Μου ήρθε μία ιδέα σήμερα και έβγαλα μία σειρά από φωτογραφίες τις οποίες θέλω να αφιερώσω σε όλους εκείνους και εκείνες που εύκολα παρασύρονται από ένα ωραίο παρουσιαστικό. Είμαι εγώ στις παρακάτω φωτογραφίες, από την ώρα που ξυπνάω, μέχρι την στιγμή που ετοιμάζομαι για να βγω από το σπίτι. Δεν πιστεύω ότι είμαι άσχημη το πρωί στο κρεβάτι μου, αλλά η διαφορά από το πριν στο μετά είναι χαοτική.
Αυτή είμαι λοιπόν!
Εγώ πάλι, αφού έφτιαξα τα μαλλιά μου (ναι, αυτο που γυαλίζει στο χέρι μου είναι ένα νύχι γεμάτο στρασάκια).
Θα έχει πλάκα μια μέρα να φορέσω μόνο τον ένα φακό επαφής . . .
Πάμε και στο μπογιάτσιμα τώρα! Και κάπως έτσι οι φακίδες εξαφανίζονται.
Χωρίς βαμμένο μάτι, δεν κάνουμε τίποτα!
Ναι, και όμως είμαι εγώ. Αναρωτιέμαι καμιά φορά αν εμείς μπορούμε να αλλάξουμε τόσο πολύ τον εαυτό μας, πόσο αλλαγμένες είναι οι κυρίες της showbizz που έχουν μια στρατιά από ανθρώπους τριγύρω τους!
Και με ένα ωραίο ρούχο, εγένετο η μεταμόρφωσις! Το κορίτσι με την κοτσίδα και την φούξια ρόμπα, έγινε μια μοιραία γυναίκα. Όλα γίνονται τελικά. Αφιερωμένο σε όλους όσους κοιτάνε μόνο το εξωτερικό πακέτο και ρωτάνε: "Μα τι βρήκε σε αυτόν και είναι μαζί του;".
Είμαι μία μάλλον τυπική γυναίκα στα θέματα ομορφιάς. Από αυτές που θέλουν να μιλάνε για κομμωτήρια, που προβληματίζονται για το αν η αποτρίχωση με λέιζερ έχει πράγματι μόνιμα αποτελέσματα και που αρέσκονται να είναι μακιγιαρισμένες και ντυμένες με ψηλοτάκουνες γόβες. Αλλά τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον κοροϊδεύω τον εαυτό μου. Η αλήθεια είναι ότι το λούσο μου αρέσει λίγο παραπάνω από κανονικό. Πρόσφατα αγόρασα μία τσάντα-φάκελο η οποία είναι πνιγμένη στο φτερό. Θεωρώ ότι έκανα μία αγορά-επένδυση γιατί μπορείς να την χρησιμοποιήσεις και ως ξεσκονόπανο αν θες.
Ήταν λοιπόν μεγάλη πρόκληση για εμένα να αποδείξω στον εαυτό μου ότι κάποιος με θέλει και χωρίς τακούνια, βραχιόλια και πούπουλα. Έκανα το ultimate test: Βγήκα ραντεβού στο σινεμά, φορώντας φόρμες. Ναι! ΕΓΩ! Το ραντεβού μου ήταν με τον 43χρονο Γιώργο, ο οποίος ήρθε με τα κλασικά ρούχα των ανθρώπων αυτής της ηλικίας και την BMW του ως βασικό αξεσουάρ. Πραγματικά είχα πολύ μεγάλη απορία να δω αν θα μου ξανατηλεφωνούσε, αλλά η απορία μου λύθηκε πολύ γρήγορα. Πριν χαιρετηθούμε, μου ζήτησε να τα ξαναπούμε το επόμενο βράδυ. Ε, εντάξει, πήρα την επιβεβαίωσή μου και για να μην το παρακάνω με τα πειράματα, στο επόμενο ραντεβού πήγα με βραδινό φόρεμα και ψηλοτάκουνες μπότες.
Σε ποιο συμπέρασμα οδηγούμαστε λοιπόν; Η εμφάνιση είναι το πρώτο που προσέχει ο άλλος και το πρώτο που ξεχνάει, εφόσον διαθέτεις άλλα πλεονεκτήματα που μπορούν να τον κερδίσουν. Γιατί ένας άντρας – όπως και μια γυναίκα ασφαλώς – ενδιαφέρεται για το αν πέρασε καλά, αν η συζήτηση σε ένα ραντεβού κυλούσε αβίαστα χωρίς άβολες παύσεις ή αν υπήρξε χημεία. Να μη μιλήσουμε για τις μακροχρόνιες σχέσεις, όπου εκεί πλέον το αν έχει ωραία μάτια ο άλλος, επικαλύπτεται από το αν είναι αξιόπιστος, συγκαταβατικός ή σταθερός χαρακτήρας – στις παραδοσιακές σχέσεις τουλάχιστον. Κανείς από τους συντρόφους μου δεν ήταν και δεν είναι μοντελίστικα ωραίος, γεγονός που έχει και την αξία του και δείχνει κάτι για την ουσία των σχέσεων.
Πήγα σήμερα στο Επιχειρηματικό Πανόραμα της πόλης μου, για το οποίο επιμελήθηκα ένα περιοδικό αφιερωμένο στη γυναίκα επιχειρηματία. Με είδε ένας κύριος και μου είπε: «Η φωτογραφία που βάλατε στο editorial σας αδικεί! Είστε όμορφη, γιατί δεν διαλέγατε κάποια καλύτερη πόζα;». Πράγματι λοιπόν, η φωτογραφία που διάλεξα για το editorial, μία φωτογραφία την οποία είδαν πολλοί άνθρωποι, είναι μία αυστηρή φωτογραφία, με πολύ σοφιστικέ ύφος και με πολύ λίγο μακιγιάζ. Και τι έγινε όμως; Την θεώρησα κατάλληλη για το ύφος του περιοδικού και την έβαλα, χωρίς κόμπλεξ για το τι θα ειπωθεί. Ναι, λοιπόν. Μας ενδιαφέρει να φαινόμαστε όμορφοι. Η ουσία όμως είναι αλλού: Η ουσία είναι σε αυτά που λέμε και κυρίως σε αυτά που κάνουμε. Και θα πω κάτι που το πιστεύω ακράδαντα: Δεν παίζει ρόλο το πόσο όμορφος είσαι, αλλά το πόσο έξυπνος είσαι. Στο τέλος της ημέρας αυτό μένει.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Leave Your Myths" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
