Κάθε χρόνο τέτοια μέρα ο σύλλογος οργανώνει εκδήλωση μνήμης για τα παιδιά αυτά.
Δυστυχώς όμως δεν περιορίζονται σε αυτό. Προσβάλλουν τη μνήμη των παιδιών με εμετικά στεφάνια που αναγράφουν ότι τα παιδιά αυτά πέθαναν για την ιδέα του Ολυμπιακού. Επίσης, προσβλητικά συνθήματα ακούγονται από τις κερκίδες του τύπου "ζείτε και μας οδηγείτε". Μας οδηγείτε που ? Στο να καταστρέφουμε πόλεις και περιουσίες ? Στο να βρίζουμε τις μάνες των αντιπάλων ? Στο να δολοφονούμε εν ψυχρώ αντιπάλους ?
Είμαι σίγουρος ότι τα παιδιά αυτά, αν μπορούσαν να μιλήσουν από εκεί που είναι, θα προτιμούσαν να ζήσουν τις χαρές τις ζωής, τον έρωτα, την οικογένεια από το να κερδίζει η ομάδα τους. Η ζωή με τις χαρές και τις λύπες της είναι πολύ πιο σημαντική από οποιονδήποτε σύλλογο, τη νίκη, τους τρεις βαθμούς κλπ.
Ποια μάνα δεν θα προτιμούσε να δει το παιδί της να μεγαλώνει από τις επιτυχίες και τους τίλους της Π.Α.Ε. Ολυμπιακός ?
Ο άνθρωπος πολεμάει και δίνει τη ζωή του για ιδέες και ιδανικά όπως η ελευθερία, η αγάπη, η οικογένεια, η δημοκρατία. Η σύγκριση του ολυμπιακού με αυτές τις ιδέες, είναι προσβλητική προς όλους όσους έπεσαν για τα παραπάνω ιδανικά.
Η ακραία εκμετάλλευση του θανάτου των παιδιών προκαλεί τον οποιονδήποτε σκέφτεται λογικά.
Πόσο μάλλον όταν πρωταγωνιστές αυτής είναι άνθρωποι με δόγμα τη νίκη πάση θυσία, χωρία αρχές, χωρίς ιδανικά, άνθρωποι επικίνδυνοι, αδίστακτοι, οι υπάλληλοι - πιστοί τους και φυσικά ο στρατός επιβολής των συμφερόντων τους.
Περισσότερα... »
