Πρόκειται για την ιστοσελίδα μιας έκθεσης που κάνει τον γύρο του κόσμου και την οποία εγώ είχα την τύχη να παρακολουθήσω στο λαμπερό Las Vegas. Όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς, η έκθεση παρουσιάζει το ανθρώπινο σώμα, μέσα από αληθινά σώματα και ανθρώπινα όργανα, τα οποία έχουν αφυγρανθεί και επεξεργαστεί μέσω μιας πρωτοποριακής διαδικασίας.
Φορώντας το καουμπόικο καπέλο μου, πέρασα περισσότερο από μία ώρα με το να περιεργάζομαι την δομή μας. Το κορμί μας είναι ένα σύνολο μηχανισμών που εργάζονται με μία απίστευτη τελειότητα. Ο άνθρωπος είναι μία πραγματικά τέλεια κατασκευή στην οποία συνεργάζονται αμέτρητα όργανα, μύες, νεύρα και οστά με έναν τρόπο μαγικό. Και ασφαλώς η τέλεια αυτή λειτουργία είναι κοινή για ολους τους ανθρώπους. Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Άρα και οι άντρες μεταξύ τους ίδιοι είναι. Τι λες κι εσύ;
Αυτή τη στιγμή βέβαια, θα αφήσω την επιστήμη της ιατρικής και θα σου μιλήσω ως μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών. Σε κάθε υπολογιστικό σύστημα έχουμε δύο κύριες οντότητες: hardware και software. Και για να μην σε μπλέξω με ορολογία που θα σε δυσκολέψει, θα σου πω σε απλά ελληνικά ότι hardware είναι οτιδήποτε υλικό βλέπεις μπροστά σου (κεντρικη μονάδα, σκληρός δίσκος, κάρτες γραφικών, οθόνη, ποντίκι, κλπ, κλπ, κλπ) ενώ software είναι αυτά που βλέπεις μέσα στην οθόνη του υπολογιστή. Τα προγράμματα που χρησιμοποιείς, ο κειμενογράφος σου, τα παιχνίδια που παίζεις, η εφαρμογή που χρησιμοποιείς για να μπαίνεις στο Internet, κλπ, κλπ, κλπ. Το hardware λοιπόν είναι το σώμα του υπολογιστή σου, ενώ το software είναι το μυαλό του, αυτά που μπορεί να κάνει και να σκεφτεί.
Σε έναν παραλληλισμό με εμάς τους ανθρώπους, το σώμα μας είναι το δικό μας hardware και η αντίληψή μας, ο τρόπος σκέψης και η συμπεριφορά μας είναι το software.
Ένας βιολόγος ή ένας γιατρός θα σε διαβεβαιώσουν πως το ανθρώπινο software είναι αποτέλεσμα του γονιδιώματος. Αυτή η ρημάδα η κληρονομικότητα και τα γονίδια που πήρες από τον πατερούλη είναι ικανά να δημιουργήσουν άπειρες εκδοχές ανθρώπων, άλλους πρώτης κατηγορίας, άλλους μεσαίας και άλλους που εντάσσονται στην κατηγορία "για κλάμματα".
Είναι τουλάχιστον αβάσιμο επιστημονικά λοιπόν, να υποστηρίζείς πως όλοι οι άντρες είναι ίδιοι ή έχουν την ίδια φάτσα γουρουνιού. Σκέψου λίγο: Είναι όλες οι γυναίκες τσούλες; Όχι βέβαια. Κάποιες ασφαλώς και είναι, αλλά σίγουρα όχι όλες. Με το ίδιο σκεπτικό, υπάρχουν άντρες άριστοι, καλοί, μέτριοι, στραβοί και ανάποδοι. Από όλα έχει ο μπαξές.
"Ναι", θα μου πεις, "αλλά εγώ πέφτω συνέχεια σε βλάκες". Αυτό ακριβώς είναι το θέμα! Για την ακρίβεια, εσύ διαλέγεις συνέχεια τους βλάκες. Όπως έχω πει ξανά μέσω του LeaveYourMyth, οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Πρέπει λοιπόν να βρεις κάποιον του οποίου το software να μην είναι προβληματικό. Απλά κούκλα εσύ τα θες όλα!
Είναι λίγο ίσως άδικο να σε κατηγορώ εγώ για αυτό, εγώ που πρώτη από όλους είμαι άνθρωπος του "όλα ή τίποτα". Ok, το θέμα είναι από που ζητάς αυτά τα "όλα" και ελπίζω ότι η λογική μας λέει ότι ένας άνθρωπος δεν μπορεί να τα έχει όλα: άψογο παρουσιαστικό, χαρακτήρα που πάει με τα νερά σου, να είναι πιστός, εργατικός, πλούσιος, μπλα, μπλα, μπλα. Εσύ μήπως τα έχεις όλα; Εγώ πάντως δεν τα έχω.
Είναι κρίμα που ακούω συχνά φίλες μου να απορρίπτουν καλούς ανθρώπους επειδή δεν έχουν ιδιαίτερα ωραία εμφάνιση. Σας παρακαλώ κούκλες, αφήστε την εμφάνιση και πιάστε το λογισμικό, το software. Βρείτε απλά έναν καλό άνθρωπο - και σας υπογράφω πως υπάρχουν τέτοιοι εκεί έξω. Ξέρεις όμως πως αν δεν κοιτάξεις βαθιά μέσα σου, αν δεν συζητήσεις ειλικρινά με τον εαυτό σου, θα μαγνητίζεις συνεχώς τους λάθος ανθρώπους, οι οποίοι μάλιστα πιθανόν να είναι και γουρούνια. Ρύθμισε τον μαγνήτη σου σωστά και θα δεις: όχι, δεν είναι όλοι οι άντρες ίδιοι.
Πολλά φιλιά.
PS1: Την είχα γνωρίσει πέρυσι τα Χριστούγεννα. Θυμάμαι που με είχε καλέσει στο σπίτι της στην Αθήνα για φαγητό και εγώ μαδούσα το σουσάμι από το ψωμάκι μου γιατι ανέρρωνα από μία γαστρεντερίτιδα, ενώ η ίδια μου μιλούσε συνεχώς για τα απίστευτα ταξίδια της. Ύστερα χτύπησε το κινητό μου και ήταν το αγόρι με το οποίο είχαμε χωρίσει λίγες μέρες πριν. "Μην διανοηθείς να επιστρέψεις", μου είπε η νέα μου φίλη. "Δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο", της είπα εγώ διερωτώμενη από μέσα μου αν έκανα καλά που ετοιμαζόμουν να φάω ένα κομμάτι χορτόπιτα. Σας προτρέπω να ρίξετε μια ματιά στο σχόλιο που άφησε η κ. Στέλλα Αδαμαντίδου στον μύθο 14 για να δείτε κι εσείς πώς είναι οι άνθρωποι που είναι πλήρεις και χορτάτοι από τη ζωή τους. Μου αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι, σχεδόν με συγκινούν.
PS2: Ακόμη είμαι στο mood του τελευταίου ταξιδιού μου. Ναι, εγώ είμαι μέσα στον καρχαρία.
Όλος ο κόσμος χωρούσε μέσα στο ψάρι και τα πόδια του κρέμονταν στον αέρα. Εγώ και η φιλενάδα μου η Αγγελική που έχουμε μερικούς πόντους παραπάνω . . . βρίσκαμε στο πάτωμα.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Leave Your Myths" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
