Volos Blogs » Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας » Τα επιλεγμένα μπλογκ του Βόλου και του νομού Μαγνησίας με μια ματιά

08:53

Η ΜΑΓΝΗΣΙΑΚΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΙΔΕΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Θέλω να συγχαρώ τον κ. Δημήτρη Παπανικολάου, τ. Δ/ντή Τράπεζας Ελλάδος, για το εμπεριστατωμένο και επίκαιρο άρθρο του, που δημοσιεύτηκε στο φύλο της 21-4-2001 του ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ, με τίτλο «η Μαγνησιακή Πίστη και η συνεταιριστική ιδέα». Κατέδειξε με μια ιστορική αναδρομή ότι ο συνεργατισμός και ο κοινωνικός τομέας της οικονομίας είναι σήμερα όσο ποτέ αναγκαίο να καταστεί το επίκεντρο του ενδιαφέροντος της κοινωνίας και ιδιαίτερα ο συνεργατισμός στον Τραπεζικό κλάδο της οικονομίας. Το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα που προκάλεσε αυτή τη μοναδική οικονομική κρίση, που δυναμιτίζει σήμερα την πραγματική οικονομία, με το στραγγαλισμό της ρευστότητας προς την αγορά, συνεχίζει να λειτουργεί χωρίς σοβαρό ανταγωνισμό αφού οι συνεταιριστικές τράπεζες στη χώρας μας κατέχουν ένα ελάχιστο μόνο ποσοστό της τραπεζικής αγοράς. Αξίζει να αναφερθεί ότι στην Αυστρία, μια χώρα με αρκετά οργανωμένη την οικονομία της και 3Α στην αξιολόγηση, οι συνεταιριστικές τράπεζες, που είναι άμεσα συνδεδεμένες με το αγροτικό τομέα, ελέγχουν πάνω από το 30% της τραπεζικής αγοράς. Είναι ανάγκη σήμερα όσο ποτέ οι πολίτες να συνειδητοποιήσουν την τεράστια δύναμη του συνεργατισμού γύρω από τον οποίο θα πρέπει να συσπειρωθούν για να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να «ανατρέψουν στρωμένα τραπέζια», μεσαζόντων, μονοπωλιακών καταστάσεων με αθέμιτο πλουτισμό σε βάρος των καταναλωτών. Δυστυχώς η προσπάθεια της «Μαγνησιακής Πίστης» έμεινε εδώ και αρκετά χρόνια ημιτελής αφού συνεχίζει μεν να λειτουργεί ως συνεταιρισμός δεν κατάφερε όμως να μετεξελιχτεί σε Τράπεζα. Βασική αιτία ήταν και είναι ότι δεν κατάφερε ποτέ ή δεν της επετράπη να «απογαλακτιστεί» από το Επιμελητήριο το οποίο ξεκίνησε την αρχική πρωτοβουλία για να αποκτήσει στη συνέχεια πάνω από δύο χιλιάδες μέλη επαγγελματίες και υπαλλήλους. Με λύπη και απογοήτευση παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό τα δημοσιεύματα με τις τελευταίες εξελίξεις στη «Μαγνησιακή Πίστη» (παραιτήσεις μελών ΔΣ, δηλώσεις, επιστολές κλπ). Για μια φορά ακόμη η «Μαγνησιακή Πίστη» γίνεται πεδίο «επιμελητηριακών» αντιπαραθέσεων και υφίσταται πλήγματα η υπόστασή της, ως ανεξάρτητη επιχείρηση. Πριν από τρία χρόνια, ως Νομαρχιακή Αρχή, με τη δική μου ενεργό συμμετοχή, προσπαθήσαμε να στηρίξουμε μια νέα προσπάθεια ανάπτυξης του θεσμού αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες να «αποσυνδέσουμε» τη «Μαγνησιακή Πίστη» από το Επιμελητήριο ώστε να ανοιχθεί σ’ όλη την κοινωνία, των παραγωγών και των καταναλωτών. Στην περιοχή μας λειτουργούν με επιτυχία πολλές συνεταιριστικές επιχειρήσεις, αγροτικές και επαγγελματικές, μερικές μάλιστα με πανελλαδική εμβέλεια (ΕΒΟΛ, Ζαγορά και Ν. Αγχίαλος), τους οποίους προσπαθήσανε να πείσουμε να «εισβάλλουν» στη «Μαγνησιακή Πίστη» και να τη μετατρέψουν σε μια δυναμική τράπεζα του κοινωνικού τομέα της οικονομίας και του Συνεταιριστικού κινήματος. Δυστυχώς αυτή η προσπάθεια δεν είχε συνέχεια αφού από την πλευρά της Διοίκησης δεν αναλήφθηκαν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Αντίθετα οι πρόσφατες παραταξιακές αντιπαραθέσεις που ακολούθησαν τις εκλογές του Επιμελητηρίου μεταφέρθηκαν και στη «Μαγνησιακή» με παραιτήσεις μελών ΔΣ κλπ. Πιστεύω ότι είναι ανάγκη να ανατραπεί οριστικά αυτή η εικόνα ώστε να συνεχιστεί η πολύ χρήσιμη προσπάθεια ίδρυσης Συνεταιριστικής Τράπεζας. Λυπάμαι που ένα άξιο στέλεχος, όπως ο Δημήτρης Παπανικολάου, «αναγκάσθηκε», όπως διαβάζω, σε παραίτηση ενώ είχε μέχρι σήμερα προσφέρει, ανιδιοτελώς, ένα σημαντικό έργο στην αναδιοργάνωση της «Πίστης». Όλοι κατανοούμε ότι δεν μας τιμάει το γεγονός ότι δεν καταφέραμε μέχρι σήμερα να κάνουμε τη «Μαγνησιακή Πίστη» Τράπεζα, όπως αυτό έγινε με επιτυχία σε άλλους μικρότερους νομούς (Τρίκαλα, Καρδίτσα κλπ). Ο συνεργατισμός απαιτεί κοινή προσπάθεια, αξιοπιστία, δημοκρατική οργάνωση και αποτελεσματική Διοίκηση. Δεν πρέπει να ελπίζουμε σε «θαύματα» όπως γράφεται σε σχόλια στον τοπικό τύπο για μεγάλους επενδυτές που θα αναλάβουν τη «Μαγνησιακή Πίστη». Ακόμη κι αν αυτό συμβεί τότε δεν θα είναι πια «η δική μας τράπεζα» αλλά μία ακόμη ιδιωτική Τράπεζα.

Περισσότερα... »

21:03

ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΤΗ ΔΕΥΑΜΒ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Ελάτε να συμβάλλουμε όλοι στην «επανίδρυση» της

Με αφορμή τις διαμαρτυρίες στο Δημαρχείο, για τη χλωρίωση του νερού ύδρευσης στους οικισμούς του Πηλίου, ακούσθηκαν και πάλι φωνές εναντίον της ΔΕΥΑΜΒ επαναφέροντας και συντηρώντας το αρνητικό κλίμα που είχε επικρατήσει, τα τελευταία χρόνια, κατά της Επιχείρησης.
Τα προηγούμενα χρόνια, πράγματι, με αφορμή γεγονότα ή καταγγελίες η ΔΕΥΑΜΒ βρέθηκε στο επίκεντρο δημόσιας κριτικής με αναφορές στο κόστος και την ποιότητα του νερού και της αποχέτευσης, τη διαφάνεια και το κόστος των έργων, τις αμοιβές των υπαλλήλων της κλπ. Δυστυχώς αυτό το αρνητικό κλίμα έχει επηρεάσει την τοπική κοινωνία εναντίον της Επιχείρησης.
Η σημερινή Δημοτική Αρχή, από την προεκλογική ακόμη περίοδο, δεσμεύτηκε να ξεκινήσει, από την επόμενη ημέρα, μια συστηματική προσπάθεια ανατροπής όλων των αρνητικών πρακτικών του παρελθόντος και να οδηγήσει την επιχείρηση στη νέα εποχή του «Καλλικρατικού» Δήμου.
Σ’ αυτή τη νέα εποχή η ΔΕΥΑΜΒ οφείλει να λειτουργήσει με καθαρούς στόχους τη βελτίωση των υπηρεσιών ύδρευσης, αποχέτευσης και άρδευσης, τη μείωση του κόστους λειτουργίας και την ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων στην παραγωγή ενέργειας. Σ’ αυτή τη νέα εποχή οφείλει να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη των συμπολιτών μας που είναι ο μοναδικοί πελάτες της.
Είναι όμως αυτό εύκολη υπόθεση σε μια εποχή κρίσης όχι μόνο οικονομικής αλλά και κρίσης αντιπροσώπευσης και απαξίωσης του Δημόσιου τομέα που δυστυχώς, κι όχι άδικα, έχει συμπαρασύρει και την ΤΑ;
Όχι δεν είναι εύκολη υπόθεση γιατί η ζημιά που έγινε (δυσφήμιση) είναι μεγάλη και για να αποκατασταθεί απαιτείται η συμβολή όλων.
Από την αρχή όμως πρέπει να είναι ξεκάθαροι οι όροι λειτουργίας της Επιχείρησης για να μην υπάρχουν παρανοήσεις. Η ΔΕΥΑΜΒ είναι μια επιχείρηση αποκλειστικά ανταποδοτική και τα έσοδα, για το κόστος λειτουργίας, προέρχονται αποκλειστικά από την πώληση του νερού και των υπηρεσιών αποχέτευσης και σ’ ένα μικρό βαθμό από την πώληση της παραγόμενης ενέργειας (υδροηλεκτρικά «Σαρακινού»). Είναι δηλαδή η δική μας επιχείρηση που το Δημοτικό Συμβούλιο της ανάθεσε την αποκλειστική διαχείριση του πολύτιμου αγαθού που είναι το νερό.
Έχουμε γι’ αυτό, πέραν των άλλων λόγων, και «ατομικό συμφέρον» να οργανώσουμε μια πρότυπη Δημοτική Επιχείρηση που θα λειτουργεί με αποτελεσματικότητα, διαφάνεια και χαμηλό κόστος.
Μπορεί η ΔΕΥΑΜΒ να αφήσει πίσω τον παλαιό τρόπο λειτουργίας και να ανοίξει ένα νέο κύκλο λειτουργίας, ανάπτυξης και καταξίωσης στην τοπική κοινωνία; Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις στη διαχείριση ύδρευσης αποχέτευσης;
Η αναβάθμιση της ΔΕΥΑΜΒ είναι μονόδρομος. Η ιδιωτικοποίηση έχει αποκλειστεί από τη σημερινή Δημοτική Αρχή, ήδη από την προεκλογική περίοδο, ανατρέποντας το σχεδιασμό του Δήμου Αγριάς (ΣΔΙΤ). Σήμερα όλες παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου, που είναι το κυρίαρχο όργανο για την πορεία της Επιχείρησης, είναι κατά της ιδιωτικοποίησης. Είναι μια επιχείρηση που δεν έχει στόχο το κέρδος αλλά την ορθολογική διαχείριση του κόστους λειτουργίας διατηρώντας την ποιότητα και την εξυπηρέτηση σε υψηλό δυνατό επίπεδο.
Αυτή λοιπόν η αναγκαία «επανίδρυση» της ΔΕΥΑΜΒ μπορεί να γίνει μόνο υπό προϋποθέσεις και κυρίως με τη συμμετοχή όλων.
1) Δεν μπορεί η Επιχείρηση να συνεχίσει να αποτελεί πεδίο παραταξιακών συγκρούσεων για το παρελθόν της. Ήδη στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο που ανέλαβε τον περασμένο Ιούλιο, με απόφαση της σημερινής Δημοτικής Αρχής, συμμετέχουν όλες οι παρατάξεις καθώς και εκπρόσωπος του ΤΕΕ ώστε όλοι να έχουν άμεση πληροφόρηση για τα θέματα της Επιχείρησης.
2) Οι εργαζόμενοι που κατακρίθηκαν τα προηγούμενα χρόνια είναι η κινητήριος δύναμη της Επιχείρησης. Έχουν ήδη υποστεί δραματικές μειώσεις στις αμοιβές τους. Έχουν κάθε συμφέρον να συσπειρωθούν γύρο από τη Διοίκηση και από τις οργανικές μονάδες τους και να δώσουν την καθημερινή μάχη εξυπηρέτησης των πολιτών που είναι οι πραγματικοί εργοδότες τους κερδίζοντας κάθε μέρα την εμπιστοσύνη τους. Οι εργαζόμενοι είναι συμπολίτες μας που «κυκλοφορούν ανάμεσά μας ή κατοικούν στη διπλανή πόρτα» κι έχουν κάθε συμφέρον να αποκατασταθεί αυτή η σχέση με τους πολίτες.
Η Διοίκηση κάνει μια μεγάλη προσπάθεια να αναδιοργανώσει τη Επιχείρηση, παράλληλα με την καθημερινή λειτουργία και την αντιμετώπιση πολλών εκκρεμοτήτων του παρελθόντος.
Θα συζητηθούν το επόμενο διάστημα οι νέοι κανονισμοί (οργανόγραμμα, κανονισμοί Ύδρευσης, Αποχέτευσης και Έργων) ώστε να γίνει όσο γίνεται πιο διαφανές και σύγχρονο το πλαίσιο λειτουργίας της Επιχείρησης όπως και τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις υπαλλήλων και καταναλωτών.
Η μεγάλη λοιπόν πρόκληση «επανίδρυσης» της ΔΕΥΑΜΒ, ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας, στον τομέα της διαχείρισης του νερού είναι μπροστά μας. Δεν είναι ένα έργο εύκολο μέσα σ’ ένα κλίμα δυσπιστίας και απαξίωσης του πολιτικού συστήματος. Ας αποδείξουμε όλοι μαζί ότι μπορούμε να διαχειριστούμε μια τοπική υπόθεση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Περισσότερα... »

18:59

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΤΕΕ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Τις τελευταίες ημέρες η πλατεία Πανεπιστημίου είναι και πάλι στην επικαιρότητα. Αφορμή αυτή τη φορά για τη δημοσιότητα δεν είναι ούτε η απαλλοτρίωση, ούτε το αν θα γίνει υπόγειος σταθμός αυτοκινήτων (παρκινγκ) αλλά η πρωτοφανής πρωτοβουλία προέδρου του Τεχνικού Επιμελητηρίου (ΤΕΕ) να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά κατά του Δήμο Βόλου.
Αιτία αυτής της ενέργειας του ΤΕΕ ήταν η μελέτη ανάπλασης της πλατείας που συντάχθηκε από το Δήμο και υποβλήθηκε για χρηματοδότηση στην Περιφέρεια Θεσσαλίας.
Η ιστορία της μικρής πλατείας ξεκινάει στα μέσα της 10ετίας του ’80 όταν το Πανεπιστήμιο αγόρασε, στο κέντρο της πόλης, το παλιό κτίριο Ματσάγγου. Από τότε ξεκινούν οι πρώτες συζητήσεις για τη δημιουργία μιας πλατείας που θα ενοποιούσε τη λεωφόρο Δημητριάδος με το κτίριο του ΠΘ, του οποίου θα αποτελούσε και κοινόχρηστο χώρο. Έτσι με αποφάσεις ΔΣ οι προηγούμενες Δημοτικές Αρχές απαλλοτρίωσαν, έναντι ποσού 4,5 εκ ευρώ, το οικοδομικό τετράγωνο έμπροσθεν του «Ματσάγγου», μεταξύ των οδών Δημητριάδος-Π. Μελά-Ερμού & Μακεδονομάχων.
Ακολούθησαν συζητήσεις για το αν θα έπρεπε να κατασκευασθεί, κάτω από την πλατεία, πολυώροφο υπόγειο παρκινγκ. Κι εδώ υπήρχαν και υπάρχουν διαφορετικές απόψεις υπέρ και κατά της δημιουργίας του παρκινγκ. Για τη σημερινή Δημοτική Αρχή αποτέλεσε προεκλογική δέσμευση η ανατροπή του σχεδιασμού για κατασκευή υπόγειου παρκινγκ όχι μόνο για λόγους νομιμότητας, με βάση κάποιες αποφάσεις του ΣτΕ που, ίσως, αφορούν μόνο τα κοινόχρηστα αλσύλλια, αλλά για λόγους ουσίας που συνδέονται άμεσα με το σοβαρό πρόβλημα της αερορύπανσης, που μαστίζει την πόλη και η οποία σύμφωνα με τις μετρήσεις, προέρχεται από το αυτοκίνητο σε ποσοστό που φθάνει το 60%. Είναι κατά συνέπεια επιτακτικό η πόλη να αποκτήσει πολεοδομικό και εμπορικό Κέντρο, μεταξύ Φιλελλήνων - Αλεξάνδρας –Μεταμορφώσεως και παραλίας, μέσα στο οποίο πρέπει να περιοριστεί, στο ελάχιστο, η κυκλοφορία των ΙΧ. Περιμετρικά αυτού του Κέντρου, που σταδιακά πρέπει να αποδοθεί στους πεζούς, τους ποδηλάτες και μαζικά μέσα μεταφοράς, έχουν, ήδη, δημιουργηθεί παρκινγκ στα οποία πρέπει να προστεθεί, μελλοντικά, κι αυτό της οδού Φιλελλήνων. Πρέπει επίσης να σχεδιαστεί και να κατασκευαστεί, με αυτοχρηματοδότηση, ένα ακόμη παρκινγκ στο οικοδομικό τετράγωνο Υγειονομικού–Σπίρερ, ενώ στον κεντρικό προβλήτα λιμένος λειτουργεί ήδη ο σταθμός του ΟΛΒ με προοπτική να επεκταθεί και στον προβλήτα ΣΙΛΟ.
Στο πλαίσιο αυτό ο Δήμος, αξιοποιώντας τη δυνατότητα που μας δίνει σήμερα το περιφερειακό πρόγραμμα αναπλάσεων του ΕΣΠΑ, προχώρησε στη σύνταξη μελέτης για τη διαμόρφωση της νέας πλατείας με βασικό στοιχείο το υψηλό πράσινο, που αποτελεί αντίδοτο στους ρύπους, και βέβαια μικρούς χώρους συνάθροισης κοινού.
Για τη σύνταξη της μελέτης το ΤΕΕ κι ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων έθεσαν θέμα Αρχιτεκτονικού διαγωνισμού, στο πλαίσιο του γενικού κανόνα που πρέπει να ισχύει για όλα τα σημαντικά έργα που σχεδιάζονται και κατασκευάζονται σε μια πόλη. Ο Δήμος ενημέρωσε το ΤΕΕ ότι θα σεβαστεί απόλυτα την ισχύουσα νομοθεσία που ορίζει τα όργανα που αποφασίζουν για το χαρακτηρισμό ενός έργου, για την κατασκευή του οποίου απαιτείται Αρχιτεκτονικός διαγωνισμός δηλαδή τη σύμφωνη γνώμη του ΣΧΟΠ Περιφέρειας και τελικά την απόφαση του ΔΣ.
Η Δημοτική Αρχή συγκρότησε ομάδα μελέτης, από έμπειρα στελέχη της Τεχνικής Υπηρεσίας, συνεπικουρούμενη από την εθελοντική συμμετοχή καθηγητών του τμήματος αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου μας, προκειμένου να συνταχθεί μελέτη την οποία στη συνέχεια θα έθετε όχι μόνο σε δημόσιο διάλογο αλλά και στην έγκριση των αρμοδίων οργάνων.
Κι ενώ όλα αυτά εξελισσόταν κι όλοι περιμέναμε τη συγκρότηση του νέου Περιφερειακού ΣΧΟΠ (όπου συμμετέχει κι ένας εκπρόσωπος του ΤΕΕ), όργανο που θα έκρινε αν η πλατεία είναι «ιστορικής ή υπερτοπικής σημασίας», στοιχείο απαραίτητο για να είναι υποχρεωτικός ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, ο πρόεδρος του συλλογικού οργάνου των μηχανικών (ΤΕΕ) προβαίνει σε μια πρωτοφανή στα χρονικά ενέργεια καταθέτοντας μηνυτήρια αναφορά, «κατά παντός μονοπρόσωπου ή συλλογικού οργάνου» του Δήμου Βόλου, για τον καταλογισμό ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών.
Η ενέργεια, μάλιστα, γίνεται τη στιγμή που η προετοιμασία του φακέλου και η διεκδίκηση ένταξης του έργου στο ΕΣΠΑ είναι σε πλήρη εξέλιξη και θα μπορούσε να ερμηνευθεί και ως πρωτοβουλία επηρεασμού των «μονοπρόσωπων και συλλογικών οργάνων» να λειτουργήσουν «κάτω από την πίεση» ενδεχόμενης μελλοντικής αναζήτησης ποινικών ευθυνών.
Τελικά το περιφερειακό ΣΧΟΠ, αφού συγκροτήθηκε με αρκετή καθυστέρηση, έκρινε και μάλιστα με την ψήφο του ΤΕΕ ότι δεν προκύπτει υποχρεωτικός αρχιτεκτονικός διαγωνισμός.
Ως πρώην πρόεδρος του ΤΕΕ εκφράζω τη λύπη μου για την ενέργεια αυτή του φορέα των μηχανικών, γιατί πιστεύω ότι πλήττει το ίδιο το κύρος του. Το ΤΕΕ είναι ένας επιστημονικός και κοινωνικός οργανισμός στον οποίο αναγνωρίζεται σημαντική κοινωνική καταξίωση, ως τεχνικού σύμβουλου της πολιτείας και της αυτοδιοίκησης, διότι πάντα συμμετείχε στο δημόσιο λόγο με απόψεις τεκμηριωμένες και απαλλαγμένες από σκοπιμότητες παραταξιακού ανταγωνισμού και πολιτικού κόστους. Είναι αυτό που πρέπει να γίνει απ’ όλους σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία που βιώνουμε. Να απαλλαγούμε δηλαδή από συμπεριφορές που δεν συμβάλλουν στο διάλογο και τη συνέργεια για την καλύτερη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων.

