Οδηγούσα, κατά την αγαπημένη μου συνήθεια. Μου αρέσει πάρα πολύ να οδηγώ. Οδηγώ ώρες ατελείωτες, για κάποιο λόγο που δεν ξέρω είναι μια συνήθεια που με ξεκουράζει. Οδηγούσα και σήμερα, όταν λέω στον εαυτό μου: "μη συνεχίζεις ευθεία, στρίψε από εδώ!". Πεινούσα και ένας φούρνος που φτιάχνει ωραία τυρόπιτα ήταν εκεί κοντά.
Με ταχύτητα λοιπόν, βγήκα από τον δρόμο ταχείας κυκλοφορίας και "έκοψα". Λίγα τετράγωνα πιο πέρα, πριν να καταλάβω τι γίνεται, ένα αυτοκίνητο παραβίασε stop και έπεσε πάνω μου.
Ήταν ένα δυνατό μπαμ.
Στα θετικά της υπόθεσης, η κοπέλα που οδηγούσε σταμάτησε και διευθετήθηκε πολύ ειρηνικά το θέμα, ακολουθώντας όλα τα διαδικαστικά. Τώρα με έχουν βάλει να μετράω και να κάνω πράξεις για να βεβαιωθούμε ότι το κεφάλι μου δεν στουμπήχτηκε πολύ.
Πολλά φιλιά!
PS: Πώς ανακοινώνεις στην οικογένεια ότι είχες ένα γερό crash; Παίρνεις τηλέφωνο και λες: "Μπαμπά γεια σου. Καταρχάς να σου πω ότι είμαι μια χαρά. Κατά δεύτερον είχα ένα τρακάρισμα, δεν έφταιγα εγώ, αλλά το αμάξι έγινε χάλια, μπλα, μπλα, μπλα".
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Leave Your Myths" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
