Πολλοί λένε ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι διαρκής προσπάθεια. Και εγώ το πιστεύω αυτό. Όταν όμως οι σχέσεις δεν είναι ισορροπημένες τότε παύουν να είναι προσπάθεια και γίνονται πεδία μάχης. Δεν έχει σημασία αν χρησιμοποιούνται βαριά όπλα όπως το ξύλο ή πιο – φαινομενικά – ανώδυνα όπως οι λέξεις, η ουσία είναι πως οι μάχες έχουν νικητή και χαμένο. Ποιος κερδίζει λοιπόν; Ο Άρης (δυνατός) ή η Αθηνά (έξυπνος);
Ο Ξέρξης και ο Λεωνίδας
Ποιος κέρδισε στην μάχη των Θερμοπυλών; Ο Ξέρξης ή ο Λεωνίδας; Έχω περάσει αρκετό χρόνο από τη ζωή μου προσπαθώντας να δώσω απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Έχω βάλει και πολλούς φίλους μου να σκεφτούν μαζί με εμένα. Όλοι μου απάντησαν. Μόνο ο Άγγελος με πήρε τηλέφωνο για να με ρωτήσει αν είμαι καλά ή αν έχει αρχίσει να μου στρίβει, όταν του έστειλα την ερώτηση με sms.
Ο Λεωνίδας κέρδισε λοιπόν. Είμαι απολύτως πεπεισμένη γι’ αυτό. Πολέμησε με μία μέθοδο η οποία ακόμη και σήμερα είναι φαινόμενο στρατηγικής, και στάθηκε με απίστευτο θάρρος απέναντι σε έναν εχθρό, ο οποίος ήταν φόβος και τρόμος. Έπειτα από λίγες ημέρες μάχης, και έπειτα από την προδοσία του Εφιάλτη, ο Λεωνίδας και οι 298 δικοί του σκοτώθηκαν από τους Πέρσες και ο Ξέρξης έζησε. Έζησε για να προχωρήσει τον πόλεμο και να θυμάται πάντα. Αυτό είναι το πρόβλημα με τους ανθρώπους που κερδίζουν μια μάχη έπειτα από φοβερή δυσκολία και με ανέντιμο τρόπό: η μνήμη τους. Ζουν για να θυμούνται πάντα αυτό που έπαθαν. Έτσι και ο Ξέρξης, ο οποίος ποτέ – μα ποτέ! – δεν περίμενε ότι θα το έβρισκε από 300 ανθρώπους. Και λίγο καιρό μετά, στην μάχη των Πλαταιών, έχοντας την μνήμη που προαναφέραμε, δεν κάθισε να κουράσει πολύ το πράγμα: Σου λέει, αν για να νικήσω 300 σπαρτιάτες μου βγήκε η πίστη, σκέψου τι έχει να γίνει τώρα. Τα μάζεψε λοιπόν και άφησε τους Έλληνες στην ησυχία τους.
Μην είσαι σίγουρη-ος ότι τα πράγματα είναι όπως φαίνονται λοιπόν, ακόμη και αν νιώθεις εσύ ο αδύναμος κρίκος στη σχέση σου. Χαμένος είναι αυτός που μένει πίσω για να θυμάται αυτό που δεν περίμενε να πάθει. Που μένει πίσω για να θυμάται τα λάθη του και τον αηδιαστικό τρόπο συμπεριφοράς του. Χαμένος είναι αυτός που αιφνιδιάζεται από την αλλαγή που είδε στη ζωή του και που δεν την περίμενε ποτέ. Αυτός που θεωρούσε τον εαυτό του άτρωτο και δυνατό. Καταξιωμένο και φτασμένο. Χαμένος είναι αυτός που θυμάται. Κερδισμένος είναι εκείνος που τον θυμούνται.
Οι μάχες και τα φαινόμενα
Βρέθηκα στην Κρήτη για να παρουσιάσουμε με το εθελοντικό σωματείο στο οποίο δραστηριοποιούμαι, την δουλειά μας, διεκδικώντας ένα έπαθλο 800 ευρώ. Είχα δουλέψει σκληρά για να παρουσιάσουμε μια καλή εργασία και να κάνουμε μια καλή παρουσίαση. Το βραβείο πήρε ένας νεαρός για την εργασία του, η οποία παρουσίαζε την προσθήκη κάποιων υποδομών στο σύστημα υγείας για άτομα με ειδικές ανάγκες. Ένα κομμάτι μας στεναχωρήθηκε. Σηκωθήκαμε όμως, και χειροκροτήσαμε με θέρμη τον νικητή. Τον συγχαρήκαμε με την καρδιά μας. Και στο τέλος της εκδήλωσης ήρθαν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι ζήτησαν περισσότερες πληροφορίες για την δουλειά μας, ζήτησαν τα στοιχεία μας, μας κάλεσαν στις πόλεις τους για να παρουσιάσουμε και εκεί την δράση μας και μας ζήτησαν οδηγίες για να φτιάξουν παρόμοια Σωματεία. Αναρωτιέμαι λοιπόν: Χάσαμε; Να κάνεις τον παραλληλισμό και να το κρατήσεις αυτό στο μυαλό σου: Σημασία στις σχέσεις δεν έχει ποιος φαίνεται να έχει το πάνω χέρι. Σημασία έχει ποιος το έχει στ΄ αλήθεια.