Περισσότερα... »

11:10

ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΤΩΡΑ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗ ΖΗΜΙΟΓΟΝΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ «ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ» ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΑΣΩΝ ΑΕ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Τις τελευταίες ημέρες, στον τοπικό τύπο κι άλλα μέσα ενημέρωσης, παρουσιάζεται ένα κλίμα «σύγκρουσης» μεταξύ του Δήμου Βόλου και του Επιμελητηρίου Μαγνησίας, σχετικά με τη διαχείριση των εγκαταστάσεων και του οικοπέδου των 48.000 μ2 της τέως «Περιφερειακής Αγοράς» που βρίσκονται στη συνοικία Νεάπολη, πίσω από την οδό Αθηνών και παρόχθια του χειμάρρου Ξηριά.
Οι εγκαταστάσεις αυτές, για όσους δεν γνωρίζουν, παραχωρήθηκαν το 2005 από το Υπουργείο Γεωργίας στην εταιρεία «Κέντρο εμπορίου για την Βαλκανική και τη Μαύρη θάλασσα» με το διακριτικό τίτλο ΙΑΣΩΝ ΑΕ (για να παραπέμπει στην Αργοναυτική εκστρατεία).
Ο υφυπουργός Γεωργίας (Α. Κοντός) που υπέγραψε την παραχώρηση, προφανώς μετά από εγχώριες υποδείξεις, καθόρισε και τα ποσοστά συμμετοχής των τεσσάρων φορέων που θα συμμετείχαν στην ίδρυση της ανώνυμης εταιρείας που θα αναλάμβανε τη διαχείριση του δημόσιου αυτού περιουσιακού στοιχείου (Επιμελητήριο 45%, Ένωση Βόλου 15%, Νομαρχία 20% και Δήμος Βόλου 20%).
Για την ιστορία υπενθυμίζω ότι το ίδιο οικόπεδο είχε παραχωρηθεί παλαιότερα (το 1971) από το Δημόσιο στο Δήμο Βόλου, προκειμένου, εντός 3ετίας, να κατασκευάσει εγκαταστάσεις Σφαγείων, Φρουταγοράς και Αμαξοστασίου. Το οικόπεδο επανέρχεται στο Δημόσιο, αφού δεν ικανοποιήθηκαν οι όροι, για να παραχωρηθεί εκ νέου το 1986 στην Κοινοπραξία Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών (ΣΚΟΠ) για τη δημιουργία της Περιφερειακής Αγοράς Μαγνησίας. Ήταν η περίοδος που το κράτος προσπαθούσε να «ωθήσει» τους συνεταιρισμούς να γίνουν επιχειρήσεις.
Αυτή το φορά, πράγματι, κατασκευάζεται μια σύγχρονη Περιφερειακή Αγορά 8.000 μ2 με δαπάνες που ξεπέρασαν, τότε, τα 2 δις δραχμές. Πολύ σύντομα, όμως, το έργο εγκαταλείφτηκε κι άρχισε να λεηλατείται, γιατί η ΣΚΟΠ ποτέ δεν ανέλαβε τη λειτουργία του, αφού και η ίδια η Ένωση των αγροτών, λίγα χρόνια αργότερα, διαλύθηκε και οι εγκαταστάσεις περιήλθαν και πάλι στο Υπουργείο Γεωργίας.
Η πρωτοβουλία του Επιμελητηρίου για την παραχώρηση των εγκαταστάσεων, με την ίδρυση της ΙΑΣΩΝ ΑΕ, διευκόλυνε μεν το Υπουργείο Γεωργίας, αφού απαλλάχτηκε από το βάρος της διαχείρισης μιας δημόσιας περιουσίας που είχε πλήρως λεηλατηθεί, δεν βοήθησε όμως ούτε τον ίδιο το Επιμελητήριο και τους τοπικούς φορείς που «προσέτρεξαν» να εμπλακούν ούτε βέβαια την τοπική οικονομία.
Αφού ολοκληρώθηκαν οι «πανηγυρικές υπογραφές» κι εγκαταστάθηκε ο μεγαλομέτοχος στην προεδρία, η Διοίκηση αρχίζει να διερευνά το πώς θα υλοποιήσει τους στόχους και το όραμα της ΙΑΣΩΝ ΑΕ. «Ανακαλύπτει» όμως ότι πρώτα απ’ όλα η εταιρεία, πριν ακόμη αποκτήσει έσοδα, θα έπρεπε να δαπανά κάθε χρόνο, περίπου 80.000 ευρώ για να πληρώνει το φόρο ακίνητης περιουσίας (ΦΑΠ), αφού πλέον οι εγκαταστάσεις αποτελούσαν περιουσιακό στοιχείο μιας ανώνυμης εταιρείας.
Έτσι η ΙΑΣΩΝ αρχίζει να «εκλιπαρεί» τους μετόχους, με τη μέθοδο της ετήσιας αύξησης του αρχικού μετοχικού κεφαλαίου(60.000 ευρώ), για την καταβολή του φόρου. Σήμερα, οκτώ(8) χρόνια μετά, πληρώθηκαν ή πρέπει να πληρωθούν, αναλογικά από τον κάθε μέτοχο, περίπου 600.000 ευρώ ήτοι: το Επιμελητήριο 270.000€, ο Δήμος και η Περιφέρεια (τ. Νομαρχία) από 120.000 € και η ΕΒΟΛ 90.000€.
Ο Δήμος Βόλου, ήδη από το 2008, ζήτησε να σταματήσει αυτή η «αιμορραγία», να παραχωρηθούν οι εγκαταστάσεις στο Δήμο (που δεν πληρώνει ΦΑΠ) και από κοινού να αποφασιστεί η αξιοποίηση του ακινήτου προς όφελος της τοπικής κοινωνίας. Η Νομαρχία συμφώνησε και με απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου, εκδήλωσε την πρόθεσή της να παραχωρήσει το ποσοστό της στο Δήμο.
Η συνέχεια είναι ακόμη πιο «τραγική». Η εταιρεία ουσιαστικά «εγκαταλείφτηκε», ο Δήμος απέσυρε τους εκπροσώπους του και η θητεία του Δ.Σ. έληξε. Ακολουθεί η πρόσφατη προσφυγή της νέας Διοίκησης του Επιμελητήριου στο Πρωτοδικείο για το διορισμό προσωρινής Διοίκησης.
Η σημερινή Δημοτική Αρχή, από την αρχή της θητείας της, με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ζήτησε να προχωρήσουμε άμεσα στη λύση της εταιρείας, ώστε η κυριότητα να περιέλθει (δια του Δημοσίου) στο Δήμο Βόλου και από κοινού με τους άλλους μετόχους να συναποφασισθεί η εκμετάλλευση, ώστε το σημαντικό αυτό περιουσιακό στοιχείο να αποτελέσει για την τοπική κοινωνία προστιθέμενη αξία και να βοηθήσει την επιχειρηματικότητα, την απασχόληση και γενικά την τοπική ανάπτυξη.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω του Δήμου και των προγραμμάτων που μπορεί να αξιοποιήσει. Σκόπιμο είναι, όπως έχει προτείνει ο Δήμος, να δημιουργηθεί Φορέας Διαχείρισης, στον οποίο, εκτός του Δήμου Βόλου θα συμμετέχουν η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Βόλου, το Επιμελητήριο Μαγνησίας, εκπρόσωποι των παραγωγών και των εταιρειών, καθώς και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το ΚΕΤΕΑΘ ως επιστημονικοί, ερευνητικοί και επιμορφωτικοί φορείς, όπως και το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Ο Δήμος δεν θέλει να αντιδικήσει με κανέναν από τους άλλους μετόχους, γιατί δεν προτίθεται να διεκδικήσει ένα ακόμη περιουσιακό στοιχείο για να αυξήσει τα δημοτικά ακίνητα. Δεν μπορεί, όμως, να παραμένει σ’ αυτή την «ιδιότυπη ομηρία» της συμμετοχής του σε μια εταιρεία δαπανώντας, κάθε χρόνο, από τους πενιχρούς πόρους του για το «φόρο του ΙΑΣΩΝΑ», όταν οι ανάγκες εξυπηρέτησης των δράσεων του Δήμου είναι τεράστιες σε μια πολύ κρίσιμη οικονομική περίοδο για τη χώρα
Το οικόπεδο ήταν πάντοτε ένα δημόσιο ακίνητο και ως τέτοιο πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Η παραχώρησή του από το Δημόσιο γίνεται μόνο για κοινωφελείς σκοπούς και μόνο προς κοινωφελείς οργανισμούς και επιχειρήσεις κι όχι προς ιδιώτες.
Η οικονομική κρίση που ζει η χώρα απαιτεί την αξιοποίηση όλων των μέσων και των δυνατοτήτων που διαθέτουμε ως περιοχή. Είναι ανάγκη όμως να δοθεί, τώρα, τέλος σ’ αυτή την "παράλογη" ετήσια δαπάνη και ν' ανοίξει ένας νέος κύκλος συνεργασίας για την αξιοποίηση των εγκαταστάσεων της Περιφερειακής Αγοράς.

Περισσότερα... »

23:19

Από τα τοπικά ΜΜΕ: Συζήτηση για το κυκλοφοριακό στην Επιτροπή Βιώσιμης Κινητικότητας

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Πραγματοποιήθηκε σήμερα η πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής Βιώσιμης Κινητικότητας Δήμου Βόλου, με κυριότερο θέμα την ενημέρωση των μελών της σχετικά με την πρόταση της δημοτικής αρχής για κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στον κεντρικό ιστό της πόλης, που έχει ήδη τεθεί σε δημόσια διαβούλευση.
Στην έναρξη της συνεδρίασης η Πρόεδρος κ. Φωτεινή Κοκκινάκη υπογράμμισε το σημαντικό έργο που αναλαμβάνει η Επιτροπή Βιώσιμης Κινητικότητας, η οποία καλείται να γνωμοδοτήσει για σοβαρά θέματα που αφορούν τόσο τη λειτουργία όσο και την αισθητική εικόνα της μείζονος πόλης. Ως εκ τούτου, θεωρείται αναγκαία – όπως είπε -η συμμετοχή των μελών σε κάθε συνεδρίαση, προκειμένου με τις απόψεις και προτάσεις τους να συμβάλουν στη λήψη των ορθότερων αποφάσεων.
Υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή απαρτίζεται από 21 μέλη - εκπροσώπους αντιπροσωπευτικών φορέων όπως είναι το ΤΕΕ Μαγνησίας, ο Σύλλογος Πολιτικών Μηχανικών, ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, η ΕΕΤΕΜ, το τμήμα Τροχαίας Βόλου, το Αστικό και Υπεραστικό ΚΤΕΛ, ο Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Ταξί, το Εμπορικό επιμελητήριο, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, οι Σύλλογοι ΑΜΕΑ, Εκπαιδευτών Υποψηφίων Οδηγών, Ιατρικός και η ΜΟΤΟΛΕΒ.
Τα μέλη της Επιτροπής ενημερώθηκαν αναλυτικά από τον δημοτικό σύμβουλο κ. Ηλ. Ξηρακιά σχετικά με την πρόταση για κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στον κεντρικό ιστό του Βόλου, την οποία επεξεργάστηκε η Εκτελεστική Επιτροπή του Δήμου, με στόχο να αποτελέσει τη βάση ενός ευρύτατου κοινωνικού διαλόγου για την αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος.
Το θέμα συμφωνήθηκε να συζητηθεί εκτενώς στην επόμενη συνεδρίαση της Επιτροπής, ώστε τα μέλη, αφού μελετήσουν την πρόταση, να διατυπώσουν τις δικές τους προτάσεις, παρατηρήσεις και επισημάνσεις, για την αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος στο κέντρο του Βόλου.
Στο μεταξύ, με αφορμή την εξέταση αιτήματος ιδιωτικού ΚΤΕΟ για τοποθέτηση πληροφοριακών πινακίδων, τα μέλη της Επιτροπής συμφώνησαν ότι θα πρέπει να αποξηλωθούν όλες οι παράνομες διαφημιστικές πινακίδες και να διαμορφωθεί συγκεκριμένη πρόταση, σε συνεργασία με το Σύλλογο Αρχιτεκτόνων, για την κατασκευή και τοποθέτηση ομοιόμορφων καλαίσθητων πινακίδων οι οποίες δεν θα υποβαθμίζουν την εικόνα της πόλης και δεν θα εμποδίζουν την κίνηση πεζών και οχημάτων.

Περισσότερα... »

18:04

ΔΗΛΩΣΗ: Για την παραίτησή μου από τη θέση του Αντιδημάρχου

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

«Μετά από τα τελευταία γεγονότα στο Δήμο Βόλου κι αφού έχει ηρεμήσει το κλίμα αισθάνομαι την υποχρέωση να διευκρινίσω ότι:
Αναμφίβολα το επικοινωνιακό είναι ένα σημαντικό στοιχείο στη λειτουργία κάθε οργανισμού ή επιχείρησης, γιατί αποτυπώνει την καθαρή εικόνα που μεταφέρει τα μηνύματα προς την κοινωνία και την αγορά. Είναι αυτονόητο ότι το στοιχείο αυτό είναι σημαντικότερο όταν πρόκειται για έναν συλλογικά βουλευόμενο και λειτουργούντα μεγάλο οργανισμό όπως είναι ο νέος Δήμος Βόλου που αναλαμβάνει τη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων σε μια πολύ κρίσιμη πολιτική συγκυρία για τον τόπο και την Αυτοδιοίκηση.
Με υπαιτιότητά μου, από κακή εκτίμηση, δημιουργήθηκε λάθος εικόνα στη διαχείριση του πιο σημαντικού θέματος που αφορά τις σύγχρονες πόλεις που είναι το κυκλοφοριακό. Ένα θέμα για το οποίο εργαστήκαμε σκληρά από την ανάληψη των καθηκόντων μας κι εγώ προσωπικά ως συντονιστής της 3μελούς επιτροπής των Αντιδημάρχων. Η πολιτική μου παιδεία και η όποια διαδρομή μου στα δημόσια πράγματα της περιοχής μου επέβαλαν την άμεση ανάληψη της ευθύνης και την υποβολή της παραίτησής μου στο Δήμαρχο. Η εικόνα βέβαια που δημιουργήθηκε δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα από τη μέχρι σήμερα λειτουργία της Δημοτικής Αρχής. Όλοι τώρα πρέπει να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στο διάλογο για την ανακούφιση της πόλης από το κυκλοφοριακό γιατί συνδέεται άμεσα με την ποιότητα ζωής των συμπολιτών μας (αερορύπανση κλπ).
Ανεξάρτητα από θέσεις ευθύνης συνεχίζω την κοινή προσπάθεια στην οποία έχουμε στρατευθεί προκειμένου να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν από την εκλογή μας στη Δημοτική Αρχή.
Όσον αφορά τις υπερβολές γράφτηκαν και "ακούστηκαν" στα έντυπα και τα ηλεκτρονικά μέσα της πόλη, για το θέμα, δεν με αφορούν και τις κατανοώ στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των τοπικών ΜΜΕ. Στη μακρόχρονη ενασχόληση μου με τα κοινά ποτέ δεν κάλεσα κανέναν λειτουργό του τύπου για να του «σφυρίξω» κάτι στο αυτί» ή να του ζητήσω να γράψει κάτι σκόπιμα. Οι σχέσεις εμπιστοσύνης μαζί τους δοκιμάζονται καθημερινά στην πράξη».

Βόλος 18-2-2011
Ηλίας Β. Ξηρακιάς

Περισσότερα... »

20:24

Απάντηση σε σχόλιο κ. Γ. Πολίτση στο Νέο Τύπο της 9-01-2011

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Αγαπητέ Γιώργο,

Αναρωτιέσαι, σε πρόσφατο σχόλιό σου με τίτλο «τα σύγχρονα άγη !!», για το τι σόι διάλογο θα κάνουμε για τις κορύνες και τους ποδηλατοδρόμους που τόσο έχουν επικριθεί στην πόλη.
Συμφωνείς, πιστεύω, ότι πριν διαφωνήσουμε στα επί μέρους θα πρέπει να συμφωνήσουμε επί της αρχής.
Όπως λοιπόν καλά γνωρίζεις ο Βόλος, όπως κι όλες οι σύγχρονες μεγάλες αστικές πόλεις, υποφέρουν από το κυκλοφοριακό. Σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις, εν όψει των εκλογών, οι πολίτες αναδεικνύουν ως μείζονα θέματα στις μεγάλες πόλεις της χώρας το κυκλοφοριακό και την καθαριότητα.
Πρέπει να συμφωνήσουμε, επίσης, ότι η σημερινή κατάσταση στην πόλη, σ’ ότι αφορά τις αστικές μετακινήσεις (πεζοί, ΙΧ, ποδήλατα, μέσα μεταφοράς, πεζόδρομοι, παρκινγκ κλπ) δεν αρέσει σε κανέναν γι’ αυτό πρέπει την «ανατρέψουμε». Αυτό τονίζαμε και προεκλογικά λέγοντας ότι «στοχεύουμε στη ρύθμιση της κίνησης των οχημάτων και στη δημιουργία υποδομών, ώστε να αποθαρρύνεται η χρήση των ιδιωτικών αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης και να είναι η πόλη και τα χωριά εύκολα προσβάσιμα με δημόσια μέσα μεταφοράς και φιλικά προς τον πεζό, τον ποδηλάτη και τον συμπολίτη μας με κινητικά προβλήματα».
Το δεύτερο και σημαντικότερο στοιχείο που δεν αμφισβητείται είναι ότι το κυκλοφοριακό συνδέεται άμεσα με την ποιότητα ζωής στην πόλη. Μετά από εργαστηριακές μετρήσεις ξέρουμε, πλέον, ότι το κυκλοφοριακό αποτελεί την πιο σημαντική πηγή αερορύπανσης της πόλης με ποσοστό που ξεπερνά το 65%. Ξέρουμε, επίσης, ότι η ηχορύπανση, που συνδέεται άμεσα με τις λειτουργίες της πόλεις και το κυκλοφοριακό, ταλαιπωρεί καθημερινά την πόλη επιβαρύνοντας την υγεία των συμπολιτών μας.
Δυστυχώς η πληθυσμιακή έκρηξη του αυτοκινήτου έχει προκαλέσει τεράστια και δυσεπίλυτα προβλήματα στις πόλεις αφού έχει κατακλύσει ζωτικούς για λειτουργία τους δημόσιους χώρους.
Κάθε ανθρώπινη πόλη, όμως, έχει ανάγκη από κατάλληλους και ελκυστικούς, για τους δημότες και του επισκέπτες της, δημόσιους χώρους που αλλάζουν το τοπίο, που αναδύουν την ιστορία και τον πολιτισμό της και γίνονται ο αγαπημένος τόπος συνάντησης των ανθρώπων.
Αφού λοιπόν θαύματα δεν γίνονται δεν πρέπει να καλλιεργούνται ανεδαφικές προσδοκίες ότι με κάποιο οδικό έργο ή με τη λήψη κάποιων μέτρων θα λύσουμε οριστικά το κυκλοφοριακό ένα πρόβλημα το οποίο θα πρέπει να μας απασχολεί διαρκώς με νέες διορθωτικές κινήσεις. Η μία μετά την άλλη οι πόλεις της Ευρώπης και του κόσμου επικαιροποιούν διαρκώς αυστηρά μέτρα για να διευκολύνουν τις αστικές μετακινήσεις.
Το τρίτο στοιχείο στο οποίο πρέπει να συμφωνήσουμε είναι ότι ο δημόσιος διάλογος είναι συστατικό στοιχείο της Αυτοδιοίκησης. Συμβιώνουμε στο Βόλο με άλλους 100.000 συμπολίτες και πρέπει να συμφωνήσουμε για το τι πόλη θέλουμε και στη συνέχεια να θέσουμε τους κανόνες που θα μας οδηγήσουν στο στόχο.
Η ιστορία της πόλης μας, η γεωγραφική της θέση στον ελληνικό χώρο, το φυσικό περιβάλλον και οι σημερινές δημόσιες και ιδιωτικές υποδομές της μας δίνουν το δικαίωμα να οραματιζόμαστε το Βόλο του μέλλοντος ως πράσινη τεχνόπολη με υποδομές και ποιότητα ζωής που θα αποτελούν πόλο έλξης για σύγχρονες επενδύσεις και ευχάριστη μόνιμη διαμονή ή φιλοξενία.
Σύντομα λοιπόν η Δημοτική Αρχή θα καταθέσει τις προτάσεις της για τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν ώστε σιγά – σιγά να ανατρέψουμε τη σημερινή εικόνα του κέντρου της πόλης που μας «πληγώνει». Οι κορύνες κι οι ποδητατόδρομοι είναι πτυχές του συνολικού προβλήματος που είναι το κυκλοφοριακό.

