Είμαι ένας άνθρωπος που έχω αγαπήσει και έχω αγαπηθεί πολύ. Είναι σκόπιμο να σταθώ στην δομή της τελευταίας μου πρότασής η οποία διαχωρίζεται σε δύο μέρη: 1. έχω αγαπήσει και 2. έχω αγαπηθεί. Δεν είναι τυχαίο που η πρόταση αυτή χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη.
Ακόμη και αν θέλεις να αμφισβητήσεις εμένα, δεν φαντάζομαι ότι έχεις κάποια πρόθεση να αμφισβητήσεις την φυσική. Ο Νεύτωνας στον τρίτο του νόμο διατύπωσε το αυτονόητο: Οι δυνάμεις στην φύση εμφανίζονται σε ζεύγη. Και βέβαια, ποιοι είμαστε εμείς που θα αμφισβητήσουμε ότι η αγάπη είναι μια υπερδύναμη; Κυρίως όμως: ποιοι είμαστε εμείς που θα αμφισβητήσουμε τον Νέυτωνα;
Η ξινισμένη μου μούρη συνεχίζει να υφίσταται όταν μιλάω με κορίτσια, όπως η - πολύ αγαπημένη κατά τα άλλα - φίλη μου Βίκυ. Η Βίκυ είναι μία 40άρα η οποία επί 20 χρόνια αγαπά τον ίδιο άνθρωπο, από τον οποίο δεν λέει να ξεκολλήσει. Πέρυσι το καλοκαίρι, όταν κάναμε τις διακοπές μας σε ένα νησί, με είχε βγάλει από τα ρούχα μου, όταν μου έλεγε πως φέρθηκα πολύ σκληρά στον προηγούμενο σύντροφό μου που τον ξεπέρασα τόσο γρήγορα και ότι μάλλον δεν τον αγάπησα ποτέ πραγματικά. Αντιθέτως η ίδια έχει νιώσει την αληθινή αγάπη επειδή επί δύο δεκαετίες καθόταν να της διαλύει την ζωή ένας άντρας τον οποίο μονίμως συγχωρούσε και δεχόταν πίσω. Η Βίκυ λοιπόν αγάπησε πραγματικά, βαθιά και χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα.
Ωραία, θα σου πω εγώ τώρα πώς έχουν τα πράγματα. Η Βίκυ είναι ένα ανασφαλές κορόιδο που κάθισε και συνεχίζει να κάθεται να της διαλύσει την ζωή ένας άντρας που δεν την αγαπά. Κάθε φορά που της λέω τι πρέπει να κάνει, με ακούει για λίγο καιρό και μετά μου τηλεφωνεί για να μου πει ότι δεν άντεξε, λύγισε και του τηλεφώνησε. "Αν ξαναγυρίσει είμαι έτοιμη να τον συγχωρήσω. Η αγάπη μου είναι πολύ δυνατή". Η βλακεία σου να δεις πόσο δυνατή είναι.
Αυτή είναι η γυναίκα-θύμα. Αυτοί είναι οι άνθρωποι θύματα. Οι άνθρωποι που αγαπούν και δεν περιμένουν αντάλλαγμα. Ποιο είναι το αντάλλαγμα; Μα τι αφελής ερώτηση είναι αυτή . . . Τι άλλο μπορεί να θέλεις όταν αγαπάς; Τι άλλο μπορεί να θέλεις από έναν άνθρωπο στον οποίο προθυμοποιείσαι να δώσεις τα πάντα . . . Να δείξεις το καλύτερό σου πρόσωπο, να θέλεις να γίνεις ένα καλύτερο άτομο, να έχεις μία καλύτερη και πιο όμορφη προσωπικότητα: αγάπη. Ναι, αυτό είναι που πρέπει να περιμένεις ως αντάλλαγμα όταν αγαπάς. Αγάπη.