Οι μάχες των εντυπώσεων
Γύρισα μόλις από μια μεταμεσονύχτια βόλτα. Ψάχνοντας νυχτιάτικα για ένα από τα δύο γλυκά που η λατρεμένη διατροφολόγος με αφήνει να τρώω εβδομαδιαίως, κατέληξα στην Μινέρβα, ιστορικό ζαχαροπλαστείο της πόλης μου, το οποίο διανυκτερεύει, όπως τα φαρμακεία. Γνώρισα τον κ. Δημήτρη, έναν 77χρονο τύπο, με τον οποίο πιάσαμε κουβέντα.
Ο κ. Δημήτρης είναι ένας πλούσιος κύριος με τρία παιδιά, ο οποίος ζει μόνος του σε ένα τεράστιο σπίτι, σε μια περιοχή που φέρει το όνομα Άγιος Στέφανος. Μου έλεγε για το διαζύγιό του και για τον φοβερά άσχημο τρόπο που χώρισε. «Γιατί δεν ξαναπαντρευτήκατε;», τον ρώτησα τρώγοντας το προφιτερόλ μου. «Φοβήθηκα μην ξαναπεράσω τα ίδια», μου είπε αυτός. «Ο άνθρωπος όμως είναι ον κοινωνικό, αυτό μας λέει η ψυχολογία», συνέχισε. «Ακόμη και τώρα, στην ηλικία που είμαι χαίρομαι που μιλάω σε μια γυναίκα. Επέτρεψέ μου να σε κεράσω το γλυκό σου», μου είπε και κάπως έτσι έκανα έναν ακόμη φίλο για να τρώω κανένα μεταμεσονύκτιο γλυκό (πάντοτε με τις ευλογίες της διατροφολόγου-Πέπης).
Καθώς περπατούσα στους έρημους δρόμους της πόλης, που την ημέρα «πήζουν» από την κίνηση, για να πάω προς το αμάξι, σκέφτηκα πάλι το θέμα των χαμένων και των νικητών. Νομίζω τελικά ότι χαμένος είναι αυτός που παραδίδει τα όπλα του. Νικητής είναι αυτός που το πάει μέχρι τέλους. Και ας είναι οι πιθανότητες για νίκη, ουσιαστικά λίγες. Ο κ. Δημήτρης νίκησε και ας ήξερε ότι επί της ουσίας δεν είχε καμία απολύτως πιθανότητα με την miss athina μπασιούκα. Νίκησε γιατί ήξερε να φερθεί ευγενικά, πολιτισμένα και ήρεμα. Νικητής είναι αυτός που αφήνει μια καλή εντύπωση. Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η τελευταία εντύπωση.
Το μυαλό μου πηγαίνει σε μια προηγούμενη σχέση μου τώρα. Διάφορες συγκυρίες είχαν οδηγήσει στην εξής κατάσταση: Πριν τα περσινά Χριστούγεννα είχα βρεθεί εντελώς μόνη και άρρωστη για κάποιες εβδομάδες. Δεν είχα κάτι σοβαρό, θυμάμαι όμως πως η εξάντλησή μου ήταν τέτοια που έπρεπε να σηκωθώ από το κρεβάτι μου για να φτιάξω τσάι και ζαλιζόμουν απίστευτα. Το αγόρι που είχα τότε με άφησε χωρίς καμία απολύτως βοήθεια και δεν ήρθε μαζί μου ούτε καν στο νοσοκομείο. Καταλαβαίνεις ότι έπειτα από αυτό ο χωρισμός ήταν αναπόφευκτος, στον οποίο χωρισμό με παρακάλεσε μυξοκλαίγοντας να μείνουμε φίλοι. Ο ίδιος αν και μέλος πολύ γνωστού μουσικού συγκροτήματος, δεν έλαβε υπόψη τον πλέον βασικό κανόνα μιας καλής εμφάνισης: Ο τρόπος που θα αποχωρήσεις από την σκηνή, δίνει το στίγμα σου και καθορίζει το αν οι θαυμαστές σου θα σε θυμούνται ή όχι. Είναι η τελευταία εντύπωση που ανέφερα πιο πάνω.
Συνοψίζοντας: Αν θες να είσαι ο νικητής, φύγε αφήνοντας μια καλή εντύπωση και άσε τον άλλον να θυμάται πάντα όσα έκανε. Μην ανησυχείς. Ο καθένας κατά βάθος ξέρει αν συμπεριφέρθηκε καλά ή όχι.
Πολλά φιλιά.
PS1: Αφιερώνω αυτόν τον μύθο στον Αστέρη, ο οποίος ζήτησε περισσότερες προσωπικές ιστορίες μέσα στα κείμενα που σας γράφω. Λογικά τώρα δεν θα έχει παράπονα.
PS2: Αγαπητέ SideWalker, ακολουθούν οι δύο «δικοί σου» μύθοι. Έτσι, την Δευτέρα, θα διαβάσεις τον όγδοο μύθο που ετοιμάζω με τίτλο «Αγάπα τον πλησίον σου». PS3: Πολλοί ήσασταν αυτοί που "μου την είπατε" για τις φόρμες που έβαλα στο ραντεβού. Δεν έχετε καθόλου πλάκα!
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Leave Your Myths" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