Περισσότερα... »

20:04

Ευχές για το 2011

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

11:46

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Μετά τον «ορυμαγδό» των πολλαπλών διλημμάτων του 1ου γύρου των Δημοτικών εκλογών ήρθε η Κυριακή του 2ου γύρου και οι πολίτες καλούνται πλέον να εκλέξουν Δήμαρχο όχι με βάση τα προηγούμενα διλλήματα αλλά με βάση την αξιολόγηση των δύο(2) υποψηφίων Δημάρχων και των στελεχών που συμμετέχουν στα ψηφοδέλτιά τους.
Τα στοιχεία βέβαια της αξιολόγησης δεν μπορεί παρά να είναι η εμπειρία, η γνώση και η πίστη στο νέο ενισχυμένο θεσμό της Αυτοδιοίκησης κι όχι οι γενικές ικανότητες που θα ήταν υπερφίαλο και αλαζονικό να αμφισβητήσουμε στους «αντιπάλους μας».
Είναι αλήθεια ότι η συγκυρία αυτής της προεκλογικής περίοδος, λόγω της οικονομικής στενότητας που επιβλήθηκε από το μηχανισμό στήριξης και την κυβέρνηση της χώρας, προσφερόταν για την κομματικοποίηση των δημοτικών εκλογών που δυστυχώς γίνεται για πολλοστή φορά.
Το γεγονός ότι οι εκλογές γινόταν πλέον σε μεγάλους και πολυπληθείς Δήμους ευνόησε επίσης τα κόμματα να υπερκεράσουν τις ανεξάρτητες υποψηφιότητες που συνήθως εμφανιζόταν στο παρελθόν στο πλαίσιο των μικρότερων ΟΤΑ.
Στην ίδια κατεύθυνση συνέτεινε ακόμη τόσο η πρόσφατη εκλογή νέου αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που αναζητούσε, εκτός από την κομματική, και την κοινωνική νομιμοποίηση, όσο και το νέο πλαίσιο προβολής των υποψηφίων που επέτρεπε μία μόνο εμφάνιση των υποψηφίων σε κάθε ραδιοτηλεοπτικό μέσο ενώ «επέτρεπε» στα κόμματα εμφανίσεις χωρίς περιορισμούς.
Τα αποτελέσματα του 1ου γύρου δείχνουν ότι οι πολίτες έστειλαν δύο σαφή μηνύματα. Το ένα είναι μήνυμα δυσαρέσκειας για την κρίση που υφίστανται, χωρίς να ευθύνονται. Το μεγάλο ποσοστό των πολιτών, γύρω στο 40%, που απείχε στέλνει επίσης ένα πολύ σαφές μήνυμα στο σύνολο του πολιτικού κόσμου που επιμένει ακόμη να κομματικοποιεί τα πάντα σε μια χώρα που εξ αιτίας αυτής της κομματοκρατίας, του συγκεντρωτισμού και των πελατειακών σχέσεων έφθασε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Όσοι λοιπόν μετά τα αποτελέσματα του 1ου γύρου επιμένουν ακόμη στην κομματική αντιπαράθεση αξιοποιώντας το συναίσθημα δυσαρέσκειας των πολιτών προδίδουν προγραμματική και πολιτική αδυναμία και κυρίως αδιαφορία ή άγνοια των τεράστιων προβλημάτων που καλούνται να διαχειριστούν την επόμενη μέρα.
Γιατί το έργο που αναλαμβάνουμε να διαχειριστούμε την επόμενη μέρα στο νέο Δήμο Βόλου είναι τεράστιο και δύσκολο. Όποιος δεν αναγνωρίζει τη δυσκολία και συνεχίζει να «ψαρεύει σε θολά νερά» της κομματικής αντιπαράθεσης για την επιλογή της κατάλληλης Δημοτικής Αρχής ή έχει άγνοια της πραγματικότητας ή παραπλανά τους δημότες. Αντίθετα όποιος βλέπει το μέγεθος των προβλημάτων κατανοεί ότι κανένας Δήμαρχος και καμιά ομάδα Δημοτικών Συμβούλων όσο ικανή και έμπειρη κι αν είναι δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί από μόνη της στην πρόκληση του μεγάλου Δήμου και των ανατροπών που πρέπει να γίνουν αν δεν έχει την ευρύτερη δυνατή συσπείρωση, αν δεν έχει την ευρύτερη δυνατή αποδοχή των πολιτών.
Το μεγαλύτερο στοίχημα για την Αυτοδιοίκηση, στη νέα αφετηρία του «Καλλικράτη», είναι να κερδίσει ξανά το συγκριτικό πλεονέκτημα που είχε έναντι του κράτους, ως πιο δημοκρατικός και πιο αποτελεσματικός θεσμός στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων. Αυτό σημαίνει συνεννόηση κι ανατροπές στις μέχρι σήμερα πρακτικές που σταδιακά μετέτρεψαν την Αυτό-Διοίκηση σε κακέκτυπο του συγκεντρωτικού, πελατειακού και αναποτελεσματικού κράτους.
Γι’ αυτό στο πρόγραμμα της ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑΣ του Πάνου Σκοτινιώτη δεσμευόμαστε, μεταξύ των άλλων, ότι δεν θα συμφιλιωθούμε με τα κακώς κείμενα και τις καθεστωτικές πρακτικές που αποστρέφουν τους πολίτες από την Αυτοδιοίκηση. Δεσμευόμαστε «να αναποδογυρίσουμε το τραπέζι». Δεσμευόμαστε ότι αμέσως μετά τις εκλογές θα αναλάβουμε πολιτική πρωτοβουλία για μια μεγάλη συμφωνία ευθύνης με όλες τις πολιτικές, κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις του τόπου. Μια συμφωνία που θα συνεγείρει και θα κινητοποιήσει τους πολίτες και την τοπική κοινωνία. Μια συμφωνία ανασυγκρότησης σε στέρεες βάσεις του νέου Δήμου και την οργάνωση μιας πόλης ανταγωνιστικής και ανθρώπινης. Την πόλη που ονειρευόμαστε για μας και τα απιδιά μας.

Περισσότερα... »

12:31

Ψηφίζουμε για νέο Δήμαρχο. Δεν καταψηφίζουμε «γενικώς και αορίστως»

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:39

Ψήφος εμπιστοσύνης για Δήμαρχο κι όχι ψήφος διαμαρτυρίας

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:26

Συγνώμη Ηλία Ξηρακιά….. για ευθύνες άλλων

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:23

Ενοποίηση Υπηρεσιών εν λειτουργία στη Συμπολιτεία του Βόλου

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:27

Το Πήλιο, αγαπημένος προορισμός για πάντα

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:21

Η συγκατοίκηση στην πόλη απαιτεί σεβασμό σε κοινούς κανόνες

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Σε κεντρικό σημείο της πόλης, σε ιδιωτικό οικόπεδο, γινόταν χθες κατεδάφιση παλαιάς κατοικίας και εκσκαφή θεμελίων.
Επειδή δε ο καιρός ήταν βροχερός το φορτηγό, που έβγαινε από το οικόπεδο στην οδό Ανθίμου Γαζή, “γέμισε” το οδόστρωμα με λάσπες οι οποίες όταν στεγνώσουν θα γίνουν από τη διέλευση των οχημάτων αιωρούμενα σωματίδια και θα προστεθούν στην αερορύπανση της πόλης. Το γεγονός μας επισήμανε ο Αντινομάρχης Ηλίας Ξηρακιάς και υποψήφιος με τον Πάνο Σκοτινιώτη στο Δήμο Βόλου.
Η νέα Δημοτική Αρχή τονίζει, πρέπει να επιβάλει κανόνες στις δραστηριότητες της πόλης ώστε να προστατεύεται η υγεία των πολιτών. Είναι γνωστό από τη μελέτη του ΑΠΘ ότι το 65% τη ς αερορύπανσης προέρχεται από τη λειτουργία της πόλης με πρώτη αιτία το κυκλοφοριακό.
«Δεν μπορεί να επιτρέπονται χωματουργικές εργασίες χωρίς τη λήψη μέτρων ιδιαιτέρα τις βροχερές ημέρες αφού είναι σίγουρο ότι επιβαρύνουν την πόλη με τις λάσπες που μεταφέρουν οι ρόδες των φορτηγών, τονίζει, ο Αντινομάρχης. Η συγκατοίκηση σε μια πόλη επιβάλει σεβασμό σε κοινούς κανόνες. Η Δημοτική Αρχή έχει υποχρέωση να τους επιβάλει σε όλους.

Περισσότερα... »

19:20

Ενός κακού μύρια έπονται….

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:18

Συμπολιτεία Βόλου: Η μεγάλη πρόκληση για τη Δημοτική Αρχή

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:17

Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας ….και το Τεχνολογικό Πάρκο

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:15

όταν λαλούν πολλά κοκόρια;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:13

Μεσογειακή χώρα με κατανάλωση ενέργειας Β. Ευρώπης

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:12

Το πλεονέκτημα της Αυτοδιοίκησης έναντι του κράτους μπορεί να κερδηθεί

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:10

Όχι στην αύξηση των αντικειμενικών στα ακίνητα

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:09

Ποιος πληρώνει το μάρμαρο ενός κακού Δημάρχου;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:01

Ο ΠΟΛΙΤΗΣ «ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ» ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΟΥ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

19:24

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΤΑ …..ΜΙΚΡΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΒΟΛΟΥ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Οι πρώτες συζητήσεις μας με τους κατοίκους του πολεοδομικού συγκροτήματος Βόλου στις περιοδείες του υποψήφιου Δημάρχου Πάνου Σκοτινιώτη, καταδεικνύουν το πραγματικό κλίμα που επικρατεί στην πόλη σ’ ό,τι αφορά το ενδιαφέρον των πολιτών για τα μεγάλα και τα μικρά προβλήματα της πόλης.
Παρακολουθώντας κανείς τη δημόσιο διάλογο της προηγούμενης 2ετίας, είχε την εντύπωση ότι τα μείζονα θέματα που απασχολούσαν τον κάτοικο της πόλης θα ήταν ο Περιφερειακός, το κυκλοφοριακό, το λιμάνι κ.λπ.
Κι όμως αποδεικνύεται ότι σήμερα, που έχει μειωθεί η αγοραστική δύναμη των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων, λόγω της περιοριστικής οικονομικής πολιτικής και της ύφεσης που βιώνουμε, το κόστος και η ποιότητα του νερού, η καθαριότητα της πόλης και το ύψος των δημοτικών τελών είναι τα θέματα που θέτουν σε προτεραιότητα οι δημότες στους υποψήφιους δημοτικούς άρχοντες.
Είναι σαφές ότι οι λεγόμενες παραδοσιακές αρμοδιότητες του Δήμου είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του πολίτη ο οποίος αναρωτιέται: είναι οι παρεχόμενες υπηρεσίες αντίστοιχες με το κόστος που πληρώνει στο δημοτικό ταμείο, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις στη διαχείριση των παραδοσιακών αυτών αρμοδιοτήτων που μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα και το κόστος που μας επιβαρύνει;
Φαίνεται, λοιπόν, ότι η εμπιστοσύνη του δημότη προς τις δικές του δημοτικές και διαδημοτικές υπηρεσίες έχει κλονισθεί, αφού αρκετές φορές την τελευταία περίοδο έχουν αναδειχθεί στην τοπική επικαιρότητα καταγγελίες για την ορθολογική διαχείριση των θεμάτων αρμοδιότητας των οργανισμών και των επιχειρήσεων των Δήμων.
Γι’ αυτό, το μεγάλο στοίχημα των νέων Δημοτικών Αρχών είναι να κερδίσουν και πάλι την εμπιστοσύνη των πολιτών. Να σταματήσει η αμφισβήτηση του πολίτη ότι πληρώνει δυσανάλογα για τις παρεχόμενες υπηρεσίες κι ότι είναι υπερβολική η επιβάρυνσή του από το κόστος λειτουργίας της ΔΕΥΑΜΒ ή στο κόστος λειτουργίας των άλλων οργανισμών του Δήμου, γιατί για το δημότη οι δημοτικές υπηρεσίες δεν είναι οι απρόσωπες δημόσιες υπηρεσίες που ανήκουν στο κράτος και αποτελούν γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που τον ταλαιπωρούν.
Οι δημοτικές υπηρεσίες είναι οι δικές του υπηρεσίες, είναι ο γείτονας που δουλεύει στο Δήμο και πίνει το ίδιο νερό που πίνουμε κι εμείς, που ζει στην ίδια καθαρή ή βρώμικη πόλη, που αμοίβεται από τη συνεισφορά των συνδημοτών του. Είναι η δική του υπηρεσία και θέλει να λειτουργεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο και είναι έτοιμος να τη συνδράμει εθελοντικά όπου μπορεί.

Περισσότερα... »

19:06

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΝΟΜΑΡΧΗ ΗΛΙΑ ΞΗΡΑΚΙΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Για την υποψηφιότητά του στο Δήμο Βόλου

«Από καιρό έχω εκφράσει την επιθυμία μου, στον Νομάρχη Απόστολο Παπατόλια, να συνεχίσω και να «κλείσω» την ενασχόλησή μου με τα δημόσια πράγματα, στην πιο αυθεντική έκφραση της τοπικής Αυτοδιοίκησης που είναι ο Δήμος που ο καθένας μας ζει και εργάζεται.
Αποδέχθηκα, γι’ αυτό, ευχαρίστως το κάλεσμα του Πάνου Σκοτινιώτη να συμμετάσχω στη μεγάλη πρόκληση που ανοίγεται μπροστά μας, μετά τη συνένωση του Βόλου με τους οκτώ γειτονικούς Δήμους και τη μια Κοινότητα.
Δυστυχώς η νέα αυτή εποχή για την Αυτοδιοίκηση έρχεται σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία και μια περίοδο κρίσης αξιοπιστίας των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα της χώρας αλλά και την ίδια την Αυτοδιοίκηση.
Πιστεύω, όμως, ότι οι νέοι ισχυροί Δήμοι μπορούν να κερδίσουν και πάλι την εμπιστοσύνη του πολίτη. Μπορούν να κερδίσουν και πάλι το πλεονέκτημα του πιο αποτελεσματικού δημοκρατικού θεσμού στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων.
Είναι γνωστό ότι τα προβλήματα, της πόλης και της περιοχής, που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε είναι πολλά και απαιτούν τη συστράτευση όλων. Η ανάδειξη μιας νέας Δημοτικής Αρχής που θα καταφέρει να συνεγείρει και να κινητοποιήσει τους πολίτες στον κοινό στόχο της αναβάθμισης των παρεχόμενων υπηρεσιών και της δημιουργίας μιας πρότυπης συμπολιτείας βιώσιμων πόλεων και οικισμών γύρω από το Βόλο είναι βασική προϋπόθεση σ’ αυτό το μεγάλο εγχείρημα.
Η Δημοκρατική Συμπολιτεία με επικεφαλής τον Πάνο Σκοτινιώτη έχει όλα τα εχέγγυα να ανταποκριθεί σ’ αυτή τη μεγάλη πρόκληση, να ανατρέψει το αρνητικό κλίμα, να επανασχεδιάσει το μεγάλο αυτό Δήμο και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των συμπολιτών μας.
Σ’ αυτή τη συναρπαστική νέα εποχή για την πόλη και την περιοχή μας, θα προσπαθήσω να συμβάλω με τις γνώσεις, την εμπειρία και όλες τις δυνάμεις μου.
Με την ευκαιρία θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Νομάρχη Απόστολο Παπατόλια για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε στη διαχείριση μιας σειράς θεμάτων του Νομού, την τελευταία 4ετία, τους Δημάρχους για τη δημιουργική συνεργασία και βέβαια τους συναδέλφους και τους συνεργάτες υπαλλήλους των υπηρεσιών της Νομαρχίας».

ΔΗΛΩΣΗ ΠΑΠΑΤΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ
ΤΟΥ ΑΝΤΙΝΟΜΑΡΧΗ ΗΛΙΑ ΞΗΡΑΚΙΑ

«Είναι γνωστό ότι ο νευραλγικός και με μεγάλο όγκο δραστηριοτήτων τομέας των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων ήταν ο τεχνικός τομέας. Όταν μάλιστα αναλαμβάνεις και πρωτοβουλίες για την προώθηση έργων που ανήκουν στα κεντρικά Υπουργεία το έργο γίνεται ακόμη πιο δύσκολο. Ο άνθρωπος που ανέλαβε τον τομέα αυτό, την τελευταία 4ετία στο Νομό, και τον έφερε σε πέρας με μεγάλη επιτυχία, ήταν ο Αντινομάρχης Ηλίας Ξηρακιάς.
Μεθοδικός, χαμηλών τόνων με ευθυκρισία στη χάραξη πολιτικής ήταν ένας πολύτιμος συνεργάτης που πάντα μας πρότεινε πολλές πρωτοβουλίες και καινοτόμες ιδέες.
Οι επιτροπές παρακολούθησης, η συμμετοχή, ο δημόσιος έλεγχος και η ποιότητα, έδωσαν μια νέα διάταση στην παραγωγή των δημόσιων έργων της ΝΑΜ. Η πρωτοβουλία για την προστασία του Πηλίου που δεν ολοκληρώθηκε από το Υπουργείο και ο πλημμυρισμός της Κάρλας ήταν προτάσεις που πάλεψε με πάθος και μεράκι.
Σεβάστηκα απόλυτα τους προσωπικούς λόγους της επιλογής του να μη συνεχίσει μαζί μας στην αιρετή περιφέρεια και να είναι υποψήφιος με τον Πάνο Σκοτινιώτη στο Δήμο Βόλου.
Θέλω να τον ευχαριστήσω, από καρδιάς, για το έργο του και να του ευχηθώ καλή επιτυχία στα νέα του καθήκοντα.

Περισσότερα... »

09:03

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Στις 7 Νοεμβρίου θα διεξαχθούν οι Δημοτικές και οι Περιφερειακές εκλογές για την ανάδειξη των τοπικών Αρχών που θα αναλάβουν την ευθύνη διαχείρισης των νέων ισχυρών Δήμων και για πρώτη φορά και της νέας αιρετής Περιφέρειας.
Οι εκλογές αυτές διενεργούνται σε ένα εντελώς καινούργιο τοπίο, μετά την ψήφιση του «Καλλικράτη». Ισχυροί Δήμοι με νέες αρμοδιότητες και πόρους αναλαμβάνουν τη διαχείριση σχεδόν του συνόλου των τοπικών υποθέσεων που αφορούν στην παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες ενώ η νέα ισχυρή αιρετή Περιφέρεια, ως 2ος βαθμός Αυτοδιοίκησης, αναλαμβάνει τη χάραξη και την υλοποίηση, σε συνεργασία με τους νέους Δήμους, των αναπτυξιακών πολιτικών σε όλους τους τομείς της τοπικής οικονομίας.

