ΤΟ ΑΓΚΑΘΙ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΛΠΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ…br /br /br /Για τις 23 Γενάρη ο πρωθυπουργός της χώρας ζήτησε από τον πρόεδρο της βουλής, προ ημερησίας διάταξης συζήτηση για την παιδεία. Την ίδια στιγμή κάθε μέρα λέγεται κάτι και για τον περίφημο «διάλογο για την παιδεία», «διάλογο για το εξεταστικό», ο νέος Υπουργός το παίζει γλυκούλης προς τη νεολαία, διάφοροι σοφοί αρθρογραφούν και όλα φαίνεται να είναι έτοιμα.br /br /Είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση δεν πάει να «λύσει» κάποιο εκπαιδευτικό ζήτημα. Πάει να λύσει ένα δικό της πολιτικό πρόβλημα. Ότι δύο φορές που έχει φάει χαστούκι στη θητεία της είναι από τη νεολαία και τους αγώνες της και σχετίζεται και με το χώρο της εκπαίδευσης. Η πρώτη φορά με το άρθρο 16. Η δεύτερη με τον ξεσηκωμό της νεολαίας – με πρωταγωνιστές τους μαθητές – η οποία μέσα στα άλλα έφτυσε την κυβέρνηση κατάμουτρα και για την εκπαίδευση που της παρέχει. Και τις δύο αυτές φορές, τα αιτήματα μας κέρδισαν την κοινωνία. Και τώρα προσπαθεί, με ένα θέμα «ταμπού» για την ελληνική κοινωνία, να κερδίσει την κοινωνία με το μέρος της. Δήθεν ότι θα αποκαταστήσει το μορφωτικό ρόλο του σχολείου, δήθεν ότι θα καταπολεμήσει την παραπαιδεία και δήθεν ότι θα γίνει ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια. Και όλα αυτά δήθεν με διάλογο. Και εδώ γελάμε!br /br / br /br /Γιατί το δούλεμα έχει κοντά ποδάρια:br /br /Γιατί τόσες αλλαγές στο εξεταστικό τόσα χρόνια δεν άλλαξαν το σχολείο; 1978: πανελλαδικές εξετάσεις στη Β’ και στη Γ’ Λυκείου. Αποτυχημένο. 1983: γενικές εξετάσεις μόνο στη Γ’ Λυκείου με τις δέσμες. Αποτυχημένο. 1997: εξετάσεις και στη Β’ Λυκείου και στη Γ’ Λυκείου (στην αρχή σε 14 μαθήματα!!! Στην πορεία έφαγαν τις εξετάσεις από τη Β’ Λυκείου και τα μαθήματα τα έκαναν 6) και παίζει ρόλο και ο προφορικός βαθμός. Τραγική αποτυχία! 2005: Βάση του 10. Αποτυχία δημιουργία πελατείας για τα ιδιωτικά κολέγια που έρχονται.br /br /Quiz: Ποιες ήταν οι κοινές ατάκες - συνθήματα όλων των παραπάνω μεταρρυθμίσεων; «Ελεύθερη πρόσβαση», «αποκατάσταση του ρόλου του σχολείου», «χτύπημα στην παραπαιδεία». Οι στατιστικές πάντως λένε ότι τα φροντιστήρια τριπλασιάστηκαν…br /br /Γιατί όποτε ακούμε για διάλογο, η κυβέρνηση δεν ανακοινώνει τίποτα, βάζει πάντα κάποιους σοφούς να «ψαρέψουν» και σερβίρονται τελικά έτοιμες λύσεις; Ο νέος Υπουργός αντιγράφει τη Γιαννάκου. Οι «σοφοί» μιλάνε, αυτός δήθεν ψαρεύει γνώμες, διαλαλεί παντού την πρόθεσή του για διάλογο και την κατάλληλη στιγμή θα χτυπήσει. Ποιος θα ξεχάσει ότι το Γενάρη του 2005 η Γιαννάκου είχε εμφανίσει σε συνάντηση στην Ε.