Του Γιάννη Ρούσσου

Τα τελευταία 2 χρόνια σε εθνικό επίπεδο έχουν συμβεί πάρα πολλά. Δεν χρειάζεται να τα αναλύσω εδώ και δεν θα το κάνω, απλά να διευκρινίσω όπως πιθανόν θα καταλάβατε ότι αναφέρομαι στα οικονομικά της χώρας μας. Δεν θα κοιτάξω να δω τι φταίει, ποιος φταίει, γιατί φταίει αλλά θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω τις σκέψεις μου για το τώρα και τις επόμενες ημέρες.Στο διάστημα αυτό των 2 ετών πέρασα από διάφορα ψυχολογικά στάδια. Μερικά από αυτά είναι η ελαφριά κατάθλιψη, απογοήτευση για όλους και για όλα, τάσεις φυγής και άλλα. Έφτασα στο σημείο να έχω γίνει ένας εντελώς αδρανής άνθρωπος επειδή είχα καταντήσει να προδικάζω την αποτυχία για οποιοδήποτε όραμα μου και σχέδιο για το μέλλον. Έφτασα στον πάτο, στο μηδέν, στο απόλυτο σκοτάδι. Εκεί που λες ότι η ζωή μου τελείωσε, ότι δεν έχει νόημα και τα σχετικά. Εκεί ήταν που γύρισε ανάποδα το μυαλό μου και είπα ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ή κολυμπάμε ή βουλιάζουμε. Τι; «Βουλιάζουμε»; Ποτέ - απάντησα στον εαυτό μου και μου έδωσα διορία 2 εβδομάδες για να αλλάξω την κατάσταση. Και τα κατάφερα.Τι έκανα; Απλά αποδέχτηκα την κατάσταση. Είδα ότι τα δεδομένα έχουν αλλάξει, οι συνθήκες είναι διαφορετικές και ο τρόπος σκέψης που είχα συνηθίσει δεν είναι αρκετός για να με βοηθήσει. Ένιωσα ότι απελευθερώθηκα κι ότι είχα βρει την πηγή του κακού που δεν ήταν τίποτα άλλο από τον ίδιο μου τον εαυτό. Έπρεπε να αποκληρώσω όλα τα κακά παιδιά του νου μου και να υιοθετήσω νέα, με φρέσκα μυαλά και ιδέες προσαρμοσμένες στα νέα δεδομένα και το έκανα! Άφησα πίσω μου όλη τη μιζέρια, όλες τις αντιξοότητες και τοποθετήθηκα απέναντι στον «εχθρό» με τα νέα μου όπλα που δεν ήταν κάτι άλλο από το ίδιο το «αναβαθμισμένο» μυαλό μου. Είδα ότι πάλι έχω ευκαιρίες , είδα ότι πάλι υπάρχουν τρόποι, είδα ότι τώρα μπορώ να δημιουργήσω ακόμα περισσότερα και όλα αυτά τα είδα γιατί απλά συνειδητοποίησα την πραγματικότητα! Ευκαιρίες υπάρχουν. Ναι υπάρχουν! Το λέω πάλι, ναι υπάρχουν! Απλά πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο. Να δουλέψουμε περισσότερο και να πάρουμε μεγαλύτερα ρίσκα. Να κινηθούμε σε άλλα μονοπάτια, άβατα κι αυτό είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο μας. Έχουμε μάθει να προτιμούμε την ασφάλεια της αντιπαραγωγικής καθημερινότητας και έχουμε περιθωριοποιήσει τα καλύτερα! Το ρίσκο, την προσπάθεια, την σκέψη, την εφευρετικότητα, τη δημιουργία και τέλος το όραμα και το πάθος! Λέξεις που όταν εφαρμοστούν στην πράξη μπορούν να κατεδαφίσουν ακόμα και τα πιο μεγάλα εμπόδια!Δεν πρέπει να μένουμε στο παρελθόν και να λειτουργούμε πάντα με τις ίδιες μεθόδους και συνήθειες. Οι συνθήκες αλλάζουν και πρέπει να προσαρμοστούμε σε αυτές. Δύσκολο ή εύκολο δεν μπορούμε να κάνουμε και διαφορετικά αν θέλουμε να είμαστε ενεργοί παίκτες του συστήματος. Ακόμα κι αν ανήκετε στην κατηγορία των αντιδραστικών απέναντι στο σύστημα πρέπει να το χρησιμοποιήσετε. Μην εγκλωβιστείτε όμως μέσα σε αυτό. Απλά χρησιμοποιήστε το. Χρησιμοποιήστε το για να πετύχετε τους στόχους σας κι όταν η αποστολή σας ολοκληρωθεί να είστε σίγουροι ότι έχετε αλλάξει ένα μεγάλος μέρος του που είναι υπεύθυνο και για την κατάσταση που μας οδήγησε εδώ.Καλή επιτυχία!
Πηγή
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Λιθο...Βόλος" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »