Τι ξερεις για μενα δεν ξερω
τι θελω απο σενα το βλεπω.
Μερα με την μερα με χανεις,φευγεις,
απομακρινεσαι,με διωχνεις,κρυβεσαι.
Ψαχνω να βρω την αιτια,λυση για να γλιτωσω
απο αυτην την κοροϊδια.
Ισως αν με καταλαβεις ποτε να μπορεσεις
να με βοηθησεις να ξεφυγω...
Δεν ειμαι ομως τοσο σιγουρη για τον τροπο
που θα διαλεξεις.
Ακουγεται γελοιο.Σε φοβαμαι.Φοβαμαι το μελλον.
Με μπερδευεις με ενα τροπο που μονο εσυ μπορεις
να εξηγησεις.Μη προσπαθησεις την καρδια μου να ραγισεις.
Το εχεις κανει εδω και καιρο.Μαζευω τα κομματια μου
και τα συναρμολογω.
Κι ισως βγει κατι καλο.Κατι γνησιο,αληθινο.
Το ψεμα σου με κατεστρεφε σιγα, σιγα,
η αληθεια η μονη διεξοδος απο το σκοταδι
που με βυθισες....
Σκοταδι το φως πουθενα,ειναι ακομα μακρια...
Τιποτα δεν ξερεις,τωρα καταλαβαινω.Και ποτε δεν θα μαθεις.
Οπως και ποτε δε θα ψαξεις μεσα μου να βρεις μια γωνια που ησουνα
η εισαι εσυ.Γιατι μεχρι να με καταλαβεις θα εχω καταστρεψει καθετι
δικο σου οτι υπηρχε και υπαρχει.
Δεν σε μισω σε αγνοω ,για να ξαναγινω εγω!
Μου ελειψε αυτο να νοιαζομε για μενα!
Δεν μπορεις να φανταστεις ποσο.
Κι ομως καποτε ξυπνας απο τον λυθαργο.
Μολις τα καταφερα κι ηδου το αποτελεσμα......Αντιο...
Aφροδιτη Λασκου
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ζαγορά" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
