Ξεκινώντας αυτό το blog, περίπου τέσσερις μήνες πριν, στην παρέα ήμουν εγώ και μερικοί φίλοι μου. Η θεματολογία του LeaveYourMyth είναι τέτοια που με έκανε να πιστεύω πως οι αναγνώστες που θα έρχονταν εδώ θα ήταν κορίτσια ηλικίας 15 έως 25 ετών. Μου έχει μείνει ακόμη και τώρα η ιδέα αυτή και αρκετές είναι οι φορές που όταν γράφω τα κείμενά μου έχω στο νου μου το συγκεκριμένο target group και αναφέρομαι σε εσάς, προσφωνώντας σας "κορίτσια".
Οι αναγνώστες του blog αυξήθηκαν λοιπόν αλλά τα κορίτσια που φανταζόμουν δεν ήρθαν ποτέ. Στη θέση τους ήρθαν ορισμένες δυναμικές, κατασταλαγμένες και εύστροφες γυναίκες και - προς μεγάλη μου χαρά - πολλοί άντρες. Άντρες τις ηλικίες των οποίων δεν μπορώ να ξέρω, τα γραφόμενά τους όμως μου δίνουν να καταλάβω ότι δεν πρόκειται για πιτσιρίκους. Κάπως έτσι έφτασε η ώρα που αναρωτήθηκα: Τι κάνουν όλοι αυτοί οι άντρες σε ένα blog που πραγματεύεται θέματα σχέσεων;
Είναι επίσημο λοιπόν, αναγκάζομαι και εγώ να το παραδεχτώ. Και να το πω σε όλες σας (όσες με διαβάζετε τουλάχιστον, is there any women out there?): Το γεγονός ότι οι άντρες δεν έχουν καμία όρεξη να ακούνε τις υστερικές και δίχως σταματημό γκρίνιες και κρεβατομουρμούρες, δεν σημαίνει ότι δεν θέλουν να μιλάνε για σχέσεις! Άνθρωποι είναι και αυτοί, έχουν απορίες, προβληματισμούς (έχουν πολλούς τέτοιους, ναι) και θέλουν να μιλήσουν κάπου για αυτά.
Από την φύση του ο άντρας θέλει να φαίνεται δυνατός. Ένας φίλος μου είπε κάτι που μου έκανε πραγματική εντύπωση. Οι γυναίκες, μου είπε, δεν επιλέγονται ως πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών διότι σε περίπτωση ατυχήματος έχει αποδειχθεί ότι οι άντρες, ωθούμενοι από το ένστικτο τους θα εγκαταλείψψουν την επιχείρηση και θα τρέξουν να βοηθήσουν την γυναίκα που θα χρειάζεται βοήθεια, συμπεριφορά που δεν θα δείξουν απέναντι σε έναν άντρα. "Ο άντρας είναι δυνατός, μπορεί να τα καταφέρει", θα τους πει το υποσεινήδητο. Ο άντρας λοιπόν είναι δυνατός και όποιος είναι δυνατός θέλει και να φαίνεται. Και ένας άντρας που μιλάει με τους φίλους του για σχέσεις κλαψουρίζοντας, όπως κάνουμε εμείς οι γυναίκες, δεν φαίνεται δυνατός.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι αντρικές κουβέντες για σχέσεις εξαντλούνται σε φράσεις όπως "της πέταξα τα μάτια έξω" ή "η γκόμενα έχει ωραία μπαλκόνια". Όταν όμως οι άντρες νιώθουν ότι δεν θα δεχτούν άρνητική κριτική ή όταν νιώθουν πως μπορούν να εμπιστευτούν τον άνθρωπο που βρίσκεται απέναντί τους, τότε . . . τότε είναι απολαυστικοί συνομιλητές και έρχονται στην κουβέντα γεμάτοι απορίες, σαν τους μαθητές που προσπαθούν να καταλάβουν την άλγεβρα.