Ήρθε λοιπόν η στιγμή να κριθεί στην πράξη η πάγια επιδίωξη του κινήματος της Αυτοδιοίκησης, που για πολλά χρόνια διεκδικούσε, της διοικητικής μεταρρύθμισης της χώρας με της ανατροπής αυτού του συγκεντρωτικού και αναποτελεσματικού κράτους. Αυτού του κράτους που κάτω από τη λειτουργία ως λάφυρου του πελατειακού πολιτικού συστήματος κατέρρευσε και έφτασε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Η πρόκληση για την Αυτοδιοίκηση και τα στελέχη που διεκδικούν την εκλογή τους στις επικείμενες εκλογές είναι πολύ μεγάλη όχι μόνο γιατί θα λειτουργήσουν σ’ ένα πρωτόγνωρο τοπίο αλλά γιατί πρέπει να κερδίσουν το μεγάλο στοίχημα της αποτελεσματικότητας του δημόσιου και κοινωνικού τομέα. Γιατί πρέπει να κερδίσουν το πιο σημαντικό στοίχημα του πολιτικού κόσμου που είναι η αναβάθμιση του ιδίου του πολιτικού συστήματος της χώρας που, σύμφωνα με όλες τις κοινωνικές έρευνες, έχει «κατρακυλήσει» σε πολύ χαμηλούς δείκτες αξιοπιστίας.
Γιατί η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι άμοιρη ευθυνών για τη σημερινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. Γιατί η τοπική Αυτοδιοίκηση, στο διάβα του χρόνου, έχασε το συγκριτικό πλεονέκτημα που είχε έναντι του κράτους στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων.
Γιατί η τοπική Αυτοδιοίκηση διολίσθησε σιγά-σιγά και από θεσμός αυτό-διοικητικός έγινε «κακέκτυπο» του κράτους με ανεξέλεγκτη λειτουργία, με άκρατες πελατειακές σχέσεις με τους ψηφοφόρους της, με διόγκωση των ελλειμμάτων, μέσω της γνωστής, από το κράτος, τακτικής του δανεισμού και τελικά με την επιβάρυνση των δημοτών αφού το σύνολο των υπηρεσιών που παρέχει είναι ανταποδοτικές, δηλαδή το κόστος τους χρεώνεται απευθείας στους πολίτες, μέσω των δημοτικών τελών.
Η κρισιμότητα και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των επικείμενων εκλογών δεν είναι σχήμα λόγου κι αυτό πρέπει να το ξέρουν καλά οι υποψήφιοι αιρετοί εκπρόσωποι αλλά και οι πολίτες οι οποίοι καλούνται να επιλέξουν με την ψήφο τους όχι ,όπως μέχρι σήμερα, ένα Δήμαρχο με ελάχιστες αρμοδιότητες και πόρους που στη συνέχεια θα διεκδικούσε από το συγκεντρωτικό κράτος.
Η Αυτοδιοίκηση με το νέο νόμο που πρόσφατα ψηφίσθηκε περνάει σε μια νέα εποχή. Οι Δήμοι ισχυροποιήθηκαν, τους παραχωρήθηκαν νέες αρμοδιότητες και πόροι (επαρκείς;) ενώ για πρώτη φορά καταργούνται οι γνωστές Νομαρχίες και εκλέγεται η αιρετή Περιφέρεια που θα διαχειρίζεται τα μείζονα διαδημοτικά και διανομαρχιακά θέματα.
Απαιτείται λοιπόν εμπειρία, γνώση και μεράκι στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων. Απαιτούνται Αρχές που θα εμπνεύσουν σιγουριά στους πολίτες οι οποίοι δεν βλέπουν, πια, καμία διαφορά ανάμεσα στις απρόσωπες υπηρεσίες του κράτους και τις δικές τους δημοτικές υπηρεσίες. Γιατί αμφισβητούν εξ ίσου την αποτελεσματικότητά τους γιατί βλέπουν από κοντά και τη λειτουργία τους.
Γιατί αμφισβητούν την σωστή και ορθολογική διαχείριση των δημοτικών τελών που καταβάλουν γιατί το συγκρίνουν με το αποτέλεσμα, γιατί βλέπουν πόσο καθαρή είναι η πόλη τους, γιατί ξέρουν την ποιότητα του νερού που πίνουν, γιατί υφίστανται την αέρια ρύπανση στον αέρα που αναπνέουν.
Να, λοιπόν, γιατί είναι μεγάλο το στοίχημα που καλείται να κερδίσει ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Να γιατί κάθε άλλη τακτική που αποσκοπεί μόνο στην καταγραφή των κομματικών δυνάμεων πρέπει να είναι απορριπτέα. Να γιατί όποιος δεν βάζει στόχο την παροχή αναβαθμισμένων και ποιοτικών υπηρεσιών προς τους πολίτες με το χαμηλότερο δυνατό κόστος είναι εκτός τόπου και χρόνου.
Είναι μια τεράστια ευθύνη που μας αφορά όλους, πολίτες και υποψηφίους. Η Αυτοδιοίκηση στη νέα εποχή που διανοίγεται πρέπει να κερδίσει και πάλι την εμπιστοσύνη των πολιτών ως άμεσος δημοκρατικός και αυτό-διοικητικός θεσμός.

Περισσότερα... »

17:34

ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ, ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΈΡΓΩΝ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Μία ακόμη σύσκεψη έγινε την προηγούμενη εβδομάδα στο Υπουργείο Υποδομών με θέμα την άρση του αδιεξόδου που έχει προκύψει και πάλι στον «πολύπαθο» Περιφερειακό του Βόλου που παραμένει ημιτελής, ενώ οι εργαζόμενοι της κατασκευάστριας εταιρείας βρίσκονται σε κινητοποιήσεις ζητώντας από τον ανάδοχο να τους καταβάλει τα δεδουλευμένα του τελευταίου τριμήνου.
Η συνάντηση έγινε μετά από αίτημα της Επιτροπής Παρακολούθησης, που όπως είναι γνωστό λειτούργησε τα τελευταία χρόνια στο Βόλο, με πρωτοβουλία της Νομαρχιακής Αρχής, ως κοινή επιτροπή των φορέων της πόλης με σκοπό την προώθηση της κατασκευής του έργου
Η σύσκεψη αυτή ήταν μια παρωδία, αν σκεφτεί κανείς ότι ο Υφυπουργός Υποδομών μιας χώρας συσκέπτεται στην Αθήνα με μια επιτροπή φορέων μιας περιοχής, αντιπροσωπία των απλήρωτων εργαζομένων της κατασκευάστριας εταιρείας και τις τεχνικές υπηρεσίες, Κεντρικές και τις Περιφερειακές, προκειμένου να αναζητηθεί τρόπος να πληρωθούν οι εργαζόμενοι και βέβαια να ολοκληρωθεί το ημιτελές έργο. Είναι η «προσωποποίηση» του συγκεντρωτικού κράτους, όταν στην πρωτεύουσα της χώρας γίνεται σύσκεψη για ένα έλασσον θέμα που θα μπορούσε να διαχειριστεί όχι μόνο η Περιφέρεια ή η Νομαρχία, αλλά κι ένας Δήμος όπως ο Δήμος Βόλου που θα είναι αύριο ο χρήστης και ο συντηρητής του έργου. Αν σ’ αυτή τη σκηνή προσθέσουμε και τη διαμαρτυρία των βουλευτών του Νομού, γιατί δεν κλήθηκαν να παραβρεθούν στη συνάντηση, ο χαρακτηρισμός της συνάντησης ως παρωδία είναι επιεικής.
Η επίκληση των βουλευτών για συμμετοχή στη σύσκεψη αναδεικνύει πεντακάθαρα τη λανθασμένη νοοτροπία στη χώρα μας ότι η διαχείριση της σύμβασης μελέτης και κατασκευής ενός δημόσιου έργου είναι πολιτική υπόθεση. Αυτή η «κεκτημένη» λογική είναι η αιτία που «γεννάει» αυτή την κακοδαιμονία στην παραγωγή των δημοσίων έργων στη χώρα μας.
Οι πολιτικοί αλληλοκατηγορούνται για τις καθυστερήσεις των έργων ενώ δεν έχουν καμιά ευθύνη για την υλοποίηση μιας σύμβασης, αφού με βάση την ισχύουσα Νομοθεσία, την ευθύνη για την υλοποίηση ενός έργου έχουν αποκλειστικά οι Τεχνικές Υπηρεσίες.
Οι βουλευτές κατηγορούνται σήμερα, γιατί δεν φρόντισαν να θέσουν τους κανόνες και το νομοθετικό πλαίσιο υλοποίησης των συμβάσεων του δημοσίου.
Κατηγορούνται, γιατί δεν φρόντισαν να οργανώσουν σύγχρονες και αποτελεσματικές δημόσιες υπηρεσίες σε αποκεντρωμένους οργανισμούς Αυτοδιοίκησης, στους Δήμους και τις Περιφέρειες.
Οι πολίτες από την άλλη πλευρά δικαίως διαμαρτύρονται προς τους πολιτικούς για τις καθυστερήσεις. Δεν ενδιαφέρονται σε ποιον ανήκουν οι ευθύνες στο κέντρο και την Περιφέρεια. Απαιτούν από τους κυβερνήτες τους να σχεδιάσουν, να κατασκευάζουν και να παραδίδουν έγκαιρα τα δημόσια έργα που είναι ζωτικής σημασίας για την ποιότητα ζωής και για την ανάπτυξη της περιοχής τους.
Αφού, λοιπόν, το πολιτικό σύστημα δε φρόντισε για τα αυτονόητα, σήμερα αναγκάζεται να απολογείται για τη διαχείριση ενός έργου όπως είναι ο Περιφερειακός.
Όμως δεν υπάρχουν πολιτικές ευθύνες στη διαχείριση του θέματος του Περιφερικού; Αν εξαιρέσει κανείς την πολιτική απόφαση να ακυρωθεί ο πρώτος διαγωνισμός της σήραγγας και οι απαλλοτριώσεις από την προηγούμενο υπουργό, οι μεγάλες καθυστερήσεις οφείλονται στην κακή νοοτροπία των υπηρεσιών να περιμένουν πολιτικές παρεμβάσεις για την αυστηρή υλοποίηση μιας σύμβασης. Γιατί π.χ. πρέπει να αποφασίζει ο Υπουργός, αν θα διαλυθεί μια σύμβαση, όταν ο Ανάδοχος δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του; Γιατί πρέπει να πιέζουν οι τοπικοί φορείς και οι διαμαρτυρόμενοι βουλευτές μας για τα αυτονόητα;
Από την άλλη πλευρά, όμως, πρέπει να αναρωτηθούμε, αν οι Δημόσιες Τεχνικές Υπηρεσίες είναι επαρκείς σε προσωπικό, σε εξοπλισμό, τεχνογνωσία, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Η απάντηση είναι όχι. Έχουμε πολλές κατακερματισμένες τεχνικές υπηρεσίες που, αν μπορούσε κανείς να τις ενώσει, να τις οργανώσει σε επιχειρησιακή βάση και να τις εκπαιδεύσει, θα μπορούσαν να κατασκευάζουν ταυτόχρονα χιλιάδες «Περιφερειακούς» με άψογη εφαρμογή των συμβάσεων και με τους εργαζόμενους πληρωμένους στην ώρα τους. Δεν θα άφηναν ένα έργο να «σαπίζει» και να προκαλούνται συσκέψεις επί συσκέψεων με στόχο να βελτιώσουμε την αποτελεσματικότητά μας ως δημόσιου τομέα που μας εκθέτει ως κοινωνία.
Να, λοιπόν, γιατί είναι αναγκαίο, όσο ποτέ άλλοτε, τώρα που βιώνουμε την οικονομική κρίση, να αναστοχαστούμε για τη μέχρι σήμερα λειτουργία της οργανωμένης κοινωνίας μας και να πάρουμε εκείνες τις αποφάσεις που θα μας βγάλουν από το αδιέξοδο στο οποίο έχουμε περιέλθει.

Περισσότερα... »

13:36

ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΝΕΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Μετά από τριάντα χρόνια τα επιχειρήματα για τη σκοπιμότητα του έργου δεν είναι ίδια

Η ημερίδα που διοργάνωσε την προηγούμενη εβδομάδα στο Βόλο η ΠΑΣΕ, κοινή επιτροπή των φορέων της Θεσσαλίας για τον Αχελώο, σε συνεργασία με τη Νομαρχία Μαγνησίας, ανέδειξε κι έφερε στην επικαιρότητα, για μια ακόμη φορά, όλες τις πτυχές του πιο σημαντικού έργου που απασχολεί τη Θεσσαλία και τους κατοίκους της τα τελευταία τριάντα (30) χρόνια. Πρόκειται για την κατασκευή των έργων του Αχελώου που θα μας επιτρέψουν να ταμιεύσουμε και να μεταφέρουμε στη Θεσσαλία ένα τμήμα των χειμερινών ποσοτήτων των πλημμυρικών νερών του ποταμού.
Είναι γνωστό ότι από τότε που ξεκίνησε η μελέτη και η κατασκευή του έργου μέχρι σήμερα υπάρχει μια διαρκής αντιπαράθεση, με επιχειρήματα υπέρ και κατά της σκοπιμότητας του έργου, και κυρίως για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που θα έχει μια τέτοια ενέργεια στις περιοχές της φυσικής ροής του Αχελώου που είναι ο Νομός Αιτωλοακαρνανίας. Έχουμε δε πολλές προσφυγές στη δικαιοσύνη για μη τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και δικαστικές αποφάσεις που διέκοψαν προσωρινά την κατασκευή των έργων.
Σήμερα η κατασκευή των έργων έχει προσωρινά ανασταλεί με πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) για λόγους μη τήρησης της οδηγίας 2000/60/ΕΚ που αποτελεί το θεμελιώδες κείμενο της περιβαλλοντικής νομοθεσίας που έχει ενσωματωθεί και στην ελληνική νομοθεσία.
Η ισχύουσα νομοθεσία προβλέπει τη σύνταξη πρώτα απ’ όλα διαχειριστικής μελέτης που θα καταδεικνύει «με νούμερα» αυτό που είναι εμφανές και για γυμνού οφθαλμού, δηλαδή το έλλειμμα στο ισοζύγιο του διαθέσιμου νερού στη Θεσσαλία.
Το έλλειμμα αυτό υπολογίζεται ότι κυμαίνεται από 300 εκ. μ3 μέχρι 1,5 δις μ3 νερού, με βάση τις καλύτερες και τις χειρότερες ετήσιες βροχοπτώσεις των τελευταίων 40 χρόνων.
Πέρα από τα γνωστά επιχειρήματα, υπέρ ή κατά του έργου, υπάρχουν επιδιώξεις που δεν μπορεί παρά να είναι κοινές αναφορές για όλους. Η χώρα μας και κάθε περιοχή ξεχωριστά μπορεί και πρέπει να εξασφαλίσει την αειφόρο ανάπτυξή της. Αυτό σημαίνει, πρώτα απ’ όλα, αφ’ ενός μεν την ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων, αφ’ ετέρου δε την αποκατάσταση του περιβάλλοντος, όπου αυτό από λάθη και παραλήψεις του παρελθόντος έχει υποβαθμιστεί και κινδυνεύει σήμερα ανεπανόρθωτα, αν δεν αναλάβουμε πρωτοβουλίες.
Γι’ αυτό στο διάλογο για το Αχελώο πρέπει κανείς να διαχωρίσει την κατασκευή των έργων από τη διαχείριση και τη λειτουργία τους αύριο. Η αποφυγή π.χ. της ερημοποίησης του κάμπου γύρω από την περιοχή της Κάρλας είναι σήμερα επιτακτική και για την οποία δεν μπορεί να αδιαφορούμε Ξέρουμε ότι οφείλεται στην ανεύθυνη διαχείριση του θέματος της αποξήρανσης και της ανακατασκευής του ταμιευτήρα της Κάρλας, με καθυστέρηση 50 χρόνων, που είχε σαν αποτέλεσμα 5000 γεωτρήσεις των αγροτών να αντλούν σήμερα υπόγεια νερά από βάθος 400 μέτρων. Δεν μπορεί να θέλουμε να τιμωρήσουμε τους κατοίκους αυτής της μεγάλης περιοχής αρνούμενοι να ταμιεύσουμε ένα μικρό μέρος από τα πολλά εκατομμύρια μ3 των νερών του χειμώνα, στο φράγμα της Συκιάς στον Αχελώο, για να τα μεταφέρουμε το καλοκαίρι στη Θεσσαλία.
Η ποσότητες αυτές είναι φανερό ότι στο μέλλον, όταν θα αποκαταστήσουμε το περιβάλλον, θα αλλάξουν όταν θα αξιοποιήσουμε την Κάρλα των 150 εκ. μ3 κι όταν θα αντικατασταθεί ο υδροβόρος τρόπος ποτίσματος του ψεκασμού ή της κατάκλισης.
Να, λοιπόν, γιατί από τώρα πρέπει να συμφωνηθεί ότι μετά το πέρας της κατασκευής των έργων, τη λειτουργία και κυρίως τη διαχείριση των νερών, θα αναλάβει ένας, κοινής αποδοχής, ανεξάρτητος φορέας που με αντικειμενικότητα, επιστημονικό ορθολογισμό κι ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες θα αποφασίζει για τις ποσότητες που θα μεταφέρονται κάθε χρόνο.
Σήμερα, που είναι επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε η ανάγκη αποκατάστασης του περιβάλλοντος στο Θεσσαλικό κάμπο, θα επιτρέπεται η μεταφορά μεγαλύτερης ποσότητας νερών χωρίς βέβαια να επιβαρύνονται οι περιοχές που βρίσκονται κατά μήκος της φυσικής ροής του μεγάλου αυτού ποταμού της χώρος.
Να, γιατί δεν είναι ίδια τα επιχειρήματα σήμερα σε σχέση με αυτά που ακούγονταν πριν από 30 χρόνια. Σήμερα, δεν μπορεί να σχεδιάζουμε αγνοώντας τις κλιματικές αλλαγές που θα μας επηρεάσουν στο μέλλον και κυρίως δεν μπορεί να σχεδιάζουμε αγνοώντας την αειφόρο ανάπτυξη για όλες τις περιοχές της χώρας.

Περισσότερα... »

14:57

ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΈΣ ΕΚΛΟΓΕΣ & ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Οι πολίτες πληρώνουν το λογαριασμό των κακών Διοικήσεων σε Δήμους και Περιφέρειες

Με αφορμή τις επικείμενες τοπικές εκλογές, που πρόκειται θα γίνουν στις 7 Νοεμβρίου, για την εκλογή Διοικήσεων στους νέους «Καλλικρατικούς» Δήμους και τις αιρετές Περιφέρειες, άνοιξε και πάλι ο δημόσιος διάλογος και η κομματική αντιπαράθεση για το διακύβευμα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Στη συζήτηση αυτή πρωταγωνιστούν φυσικά οι απόψεις των κομμάτων. Δυστυχώς η νοοτροπία των ελληνικών κομμάτων ήταν και είναι, μέχρι σήμερα, προσανατολισμένη στο κράτος γι’ αυτό πάντα μετά από τις γενικές εκλογές γινόταν «μαζικές μεταφορές» κομματικών στελεχών στη στελέχωση του κράτους. Η λογική αυτή του κυβερνητισμού και της ανακατάληψης της εξουσίας μόλις τη χάσουμε, τουλάχιστο για τα μεγάλα κόμματα, επηρεάζει και καθοδηγεί κάθε φορά τη στάση τους απέναντι στις Τοπικές εκλογές.
Έτσι τα κόμματα της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι οι εκλογές για την αυτοδιοίκηση είναι μια ευκαιρία για μια ακόμη γενική κομματική αντιπαράθεση και καταγραφή των ποσοστών σε πανελλαδική κλίμακα ενώ τα κόμματα της συμπολίτευσης υποστηρίζουν το αντίθετο.
Είναι φανερό ότι η συμπεριφορά αυτή είναι ένα ακόμη στοιχείο που δεν βοηθάει καθόλου στην προσπάθεια, που όλοι διακηρύσσουν ότι κάνουν, να ανακτήσει ο πολιτικός κόσμος και το πολιτικό μας σύστημα τη χασμένη αξιοπιστία του.
Από την άλλη πλευρά «στέκονται» αυτοί που πιστεύουν ότι οι Αυτοδιοικητικές εκλογές αφορούν τις τοπικές κοινωνίες οι οποίες θα πρέπει να εκλέξουν ικανές τοπικές Διοικήσεις που θα αναλάβουν τη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων. Που θα αναλάβουν να τους προσφέρουν κοινωνικές υπηρεσίες, που σε μεγάλο βαθμό είναι ανταποδοτικές, στην καλύτερη δυνατή ποιότητα με το χαμηλότερο δυνατό κόστος, δηλαδή χαμηλό δημοτικό τέλος που επιβαρύνει τον ίδιο το δημότη-ψηφοφόρο.
Έτσι ο δημότης πολλές φορές βρέθηκε στο δίλλημα να επιλέξει ανάμεσα στο κομματικό συμφέρον το τοπικό συμφέρον που δεν είναι σίγουρο ότι συμπίπτουν. Έχουμε δει περιπτώσεις κομματικών «χρισμάτων» που «πάτωσαν» και ανεξάρτητες υποψηφιότητες που «μεσουράνησαν» χωρίς επίσημη κομματική στήριξη.
Γιατί καλό είναι να στείλουμε ένα μήνυμα στην κυβέρνηση για το μνημόνιο, την οικονομική κρίση, την παιδεία, την υγεία κλπ. αλλά αν αυτό δεν ταυτίζεται με την καλύτερη επιλογή στη Διοίκηση του Δήμου η επιβάρυνση για τον πολίτη θα είναι διπλή.
Αν ο Δήμος δεν θα έχει αύριο καλή καθαριότητα, καλή ποιότητα νερού, φορτωθεί με ελλείμματα από κακή διαχείριση των τοπικών υποθέσεων «το μάρμαρο» θα κληθεί να το πληρώσει ο πολίτης είτε με αύξηση των δημοτικών τελών είτε με την κάλυψη των δημοσίων ελλειμμάτων, όπως γίνεται σήμερα με την περικοπή μισθών και συντάξεων.
Σύμφωνα δε με τις προβλέψεις του «Καλλικράτη» οι νέοι Δήμοι και οι αιρετές Περιφέρειες της χώρας καλούνται να παίξουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο τόσο στην πορεία ανάπτυξης της χώρας όσο και στην αναβάθμιση της αποτελεσματικότητας του ίδιου του Δημόσιου τομέα που είναι κατά γενική ομολογία ο μεγάλος ασθενής της χώρας.
Είμαστε στο ξεκίνημα μιας πρωτοφανούς, για τα ελληνικά δεδομένα, διοικητικής μεταρρύθμισης. Το κράτος αποκεντρώνεται και οι τοπικές κοινωνίες αναλαμβάνουν σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο να διαχειριστούν με υπευθυνότητα και αποτελεσματικότητα τις τύχες του τόπου τους και την καθημερινότητα των πολιτών.
Με το νέο νόμο ορίζεται επίσης ότι οι εκλογές, για την επιλογή των ανθρώπων που θα διαχειριστούν τις τοπικές υποθέσεις, θα γίνεται, πλέον, κάθε πέντε(5) χρόνια κι όχι κάθε τέσσερα χρόνια που ίσχυε μέχρι σήμερα κι επομένως ενδεχόμενο λάθος θα μας επιβαρύνει όλους για πολλά χρόνια.

