" Άκου να σου πω....
αποσυντιθέμενο περίττωμα...
αν σε πιάσω...
θα γεμίσω την στοματική σου κοιλότητα με ουρικά υγρά..."
...
...
Πως θα σας φαινόταν αν σας τα έλεγε όλα αυτά ένας φίλος; Και όχι, δεν εννοώ με τον τρόπο που τα έγραψα. Εννοώ με τον άσχημο και βίαιο τρόπο που αντιπροσωπεύεται από βίαιες λέξεις... Δεν θα νιώθατε και πολύ καλά έτσι; Εξαρτάται βέβαια και από τον άνθρωπο... αλλά συνήθως δεν είναι ευχάριστο να τα ακούς αυτά.
Και τώρα φανταστείτε ότι τα λέτε ΕΣΕΙΣ σε κάποιον φίλο σας... Έστω σε μια στιγμή αδυναμίας. Και ο φίλος σας δεν μπορεί να νιώσει πάλι το ίδιο απέναντί σας, κάθε φορά που σας βλέπει θα σκέφτεται αυτά που του είπατε. Θα νιώθατε καλά; Δεν θα νιώθατε μετανιωμένοι; Αξίζει σας αντιπροσωπεύουν στο μυαλό των άλλων λέξεις οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που έχετε μέσα σας; Μάλλον όχι.
Και τώρα ας πάμε σε ένα χειρότερο σενάριο. Φανταστείτε ότι την ώρα που τα λέτε σας ακούει και ένα πολύ αγαπημένο σας πρόσωπο. Τι λέτε να νομίσει για σας; Αυτό θέλετε να του εκφράσετε σαν αγάπη; Αξίζετε για αυτόν όσο πιστεύετε;
Και ακόμα χειρότερα. Φανταστείτε ότι τα λέτε αυτά όχι στον φίλο σας, αλλά σε ΑΥΤΟ το πρόσωπο! Έλεος; Φανταστείτε ότι περάσατε μια ΑΣΧΗΜΗ μέρα και παίρνετε τον σύντροφό σας να πάτε για μια βόλτα. Και σας κάνει μια πλάκα, και εσείς από αυτά που έχετε μαζέψει το παίρνετε στα σοβαρά. Και πριν ρωτήστε καν αν έκανε πλάκα ή όχι, αρχίζετε και του αραδιάζετε βρισιές.... χωρίς να το σκέφτεστε, βρισιές βρισιές. Και σας ακούει με ανοιχτό το στόμα. Λέτε να το άντεχε η ευαίσθητη ψυχή του;
Και το μέγιστο τράβηγμα. Φανταστείτε ότι διατηρείτε αυτή την κακιά σας συνήθεια, ή σας βγαίνει σε κάποια προχωρημένη ηλικία. Και έρχεστε από την δουλειά κουρασμένοι και ταλαιπωρημένοι από μια πολύ χάλια μέρα. Και είναι η οικογένειά σας στο σπίτι. Και δεν είναι ανάγκη οι ίδιοι να πέρασαν άσχημη μέρα. Και κάτι γίνεται και αρχίζετε τις φωνές, τις βρισιές... Μπροστά στα παιδιά, στην οικογένειά σας. Αυτό αξίζουν από εσάς; Αυτή την ευτυχία θέλετε να τους δώσετε;
Δεν είναι καλό να βρίζεις. Να οργίζεσαι γενικά δεν είναι καλό. Αλλά μερικές φορές έρχεται η ώρα που δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς. Και όταν δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, αυτό λέγεται αδυναμία. Πάθος. Τα πάθη μας μας κάνουν χειρότερους ανθρώπους. Και επειδή συχαίνομαι να έχω αδυναμίες και επειδή μου αρέσει να κυνηγάω την τελειότητα (αν και αυτό από μόνο του είναι ένα πάθος) και κυρίως για να μην πληγώνω αυτούς που αγαπάω, λέω να κάνω ένα anger management. Λέω από εδώ και πέρα να σταματήσω να βρίζω και να μιλάω όμορφα. Δεν πιστεύω ότι μου ταιριάζει, μάλλον ότι μου αξίζει. Δεν έχω κακία μέσα μου, και πραγματικά αυτό που θέλω να πετύχω τελικά στην ζωή μου είναι κάτι ήρεμο. Επίσης θα πάψω να εξοργίζομαι. Είναι βέβαια λίγο δύσκολο όταν πονάς κάθε λεπτό που περνάει, όταν έχεις 2135135 εργασίες να κάνεις και όταν η γραμματεία της σχολής σου σου φέρεται σαν σκουπίδι... Και πολλά άλλα. Πράγματι έχω ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ λόγους να εξοργίζομαι. Αλλά αυτό δεν βοηθάει πουθενά. Ίσως όταν βέβαια τρομοκρατείς λίγο τις κοπέλες της γραμματείας μπας και κάνουν σωστά την δουλειά τους. Αλλά το να βρίζεις δεν οδηγεί ποτέ πουθενά. Μόνο να το μετανιώσεις μπορείς! Και το χειρότερο είναι να επεκταθεί σαν καρκίνωμα στην ζωή σου και να φτάσεις σε μια ηλικία που είναι πολύ δύσκολο να το αποβάλει κάποιος. Αυτά πρέπει να τα σουβλίζεις όταν είναι μικρά, μετά θα σε κάνουν ότι θέλουν!
Καιρός να επικρατήσουμε στα πάθη μας και να επιδείξουμε λίγη στοϊκότητα! Οι κυριότερες πηγές των παθών μας στην σημερινή πραγματικότητα είναι οι ίδιοι μας οι εαυτοί....
Μην βρίζετε και μην οργίζεστε! Η ηρεμία που θα επέλθει μετά θα σας δείξει πόσο λάθος κάνατε... Δεν νομίζεται;
I Feel Pretty - Anger Management
Άσχετο, αλλά όποτε βλέπω τον Jack Nicholson να χαμογελάει μου έρχεται ένα πράγμα στο νου... "HERE COMES JOHNNY!!!"
...
...
...
το πιάσατε;
...
...
...
όχι;
...
...
...
...
...
...
τώρα; :P
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Βραδυνές σκέψεις" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
