Ήμουν βυθισμένη στην καρέκλα μου, καθισμένη στην πρώτη σειρά του θεάτρου και αυτή στεκόταν όρθια, ακριβώς μπροστά μου. Θυμάμαι το ύψος και το σώμα της. Μέσα σε ένα λευκό αυστηρό κοστούμι σε αντρική γραμμή ισορροπούσε σε ένα ζευγάρι γόβες που είχαν το ψηλότερο τακούνι που έχω δει ποτέ μου. Η Κάτια Δανδουλάκη είναι νομίζω μακράν η πιο εντυπωσιακή γυναίκα που έχω αντικρύσει. Μια γυναίκα που συνδυάζει ποιότητα, μόρφωση, χιούμορ, ταλέντο και εμφάνιση, μία γυναίκα της οποίας την ηλικία δεν γνωρίζω αλλά –μαθηματικά και μόνο αν σκεφτούμε – έχει περάσει τη μισή της ζωή εδώ και αρκετά χρόνια.
Ας δούμε τι γίνεται έξω από εδώ. Γνωρίζετε ασφαλώς την Sarah Jessika Parker η οποία κάθε χρονιά που περνούσε στο Sex and the city γινόταν όλο και πιο όμορφη. Στα τριάντα της η ίδια ήταν μια αδιάφορη κοπέλα της διπλανής πόρτας με μια άθλια περμανάντ στα κατσιασμένα μαλλιά της που έφταναν μέχρι τους ώμους. Στα 45 της έχοντας πλέον πολύ πιο μακριά κώμη και επιλέγοντας ρούχα που εκφράζουν το απόλυτο στυλ, η Sarah Jessika Parker θεωρείται ένα από τα κορυφαία στιλιστικά σύμβολα του πλανήτη.
Γενικά, αν ρίξεις μια ματιά στον κόσμο της showbizz, θα διαπιστώσεις ότι οι πραγματικά λαμπερές γυναίκες είναι όσες έχουν μια ηλικία περισσότερο ώριμη. Katherine Zeta Jones, Demie Moore, Sandra Boulock, Kameron Diaz, όλες τους έχουν αποχαιρετήσει προ πολλού τα σαράντα. Δες την δικιά μας Έλλη Στάη. Ύφος σοφιστικέ, χιούμορ αιχμηρό, μυαλό ξυράφι και προσεγμένη εμφάνιση, συνθέτουν την προσωπικότητα μιας γυναίκας που από τον αριθμό των γάμων της και μόνο δείχνει αν οι γυναίκες άνω των πενήντα έχουν πέραση ή όχι. Και ψάχνω για έναν άντρα ο οποίος να μου πει πως η Βίκυ Χατζιβασιλείου τον αφήνει παγερά αδιάφορο. Και θα προτιμούσε αντί για την κ. Χατζιβασιλείου, ας πούμε την νεότερή της Κατερίνα Καραβάτου.
Αντιλαμβάνομαι την ένσταση των περισσοτέρων που διαβάζουν. Αυτές είναι γυναίκες που είναι όμορφες λόγω της δουλειάς τους, θα μου πείτε. Πώς να μην είσαι όμορφη όταν είσαι παρουσιάστρια της τηλεόρασης; Ας αναφέρω κάποια ονόματα που δείχνουν πως μπορεί να είσαι παρουσιάστρια και να μην είσαι όμορφη: Χριστίνα Λαμπίρη, Φαίη Σκορδά, Σταματίνα Τσιμτσιλή, Άννα Δρούζα. Είδατε; Δεν είναι υποχρεωτικό.
Η ομορφιά έχει να κάνει με ένα πράγμα λοιπόν, το οποίο ασφαλώς και δεν είναι η ηλικία. Έχει να κάνει με το πόσο αγαπάς και φροντίζεις τον εαυτό σου. Αν προσέχεις το σώμα σου δίνοντας του τις σωστές τροφές. Αν έχεις τα μαλλιά που σου ταιριάζουν. Αν διαλέγεις τα ρούχα σου με τέτοιο τρόπο ώστε να χτίζεις το δικό σου προσωπικό στυλ και όχι αυτό το στυλ που επιβάλλουν οι βιτρίνες. Αν μπορείς να φορέσεις ένα ζευγάρι ψηλοτάκουνες γόβες και να περπατήσεις κάπου χωρίς να σε πηγαίνουν αυτές αλλά να τις πηγαίνεις εσύ. Αν όταν γνωρίζεσαι με έναν άνθρωπο, μπορείς με τα λόγια σου και μόνο να τον κερδίσεις, να τον εντυπωσιάσεις και να τον κάνεις να κοιτάξει πέρα από την ηλικία σου. Και ασφαλώς έχει να κάνει με το τι πρακτικό κάνεις για το παρουσιαστικό σου. Οι γυναίκες δεν μπορούν πλέον να είναι κομπλεξικές και να κλείνουν τα μάτια τους θεωρώντας κάποια πράγματα ακραία και εξεζητημένα. Η επιστήμη είναι με το μέρος μας. Ένα μποτοξάκι πού και πού δεν κάνει κακό.
