησα, τα παιδιά εδώ είναι… από καλές οικογένειες. Προσπάθησα να κάνω συνδυασμούς, οδηγήθηκα στα αρχικά του πρωθυπουργού, αλλά δεν έβγαλα άκρη. Τα ’βαζα με τον εαυτό μου γιατί άκουσα τη μαμά μου και δεν ήθελα να είμαι περίεργος εκείνο το βράδυ. Τελικά μ’ έφαγε η απορία. Το βράδυ στο σπίτι μου δεν μπόρεσα να κοιμηθώ. Κάπου θυμήθηκα ότι στο αρχείο μου με τους «Μικρούς Σερίφηδες» είχα ένα τεύχος του 1969 που έλεγε μια ιστορία για κάποια ράντζο με παρόμοιο όνομα, αλλά ούτε εκεί βρήκα άκρη. Δεν κρατήθηκα και τηλεφώνησα κοντά στο ξημέρωμα σε κάποιον που είχα περισσότερο θάρρος να ξυπνήσω. –Τι είναι επιτέλους το σύνθημα 3-Κ που συνέχεια αναφέρατε στο τραπέζι χθες ρε μεγάλε; τον ρωτώ. Και αυτός απάντησε πριν καλά-καλά ξυπνήσει και με …καλημερίσει απ’ την καλή: «Κολλητός – Κουμπάρος – Καθηγητής».
Έκλεισα γρήγορα το τηλέφωνο και ήρεμος πια παραδόθηκα στην αγκαλιά του Μορφέα. Ονειρεύτηκα σατανικούς Καιροσκόπους Καρεκλοκένταυρους Καταχραστές που είχαν χάσει την εξουσία τους και Κατηγορούμενοι Κολοσσιαίων Κακουργημάτων έσκυβαν το κεφάλι μπροστά στο Καινούριο Καθαρό Καθεστώς που επανέφερε την αξιοκρατία και την δικαιοσύνη και τη διαφάνεια….Και Κοιμήθηκα Κατά-ευχαριστημένος.
Έλα μου ντε που σε λίγο πλάκωσαν στο όνειρό μου Κολλητοί, Κουμπάροι και Καθηγητές. Και να σου χαμός για διορισμούς, για το ποιος είναι ο καταλληλότερος, για ποια θέση αξίζει το κόπο να καταλάβουν, πού έχει προμήθειες, επιτροπές, αργομισθίες, συμβάσεις, ταξίδια, προβολή, τζάμπα μαγκιά…κλπ κλπ. Και να λεν οι μεν στους δε: “εμείς είμαστε της εμπιστοσύνης τους”, οι άλλοι: “εμείς είμαστε αδελφοπoιητοί” και οι τρίτοι: “εμείς τα ξέρουμε όλα, είμαστε αναντικατάστατοι και άμα λάχει χρεωνόμαστε ανέξοδα και κάθε πολιτική γκέλα και …μην τον είδατε τον Παναή και όλα καλά-όλα ωραία”…
Ξύπνησα κάθιδρος. Κάθισα στο μαιμουδοκρέβατό μου. Συνήλθα… και σιγά-σιγά όλα άρχισαν να μου φαίνονται πλέον τόσο ξεκάθαρα! Γιατί τελικά μπροστά μου δεν είχα 2, δεν είχα 3, αλλά είχα 1013-Κ.
… Καχυποψία, Κινδυνολογία, Κακομοιριά, Κακεντέχεια, Καρμιριά, Κόμπλεξ, Κατωτερότητα, Κενότητα, Κοροϊδία, Κοκορέματα, Κοκορομαχίες, Κ…., Κ…., Κ…
Κι απ’ όλα αυτά τα Κ, η τριάδα που στη σκέψη μου ταίριαζε καλύτερα δεν ήταν το παρασύνθημα του φίλου μου «Κολλητός – Κουμπάρος – Καθηγητής». Για μένα, τα 3-Κ ήταν τελικά:
«Κακέκτυπον Κολασθέντος Καθεστώτος»
Η μαϊμού
(Ακολουθεί Μουσικό διάλειμμα)
…Δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι, χόρεψε τώρα γύφτισσα καρδιά…
…Πήδα-πήδα μαϊμού, φουκαριάρα μαϊμού γερασμένη…
…Γι αυτή, γι αυτή τη μαϊμού που υποκλίνεται μετά το χορό…
…Χειροκροτήστε άλλη μια, ευχαριστώ…
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Panda-πάντα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