Όσοι επισκέπτεστε το LeaveYourMyth έχετε την ευκαιρία να διαβάζετε τα σχόλια που αφήνουν οι φίλοι αναγνώστες, οπότε δεν έχει νόημα να αναπαράγω τα λέγόμενά τους. Θα αναφέρω όμως κάποιες κουβέντες που είχα κατά καιρούς με άντρες σε φιλικές συζητήσεις. Πρέπει να αναφέρω ότι στις περισσότερες από αυτές τις συζητήσεις μιλούσα ελάχιστα διότι οι φίλοι μου δεν με άφηναν να πάρω σειρά, χείμαρος σκέτος όσα έβγαιναν από μέσα τους.
- Την παραμονή των Χριστουγέννων ο Αλέξης μου έλεγε τον πόνο του για την άκαρδη πρώην του που τον χώρισε με σκληρό τρόπο και εκείνος ήταν για πολλούς μήνες εξαρτημένος από εκείνη. Δέχτηκε ακόμη και παίξει δεύτερο ρόλο στη ζωή της όταν αυτή έκανε νέα σχέση. Τώρα το είχε μετανιώσει γιατί ένιωθε θύμα και ήταν αποφασισμένος να πάει την ζωή του παραπέρα. Τον άκουγα με ενδιαφέρον για δύο ώρες, πίνοντας martini και τρώγοντας creme brule.
- Ο Τάκης μου μιλάει συχνά για τον επικείμενο γάμο του και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με τον κουνιάδο του. Μου αναφέρει συχνά πόσο αγαπάει την αρραβωνιαστικιά του, αλλά μου εκφράζει τους προβληματισμούς του για το νεαρό της ηλικίας του (είναι 30 ετών) και για το αν αυτή η κίνηση θα του βγει σε καλό. Αυτή η συζήτηση γίνεται απαραιτήτως μια φορά την εβδομάδα. Σε λίγο καιρό παντρεύεται, οπότε πιστεύω πως θα ησυχάσω.
- Ο Κώστας, ένα πολύ εμφανίσιμο παιδί, μου έκανε πριν λίγες εβδομάδες παράπονα γιατί δεν υπάρχει γυναίκα που να την πλησιάζει και να μην τον κοιτάζει με ξινισμένη μούρη. "Πώς να συμπεριφερθώ ΔΕΝ ξέρω. Κάποτε ήταν απλούστερο, τώρα μου φαίνεται πως οι γυναίκες έχουν γίνει πολύ απόλυτες". Περίεργο μου φαίνεται γιατί ο Κώστας είναι ωραίο και καλό παιδί. Ας αναφέρω λοιπόν κάτι που έχω ξαναπεί: Κορίτσια μου, το ξινισμένο ύφος ταιριάζει στην Τατιάνα Στεφανίδου. Αυτό που πρέπει να κάνετε για να σας πλησιάσει ένας άντρας είναι να χαμογελάτε και να δείχνετε ενδιαφέρον για όσα σας λέει. ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ.
Τα συμπεράσματα που έχω βγάλει από κουβέντες τέτοιου είδους, τα συζητάμε και θα τα συζητάμε κατά καιρούς εδώ, αλλά σας δίνω μια συνοπτική λίστα και τώρα:
- Οι άντρες κλαίνε, αλλά όχι δημοσίως. Σπάνια το παραδέχονται. Εισήμως οι άντρες δεν κλαίνε. Στην πραγματικότητα πονάνε και κλαίνε. Είναι σημάδι πως έχουν πονέσει πραγματικά.
- Μετά από μια απογοήτευση, οι γυναίκες βρίσκουν παρηγοριά στην αγκαλιά μιας φίλης, ενώ οι άντρες στην αγκαλία μιας - ό,τι να'ναι - γκόμενας.
- Οι άντρες δεν θέλουν μία γυναίκα η οποία νιαουρίζει για να είναι συνέχεια μαζί και δεν τους αφήνει χρόνο και χώρο για την δουλειά και τους φίλους τους.
- Οι άντρες ζηλεύουν.