Keep walking κυρίες μου. Η ηλικία δεν είναι πληροφορία πλέον, είναι απλά μια κατάσταση. Μεγαλώνουμε και μπορούμε να είμαστε όμορφες σε κάθε ηλικία. Προσωπικά, τώρα που πλησιάζω τα 30 αισθάνομαι πολύ πιο καλά από τότε που ήμουν 20. Και ας βλέπω ήδη άσπρες τρίχες στο κεφάλι μου. Και αν είμαι καλά, λαχταρώ να δω τον εαυτό μου στα 40, στα 50, στα 60. Ναι, το δέρμα θα χαλάσει, το θέμα είναι μέσα σου τι γίνεται. Πώς θα χαμογελάω, πώς θα βλέπω τη ζωή θετικά και πως θα σταθώ απέναντι σε όσα δύσκολα με βρουν. Πώς θα επιλέγω να ντύνομαι. Ποιον άνθρωπο θα έχω δίπλα μου. Τι θα έχουν δει τα μάτια μου. Αν θα μου αρέσει η δουλειά που θα κάνω. Αυτή είναι η εμπειρία. Και όταν η εμπειρία γίνεται δίδαγμα για την κάθε μία από εμάς, τότε αναρωτιέμαι πως γίνεται να μην είμαστε όμορφες.
Αφιερώνω αυτό το κείμενο στην φίλη μου τη Μαρία, μία από τις τρεις καλύτερες φίλες που έχω σε όλο τον κόσμο. Σε λίγες μέρες πάλι θα την συναντήσω. Θα περάσουμε κάποιες μέρες μαζί, θα δούμε ταινίες, θα πούμε τα κοριτσίστικά μας και θα μαγειρέψουμε χριστουγεννιάτικα γλυκά και μπισκότα, τα οποία θα τα φάμε μπροστά από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, μιλώντας Α-ΣΤΑ-ΜΑ-ΤΗ-ΤΑ. Θα περάσουν τα χρόνια και θα μεγαλώσουμε. Προσέχουμε όμως ώστε να μεγαλώσουμε καλά. Και όταν φτάσουμε στα 60, να ισορροπούμε πάνω στα τακούνια μας, να συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε και να έχουμε γύρω μας ανθρώπους που θα αγαπάμε. Συνεχίζω να αναρωτιέμαι. Πώς γίνεται να μην είμαστε όμορφες τότε; Και πως γίνεται να μην είμαστε επιθυμητές όταν αρέσουμε πρώτα και πάνω από όλα στους εαυτούς μας;
Πολλά φιλιά.
PS1: Αναρωτιέμαι πόσο διαφορετικά ήταν τα πράγματα στην προ Internet εποχή. Η επικοινωνία αυτή που μας δίνει είναι σχεδόν μαγική. Όταν μίλησα για πρώτη φορά με την ιδιοκτήτρια του blog vivliolatreia.blogspot.com ούτε που φανταζόμουν – και εκείνη το ίδιο φαντάζομαι – πως θα βγαίναμε σχεδόν γνωστές. Το εν λόγω blog παρουσιάζει στους αναγνώστες του – φίλοι του βιβλίου όλοι τους – πολλά από τα μυθιστορήματα που βγαίνουν στην αγορά, με σεβασμό στον συγγραφέα και στην δουλειά του. Η ιδιοκτήτρια μου κάνει την μεγάλη τιμή να φιλοξενήσει το νέο μου αστυνομικό μυθιστόρημα «Άγ(ρ)ιο Έγκλημα στην Αθωνική Πολιτεία» στην αρχική σελίδα και να το δώσει ως έπαθλο σε έναν διαγωνισμό που διοργανώνει. Την ευχαριστώ από καρδιάς και της εύχομαι κάθε ευτυχία.
PS2: Θα ήθελα για μία ώρα στη ζωή μου να γινόμουν τραγουδίστρια, απλά και μόνο για να πω αυτό το υπέροχο τραγούδι [www.youtube.com]
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Leave Your Myths" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