Ε., νομοσχέδιο που μας το έφερε το Μάη σαν προϊόν «διαλόγου», σαν έτοιμο ψηφισμένο νόμο 4 μήνες πριν!!!br /br /Γιατί η κυβέρνηση δε δέχτηκε ποτέ να κάνει διάλογο για τα βασικά αιτήματά μας, όπως η υποχρηματοδότηση, ο νόμος πλαίσιο, η αναγνώριση των Κολεγίων κλπ; Και μιλάμε για διάλογο πέρα από τον συνήθη διάλογο με τα ΜΑΤ, τα χημικά, το ξύλο. Τι είδους διάλογος είναι αυτός που κάποιος καθορίζει τι συζητάμε και τι όχι, δεν κάνει καμία πρόταση και αν τους πεις ότι μας δουλεύεις σε λένε και αρνητιστή; Μας γκρεμίζει πρώτα το σπίτι και μετά θέλει να συζητήσουμε τι λουλούδια θα φυτέψουμε στον κήπο; br /br / br /br /Η νεολαία δε μπορεί να συνομιλήσει με μια κυβέρνηση που εξακολουθεί να σκοτώνει τα όνειρά της και τις αγωνίες της!br /br /Η νεολαία δε μπορεί να συνομιλήσει με μια κυβέρνηση που τη δουλεύει και την εμπαίζει ανοιχτά!br /br /Κανένας διάλογος με μια κυβέρνηση που πρέπει να απομονωθεί!br /br /br /Πολλοί μπορεί να ισχυριστούν ότι έχουμε δίκιο, αλλά δεν κερδίζουμε έτσι κάτι. Ότι υπάρχει μια μικρή περίπτωση αυτή τη φορά με την πίεσή μας να βελτιωθεί κάπως η κατάσταση. Να γίνει κάτι επιτέλους με τα φροντιστήρια, την παραπαιδεία, τη διαστρέβλωση του χαρακτήρα του σχολείου. Ότι αυτό το χάλι που έχουμε στην Ελλάδα, δεν υπάρχει αλλού στην Ευρώπη και ότι πρέπει να γίνει κάτι άμεσα. Θα συμφωνήσουμε για την επιτακτική ανάγκη. Όμως:br /br /· Πίεση δεν είναι να πάμε στο διάλογο, εμείς ή πχ η ΟΛΜΕ. Γραμμένους μας έχουν. Πίεση για οποιαδήποτε θετική αλλαγή γίνεται με το να είμαστε στο δρόμο. Πολλοί, ενωμένοι, με διάρκεια, με κοινά αιτήματα. Οι φοιτητές, οι μαθητές, οι καθηγητές, οι γονείς μας να προβάλλουμε τα δικά μας αιτήματα. Γιατί είναι δεδομένο ότι τα δικά μας αιτήματα είναι σε αντίθεση με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης. Αν το ξεχάσουμε αυτό και νομίζουμε ότι με την ορθότητα των αιτημάτων μας ή επειδή είναι «τεχνικά τεκμηριωμένα», χωρίς κίνημα και αγώνες, θα πιέσουμε κάνουμε σοβαρό λάθος που θα είναι δώρο στην κυβέρνηση, ακριβώς για να κατακρεουργήσει τα αιτήματά μας.br /br /· Για το χάλι που έχουμε στην Ελλάδα, το εξεταστικό είναι ένα ακραίο σύμπτωμά. Δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι η εκπαίδευση πρέπει να αντιστοιχηθεί στο μέλλον του απασχολήσιμου, στον αμόρφωτο, ανασφαλή άνθρωπο που θέλει ο νεοφιλελευθερισμός, στην εκπαίδευση για δεξιότητες, σε μια Ελλάδα που η παραγωγή της ξηλώνεται μέρα με τη μέρα. Η εκπαιδευτική διαδικασία έγινε δυσβάσταχτο άγχος γιατί πρέπει να μάθουμε περισσότερα σε λιγότερο χρόνο για να είμαστε «ανταγωνιστικοί». Όχι μόνο για τις εξετάσεις στη Γ’ Λυκείου. Το σχολείο έχει «ακυρωθεί», γιατί έχει ακυρωθεί η αξία της μόρφωσης. Μας μαθαίνουν να κυνηγάμε τις δεξιότητες, τα μαθήματα που «μετράει ο βαθμός», αυτά που «θα μου χρειαστούν στις δουλειές που θα κάνω», αργότερα μαθαίνουμε να κυνηγάμε τα σεμινάρια, τις γλώσσες, τις δεξιότητες στους Η/Υ, δεύτερα πτυχία, ότι προστίθεται στον ατομικό φάκελο προσόντων. Παντού μονάδες, δεξιότητες, μόρφωση πουθενά!br /br / br /br /Πολλά συστήματα μπορούν να προταθούν. Το αποφασιστικό όμως δεν είναι το εξεταστικό σύστημα, αλλά το σε ποια οικονομία, σε ποια κοινωνία, με ποιο προσανατολισμό στο παραγωγικό μοντέλο. Όποιο εξεταστικό σύστημα και να βάλουμε σε μια κοινωνία που η παραπαιδεία είναι νόμος και για να πετύχεις πρέπει να πληρώσεις, αυτό δεν αλλάζει αν οι εξετάσεις είναι στο Λύκειο ή στο προπαρασκευαστικό έτος όπως ακούγεται και η ταξική επιλογή παραμένει. Το ίδιο δεν ωφελεί καμία ελεύθερη πρόσβαση σε μια τριτοβάθμια εκπαίδευση που παράγει άνεργους πτυχιούχους σε μια διαλυμένη οικονομία. Στη βάση ότι το φοιτητικό κίνημα παλεύει για το δικαίωμα στη μόρφωση και στη δουλειά για όλους ζητάμε:br /br / br /br /· Πραγματική ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης χωρίς προπαρασκευαστικά έτη και πολλαπλά φίλτρα.br /br /· Κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων που μετατρέπουν το Λύκειο σε εξεταστικό κέντρο προετοιμασίας. Αποσύνδεση του Λυκείου από την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση.br /br /· Η ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο προϋποθέτει και ελεύθερη πρόσβαση στο απολυτήριο του Λυκείου, και ελεύθερη πρόσβαση στο πτυχίο. Όχι στη μεταφορά του εξεταστικού τσεκουριού μέσα στα ΑΕΙ και ΤΕΙ.br /br /· Όχι στην εντατικοποίηση – κολεγιοποίηση των ΑΕΙ και ΤΕΙ υπό το πρόσχημα της «ελεύθερης πρόσβασης».br /br /· Να μπει φραγμός στην ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση. Κανένας πολίτης, κανένας νέος σε κολέγιο ή ΚΕΣ. Να μην αναγνωριστούν. Αύξηση της χρηματοδότησης για υποδομές και απορρόφηση στα δημόσια τριτοβάθμια ιδρύματα όλων όσων θέλουν να σπουδάσουν. Να δοθεί τώρα το 5% που υποσχέθηκε η ΝΔ προεκλογικά.br /br /· Πλήρη και καθορισμένα επαγγελματικά δικαιώματα για όλα τα ΑΕΙ-ΑΤΕΙ. Κανένα τμήμα χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα.br /br /· Να κλείσουν οι μηχανισμοί κατάρτισης (ΙΕΚ, ΚΕΚ κλπ). Ολοκληρωμένο δίκτυο διετών επαγγελματικών σχολών, μετά το υποχρεωτικό ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο, που θα οδηγούν σε πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα για όλες τις τεχνικές ειδικότητες.br /br /· Σχολείο που να μορφώνει – όχι στο σχολείο των δεξιοτήτων και της αμάθειας. Φραγμός στην παραπαιδεία.br /br /· Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη, αύξηση των δαπανών για σχολικά κτίρια και αίθουσες, μαζικοί διορισμοί. Μείωση της ύλης των μαθημάτων στο μισό σε όλα τα επίπεδα (από δημοτικό μέχρι και λύκειο). Όχι στην εισαγωγή άλλων μαθημάτων.br /br /· Το σχολείο να δίνει επάρκεια σε μία ξένη γλώσσα και στους Η/Υ με την αποφοίτηση από τη Γ’ Λυκείου.br /br /· Όχι σε σχολεία εξεταστικά κέντρα. Να καταργηθούν οι εξετάσεις. Αντικατάσταση της 20βάθμιας κλίμακας με ένα 5βάθμιο σύστημα (άριστα, πολύ καλά κοκ).
Περισσότερα... »