Είναι λοιπόν μια μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα και τις τοπικές κοινωνίες να ξεφύγουν από το παρελθόν του συγκεντρωτικού και πελατειακού κράτους και να ενταχθούν, επιτέλους, στις σύγχρονες δημοκρατικές και αποκεντρωμένες κοινωνίες όπου το κράτος διαχειρίζεται τα γενικά θέματα, τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας ενώ οι Δήμοι και οι Περιφέρειες το σύνολο των αρμοδιοτήτων που αφορούν τόσο την παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες όσο και την ανάπτυξη της περιφέρειας της χώρας.
Στο πλαίσιο αυτό δεν χωρούν κομματικές λογικές που είτε εναντιώνονται στην ίδια τη μεταρρύθμιση είτε ζητούν οι επικείμενες τοπικές εκλογές να μετατραπούν σε ένα δημοψήφισμά για ένα κεντρικό πολιτικό θέμα, όπως είναι η οικονομική κρίση και οι πολιτικές επιλογές διεξόδου από αυτή (μνημόνιο).
Οι Τοπικές εκλογές αφορούν την εκλογή ικανών Αυτοδιοικητικών Διοικήσεων που αναλαμβάνουν ένα πολύ σημαντικό στοίχημα που αφορά την ανάπτυξη και την επιβίωση της χώρας. Γιατί στο τέλος οι πολίτες θα κληθούν να πληρώσουν το λογαριασμό των κακών Διοικήσεων σε Δήμους και Περιφέρειες

Περισσότερα... »

10:18

ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Επιτακτική η ανάγκη οι συνεταιριστικές τράπεζες

Ένα από τα θέματα που είναι στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου και της ειδησιογραφίας αυτή την περίοδο είναι η κινητικότητα για την αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος στη χώρα μας ιδιαίτερα μετά την πρόταση μιας ιδιωτικής τράπεζας να εξαγοράσει την Αγροτική(ΑΤΕ) και το Ταχυδρομικό ταμιευτήριο(ΤΤ).
Ο διάλογος που αναπτύσσεται γίνεται ανάμεσα σ’ αυτούς που υποστηρίζουν την πρόταση της ιδιωτικοποίησης των δύο, υπό κρατικό έλεγχο, τραπεζικών ιδρυμάτων και αυτών που υποστηρίζουν ότι προκειμένου να υπάρξει υγιής ανταγωνισμός στην τραπεζική αγορά θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα ισχυρό κρατικό τραπεζικό ίδρυμα, με τη συνένωση όλων των υπό κρατικό έλεγχο τραπεζών (ΑΤΕ, ΤΤ, Αττικής και Ταμείου Παρακαταθηκών), ώστε να αποτελέσει τον «αντίπαλον δέος» στον ιδιωτικό τομέα.

Πριν από λίγες ημέρες δημοσιοποιήθηκε, επίσης, η απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος για την επιβολή πρόστιμων, ύψους 1 εκ ευρώ, σε 20 συνολικά τράπεζες, για παραβάσεις της νομοθεσίας, κυρίως σε ότι αφορά την ορθή ενημέρωση των συναλλασσομένων. Στην αναλυτική δε κατάσταση των παραπτωμάτων και των ονομάτων των τραπεζών βλέπουμε να συμπεριλαμβάνονται τόσο οι ιδιωτικές όσο και οι υπό κρατικό έλεγχο τράπεζες.

Οι δύο αυτές πληροφορίες βάζουν σε περίσκεψη τον πολίτη ο οποίος αναρωτιέται. Που είναι ο ανταγωνισμός και η διαφοροποίηση στη λειτουργία του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα; Πως μπορεί ο κρατικός τομέας να λειτουργήσει εξυγιαντικά και να παρασύρει στον ανταγωνισμό τον ιδιωτικό τομέα όταν υποπίπτει στα ίδια και χειρότερα παραπτώματα;
Μήπως λοιπόν αυτός είναι ο λόγος που τόσο χρόνια ενώ είχαμε υπό κρατικό έλεγχο τις περισσότερες και μεγαλύτερες τράπεζες δεν είχαμε βελτίωση και διαφοροποίηση των παρεχόμενων υπηρεσιών. Μήπως αυτός είναι ο λόγος που η τράπεζα των αγροτών ΑΤΕ εγκαταλείφθηκε από τους ίδιους τους αγρότες και τις επαγγελματικές τους οργανώσεις και σήμερα δεν «περνάει» τα κρίσιμα τεστ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Οι λόγοι είναι σε όλους γνωστοί. Η ΑΤΕ ποτέ δεν ήταν η τράπεζα των αγροτών αλλά μια ακόμη κρατική τράπεζα που λειτουργούσε μέσα στο γενικό κλίμα των υπό κρατικό έλεγχο οργανισμών και επιχειρήσεων με Διοικητές που πολλές φορές όχι μόνο δεν ήταν τεχνοκρατικά στελέχη, με εμπειρία, γνώση και ειδίκευση, αλλά απλά κομματικά στελέχη πρόθυμα να «εξυπηρετήσουν», διακριτικά, και μια άλλη, εκτός καταστατικού «αποστολή», όλων των υπό Κρατικό ή υπό Δημοτικό έλεγχο φορέων δημόσιου συμφέροντος, δηλαδή να λειτουργήσουν και ως ρουσφετομάζα ή ως όργανα άσκησης κοινωνικής πολιτικής του πελατειακού μας πολιτικού συστήματος.
Είναι ένας από τους λόγους που φτάσαμε, ως χώρα και ως οικονομία, στο σημερινό αδιέξοδο του δημόσιου χρέους.
Η μεγαλύτερη, όμως, ζημιά έγινε με την απαξίωση του μεγάλου όπλου των αγροτών και των καταναλωτών που είναι ο συνεργατισμός και η συνένωση δυνάμεων των μικρών σε πανίσχυρους συνεταιρισμούς.
Γιατί αν η ΑΤΕ επέβαλε αυστηρούς κανόνες στη χρηματοδότηση των συνεταιρισμών θα ήταν σήμερα σε πολύ καλύτερη θέση και η ίδια και οι συνεταιριστικές οργανώσεις.
Να γιατί αν δεν λύσουμε το βασικό θέμα που είναι η λειτουργία του δημόσιου τομέα δεν ενδιαφέρει αν το κράτος θα έχει υπό τον έλεγχό τους έναν μικρό ή μεγάλο τραπεζικό πόλο. Σημασία έχει να λειτουργήσει ανταγωνιστικά στον ιδιωτικό τομέα και εξυγιαντικά για την αγορά.
Γι’ αυτό η κρίση που βιώνουμε σήμερα πρέπει να αποτελέσει μια ευκαιρία να ισχυροποιήσουμε όχι τον κρατικό ή τον ιδιωτικό τομέα αλλά τον πραγματικό κοινωνικό τομέα της οικονομίας που είναι ο συνεταιριστικός τομέας όπου οι πολίτες, καταναλωτές και οι παραγωγοί, ενώνουν τις δυνάμεις τους και διεκδικούν καλύτερους όρους λειτουργίας της αγοράς. Πολλοί αστικοί και αγροτικοί συνεταιρισμοί, και τα τελευταία χρόνια και στον τραπεζικό τομέα, παίζουν σημαντικό ρόλο στην ελληνική αγορά και μπορούν ακόμη περισσότερα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντιδράσουμε ακόμη κι αν είχαμε το πιο αποτελεσματικό κράτος. Γιατί αν το κράτος πρέπει να λειτουργήσει έναν τραπεζικό πόλο, λόγω του ειδικού ρόλου των τραπεζών στην οικονομία, σίγουρα δεν μπορεί να αγοράσει καράβια και να κάνει δρομολόγια στις Β. Σποράδες για να σπάσει το ιδιότυπο μονοπώλιο των ακτοπλόων.
Να γιατί κάθε τοπική συνεργατική πρωτοβουλία πρέπει να στηρίζεται απ’ όλους. Να γιατί η πρωτοβουλία της «Μαγνησιακής Πίστης» πρέπει να ολοκληρωθεί και πολύ σύντομα να λειτουργήσει ως υγιής τοπική συνεταιριστική τράπεζα εργαλείο ανάπτυξης και στήριγμα του επιχειρηματία, του αγρότη και του καταναλωτή.

Περισσότερα... »

23:34

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΘΕΛΟΥΝ «ΚΑΠΕΛΟ»;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Κατάργηση του τοπικού Αντιπεριφερειάρχη όπως έγινε και με τους τοπικούς Αντιδημάρχους

Η πρόσφατη συζήτηση στο Ν.Σ. με τη συμμετοχή των Δημάρχων κι άλλων δημοτικών στελεχών από τα νησιά των Β. Σποράδων, με θέμα τις προβλέψεις του «Καλλικράτη» για τις νησιωτικές περιοχές, στο νέο θεσμό των αιρετών Περιφερειών, ήταν αποκαλυπτική για τις απόψεις ορισμένων στελεχών που υπηρετούν την Αυτοδιοίκηση. Όταν μάλιστα η συζήτηση γίνεται λίγους μήνες πριν από τις εκλογές τότε προστίθεται σ’ αυτή το στοιχείο του ανταγωνισμού, μεταξύ των υποψηφίων αλλά και των πολιτικών παρατάξεων του συλλογικού οργάνου του Νομού, εκτρέπεται σ’ άλλους δρόμους, αδικεί τα στελέχη που συμμετέχουν και τελικά ζημιώνει την Αυτοδιοίκηση.
Η Μαγνησία είχε αναμφίβολα μια επιτυχία. Η κυβέρνηση ικανοποίησε το πάγιο αίτημα μας ώστε τα νησιά των Β. Σποράδων να υπαχθούν στις νησιωτικές περιοχές και να αποτελέσουν μία ξεχωριστή περιφερειακή ενότητα με εκπροσώπηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Όλη η συζήτηση, λοιπόν, σήμερα επικεντρώνεται στους περίφημους τοπικούς Αντιπεριφερειάρχες, που σύμφωνα με το νέο νόμο, τίθενται επικεφαλής κάθε Περιφερειακής ενότητας.
Πρόκειται για βασικό λάθος του «Καλλικράτη» που πρέπει να διορθωθεί όπως έγκαιρα έγινε με τους τοπικούς Αντιδημάρχους, στους νέους «Καλλικρατικούς» Δήμους.
Είναι φανερό ότι στο πλαίσιο της αιρετής Περιφέρειας, που πρέπει να εμπεδώσει στους πολίτες την περιφερειακή αντίληψη της ανάπτυξης, δεν έχει νόημα ο διοικητικός «τεμαχισμός» τους με τους τοπικούς Αντιπεριφερειάρχες. Η αιρετή Περιφέρεια πρέπει να λειτουργήσει πραγματικά ως ισχυρή τοπική κυβέρνηση με θεματικούς Αντιπεριφερειάρχες (περιβάλλον, υποδομές, Αγροτική ανάπτυξη, Υγεία, Παιδεία κλπ) για όλη την Περιφέρεια γιατί διαφορετικά θα συνεχίζουμε να υποθάλπουμε άγονους τοπικισμούς με Αντιπεριφερειάρχες «καρικατούρες» που θα είναι επικεφαλής ενός νησιού.
Αυτό που για τους Δήμους, ευτυχώς, αποφεύχθηκε το Αυτοδιοικητικό κίνημα έπρεπε να το αποτρέψει και από τις Περιφέρειες. Το πολιτικό σύστημα όμως αντέδρασε κι ακούστηκαν φωνές που έλεγαν ότι οι νέοι Περιφερειάρχες θα είναι «μικροί πρωθυπουργοί». Ποιους όμως ανησυχεί αυτό; Μα φυσικά το ίδιο το πελατειακό πολιτικό μας σύστημα με τους τοπικούς κομματάρχες και το σταυρό προτίμησης. Διακηρυγμένος όμως στόχος της κυβέρνησης είναι ότι αυτό πρέπει να αλλάξει με την εκλογή βουλευτών σε μονοεδρικές και ευρείες περιφέρειες και κατάργηση του σταυρού προτίμησης που αποτελεί τη βάση του ρουσφετιού και της συναλλαγής.
Όσο λοιπόν θα υπάρχουν τοπικοί Αντιπεριφερειάρχες κι όχι ισότιμοι θεματικοί Αντιπεριφερειάρχες όλες οι περιφερειακές ενότητες που εκπροσωπούνται απ’ ευθείας στο νέο Περιφερειακό Συμβούλιο θα διεκδικούν, δικαιολογημένα, ισότιμη μεταχείριση.
Αυτό όμως προκαλεί «παραμόρφωση» του θεσμού και δεν διορθώνεται κατά το δοκούν παραχωρώντας εξαιρέσεις όπως αυτή του νησιωτικού συμπλέγματος του Αργοσαρωνικού όπου προβλέπεται τοπικός Αντιπεριφερειάρχης.
Είναι αλήθεια ότι χρόνος για τη ψήφιση και την εφαρμογή του «Καλλικράτη» ήταν λιγοστός. Υπάρχουν πολλά πράματα που πρέπει να διορθωθούν για να πάμε σ’ ένα νέο αποκεντρωμένο κράτος με ισχυρές αναπτυξιακές Περιφέρειες και ισχυρούς Δήμους. Δεν υπήρχε χρόνος π.χ. για την επαναχάραξη των ίδιων σημερινών 13 Περιφερειών και τη μείωσή τους σε 6 έως 8, όπως όλες οι επιστημονικές μελέτες προτείνουν.
Τι Περιφέρεια, π.χ. είναι αυτή της Δυτικής Ελλάδος που αποκόπτει από την ιστορική και ενιαία, γεωγραφικά, Πελοπόννησο, την Πάτρα και την προσθέτει στην Αιτωλοακαρνανία; Γιατί η Ζάκυνθος που είναι δίπλα στην Πελοπόννησο να εξυπηρετείται αναπτυξιακά από την Κέρκυρα που είναι η έδρα της Περιφέρειας Ιονίων νήσων;
Και βέβαια ήταν πολιτικά σωστό να ξεκινήσουμε «εδώ και τώρα» τη μεταρρύθμιση με τις υπάρχουσες Περιφέρειες και στην πορεία να γίνουν οι απαιτούμενες προσαρμογές. Κάποια πράγματα όμως που δίκαια προκαλούν τριβές, όπως οι Τοπικοί Αντιπεριφερειάρχες, πρέπει να διορθωθούν τώρα γιατί υπονομεύουν τον ίδιο το θεσμό.
Το κύριο πρόβλημα όμως των Δήμων των νησιωτικών περιοχών δεν είναι αυτό αλλά η οργάνωση νέων ισχυρών διαδημοτικών Υπηρεσιών προκειμένου να μπορέσουν να ανταποκριθούν πλήρως στις νέες αρμοδιότητες με το χαμηλότερο δυνατό κόστος για τους Δημότες. Δεν μπορεί να έχουμε π.χ. τρία(3) πολεοδομικά γραφεία στις Σποράδες κι όλες τις άλλες υπηρεσίες επί τα τρία. Απαιτείται, κι αυτό πρέπει να αναζητηθεί από τώρα, η οργάνωση κοινών υπηρεσιακών μηχανισμών ώστε οι τρεις Δήμοι των Σποράδων να γίνουν αποτελεσματικοί και κυρίαρχοι στον τόπο τους αναλαμβάνοντας πλήρως τη διαχείριση όλων των τοπικών υποθέσεων.
Οι βουλευτές κι όλοι όσοι θέλουν να συμβάλλουν στη χειραφέτηση της Αυτοδιοίκησης πρέπει να κινηθούν μόνο σε μια τέτοια κατεύθυνση. Η Κυβέρνηση και ο αρμόδιος Υπουργός, κ. Ραγκούσης, πρέπει να προβληματιστούν από τις σημερινές άγονες αντιπαραθέσεις που θέτουν σε κίνδυνο το όραμα της αποκεντρωμένης Ελλάδος.

Περισσότερα... »

14:19

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΟΝΝΕΔ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Κύριε Διευθυντά

«Στο φύλο της χθεσινής έγκριτης εφημερίδας σας δημοσιεύθηκε επιστολή-απάντηση του προέδρου της τοπικής ΟΝΝΕΔ στην κριτική που ασκήσαμε στον τ. βουλευτή Λάρισας κ. Αγοραστό για τις δηλώσεις του κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Βόλο.
Ο αγαπητός πρόεδρος "διευκρινίζει" ότι επρόκειτο για μια ομιλία του τ. βουλευτή προς τα μέλη της ΟΝΝΕΔ για τα οικονομικά της χώρας, μετά από πρόσκληση της οργάνωσης, κι ότι οι δημοσιογράφοι με τις ερωτήσεις τους έδωσαν την εντύπωση ότι επρόκειτο για την παρουσία ενός υποψήφιου Περιφερειάρχη.
Ο κ. Αγοραστός και βέβαια είναι ευπρόσδεκτός στο Νομό μας με όποια από τις ιδιότητές του. Αυτό που προκάλεσε την παρέμβασή μου ήταν οι απόψεις του για τις επικείμενες Αυτοδιοικητικές εκλογές.
Δεν μπορεί π.χ. να δηλώνει ότι στις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές του Νοέμβρη θα «μετρήσουμε» τα ναι και τα όχι στο μνημόνιο κι όχι την πίστη στο νέο θεσμό, την ικανότητα και το πρόγραμμα δράσης κάθε υποψηφίου για τη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων ιδιαίτερα τώρα με τον "Καλλικράτη" που οι Δήμοι ισχυροποιούνται κι ο νέος θεσμός της αιρετής Περιφέρειας αποκεντρώνει το συγκεντρωτικό και αναποτελεσματικό κράτος.
Οι τοπικές κοινωνίες, πρόεδρε της νεολαίας της ΝΔ, στη νέα ιστορική περίοδο που διανοίγεται στην ΤΑ με τον «Καλλικράτη», περισσότερο από κάθε άλλη φορά, πρέπει να επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στην αυστηρή αξιολόγηση υποψηφίων και των προγραμμάτων τους.
Το κράτος αποκεντρώνεται και η αυτό-διαχείριση των τοπικών υποθέσεων θα βαρύνει αποκλειστικά τις τοπικές τις τοπικές κοινωνίες. Οι πολίτες θα κληθούν στο τέλος να πληρώσουν το λογαριασμό μιας κακής επιλογής.
Γιατί η ποιότητα και το κόστος των υπηρεσιών και η ορθολογική διαχείριση των δημοσίων πόρων θα αντανακλά πλέον ούτε στο κράτος–Διοίκηση ούτε στα κόμματα άλλα στην Αυτο-διοίκηση.
Γι’ αυτό η επιλογή του καλύτερου πρέπει να αποτελεί μοναδικό κριτήριο στις τοπικές εκλογές. Εγγύηση της αποτελεσματικής Αυτοδιοίκησης θα είναι οι πολίτες κι όχι τα κόμματα όπως συμβαίνει με τη Βουλή και την κυβέρνηση.
Όσο για τα υπόλοιπα περί έργων στο Νομό που αναφέρει ο εκπρόσωπος της ΟΝΝΕΔ θα έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε. Άλλωστε οι συμπολίτες μας και μας παρακολουθούν και γνωρίζουν τα πεπραγμένα «των παροικούντων την Ιερουσαλήμ».