- Οι άντρες θέλουν να είναι καλοί γονείς. "Είμαι ένας καλός πατέρας για τα παιδιά μου; Θα μπορέσω να τους προσφέρω αυτά που χρειάζονται;", είναι ερωτήματα που τα κάνουν στον εαυτό τους.
- Όσο δεν έχουν σταθερή σχέση, δεν θεωρούν τις γυναίκες που κάνουν one night stand τσούλες. Όταν κάνουν μια σχέση, προτιμούν να φαντάζονται πως ο μόνος άντρας με τον οποίο κοιμόσουν παλιότερα ήταν ένας αρκούδος.
- Είναι αγχωμένοι. Ναι, είναι αγχωμένοι. Οι ανεξάρτητες και δυναμικές γυναίκες τους αγχώνουν. Πρόσεξέ πολύ καλά αυτό που θα σου πω όμως: Οι ανεξάρτητες γυαίκες μπορεί να τους προκαλούν νευρικότητα, αλλά στην ουσία τους γοητεύουν. Αυτό που δεν ανέχονται με τίποτα είναι το μπλαζέ υφάκι. Γι' αυτό κούκλα θυμήσου αυτό που σου είπα πιο πάνω: Χαμογέλασε όταν σου μιλάει και κάνε ερωτήσεις που δείχνουν ότι ενδιαφέρεσαι να μάθεις τι άνθρωπος είναι.
Συμβαίνει λοιπόν. Ενυπωσιάστηκα και εγώ, αλλά είναι μύθος ότι οι άντρες δεν θέλουν να μιλάνε για σχέσεις.
Πολλά φιλιά!
PS1: Η Δευτέρα 22 και η Τρίτη 23 Φεβρουαρίου είναι ημέρες εθελοντικής αιμοδοσίας στην μνήμη του μικρού Γιωργάκη Καραγιώργου, ο οποίος έχασε την μάχη με τον καρκίνο. Προτρέπω όλους εσάς που δεν έχετε πρόβλημα υγείας και μπορείτε να δίνετε αίμα να δώσετε το παρόν δηλώνοντας ότι επιθυμείτε το αίμα αυτό να πάει σε οποιοδήποτε παιδί το χρειάζεται. Όσοι δεν μπορείτε να δώσετε αίμα, μιλήστε σε φίλους σας που μπορούν να το κάνουν.
PS2: Η αρρώστια με είχε αποχαυνώσει και είχα ξεχάσει την χαρά κάποιων πολύ απλών αλλά τόσο ουσιαστικών πραγμάτων. Ευχαριστώ τους καινούργιους μου φίλους Σοφία, Kees και Στάθη για το πολύ-πολύ ωραίο απόγευμα που περάσαμε στον Άγιο Στέφανο, κοιτάζοντας τη θάλλασα που λυσσομανούσε μέσα από την τεράστια τζαμαρία τους και κάνοντας πολύ-πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις.
PS3: Μεταφέρω ένα νέο που με ενθουσίασε, για τους φίλους του blog που αγαπούν το βιβλίο. Στον Βόλο δραστηριοποιείται μια λέσχη ανάγνωσης τα μέλη της οποίας συναντιούνται κάθε μήνα και συζητούν πάνω σε ένα προσυμφωνημένο βιβλίο το οποίο έχει μυθιστορηματική πλοκή στην οποία εμπλέκονται τα μαθηματικά. Τέτοια πολύ γνωστά μυθιστορήματα είναι το "Θεώρημα του Παπαγάλου" του Ντενί Γκετζ, τα δημοφιλέστατα "Πυθαγόρεια Εγκλήματα" του συνάδελφου Τεύκρου Μιχαηλίδη αλλά και το "Τελευταίο θεώρημα του Φερμά" του Simon Singh. Μπράβο σε όσους πήραν αυτή την πρωτοβουλία. Ζήτησα περισσότερες πληροφορίες και θα σας τις μεταφέρω.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Leave Your Myths" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
