Καλημέρα από Βοστώνη!
Στην Ελλάδα σε λίγο θα είσαστε στις δουλειές σας, ενώ εδώ ετοιμαζόμαστε για ύπνο. Είμαι ενθουσιασμένη με το ταξίδι αυτό. Σε λίγες ημέρες θα βρεθώ στο Hollywood, όπου ελπίζω να συναντήσω τον ηθοποιό που έπαιζε τον Λεωνίδα στους 300. Οι κυρίες είμαι σίγουρη πως με καταλαβαίνουν.
Το Los Angeles με κάνει να σκέφτομαι ασφαλώς ταινίες και οι ταινίες με κάνουν να σκέφτομαι τους πρωταγωνιστές τους. Άνθρωποι που κόπιασαν, τρελλάθηκαν στη δουλειά και τα κατάφεραν τελικά. Γύρισαν καλές ταινίες, έκαναν τον πλανήτη ολόκληρο να μιλάει για εκείνους και μονοπωλούν τις συζητήσεις, έχοντας πλέον ό,τι θέλουν, από υλικά αγαθά τουλάχιστον.
Όταν είσαι star του σινεμά λοιπόν, ή όταν είσαι η Microsoft, το μονοπώλιο είναι το ζητούμενο. Όταν όμως μιλάμε για σχέσεις, το μονοπώλιο είναι η καλή αρχή ενός άδοξου τέλους.
Η ζωή μοιάζει με εκείνα τα τεράστια χριστουγεννιάτικα δέντρα που είδα σήμερα στον ουρανοξύστη Prudential. Έχει πάνω της πολλές χριστουγεννιάτικες μπάλες. Μία από αυτές τος όμορφες μπάλες είναι και ο σύντροφός μας. Φαντάζεσαι όμως το δέντρο με ένα μόνο στολίδι; Θα παραμένει ένα άδειο δέντρο, όσο ωραίο στολίδι και αν είναι αυτό. Χρειάζονται και άλλες μπάλες: Μία δουλειά που μας αρέσει. Φίλοι που τους γουστάρουμε και μας γουστάρουνε (Θεέ μου, πόσο σπουδαίο πράγμα είναι οι φίλοι, ευχαριστώ πολύ όλους για όλα όσα μου δώσατε πριν φύγω για αυτό το ταξίδι, Μαρία έχω μαζί μου την κάρτα σου). Ένα ταξίδι που κάνουμε. Ναι. Είναι και αυτό μία μπάλα που στολίζει το δέντρο μας. Ακόμη και ένα ρούχο που πιστεύεις πως μέσα σε αυτό γίνεσαι πιο όμορφη/ος, είναι και αυτό κάτι που κάνει τη ζωή σου ομορφότερη. Μην κλείσεις τα μάτια σου σε όλες αυτές τις μπάλες και μην τις σνομπάρεις. Θα έρθει η ώρα που θα νιώσεις κενό και γυμνό το υπόλοιπο δέντρο σου αν δεν τις έχεις.
Και οι ταινίες άλλωστε, σπανίως έχουν μόνο έναν πρωταγωνιστή. Υπάρχει ένα cast ηθοποιών, μια ομάδα που στήνει και φτιάχνει αυτό το ωραίο αποτέλεσμα που βλέπεις. Ένας από αυτούς αν έλειπε, η ταινία θα ήταν αλλιώς.
Μην είσαι λοιπόν ολιγαρκής. Ναι, ολιγαρκής είσαι αν το μόνο που θέλεις είναι μια σχέση. Να επιδιώκεις να έχεις ΚΑΙ μια καλή σχέση. Αυτό το ΚΑΙ, κάνει σημαντική διαφορά.
Πολλά φιλιά.
PS1: Έπεσε στην αντίληψή μου εδώ στην Βοστώνη η κριτική που είχε γράψει καποιος κύριος στο blog του για το προηγούμενο βιβλίο μου, "Ο φόνος είναι μια εύκολη υπόθεση", όπου το έθαβε κυριολεκτικά. Κατηγόρησε μάλιστα και κάποιον, ο οποίος σε εφημερίδα είχε γράψει πως πρόκειται για βιβλίο με καλή πλοκή, καλοσωρίζοντάς με στον συγγραφικό κόσμο. Σημειώστε παρακαλώ, πως είχα γράψει εκείνο το βιβλίο σε ηλικία 22 ετών. Σημειώστε επίσης, πως το blog του κυρίου, που δηλώνει ερασιτέχνης συγγραφέας, φέρει τον τίτλο "άει σιχτίρια". Βγάζω δύο συμπεράσματα και σας τα μεταφέρω: 1. Κάποιοι άνθρωποι έχουν νεύρα με όλους και με όλα. Σε καμία περίπτωση μην μπείτε καν στον κόπο να βγάλετε άκρη μαζί τους. Προτιμήστε κάτι πιο επικοδομητικό, όπως το να δείτε ειδήσεις στο star channel (ναι, είναι πιο επικοδομητικό). 2. Ο κόσμος περιμένει από εσένα θαύματα ακόμη και αν είσαι πιτσιρίκι. Απορώ γιατί εκείνοι που περιμένουν τα θαύματα, δεν γράφουν και δεν ΕΚΔΙΔΟΥΝ το νέο "Έγκλημα και Τιμωρία" για να γλιτώσουν τον κόσμο από βιβλία όπως τα δικά μου. Γιατί κανείς εκδοτικός οίκος δεν τους ανοίγει την πόρτα του, μήπως;
PS2: Είχα υποσχθεί video γιατί θεωρούσα πως θα βαριέμαι να γράφω, όσο βρίσκομαι στις USA. Ευτυχώς, εδώ έχω βρει όσα χρειάζομαι για να ηρεμήσω και να γράφω όμορφα και καλά. Παρόλα αυτά, έτσι για πλάκα, σας δίνω ένα μικρό βιντεάκι. Από Βοστώνη με αγάπη. Και αύριο, αλλού.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Leave Your Myths" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