Περισσότερα... »

00:48

ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ: ΑΥΤΟ - ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΚΙ ΟΧΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Δύο υποψήφιοι Περιφερειάρχες ο κ. Κ Αγοραστός (ανεπίσημος για τη ΝΔ) και ο γνωστός αγροτοσυνδικαλιστής κ. Β. Μπούτας (επίσημος υποψήφιος του ΚΚΕ) επισκέφθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα το Βόλο και αφού συναντήθηκαν ο μεν πρώτος με τη νεολαία του κόμματος ο δε δεύτερος με την Ένωση Βόλου και κομματικά στελέχη του Νομού έκαναν δηλώσεις στα τοπικά ΜΜΕ. Ξεκινώντας από διαφορετική ΠΟΛΙΤΙΚΉ αφετηρία κατέληγαν δυστυχώς στην ίδια λογική ότι δηλαδή «στις εκλογές του Νοεμβρίου που θα κληθούμε να υλοποιήσουμε το νέο τοπίο στην Αυτοδιοίκηση της χώρας με τις αιρετές Περιφέρειες και ισχυρούς «Καλλικρατικούς» Δήμους οι πολίτες θα πρέπει να επιλέξουν με κριτήριο όχι ποιος μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τις τοπικές υποθέσεις με το μικρότερο δυνατό κόστος (που πάντα επιβαρύνει τον πολίτη) αλλά με βάση το μνημόνιο, το ασφαλιστικό…. κι ότι άλλο ψηφίσει η Βουλή μέχρι το Νοέμβριο.
Είναι βέβαιο ότι ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ δεν εξέπληξε κανέναν αφού ήταν απόλυτα συνεπής με τις πάγιες μέχρι σήμερα πολιτικές θέσεις και πρακτικές αυτού του κόμματος που επιδιώκει σταθερά, σε κάθε ευκαιρία, την αύξηση της κομματικής επιρροής, στην αυτοδιοίκηση στα συνδικάτα κλπ. Η απογοήτευση προήλθε ήρθε από τον κ. Κ. Αγοραστό, τον αναπληρωτή καθηγητή του «Μακεδονία», πρώην Βουλευτή και πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Λάρισας.
Απογοήτευση γιατί απευθυνόταν στη νέα γενιά που κόμματός του, που αύριο θα κληθεί αναλάβει τα ηνία της χώρας και αντί να τους καλέσει να πασχίσουν να ανατρέψουν το σημερινό συγκεντρωτικό, πελατειακό και διεφθαρμένο κράτος που ουσιαστικά καρτέρευσε τα τελευταία χρόνια και χρειάζεται επανίδρυση όπως είχε κι ο ίδιος υποσχεθεί το 2004 τους καλεί να δώσουν μάχη οπισθοφυλακής για «το καλό» τους κόμματος και της κομματοκρατίας που οδήγησε τη χώρα ένα βήμα πριν από την πτώχευση.
Είναι δυνατόν τον πολίτη που θα κληθεί από τον εκάστοτε Δήμαρχο να πληρώσει το κόστος της λειτουργίας του Δήμου, δηλαδή το κόστος των ανταποδοτικών υπηρεσιών που αφορούν, την ποιότητα και το κόστος του νερού, την καθαριότητα και το πράσινο της πόλης, τις κοινωνικές υπηρεσίες και την ποιότητα του αέρα που αναπνέει να τον καλούμε να αδιαφορήσει για το ποιος είναι πιο ικανός για Δήμαρχος ή Περιφερειάρχης αλλά να προσμετρήσει την ψήφο του στα όχι του μνημονίου που επιβήθηκε για να γλυτώσει η χώρα από την πτώχευση και την καταστροφή;
Κι αν ο Δήμαρχος που θα εκλεγεί τελικά για τα επόμενα πέντε χρόνια υπερχρεώσει το Δήμο και τον υπερφορτώσει με δαπάνες και προσωπικό ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό το κόμμα που τον υπέδειξαν ως υποψήφιο ή οι καημένοι οι πολίτες που με την ψήφο τους, επηρεασμένοι ή όχι από τέτοιου είδος δηλώσεις, τον εξέλεξαν;
Προφανώς οι πολίτες ενώ την επόμενη φορά ο νέος υποψήφιος θα έχει εφεύρει ένα άλλο μνημόνιο για να ζητήσει ξανά την ψήφο διαμαρτυρίας του κυρίαρχου, στην εκλογή των τοπικών αρχόντων, πολίτη.
Κι αναρωτιέται κανείς. Είναι τόσο μακριά το 2004 όταν η παράταξη του κ. Αγοραστού εξελέγη, με ισχυρή μάλιστα πλειοψηφία, με βασικό σύνθημα την επανίδρυση του κράτους και του Δημόσιου τομέα που κατά κοινή ομολογία ήταν και είναι ο μεγάλος ασθενής; Δεν πήρε κανένα μάθημα από την εξαετή διακυβέρνηση που οδήγησε το κράτος λόγω έλλειψης μιας ισχυρής τοπικής και Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης στα πρόθυρα της χρεοκοπίας;
Κι αντί να καλεί τους πολίτες να επιλέξουν τον ίδιο ως τον ποιο ικανό περιφερειάρχη προβάλλοντας τις ιδέες του, τις γνώσεις και την επιστημονική του επάρκεια για να μετατρέψει τη Θεσσαλία στον τρίτο μεγάλο πόλο ανάπτυξης της χώρας τον καλεί να μετρήσει τα ναι και όχι στο μνημόνιο;
Αδικεί τον εαυτό του ο κ. Αγοραστός. Ο ίδιος βέβαια δεν είχε ευθύνη ούτε για τη διαχείριση της χώρας από τους συναγωνιστές του ούτε για τις λογικές χειραγώγησης της αυτοδιοίκησης που εφάρμοσε στη Θεσσαλία ο κ. Γκούπας. Αν θέλει να είναι σοβαρός υποψήφιος, αντάξιος των προσόντων του, θα πρέπει να μας μιλήσει για το όραμά του για τη νέα Περιφέρεια και για τον τρόπο που θα διαχειριστεί το νέο αιρετό θεσμό ενώνοντας τους πολίτες γύρω από τα μεγάλα προβλήματα της Θεσσαλίας κι όχι κλείνοντας το μάτι στους κομματικούς φίλους για να επανέλθει σύντομα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.

Περισσότερα... »

22:57

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ «ΝΕΟΣ ΤΥΠΟΣ» με την Ειρήνη Καραμήτσου

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

09:00

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΑΡΧΗΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Επιτυχίες και στα «κεκτημένα» του Νομού της τελευταίας 20ετίας

Στην πρόσφατη ειδική συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου, με τη συμμετοχή βουλευτών και φορέων του Νομού, έγινε, κατά κοινή ομολογία, μια ουσιαστική δημόσια συζήτηση, στο ανώτερο δυνατό πολιτικό επίπεδο. Δόθηκε η ευκαιρία σε όλους να κάνουν τη δική τους αποτίμηση «στα πεπραγμένα» του Νομού και την προσπάθεια υλοποίησης των μεγάλων στόχων, κυρίως στον τομέα των δημοσίων υποδομών, όπως αυτοί τέθηκαν την τελευταία, τουλάχιστο, 20ετία.
Στο επίκεντρο της συζήτησης, όπως ήταν αναμενόμενο, βρέθηκαν τα λεγόμενα μεγάλα έργα (Κάρλα, Περιφερειακός, αεροδρόμιο, λιμάνι, ιχθυόσκαλα, κόμβος Βελεστίνου, φράγμα Μαυρομάτη κλπ) έργα που διεκδικήθηκαν μεν από τους φορείς του Νομού ανήκαν όμως στην αρμοδιότητα των Υπουργείων και των περιφερειακών τους υπηρεσιών και όσον αφορά το σχεδιασμό και όσον αφορά τη χρηματοδότηση και την υλοποίηση τους.
Κοινή ήταν η διαπίστωση ότι υπήρξαν μακροχρόνιες καθυστερήσεις που οφειλόταν αποκλειστικά στην κεντρική Διοίκηση που πολλές φορές επέμενε να επιβλέπει και να διοικεί ένα έργο απευθείας από την Αθήνα.
Δόθηκε επίσης η ευκαιρία και στη σημερινή Νομαρχιακή Αρχή να κάνει έναν απολογισμό του έργου της, τόσο στον τομέα της υλοποίησης των έργων, που συνέχιζαν να ανήκουν στην ευθύνη των Υπουργείων, όσο και στους τομείς του σχεδιασμού και της υλοποίησης των έργων αποκλειστικής αρμοδιότητάς της
Αν κάτι αναδείχθηκε με «ανάγλυφα» σ’ αυτή την τελευταία περίοδο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ήταν η εξάντληση των ορίων του παλαιού διοικητικού μοντέλου της χώρας, που χαρακτηριζόταν από ένα υπερσυγκεντρωτικό κεντρικό μηχανισμό στην πρωτεύουσα, τους διορισμένους Περιφερειάρχες - κομματάρχες στην περιφέρεια, μια Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση να «έπνεε τα λοίσθια» σε αδυναμία να ασκήσει τις ελάχιστες αρμοδιότητές της και μια τοπική Αυτοδιοίκηση κατακερματισμένη και αδύναμη, έστω και Καποδιστριακή, που εκλιπαρούσε πόρους και αρμοδιότητες στους διαδρόμους των Υπουργείων και της Περιφέρειας, όπου η σπατάλη των πόρων και ο ανορθολογισμός στην ικανοποίηση αιτημάτων πήγαιναν αντάμα με τη χειραγώγηση του κράτους προς την Αυτοδιοίκηση.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο που ευτυχώς αποτελεί πια παρελθόν, μετά την ψήφιση του «Καλλικράτη», η νέα Νομαρχιακή Αρχή που ανέλαβε την ευθύνη του Νομού στις αρχές του 2007, είχε ένα δύσκολο έργο. Αφ’ ενός μεν στα «κεκτημένα έργα» του Νομού της προηγούμενης 20ετιας, αρμοδιότητας των Υπουργείων, που ήταν ουσιαστικά σταματημένα, αφετέρου δε για το ίδιο το περιφερειακό πρόγραμμα (ΠΕΠ-Θεσσαλίας) που ανήκε στην αρμοδιότητα της ΝΑΜ που ενώ έπρεπε να ολοκληρωθεί το 2008 από πλευράς υλοποίησης, βρισκόταν κοντά στο 35% (απορροφητικότητα πόρων).
Σήμερα τρεισήμισι (3,5) χρόνια μετά είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι ότι το έργο της απερχόμενης τελευταίας Νομαρχιακής Αρχής είναι απόλυτα επιτυχημένο κι αυτό το αναγνωρίζουν φίλοι και «αντίπαλοι».
Η επιτυχία αυτή εκτός της κινητοποίησης όλων των στελεχών της οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ίδια την πολιτική επιλογή έναντι στο κράτος και την Περιφέρειας.
Απέναντι σ’ ένα συγκεντρωτικό και πανίσχυρο κράτος κι έναν Περιφερειάρχη που επεδίωκε τη χειραγώγηση της Αυτοδιοίκησης η επιλογή δεν μπορούσε παρά να είναι η αγωνιστική και διεκδικητική Αυτοδιοίκηση.
Κατηγορηθήκαμε για κομματική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και την περιφέρεια αλλά τα πράγματα προχώρησαν γιατί αναλάβαμε πρωτοβουλίες στο πλαίσιο του συντονιστικού ρόλου της Νομαρχίας και συσπειρώσαμε γύρω από τις διεκδικήσεις του Νομού όλους τους φορείς.
Ποιος δεν θυμάται σε τι κατάσταση ήταν ο Περιφερειακός με τις εργολαβίες «Μπαλάφα» στις αρχές του 2007. Σ’ ένα απόλυτο τέλμα μετά τους ολυμπιακούς αγώνες. Συγκροτήσαμε αμέσως (Ιανουάριος του 2007) την Τοπική Επιτροπή Παρακολούθησης με τη συμμετοχή όλων των φορέων και καταφέραμε με την πολιτική πίεση που ασκήσαμε να εξασφαλίσουμε, την εργολαβία σκούπα, την κυκλοφορία εδώ και ενάμιση χρόνο, έστω μέχρι τη Γορίτσα, του Περιφερειακού κι αν δεν είχαν ακυρωθεί, χωρίς λόγο, από τον τ. ΥΠΕΧΩΔΕ, οι πρώτες απαλλοτριώσεις το 2006 για να επαναληφθούν από την αρχή (έκδοση νέας δικαστικής απόφασης) το έργο σήμερα θα είχε ολοκληρωθεί μέχρι τον παραλιακό της Αγριάς.
Ποιος δεν θυμάται τη λίμνη Κάρλα που ενώ τα έργα της πρώτης φάσης είχαν ολοκληρωθεί από το 2004 και μπορούσε να υποδεχθεί νερά παρέμενε ένα απέραντο λιβάδι 40.000 στρεμμάτων. Χρειάστηκε η αγωνιστική στάση της τοπικής κοινωνίας και η απειλή «αυτοδικίας», με το ανέβασμα των διακοπτών των αντλιοστασίων, το χειμώνα του 2008-2009, για να ξεκινήσει επιτέλους με τέσσερα χρόνια καθυστέρηση ο επαναπλημμυρισμός της λίμνης που σήμερα όλοι χαιρόμαστε.
Πολύ σημαντική επιτυχία όμως ήταν η ολοκλήρωση των έργων του ΠΕΠ-Θεσσαλίας με μερικές μόνο «απώλειες» σε έργα και σε ίδιους πόρους της Νομαρχίας.
Χάθηκε, προς το παρόν, το έργο της παράκαμψης του Μετοχίου, γιατί υπήρξε προσφυγή στο ΣτΕ για περιβαλλοντικούς λόγους, που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί στη φάση του σχεδιασμού, ενώ επιβαρύνθηκε το ταμείο της Νομαρχίας λόγω της αδιαλλαξίας του κ. Γκούπα και της επιμονής του να τιμωρήσει τη Νομαρχιακή Αρχή γιατί δεν ήταν «καλό παιδί» απέναντι στην κυβέρνηση. Έτσι αυθαιρέτησε απεντάσσοντας και βάζοντας σε περιπέτειες το φράγμα Μαυρομάτη ενώ δεν χρηματοδότησε ως όφειλε τις υπερβάσεις του Χάνια - Κισσός κι άλλων έργων. Ούτε καν τις υπερβάσεις του ταχυδιυλιστηρίου στο φράγμα «Παναγιώτικο» όπου έπρεπε να αλλάξει η τεχνολογία φιλτραρίσματος του νερού και να αντικατασταθεί με σύγχρονα φίλτρα ενεργού άνθρακα κλπ.
Η μεγαλύτερη επιτυχία, όμως, στο πλαίσιο αυτό, ήταν η προετοιμασία νέων έργων και η διαμόρφωση κοινής στάσης για τους νέους στόχους του Νομού στις οδικές υποδομές. Ήδη κατατέθηκε φάκελος για τα σημαντικά αντιπλημμυρικά έργα στους χειμάρρους Ξηριά και Κραυσίνδωνα του ΠΣ Βόλου, ενώ σύντομα θα ξεκινήσει και η κατασκευή της νέας λιμνοδεξαμενής στον Ξηριά του Αλμυρού από το Υπουργείο «Γεωργίας» ή τη νέα Περιφέρεια.
Ως αρμόδιος αντινομάρχης δεν μπορεί παρά να αισθάνομαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος για τη συμμετοχή μου σ’ αυτή τη συλλογική προσπάθεια.

Περισσότερα... »

12:51

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Με αφορμή την απόφαση του Δημάρχου Λάρισας να μειώσει, κατά 20%, το τιμολόγιο του νερού, που παρέχει η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης της γειτονικής πόλης, αλλά και του επιχειρήματος που ακούγεται, από ορισμένους Δημάρχους, στο πλαίσιο του διαλόγου της Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ότι δηλαδή «δεν θέλουμε να συνενωθούμε με τον τάδε Δήμο, που «μας προτείνει» ο Καλλικράτης, γιατί είναι ένας Δήμος «υπερχρεωμένος» έρχεται στο προσκήνιο ένα πολύ σημαντικό θέμα.
Πρόκειται για το θέμα του κόστους και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, από τους ΟΤΑ προς τους πολίτες, τη συγκριτική αξιολόγηση μεταξύ των οργανισμών της Αυτοδιοίκησης, με βάση αντικειμενικά κριτήρια, την ορθολογική διαχείριση των Τοπικών πόρων κι αν, τελικά, όλα αυτά αποτελούν κριτήρια που βαρύνουν στην επιλογή των πολιτών, κατά την εκλογή των Αυτοδιοικητικών τους «Αρχόντων».
Είναι αλήθεια ότι η γενικευμένη κριτική που ασκείται σήμερα στο πολιτικό σύστημα, με αφορμή την οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, δεν αφήνει στο απυρόβλητο τα πολιτικά στελέχη της Αυτοδιοίκησης για το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί στη διαχείριση των δημόσιων πόρων, την αποδοτικότητα των επενδύσεων που αποφασίζουν και τελικά για τη συμβολή τους στο σημερινό επίπεδο αναποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα.
Είναι αλήθεια επίσης ότι οι πολίτες που αποτελούν βέβαια μέρος του πολιτικού συστήματος, κι έχουν τις δικές τους ευθύνες, αδυνατούν να αξιολογήσουν την αποδοτική διαχείριση ενός οργανισμού της Αυτοδιοίκησης, γιατί δεν έχουν τα συγκριτικά στοιχεία μιας ανεξάρτητης αρχής ή μιας δημόσιας υπηρεσίας που θα «κατηγοριοποιούσε» τους φορείς της Αυτοδιοίκησης, σε αποτελεσματικούς και λιγότερο αποτελεσματικούς ΟΤΑ, σε καλούς και κακούς διαχειριστές, σε υπερχρεωμένους με λιγότερα ή περισσότερα δάνεια με βάση αντικειμενικά κριτήρια για το επίπεδο της ποιότητας και του κόστους των παρεχόμενων υπηρεσιών ( π.χ. κόστος ανά τόνο σκουπιδιών, ποσοστό ανακύκλωσης σκουπιδιών, κόστος ανά φωτιζόμενη επιφάνεια κλπ)
Είναι αλήθεια ότι και στην Αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα στον τομέα της διαχείρισης των πόρων, υπάρχει μια ευρύτατη διαφοροποίηση, όχι αποκλειστικά με ευθύνη των πολιτικών προσώπων που αποτελούν τη Διοίκηση, αλλά με βάση το μέγεθος του Οργανισμού, το ανάγλυφο μιας περιοχής, την έκταση των διοικητικών ορίων κλπ. Πράγματι υπάρχουν ΟΤΑ που είναι υπερχρεωμένοι ή έχουν πλεονάζον προσωπικό που καλούνται να συνενωθούν με πολύ πιο υγιείς οικονομικά Δήμους και δίκαια προκαλούνται αντιδράσεις.
Όταν όμως δεν έχει κανείς αντικειμενικά στοιχεία για το κόστος και την ποιότητα των παρεχόμενων αγαθών και υπηρεσιών δεν έχει και τη δυνατότητα να αξιολογήσει με αντικειμενικότητα. Έτσι τα πολιτικά στελέχη, τις περισσότερες φορές, κρίνονται πιο πολύ με βάση τις διακηρύξεις και τη γενικότερη εικόνα, που «εκπέμπουν» ως πολιτικά πρόσωπα, και λιγότερο για τον απολογισμό του έργου, για όσους τουλάχιστο έχουν ήδη κυβερνητική θητεία. Στο Σχέδιο Καλλικράτης που κατατέθηκε και ήδη συζητείται στη Βουλή, δυστυχώς, δεν υπάρχουν ειδικές προβλέψεις για ένα αντικειμενικό σύστημα κατηγοριοποίησης των ΟΤΑ με βάση κριτήρια που δεν θα αμφισβητούνται ώστε ο κάθε πολίτης να μπορεί να κρίνει και να αξιολογεί αντικειμενικά τους εκπροσώπους του όταν δεν θέλει να χρησιμοποιήσει κριτήρια πελατειακής αντίληψης κριτήρια που δεν «ενδημούν» μόνο στο κεντρικό πολιτικό σύστημα αλλά και στην Αυτοδιοίκηση.
Στο Σχέδιο Καλλικράτης υπάρχει μια γενική πρόβλεψη για προγράμματα εξυγίανσης υπερχρεωμένων Δήμων αλλά δεν υπάρχουν ειδικά κίνητρα για την ανάληψη πρόσθετων πρωτοβουλιών αναβάθμισης της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας του κράτους, μέσω της Αυτοδιοίκησης, που είναι και ο βασικός στόχος του Καλλικράτη. Η υπόθεση της τοπικής ανάπτυξης και η διαχείριση των τοπικών υποθέσεων είναι αρμοδιότητα των τοπικών κοινωνιών. Αυτό όμως πρέπει να γίνεται παρέχοντας στον πολίτη τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες με τη λιγότερη δυνατή επιβάρυνση. Αυτό πρέπει να γίνεται με μετρήσιμα στοιχεία ενός συστήματος μέσω του οποίου η πολιτεία θα επιβραβεύει τους αποτελεσματικούς Τοπικούς Άρχοντες. Είναι σίγουρο ότι το ίδιο θα κάνουν και οι πολίτες με την ψήφο τους.

