Από τη μία ο ΠΑΟΚ
- με οπαδούς - μακεδονομάχους που μάχονται εναντίον του "καθεστώτος των Αθηνών", το οποίο παρεπιπτόντως στηρίζουν σε κάθε (εκλογική) ευκαιρία και το οποίο έχει σώσει την εταιρία που υποστηρίζουν.
- με διοικήσεις που χαϊδεύουν τα αυτιά των οπαδών πουλώντας οπαδιλίκι
- με παίχτες - υπαλλήλους που προβαίνουν σε αντιαθλητικές - αντιεπαγγελματικές ενέργειες
Από την άλλη ο Ολυμπιακός
- με διοικήσεις που ξεκάθαρα προάγουν τη βία ("αυτούς θέλουμε, αυτούς έχουμε και δεν τους αλλάζουμε") και πράττουν στη λογική "νίκη uber alles" δηλαδή νίκη με κάθε τρόπο, θεμιτό ή αθέμιτο.
- με παίχτες - υπαλλήλους, δήθεν επαγγελματίες, που όχι μόνο έχουν δηλώσει υποταγή στην εταιρία (βλέπε πιστοί υπηρέτες) και στις λογικές της, αλλά και σε κάθε ευκαιρία αποθεώνουν τον "υπέροχο λαό - 12ο παίχτη" όταν αυτός προπηλακίζει, βρίζει χυδαία, απειλεί και καμιά φορά σκοτώνει. Σε κάποιες περιπτώσεις (βλέπε Νικοπολίδης), μιλάμε για παίχτες που έχουν υποστεί την βία με αυτουργό (φυσικό και ηθικό) τον νυν εργοδότη τους.
- με οπαδούς έμμισθους υπαλλήλους της διοίκησης που καθοδηγούν για λογαριασμό της την μάζα των πολεμιστών.
Η βία δεν είναι ουρανοκατέβατη. Όποιος, ειδικά μέλος - υπάλληλος - οπαδός των παραπάνω εταιριών, σήμερα δηλώνει αηδιασμένος από τα χθεσινά γεγονότα, προτείνω να κοιτάξει τον καθρέφτη για να δει (ένα από) τα αίτια της "αηδίας" του.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Διόπτρα" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
