Είναι βέβαιο ότι ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ δεν εξέπληξε κανέναν αφού ήταν απόλυτα συνεπής με τις πάγιες μέχρι σήμερα πολιτικές θέσεις και πρακτικές αυτού του κόμματος που επιδιώκει σταθερά, σε κάθε ευκαιρία, την αύξηση της κομματικής επιρροής, στην αυτοδιοίκηση στα συνδικάτα κλπ. Η απογοήτευση προήλθε ήρθε από τον κ. Κ. Αγοραστό, τον αναπληρωτή καθηγητή του «Μακεδονία», πρώην Βουλευτή και πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Λάρισας.
Απογοήτευση γιατί απευθυνόταν στη νέα γενιά που κόμματός του, που αύριο θα κληθεί αναλάβει τα ηνία της χώρας και αντί να τους καλέσει να πασχίσουν να ανατρέψουν το σημερινό συγκεντρωτικό, πελατειακό και διεφθαρμένο κράτος που ουσιαστικά καρτέρευσε τα τελευταία χρόνια και χρειάζεται επανίδρυση όπως είχε κι ο ίδιος υποσχεθεί το 2004 τους καλεί να δώσουν μάχη οπισθοφυλακής για «το καλό» τους κόμματος και της κομματοκρατίας που οδήγησε τη χώρα ένα βήμα πριν από την πτώχευση.
Είναι δυνατόν τον πολίτη που θα κληθεί από τον εκάστοτε Δήμαρχο να πληρώσει το κόστος της λειτουργίας του Δήμου, δηλαδή το κόστος των ανταποδοτικών υπηρεσιών που αφορούν, την ποιότητα και το κόστος του νερού, την καθαριότητα και το πράσινο της πόλης, τις κοινωνικές υπηρεσίες και την ποιότητα του αέρα που αναπνέει να τον καλούμε να αδιαφορήσει για το ποιος είναι πιο ικανός για Δήμαρχος ή Περιφερειάρχης αλλά να προσμετρήσει την ψήφο του στα όχι του μνημονίου που επιβήθηκε για να γλυτώσει η χώρα από την πτώχευση και την καταστροφή;
Κι αν ο Δήμαρχος που θα εκλεγεί τελικά για τα επόμενα πέντε χρόνια υπερχρεώσει το Δήμο και τον υπερφορτώσει με δαπάνες και προσωπικό ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό το κόμμα που τον υπέδειξαν ως υποψήφιο ή οι καημένοι οι πολίτες που με την ψήφο τους, επηρεασμένοι ή όχι από τέτοιου είδος δηλώσεις, τον εξέλεξαν;
Προφανώς οι πολίτες ενώ την επόμενη φορά ο νέος υποψήφιος θα έχει εφεύρει ένα άλλο μνημόνιο για να ζητήσει ξανά την ψήφο διαμαρτυρίας του κυρίαρχου, στην εκλογή των τοπικών αρχόντων, πολίτη.
Κι αναρωτιέται κανείς. Είναι τόσο μακριά το 2004 όταν η παράταξη του κ. Αγοραστού εξελέγη, με ισχυρή μάλιστα πλειοψηφία, με βασικό σύνθημα την επανίδρυση του κράτους και του Δημόσιου τομέα που κατά κοινή ομολογία ήταν και είναι ο μεγάλος ασθενής; Δεν πήρε κανένα μάθημα από την εξαετή διακυβέρνηση που οδήγησε το κράτος λόγω έλλειψης μιας ισχυρής τοπικής και Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης στα πρόθυρα της χρεοκοπίας;
Κι αντί να καλεί τους πολίτες να επιλέξουν τον ίδιο ως τον ποιο ικανό περιφερειάρχη προβάλλοντας τις ιδέες του, τις γνώσεις και την επιστημονική του επάρκεια για να μετατρέψει τη Θεσσαλία στον τρίτο μεγάλο πόλο ανάπτυξης της χώρας τον καλεί να μετρήσει τα ναι και όχι στο μνημόνιο;
Αδικεί τον εαυτό του ο κ. Αγοραστός. Ο ίδιος βέβαια δεν είχε ευθύνη ούτε για τη διαχείριση της χώρας από τους συναγωνιστές του ούτε για τις λογικές χειραγώγησης της αυτοδιοίκησης που εφάρμοσε στη Θεσσαλία ο κ. Γκούπας. Αν θέλει να είναι σοβαρός υποψήφιος, αντάξιος των προσόντων του, θα πρέπει να μας μιλήσει για το όραμά του για τη νέα Περιφέρεια και για τον τρόπο που θα διαχειριστεί το νέο αιρετό θεσμό ενώνοντας τους πολίτες γύρω από τα μεγάλα προβλήματα της Θεσσαλίας κι όχι κλείνοντας το μάτι στους κομματικούς φίλους για να επανέλθει σύντομα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