Περισσότερα... »

22:07

ΟΤΑ: ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Είναι κριτήριο στην επιλογή του πολίτη η συγκριτική η αξιολόγηση του κόστους και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών;

Με αφορμή την απόφαση του Δημάρχου Λάρισας να μειώσει, κατά 20%, το τιμολόγιο του νερού που παρέχει η ΔΕΥΑΛ αλλά και το επιχείρημα που ακούγεται, από ορισμένους Δημάρχους ότι, «δεν θέλουμε να συνενωθούμε με το Δήμο που μας προτείνει ο Καλλικράτης γιατί είναι ένας Δήμος καταχρεωμένος» έρχεται και πάλι στο προσκήνιο ένα πολύ σημαντικό θέμα όπως το κόστος και η ποιότητα των παρεχόμενων, προς τους πολίτες, προϊόντων και υπηρεσιών των ΟΤΑ, η συγκριτική αξιολόγηση μεταξύ των οργανισμών της Αυτοδιοίκησης, με βάση αντικειμενικά κριτήρια, η ορθολογική διαχείριση των πόρων κι αν όλα αυτά αποτελούν βασικά κριτήρια στην τελική επιλογή των πολιτών κατά την εκλογή των αυτοδιοικητικών τους « αρχόντων».
Η αλήθεια είναι ότι η γενική κριτική που ασκείται σήμερα στο πολιτικό σύστημα, για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η τους χώρα, δεν αφήνει στο απυρόβλητο ούτε τους εκπροσώπους της Αυτοδιοίκησης για το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί στη διαχείριση των δημόσιων πόρων, την αποδοτικότητα των επενδύσεών και τη συμβολή τους στην αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα. Οι πολίτες που αποτελούν μέρος του πολιτικού συστήματος, κι έχουν τις δικές τους ευθύνες, έστω κι αν ήθελαν να αξιολογήσουν την αποδοτική διαχείριση ενός οργανισμού της Αυτοδιοίκησης, δεν έχουν τα συγκριτικά στοιχεία μιας ανεξάρτητης αρχής ή μιας δημόσιας υπηρεσίας που θα κατηγοριοποιούσε τους φορείς της Αυτοδιοίκησης, σε αποτελεσματικούς, σε μέτρια αποτελεσματικούς, σε καλούς και κακούς διαχειριστές, σε χρεωμένους με λιγότερα περισσότερα δάνεια.
Είναι αλήθεια ότι στην Αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα στη διαχείριση των πόρων, υπάρχει μια ευρύτατη διαφοροποίηση μεταξύ των ΟΤΑ όχι αποκλειστικά με ευθύνη των πολιτικών προσώπων που αποτελούν τη Διοίκηση, αλλά και βάση το μέγεθος του Οργανισμού, το ανάγλυφο μιας περιοχής, την έκταση των διοικητικών ορίων κλπ. Πράγματι υπάρχουν σήμερα ΟΤΑ υπερχρεωμένοι που θα συνενωθούν με πολύ πιο υγιείς οικονομικά Δήμους και δίκαια προκαλούνται διαφωνίες.
Όταν δεν έχει κανείς αντικειμενικά στοιχεία για το κόστος και την ποιότητα των παρεχόμενων αγαθών και υπηρεσιών δεν έχει και τη δυνατότητα να αξιολογήσει αντικειμενικά. Έτσι τα πολιτικά στελέχη, τις περισσότερες φορές, κρίνονται πιο πού με βάση τις διακηρύξεις τους και τη γενικότερη εικόνα που εκπέμπουν ως πολιτικά πρόσωπα και λιγότερο για τον απολογισμό του έργου, για όσους τουλάχιστο έχουν ήδη κυβερνητική θητεία. Στο Σχέδιο Καλλικράτης που κατατέθηκε ήδη στη Βουλή, δυστυχώς, δεν υπάρχουν ειδικές προβλέψεις για ένα αντικειμενικό σύστημα κατηγοριοποίησης των ΟΤΑ με βάση αντικειμενικά κριτήρια που δεν θα αμφισβητούνται ώστε ο πολίτης να μπορεί να κρίνει με την καθημερινή συμμετοχή του τη κατάσταση των τοπικών υποθέσεων και τελικά να αξιολογεί και τους εκπροσώπους του.
Υπάρχει μια γενική πρόβλεψη για προγράμματα εξυγίανσης υπερχρεωμένων Δήμων αλλά δεν υπάρχουν ειδικά κίνητρα για την ανάληψη πρόσθετων πρωτοβουλιών αναβάθμισης της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας του κράτους, μέσω της Αυτοδιοίκησης, που είναι και ο βασικός στόχος του Καλλικράτη. Η υπόθεση της τοπικής ανάπτυξης και η διαχείριση των τοπικών υποθέσεων είναι αρμοδιότητα των τοπικών κοινωνιών. Αυτό πρέπει να γίνεται παρέχοντας στον πολίτη τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες με τη λιγότερη δυνατή επιβάρυνση των φορολογημένων πολιτών.

Περισσότερα... »

19:03

ΤΙ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΣΤΗ ΜΑΓΝΗΣΙΑ;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Με καθολικό και ειλικρινή διάλογο μπορούμε να βελτιώσουμε το χωροταξικό των νέων Δήμων

Δόθηκε στη δημοσιότητα, για δημόσιο διάλογο, το σχέδιο για τη νέα Διοικητική διάρθρωση της χώρας με τους 340 περίπου νέους Δήμους και τις δεκατρείς(13) περιφέρειες, γνωστό και ως πρόγραμμα Καλλικράτης.
Στόχος της μεγάλης αυτής Μεταρρύθμισης, που ήταν ένα πάγιο αίτημα των τελευταίων 10ετιών, είναι η δημιουργία ισχυρών, εύρωστων και αυτοτελών Δήμων που θα μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων, παρέχοντας υψηλού επιπέδου υπηρεσίες με το μικρότερο δυνατό κόστος για τους δημότες τους, όπως αυτό θα αντανακλάται στους φόρους και τα δημοτικά τέλη.

Από τις πρώτες δηλώσεις διαφόρων αυτοδιοικητικών στελεχών είναι φανερό ότι πέρα από τις αρμοδιότητες, τους πόρους και τον τρόπο οργάνωσης των νέων ΟΤΑ, ο διάλογος θα επικεντρωθεί κυρίως στην οριοθέτηση, δηλαδή στο «χωροταξικό» των νέων Δήμων. Για τις περιφέρειες μάλλον δεν θα γίνει καθόλου διάλογος αφού συμφωνήθηκε να παραμείνουν στα σημερινά όρια παρά το γεγονός ότι κι εκεί υπάρχουν περιθώρια χωροταξικής βελτίωσης, ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές, του Αιγαίου και του Ιονίου καθώς και τις ιστορικές περιφέρειες της χώρας.
Μετά την πρώτη ανάγνωση και τις πρώτες αντιδράσεις στην πρόταση του σχεδίου, για το χωροταξικό των νέων Δήμων, επιβάλλεται να ακολουθήσει, στο λίγο χρόνο που διατίθεται, ένας ανοιχτός, νηφάλιος, ειλικρινής και καθολικός διάλογος για το χωροταξικό των νέων ΟΤΑ με αποκλειστικό στόχο οι νέοι Δήμοι που θα προκύψουν να είναι, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, ομοιογενείς, λειτουργικοί και αποτελεσματικοί.
Στο νομό Μαγνησίας με το σχέδιο «Καλλικράτης» προτείνεται να δημιουργηθούν οκτώ(8) νέοι Δήμοι, πέντε(5) στη χερσαία Μαγνησία και τρεις(3) στις βόρειες Σποράδες, ένας σε κάθε νησί.
Πιο συγκεκριμένα προτείνεται η δημιουργία ενός υπερτροφικού Δήμου Βόλου στον οποίο, εκτός από τις περιαστικές περιοχές του Πολεοδομικού Συγκροτήματος, συμπεριλαμβάνεται, σημαντικό τμήμα του βουνού των Κενταύρων, στην οριογραμμή Μακρινίτσας, Χανίων, Αγίου Λαυρεντίου, Άγιου Βλάσιου μέχρι Μαλάκι, καθώς και οι Δήμοι Ν. Αγχιάλου και Αισωνίας με συνολικό πληθυσμό 143.000 έναντι του γενικού πληθυσμού του νομού που είναι 208.000.
Προτείνεται επίσης η μετατροπή μιας πρώην επαρχίας σε νέο Δήμο αυτόν του Αλμυρού, με πληθυσμό που ξεπερνάει τις 20.000 κατοίκους, αφήνοντας όμως έξω του κοντινούς οικισμούς των πρώην κοινοτήτων Αϊδηνίου και Μικροθηβών, ο νέος Δήμος Ρήγα Φεραίου συμπεριλαμβάνοντας το Δήμο Κάρλας και το Κεραμίδι με πληθυσμό που μόλις ξεπερνάει τις 10.000 και τέλος τη δημιουργία δύο ακόμη μικρότερων Δήμων στο Ανατολικό και το Ν. Πήλιο με πληθυσμούς 6.000 και 10.000 κατοίκους αντίστοιχα.
Η πρώτη παρατήρηση που μπορεί να κάνει κανείς είναι ότι το Πήλιο που είναι μια ενιαία χωρική ενότητα και προστατεύεται λόγω του ιδιαίτερου φυσικού, πολιτιστικού και αρχιτεκτονικού πλούτου από ειδικό Προεδρικό Διάταγμα, «τεμαχίζεται» και μάλιστα η Μακρυνίτσα που βρίσκεται στους πρώτους πέντε πιο αυστηρά προστατευόμενους οικισμούς εντάσσεται στο αστικό πολεοδομικό συγκρότημα του Βόλου των πολυκατοικιών και του τσιμέντου. Το ίδιο ισχύει και για τους οικισμούς του κεντρικού Πηλίου (Πορταριά, Δράκεια, Άγιο Λαυρέντιο, Άγιο Βλάσιο κλπ).
Συνεπώς όλες οι προτάσεις που συζητήθηκαν και ομόφωνα προκρίθηκαν ως αποφάσεις του Νομαρχιακού Συμβουλίου και του Τεχνικού κόσμου στο πρόσφατο πανελλήνιο συνέδριο για το Πήλιο με την ανακήρυξη του ως περιοχή οικοανάπτυξης, με τη συγκρότηση ειδικού φορέα διαχείρισης, λόγω του ιδιαίτερου φυσικού και ανθρωπογενούς προβάλλοντος, «τινάζονται» στον αέρα, όπως και η επικείμενη σύνταξη ειδικής χωροταξικής μελέτης με τη ζωνοποίηση των οικισμών και την οριοθέτηση χρήσεων γης, επίλυσης του προβλήματος οριοθέτησης των οικισμών κλπ.
Η δεύτερη παρατήρηση αφορά τους Δήμους Αισωνίας και Ν. Αγχιάλου, δημοτικά διαμερίσματα των οποίων, ή και το σύνολο μπορούν να ενταχθούν είτε στο νέο Δήμο Αλμυρού είτε στο Δήμο Φερών - Κάρλας.
Η Τρίτη παρατήρηση, που έχει γενικότερο ενδιαφέρον, αφορά τους μικρούς Δήμους, όπως είναι οι τρείς Δήμοι των Σποράδων, και τη δυνατότητά τους να ασκήσουν τις αρμοδιότητες που τους εκχωρούνται (πολεοδομία, τεχνική υπηρεσία κλπ) κι αν θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη δημιουργίας υποχρεωτικού αναπτυξιακού συνδέσμου για άσκηση των κοινών αρμοδιοτήτων με χαμηλό κόστος για τους δημότες τους.
Ελπίζω ότι θα αναληφθούν πρωτοβουλίες για την άμεση διοργάνωση συντεταγμένου δημόσιου τοπικού διαλόγου με επιχειρήματα και όχι συναισθηματικού τύπου προσεγγίσεις ώστε ως τοπική κοινωνία και ως Νομός να καταθέσουμε στην πολιτεία προτάσεις που θα βελτιώνουν τις σημερινές προτάσεις του «Καλλικράτη» για τη χωροθέτηση των νέων ΟΤΑ. Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στην ψήφιση του νέου νόμου πριν από το καλοκαίρι. Δεν υπάρχει χρόνος για άσκοπες διαμαρτυρίες αλλά για νηφάλιες και τεκμηριωμένες προτάσεις βελτίωσης του Σχεδίου.

Περισσότερα... »

13:59

ΝΕΑ ΑΓΧΙΑΛΟΣ: ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Να δοθεί τώρα σε λειτουργία ο νέος σύγχρονος αεροσταθμός

Τις τελευταίες ημέρες το αεροδρόμιο της Ν. Αγχιάλου, για μια ακόμη φορά, έγινε πρώτο θέμα στον τοπικό τύπο, με αφορμή πιθανές νέες καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση του νέου σύγχρονου τερματικού αεροσταθμού (terminal) και τη μη έγκαιρη παράδοσή του σε χρήση.
Η ιστορία του αεροδρομίου είναι γνωστή. Το γεγονός ότι ένα σύγχρονο αεροδρόμιο αποτελεί βασική υποδομή για την τουριστική ανάπτυξη μιας περιοχής κι ότι στην κεντρική Ελλάδα δεν υπήρχε ένα επιβατικό αεροδρόμιο (είχε μόνο δύο στρατιωτικά) οδήγησε τους συλλογικούς φορείς του Ν. Μαγνησίας, πριν από αρκετά χρόνια, να διεκδικήσουν τη ίδρυση, δίπλα στις εγκαταστάσεις του αεροδρομίου της 111 πτέρυγας μάχης, ενός επιβατικού αεροδρομίου που θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής.
Μετά το διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης των αεροσκαφών, το πιο σημαντικό έργο σ’ ένα αεροδρόμιο είναι η κατασκευή ενός σύγχρονου τερματικού αεροσταθμού. Είναι χώρος που στεγάζονται όλες οι επίγειες δραστηριότητες και εξυπηρετούνται οι επιβάτες και οι αεροπορικές εταιρείες. Η ανέγερση του νέου αεροσταθμού της Ν. Αγχιάλου εντάχθηκε στο 3ο ΚΠΣ με χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης και απόδοσής του στους χρήστες το Νοέμβριο του 2008.
Όπως συχνά συμβαίνει στην πορεία «παραγωγής» των δημοσίων έργων προκύπτουν καθυστερήσεις και υπερβάσεις στους προϋπολογισμούς, διότι κάποιες εργασίες δεν προβλέφθηκαν από την αρχή, διότι κάποιες τροποποιήσεις στις μελέτες προέκυψαν κλπ. Έτσι κι εδώ στον Ανάδοχο του έργου δόθηκε συμπληρωματική σύμβαση που ανέβασε το κόστος κατά 25% και δύο παρατάσεις, με την υποχρέωση της παράδοσης του έργου σε χρήση στις 30 Απριλίου 2010.
Ήταν γνωστό ότι για την πλήρη λειτουργία του αεροσταθμού θα παρέμενε σε εκκρεμότητα η βελτίωση της οδικής πρόσβασης στο αεροδρόμιο, από την Εθνική οδό (ΠΑΘΕ), η ολοκλήρωση του δαπέδου σύνδεσης αεροσταθμού και διαδρόμου αεροσκαφών (air site), το δίκτυο μεταφοράς υγρών αποβλήτων, αεροσταθμού και αεροσκαφών, στο σύστημα βιολογικού καθαρισμού Αλμυρού και η φύτευση πρασίνου στον περιβάλλοντα χώρο του σταθμού. Οι εργασίες αυτές σύμφωνα με τον προγραμματισμό της Υπηρεσίας πολιτικής αεροπορίας (ΥΠΑ) θα αντιμετωπιζόταν με μια νέα εργολαβία στο μέλλον.
Η κατασκευή βέβαια των υποδομών σε ένα νέο περιφερειακό αεροδρόμιο δεν είναι αρκετό για την προσέλκυση αεροπορικών εταιρειών αν δεν αναληφθούν πρωτοβουλίες για τη προβολή του για να πειστούν οι εταιρείες ότι θα δημιουργηθεί μεταφορικό έργο ώστε οι πτήσεις τους να είναι βιώσιμες και επικερδείς.
Η σημερινή Νομαρχιακή Αρχή, από την αρχή της θητείας, έθεσε ως βασικό στόχο για την ανάπτυξη του τουρισμού στο Νομό και της ευρύτερη περιοχή την προσέλκυση αεροπορικών εταιρειών και την καθιέρωση της Ν. Αγχιάλου ως αεροδρομίου κεντρικής Ελλάδος. Αυτή είναι βασική υποχρέωση των τοπικών κοινωνιών που διεκδικούν από την πολιτεία την κατασκευή ενός μεγάλου έργου υποδομής. Να φροντίσουν να αξιοποιηθεί και να λειτουργήσει, το συντομότερο δυνατό, προς όφελος των πολιτών και της τοπικής οικονομικής ανάπτυξης. Καρπός αυτών των προσπαθειών του Νομάρχη Απόστολου Παπατόλια και της Αντινομάρχη Εύης Αδαμάκη είναι η λειτουργία, τα τελευταία χρόνια, πτήσεων της Air Berlin και από φέτος το Μάιο η άφιξη της μεγαλύτερης αεροπορικής εταιρείας χαμηλού κόστους της Ευρώπης, της Ryanair.
Τις καθυστερήσεις που παρατηρούνταν στην ολοκλήρωση του έργου αναγκαστήκαμε να επισημάνουμε με επιστολή του Νομάρχη προς το ΥΠΕΧΩΔΕ ήδη από τον Αύγουστο του 2009. Τις διαβεβαιώσεις ότι όλα εξελίσσονται ομαλά ακολούθησε η διακοπή εργασιών, με δήλωση του Αναδόχου, στο τέλος του 2009, λόγω αδυναμίας από ανεξόφλητες οφειλές. Ο ανάδοχος «επιστρέφει» στο έργο στις αρχές του χρόνου και υπόσχεται ότι στο τέλος Απριλίου ο αεροσταθμός θα είναι έτοιμος να παραδοθεί σε χρήση.
Κι ενώ αναμένεται η έναρξη δρομολογίων στο τέλος Μαΐου της Ryanair η ΥΠΑ εγείρει θέμα κατασκευής του συνόλου του υπαίθριου χώρου επίγειων εξυπηρετήσεων (air site). Η εξέλιξη αυτή είναι εύλογο να προκαλεί αντιδράσεις αφού όλοι, πλέον με πρώτη τη ΝΑΜ, κινδυνεύουν να αποδειχθούν αναξιόπιστοι για τις υποσχέσεις τους ότι ο νέος αεροσταθμός θα δινόταν σε χρήση τη φετινή τουριστική περίοδο, σύμφωνα με τις ρητές διαβεβαιώσεις Υπηρεσιών και Αναδόχου.
Πιστεύουμε ότι παρά τις ελλείψεις, που δεν εμποδίζουν την ασφαλή λειτουργία, ο νέος αεροσταθμός θα πρέπει να παραδοθεί τις επόμενες ημέρες στη χρήση του αεροδρομίου. Οι υπόλοιπες εργασίες που αφορούν τη δενδροφύτευση, του περιβάλλοντα χώρου πρασίνου, όπως και την προσωρινή μεταφορά (με βυτιοφόρα) των υγρών αποβλήτων στο βιολογικό του Αλμυρού μπορούν να αναληφθούν από τους Δήμους της περιοχής (Ν. Αγχίαλος, Αλμυρός και Δήμος Βόλου). Η Νομαρχία θα αναλάβει την υποχρέωση να διεκδικήσει τη χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ των έργων που υπολείπονται δηλαδή τη σύνδεση με το αποχετευτικό του Αλμυρού, την αναβάθμιση της οδικής σύνδεσης με την εθνική οδό και βέβαια την ολοκλήρωση του δαπέδου επίγειων εξυπηρετήσεων (air site).
Η αλλαγή του τοπίου των οδικών μεταφορών στη Θεσσαλία με την κατασκευή της Ε65 και η επικείμενη οδηγία, που θα αποτρέπει την κατασκευή αεροδρομίων σε ακτίνα μικρότερη των 200 χιλ. μεταξύ τους, δίνει προοπτικές στο αεροδρόμιο της Ν. Αγχιάλου να γίνει το αεροδρόμιο της Κεντρικής Ελλάδος.

