Με αφορμή την απόφαση του Δημάρχου Λάρισας να μειώσει, κατά 20%, το τιμολόγιο του νερού που παρέχει η ΔΕΥΑΛ αλλά και το επιχείρημα που ακούγεται, από ορισμένους Δημάρχους ότι, «δεν θέλουμε να συνενωθούμε με το Δήμο που μας προτείνει ο Καλλικράτης γιατί είναι ένας Δήμος καταχρεωμένος» έρχεται και πάλι στο προσκήνιο ένα πολύ σημαντικό θέμα όπως το κόστος και η ποιότητα των παρεχόμενων, προς τους πολίτες, προϊόντων και υπηρεσιών των ΟΤΑ, η συγκριτική αξιολόγηση μεταξύ των οργανισμών της Αυτοδιοίκησης, με βάση αντικειμενικά κριτήρια, η ορθολογική διαχείριση των πόρων κι αν όλα αυτά αποτελούν βασικά κριτήρια στην τελική επιλογή των πολιτών κατά την εκλογή των αυτοδιοικητικών τους « αρχόντων».
Η αλήθεια είναι ότι η γενική κριτική που ασκείται σήμερα στο πολιτικό σύστημα, για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η τους χώρα, δεν αφήνει στο απυρόβλητο ούτε τους εκπροσώπους της Αυτοδιοίκησης για το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί στη διαχείριση των δημόσιων πόρων, την αποδοτικότητα των επενδύσεών και τη συμβολή τους στην αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα. Οι πολίτες που αποτελούν μέρος του πολιτικού συστήματος, κι έχουν τις δικές τους ευθύνες, έστω κι αν ήθελαν να αξιολογήσουν την αποδοτική διαχείριση ενός οργανισμού της Αυτοδιοίκησης, δεν έχουν τα συγκριτικά στοιχεία μιας ανεξάρτητης αρχής ή μιας δημόσιας υπηρεσίας που θα κατηγοριοποιούσε τους φορείς της Αυτοδιοίκησης, σε αποτελεσματικούς, σε μέτρια αποτελεσματικούς, σε καλούς και κακούς διαχειριστές, σε χρεωμένους με λιγότερα περισσότερα δάνεια.
Είναι αλήθεια ότι στην Αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα στη διαχείριση των πόρων, υπάρχει μια ευρύτατη διαφοροποίηση μεταξύ των ΟΤΑ όχι αποκλειστικά με ευθύνη των πολιτικών προσώπων που αποτελούν τη Διοίκηση, αλλά και βάση το μέγεθος του Οργανισμού, το ανάγλυφο μιας περιοχής, την έκταση των διοικητικών ορίων κλπ. Πράγματι υπάρχουν σήμερα ΟΤΑ υπερχρεωμένοι που θα συνενωθούν με πολύ πιο υγιείς οικονομικά Δήμους και δίκαια προκαλούνται διαφωνίες.
Όταν δεν έχει κανείς αντικειμενικά στοιχεία για το κόστος και την ποιότητα των παρεχόμενων αγαθών και υπηρεσιών δεν έχει και τη δυνατότητα να αξιολογήσει αντικειμενικά. Έτσι τα πολιτικά στελέχη, τις περισσότερες φορές, κρίνονται πιο πού με βάση τις διακηρύξεις τους και τη γενικότερη εικόνα που εκπέμπουν ως πολιτικά πρόσωπα και λιγότερο για τον απολογισμό του έργου, για όσους τουλάχιστο έχουν ήδη κυβερνητική θητεία. Στο Σχέδιο Καλλικράτης που κατατέθηκε ήδη στη Βουλή, δυστυχώς, δεν υπάρχουν ειδικές προβλέψεις για ένα αντικειμενικό σύστημα κατηγοριοποίησης των ΟΤΑ με βάση αντικειμενικά κριτήρια που δεν θα αμφισβητούνται ώστε ο πολίτης να μπορεί να κρίνει με την καθημερινή συμμετοχή του τη κατάσταση των τοπικών υποθέσεων και τελικά να αξιολογεί και τους εκπροσώπους του.
Υπάρχει μια γενική πρόβλεψη για προγράμματα εξυγίανσης υπερχρεωμένων Δήμων αλλά δεν υπάρχουν ειδικά κίνητρα για την ανάληψη πρόσθετων πρωτοβουλιών αναβάθμισης της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας του κράτους, μέσω της Αυτοδιοίκησης, που είναι και ο βασικός στόχος του Καλλικράτη. Η υπόθεση της τοπικής ανάπτυξης και η διαχείριση των τοπικών υποθέσεων είναι αρμοδιότητα των τοπικών κοινωνιών. Αυτό πρέπει να γίνεται παρέχοντας στον πολίτη τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες με τη λιγότερη δυνατή επιβάρυνση των φορολογημένων πολιτών.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