Διότι όταν αγαπάς και δεν παίρνεις πίσω την αγάπη που δικαιούσαι τότε γίνεσαι ένας άνθρωπος δυστυχισμένος, μια προσωπικότητα ανολοκλήρωτη. Η αγάπη που πρέπει να περιμένεις ως αντάλλαγμα δεν αφορά μονάχα τις ερωτικές σου σχέσεις. Αφορά κάθε σχέση της ζωής σου και οπωσδήποτε τις φιλίες σου. Είναι νομίζω ξεκάθαρο στο δικό μου μυαλό ότι η φιλία είναι η σημαντικότερη όλων των σχέσεων. Οι άνθρωποι μου, μου το έδωσαν αυτό καλά να το καταλάβω τα τελευταία χρόνια. Οι άνθρωποι που μου δίνουν αγάπη και στους οποίους πρέπει και εγώ να δίνω αγάπη. Λένε ότι στην ζωή δεν υπάρχουν πρέπει. Μαλακίες. Φυσικά και υπάρχουν. Αυτό είναι ένα από τα "πρέπει" της.
Το μόνο που θα κατορθώσεις αν υποστηρίζεις στην πράξη την "άνευ όρων αγάπη" θα είναι να γίνεις ένας γραφικός χαρακτήρας. Είναι πολύ σημαντικό βέβαια, να προσέχεις πού ανταποδίδεις την αγάπη σου αυτή. Πρέπει να είσαι σίγουρη ότι η αγάπη που δίνεις είναι αντάλλαγμα σε μία άλλη αγάπη, πέρα για πέρα πραγματική. Ότι αυτός ο άνθρωπος που αγαπάς δεν είναι άπιστος. Ότι ο φίλος που νοιάζεσαι δεν θα περάσει από δίπλα σου χωρίς να σου πει καλημέρα. Ότι ο γκόμενος που εσύ βλέπεις σαν κάτι σοβαρό στη ζωη σου, δεν σε θεωρεί παιχνιδάκι στην σκακιέρα του. Για αυτούς υπάρχει η πυρά. Για όλους τους υπόλοιπους, και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αξίζουν την αγάπη σου και θέλουν να σου δώσουν τη δική τους, υπάρχει η αγάπη που γεννά αγάπη: το μοναδικό και δικαιότερο αντάλλαγμα.
Πολλά φιλιά!
PS1: Εδώ μπορείτε να δείτε την συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο ένθετο Culture της εφημερίδας Κόσμος του Επενδυτή. Ευχαριστώ τους Μοντέρνους Καιρούς για την όμορφη και σοβαρή προβολή που κάνουν στο Άγ(ρ)ιοΈγκλημα.
PS2: Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Κώστα Νίκα για το άρθρο που έγραψε για το "Άγ(ρ)ιο Έγκλημα στην Αθωνική Πολιτεία" και για εμένα. Θα το βρείτε στο blog του σε αυτό το link αλλά και προσεχώς στις εφημερίδες της Μαγνησίας, που ο Κώστας το έδωσε για δημοσίευση. Ο Κώστας πολύ συχνά δίνει το παρόν με άρθρα του στον τοπικό τύπο και ήταν μεγάλη τιμή να γράψει και για το βιβλίο μου. Κώστα, ένα μεγάλο ευχαριστώ για την πολύ ωραία δουλειά σου!
PS3: Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Γιώργο Καρεκλίδη και τον Δημήτρη Καρεκλίδη για την στήριξή τους και για την σημαντική πρόταση που μου έκαναν να παρουσιάσουμε το Άγ(ρ)ιο Έγκλημα, μια τιμητική πρόταση στην οποία δεν θα μπορούσα να πω όχι. Σύντομα θα σας πω περισσότερα.
PS4: Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Άνεμος για την ανάρτηση που έκανε στο blog του [anemos5.blogspot.com] για το Άγ(ρ)ιο Έγκλημα. Όχι όμως μονάχα για αυτό. Τον ευχαριστώ γενικότερα για όλη του την βοήθεια και στήριξη. Ξέρει αυτός.
PS5: Το δίδυμο athina-μαρία αποφάνθηκε: το Πάσχα πρέπει να πάμε στην Τυνησία. (Angelika θες να έρθεις;) Με το μυαλό μου, βρίσκομαι ήδη στην έρημο της Σαχάρα, ακούγoντας το wish you were here και κοιτάζω την δύση του ηλίου. Και νιώθω υπέροχα.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Leave Your Myths" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