Περισσότερα... »

22:37

ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΤΑ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΑ ΝΕΡΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Να δρομολογηθεί η μελέτη για κατασκευή φράγματος στην περιοχή του Βελεστίνου

Είναι γνωστό ότι το νερό είναι η βάση της ζωής στον πλανήτη μας κι ότι αποτελεί το 60% του συνολικού βάρους των φυτικών και ζωικών οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου. Γι’ αυτό η ποσότητα και κυρίως η ποιότητα του νερού «που τρέχει στη βρύση του σπιτιού μας» αποτελεί πολύ σημαντικό στοιχείο, που συμβάλει ουσιαστικά στην ποιότητα ζωής και την υγεία των κατοίκων.
Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν στα τοπικά μέσα ενημέρωσης τέσσερεις είναι οι Δήμοι ή τα δημοτικά διαμερίσματα στο Νομό Μαγνησίας στα δίκτυα ύδρευσης των οποίων, τους τελευταίους μήνες, εντοπίσθηκε, σύμφωνα με τις αναλύσεις του πόσιμου νερού, υπέρβαση της επιτρεπόμενης ποσότητας του αρσενικού, ενός στοιχείου που γίνεται πολύ βλαπτικό για την υγεία των ανθρώπων όταν υπερβαίνει τα 10 μικρογραμμάρια ανά λίτρο νερού. Δεδομένης δε της τοξικότητας αυτού του στοιχείου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, πριν από μερικά χρόνια, μείωσε σημαντικά το παλαιό ανώτατο όριο των 50 μg/l περιεκτικότητας στο νέο όριο των 10μg/l
Πρόκειται για τους οικισμούς των Κάτω Λεχωνίων, του Λεφοκάστρου, του Αερινού και της Αγριάς. «Οι δρόμοι» μέσω των οποίων το αρσενικό φθάνει στον άνθρωπο, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι κυρίως τα φυσικά πετρώματα, απ’ όπου διέρχονται τα υπόγεια νερά, αλλά και ανθρωπογενείς πηγές που αφορούν την καύση κάρβουνου και πετρελαίου αλλά και τη χρήση λιπασμάτων και παρασιτοκτόνων.
Είναι γνωστό, επίσης, ότι τα υπόγεια νερά αντιμετωπίζουν προβλήματα ρύπανσης από τα νιτρικά και νιτρώδη που προέρχονται από τις απορροές από τη χρήση λιπασμάτων και άλλων ανθρωπίνων δραστηριοτήτων (απόβλητα, κλπ)
Ήδη πολλές υδρευτικές γεωτρήσεις, κυρίως σε περιοχές του Θεσσαλικού κάμπου, έχουν «σφραγιστεί» με ευθύνη των Δημοτικών Αρχών γιατί εντοπίσθηκε υπέρβαση της περιεκτικότητας των συγκεκριμένων στοιχείων.
Γίνεται φανερό ότι τα επόμενα χρόνια, αν δεν ξεκινήσει ήδη από τώρα μια συστηματική προσπάθεια επανασχεδιασμού του τρόπου ύδρευσης των αστικών περιοχών, θα αντιμετωπίσουμε με πολύ μεγαλύτερη οξύτητα προβλήματα με την ποιότητα των νερών ύδρευσης.
Ο προσανατολισμός του Νομού στο σχεδιασμό και της κατασκευή φραγμάτων συλλογής των επιφανειακών νερών που ήδη έχει ξεκινήσει πρέπει να επεκταθεί σύντομα και σε άλλες περιοχές. Έχουμε όπως είναι γνωστό μέχρι σήμερα ολοκληρώσει την κατασκευή του φράγματος «Παναγιώτικο» στην περιοχή του Νεοχωρίου, στο Ν. Πήλιο, το οποίο δυστυχώς δεν αξιοποιείται ενώ θα μπορούσε να υδροδοτήσει όχι μόνο τους οικισμούς της περιοχής αλλά και άλλους οικισμούς κοντά στο πολεοδομικό συγκρότημα του Βόλου, με επέκταση του δικτύου μεταφοράς.
Τα άλλα δύο φράγματα προγραμματίζονται στην περιοχή του Αλμυρού. Το φράγμα «Μαυρομάτη», που είναι υπό κατασκευή και αντιμετωπίζει προβλήματα χρηματοδότησης, και το φράγμα στο χείμαρρο Ξεριά του Αλμυρού για το οποίο συντάσσεται ήδη η μελέτη ενώ έχει ενταχθεί στο χρηματοδοτικό πρόγραμμα «Α. Μπαλτατζής» και αναμένεται να ξεκινήσει σύντομα και η κατασκευή του.
Σύμφωνα με αναγνωριστική μελέτη υπάρχουν άλλες πέντε ως επτά θέσεις στο Νομό που θα μπορούσαν να κατασκευαστούν φράγματα συλλογής και αποθήκευσης επιφανειακών νερών, μετά από σύνταξη μελετών σύμφωνα με τα σημερινά στοιχεία.
Μια από τις θέσεις αυτές που είναι επιτακτική ανάγκη να μελετηθεί και να κατασκευασθεί φράγμα είναι στην περιοχή του Βελεστίνου και συγκεκριμένα στην περιοχή του οικισμού Μικρό Περιβολάκι. Είναι μια περιοχή που εμφανίζει ήδη προβλήματα με την ποιότητα του νερού που σίγουρα στο μέλλον θα επιδεινωθούν. Ήδη, όπως είναι γνωστό, ξαφνικά, εδώ και αρκετά χρόνια, στέρεψε και αποξηράνθηκε η πανάρχαια Υπέρεια κρήνη του Βελεστίνου που απέδιδε 2.500 κυβικά νερό την ώρα και άρδευε 5.000 χιλιάδες στρέμματα στην περιοχή. Φαίνεται ότι οι χιλιάδες γεωτρήσεις στην ευρύτερη περιοχή και ίσως και η αποξήρανση, για σχεδόν πενήντα χρόνια, της λίμνης Κάρλας είναι οι αιτίες αυτής της μεγάλης καταστροφής που προκλήθηκε στο οικοσύστημα της περιοχής το οποίο έχουμε την ηθική υποχρέωση, απέναντι στις επόμενες γενεές, να προσπαθήσουμε να αποκατασταθεί. Η Νομαρχία το προτείνει. Πρέπει να εξασφαλισθεί χρηματοδότηση για την προκήρυξη της μελέτης.

Περισσότερα... »

19:38

ΓΙΑΤΙ ΑΦΗΣΑΜΕ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ “Ο ΚΟΜΠΟΣ ΣΤΟ ΧΤΕΝΙ”;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Μετά τις κοινοτικές οδηγίες και τα πρόστιμα του ΔΕΚ τώρα και το ΔΝΤ “για το καλό μας”

«Με κομμένη την ανάσα», οι τηλεθεατές συμπατριώτες μας, περιμένουν την απόφαση της κυβέρνησης για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της χώρας που αδυνατεί πλέον, όλο και περισσότερο, υπό το βάρος των κερδοσκοπικών πιέσεων, να δανεισθεί για να πληρώσει όχι μόνο τις υποχρεώσεις της για τα προηγούμενα δάνεια και τους τόκους, αλλά και για τη λειτουργία του ίδιου του κράτους, τους μισθούς, τις συντάξεις και τις άλλες βασικές κρατικές δαπάνες.
Κι όμως πριν από την προσφυγή στον Ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, με τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), έχουν προηγηθεί τσουχτερά πρόστιμα με αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(ΔΕΚ) γιατί δεν εφαρμόσαμε, έγκαιρα, διάφορες ευρωπαϊκές οδηγίες που θα έπρεπε εμείς να τις έχουμε εφαρμόσει πριν από μερικές 10ετίες, αντί να περιμένουμε να μας τις επιβάλλουν οι ευρωπαίοι εταίροι μας.
Πώς να αισθάνεται κανείς περήφανος για τη χώρα του όταν κάτω από την πίεση των προστίμων του ΔΕΚ η Ελλάδα αναγκάζεται να διαχειριστεί με σεβασμό στην προστασία του περιβάλλοντος τα σκουπίδια της; Όταν το φυσικό περιβάλλον μαζί με τον πολιτισμό και την ιστορία του τόπου είναι τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και που αποτελούν τη βάση της “τουριστικής βιομηχανίας” που εισφέρει πάνω από το 50% του ετήσιου εθνικού πλούτου. Κι αυτό μόνο στη βάση οικονομικών όρων. Δεν υπάρχουν λόγοι συναισθηματικοί, λόγοι εθνικής υπερηφάνειας, λόγοι πολιτικής ηθικής έναντι των επόμενων γενεών να διαχειριστούμε το περιβάλλον με σύνεση και φροντίδα στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης;
Κι όμως αυτά και άλλα πολλά που θα έπρεπε ως κοινωνία να είχαμε επιλύσει πριν από πολλές 10ετίες θα αναγκαστούμε τώρα, κάτω από την πίεση του ευρωπαϊκού μηχανισμού και του ΔΝΤ, να λύσουμε γιατί διαφορετικά θα χρεοκοπήσουμε.
Δεν μπορεί να συνεχίσουμε να είμαστε το πιο σπάταλο και το πιο αναποτελεσματικό κράτος γιατί αυτό συνεπάγεται ένα τεράστιο κόστος λειτουργίας το οποίο αφού δεν το παράγεις πρέπει να το δανειστείς.
Δεν θα συνεχίσουν να ανέχονται οι φορολογούμενοι ένα κράτος το οποίο, λόγω της εκτεταμένης διαφθοράς, χάνει κάθε χρόνο 20 δις ευρώ έσοδα δηλαδή, το 8% του ΑΕΠ, όταν το έλλειμμα του 2009 ξεπέρασε το 12%.
Δεν μπορεί να συνεχίσουμε να είμαστε η πιο σπάταλη χώρα στον τομέα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης χωρίς τις αντίστοιχες υπηρεσίες. Μου έλεγε ένας γιατρός και τρόμαξα ότι καταναλώνουμε, κατά κεφαλήν, 254 φορές περισσότερα αντιβιοτικά, δεύτερης γενιάς, από τις Σκανδιναβικές χώρες που ζουν στο βόρειο πόλο. Λες και είμαστε μια χώρα “αρρωστιάρηδων και καχεκτικών” πολιτών.
Η χώρα μας έφτασε σε ένα οριακό σημείο. Αναγκάζεται πλέον να προσφύγει στη βοήθεια διεθνών οργανισμών, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ, προκειμένου όχι μόνο να δανειστεί με καλύτερους οικονομικούς όρους αλλά για να επιλύσει κι αυτά τα αυτονόητα οργανωτικά θέματα. Να γίνει δηλαδή ένα αποτελεσματικό κράτος, που θα διαχειρίζεται με ορθολογισμό και αποδοτικότητα τις δημόσιες δαπάνες. Ένα κράτος που θα προσελκύει, σε ανταγωνισμό με τον ιδιωτικό τομέα, τα καλύτερα στελέχη που προσφέρει η αγορά εργασίας, προκειμένου να στελεχώσει τις υπηρεσίες του και τους μηχανισμούς ελέγχου, ώστε να εκλείψουν τα φαινόμενα της διαφθοράς. Ένα κράτος που θα επενδύσει στην οικονομία της γνώσης, των νέων τεχνολογιών και της καινοτομίας, που θα αναβαθμίσει το κύρος και την αποτελεσματικότητα των βασικών δημοσίων τομέων της υγείας, της παιδείας της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Τα απλά και αυτονόητα αυτά πράγματα θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε, ως κοινωνία, αμέσως μετά τη μεταπολίτευση και την 7χρονη δικτατορία. Δυστυχώς η δικτατορία δεν έγινε “μάθημα” για τη δημοκρατία μας. Συνεχίσαμε ο ένας να φορτώνει τις ευθύνες στους άλλους και να αφήνουμε για τους επόμενους την επίλυση των προβλημάτων που σήμερα μας οδήγησαν σε αδιέξοδο. Είμαστε άξιοι της τύχης μας. Ήρθε όμως η ώρα να πάρουμε τις αποφάσεις μας και να δράσουμε έστω και τώρα την “υστάτη ώρα”. Σήμερα όμως τα προβλήματα είναι πολύ πιο δύσκολα γιατί έχουν γιγαντωθεί αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Θα πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε.

Περισσότερα... »

20:07

ΕΦΙΚΤΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΚΩΠΗΛΑΤΟΔΡΟΜΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΡΛΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Η τοπική κοινωνία με τους φορείς της τεκμηριώνει τη βιωσιμότητά του

Η νέα ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, στον τομέα του αθλητισμού, δια του Γενικού Γραμματέα κ. Μπιτσαξή, το είπε χωρίς περιστροφές στο Νομάρχη Μαγνησίας και στους Δημάρχους Βόλου και Λάρισας. «Αν ως τοπική κοινωνία δεν αποδείξετε, με στοιχεία, ότι το κωπηλατοδρόμιο στη νέα λίμνη Κάρλα είναι ένα έργο που θα χρησιμοποιηθεί και θα αξιοποιηθεί και μετά τους Μεσογειακούς αγώνες τότε «το έργο θα πρέπει να το ξεχάσετε». Η τυχαία ή μετά από τοπικές διεκδικήσεις χρηματοδότηση έργων που στη συνέχεια εγκαταλείπονται στην τύχη τους, απαξιώνονται και καταστρέφονται τέλειωσε».
Αλήθεια ποιός μπορεί να διαφωνήσει μ’ αυτή την αντίληψη που εκπέμπει η νέα διακυβέρνηση; Ποιος δεν κατανοεί ότι το δημόσιο χρήμα είναι η φορολογία των πολιτών και κατά συνέπεια είναι χρήμα «ιερό» και πρέπει να το αξιοποιούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο;. Κανένας. Το μόνο που μπορεί να συμπληρώσει κανείς είναι ότι αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο για την ίδια την πολιτεία. Το κράτος πρώτα απ’ όλους πρέπει να σταματήσει την κατασκευή έργων στην περιφέρεια που δεν προσαρμόζονται στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας για να εγκαταλειφθούν στη συνέχεια στη φθορά και τη λεηλασία.
Δυστυχώς το παρελθόν μας, ως κράτος, είναι πλούσιο από παραδείγματα έργων που έγιναν για να καλύψουν πρόσκαιρα αιτήματα και ανάγκες, την απορροφητικότητα των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών «πακέτων», έργων που δεν εντασσόταν τελικά σ’ ένα γενικό χωροταξικό σχεδιασμό και σ’ ένα επιχειρησιακό σχέδιο κόστους-οφέλους και βιωσιμότητας. Έργων που στοίχησαν στον ελληνικό λαό τεράστια ποσά. Έργων για τα οποία η χώρα αναγκαζόταν να δανείζεται διαρκώς για να φτάσουμε σήμερα στο δυσθεώρητο δημόσιο χρέος των 300 δις ευρώ και στη πολύ δύσκολη θέση να μη μπορούμε πια να δανειζόμαστε για να καλύψουμε βασικές ανάγκες των πολιτών οι οποίοι και καλούνται, σήμερα, να υποστούν σημαντικές επιβαρύνσεις.
Πρόκειται πράγματι για μια νέα αντίληψη που κάθε πολίτης επικροτεί και εύχεται να γίνει πάγια τακτική των κυβερνώντων και κοινή αντίληψη της κοινωνίας μας. Γιατί είναι θέμα ορθολογικής διαχείρισης η αντίληψη ότι η κατασκευή ενός έργου δεν είναι υπόθεση μόνο διεκδίκησης και άσκησης πολιτικής πίεσης αν δεν έχει διερευνηθεί σε βάθος και δεν έχει αξιολογηθεί η λειτουργικότητα και η αποδοτικότητα της δημόσιας επένδυσης. Αυτό το στοιχειώδες που κάνει κάθε ιδιώτης επενδυτής. Να γιατί οι χρήστες των έργων, που είναι οι πολίτες και οι συλλογικοί φορείς κάθε τοπικής κοινωνίας, πρέπει να συμμετέχουν στο σχεδιασμό, την κατασκευή και βέβαια τη διασφάλιση της λειτουργίας και της διαχείρισής στη συνέχεια.
Τι είναι λοιπόν το κωπηλατοδρόμιο της Κάρλας; Είναι μια ακόμη απλή τοπική διεκδίκηση, ενός έργου που έχει συμπεριληφθεί στο φάκελο διεκδίκησης των Μεσογειακών αγώνων;
Όχι το κωπηλατοδρόμιο είναι ένα έργο που κάποιοι οραματίσθηκαν να καλύψει όχι μόνο υπαρκτές ανάγκες του αθλητισμού στην κεντρική Ελλάδα, μια περιοχή με μεγάλη παράδοση και πολλές επιτυχίες στην κωπηλασία αλλά να αποτελέσει, μαζί με την ανάδειξη του λιμναίου πολιτισμού και των αρχαιολογικών χώρων που έχουν αναδειχθεί, τους καταλύτες για τη βιώσιμη ανάπτυξη μιας περιοχής που συνδέεται άμεσα με την περιβαλλοντική αποκατάσταση και την προστασία του περιβάλλοντος.
Η σημερινή Νομαρχιακή Αρχή έβαλε από την αρχή της θητείας της στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της την Κάρλα και την τεράστια σημασία που έχει η ανασύσταση της λίμνης και η αξιοποίηση στη συνέχεια αυτού του σημαντικού πλούτου που θα δημιουργηθεί για την ανάπτυξη της περιοχής και την ευημερία των κατοίκων της.
Ήδη, κατά τα πρότυπα της συνθήκης του Ρίο για τη βιώσιμη ανάπτυξη (1992, Local Agenda 21), συντάξαμε ένα στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης των παρακάρλιων περιοχών, το ΚΑΡΛΑ 21+ το οποίο και θα τεθεί σε διαβούλευση με τους κατοίκους και τους συλλογικούς φορείς της περιοχής.
Μετά δε τη σύσκεψη, που συγκάλεσε ο Νομάρχης Απόστολος Παπατόλιας, την προηγούμενη Παρασκευή (25-3-10), αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία σύνταξης διαχειριστικού σχεδίου αξιοποίησης του κωπηλατοδρομίου ώστε να «αφαιρέσουμε» από την Κυβέρνηση το επιχείρημα ότι ίσως πρόκειται για ένα έργο που θα εγκαταλειφθεί μετά τους Μεσογειακούς Αγώνες και άρα δεν αξίζει να χρηματοδοτηθεί.
Είμαστε σίγουροι ότι το έργο αξίζει να γίνει κι ότι η δημόσια δαπάνη που θα απαιτηθεί θα είναι απόλυτα αποδοτική. Ας ενώσουμε λοιπόν τις δυνάμεις μας για μια διεκδίκηση τεκμηριωμένη.

Περισσότερα... »

09:44

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Καλλικράτης και στη Βουλή: Να μειωθούν σε 200 οι βουλευτές

Η αναζήτηση διεξόδου από την οικονομική κρίση που βιώνουμε, ως χώρα και ως κοινωνία, γίνεται σήμερα αφορμή για κάθε πολίτη και κάθε συλλογική εκπροσώπηση της κοινωνίας, για μια επαναξιολόγηση πολλών πραγμάτων που μέχρι σήμερα θεωρούσαμε δεδομένα. Πραγμάτων που μας ενοχλούσαν αλλά τα ανεχόμασταν και προβλημάτων την επίλυσή των οποίων αναβάλλαμε για το μέλλον, προτιμώντας την προσωρινή «απόκρυψή τους» «κάτω από το χαλί».
Στο γενικό αυτό πλαίσιο είναι λογικό να αναζητούνται και να καταλογίζονται ευθύνες για το πως φτάσαμε λίγο πριν από την κατάρρευση. Το πολιτικό σύστημα της χώρας, όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, είναι φανερό ότι δέχεται τα μαζικά πυρά όλων. Είναι γνωστό ότι σ’ όλες τις δημοσκοπικές έρευνες, εδώ και πολύ καιρό, η αξιοπιστία του βρίσκεται σε πολύ χαμηλά ποσοστά στην αξιολόγηση των πολιτών. Είναι αλήθεια, δυστυχώς, ότι όλες οι κυβερνήσεις, από το ’74 μέχρι σήμερα, χωρίς βέβαια οι ευθύνες να είναι ίδιες, δεν κατάφεραν να μεταρρυθμίσουν γρήγορα τις δομές του μετεμφυλιακού συγκεντρωτικού και πελατειακού κράτους ούτε να αλλάξουν τις παγιωμένες, για πολλά χρόνια, νοοτροπίες της ελληνικής κοινωνίας. Όλα αυτά, κατά κοινή ομολογία είναι οι αιτίες που μας οδήγησαν στα σημερινά αδιέξοδα. Κι όλα αυτά βέβαια, πρέπει να διευκρινίσουμε δεν έγιναν ούτε από ανικανότητα των πολιτικών στελεχών ούτε από την έλλειψη γνώσης και εμπειρίας για τα συμβαίνοντα στα σύγχρονα και αναπτυγμένα κράτη.
Δυστυχώς η κατάσταση αυτή αφέθηκε να εξελιχθεί, στο πλαίσιο μιας «ανεύθυνης στάσης», γιατί αυτό διευκόλυνε το ίδιο το πελατειακό πολιτικό σύστημα να αναπαράγεται. Είναι χαρακτηριστικό για το πόσο απογοήτευσε τους πολίτες η τελευταία 5ετής διακυβέρνηση με την υπόσχεση της επανίδρυσης του κράτους. Μια επανίδρυσή που όχι μόνο δεν έγινε αλλά αντί αυτής έγιναν προσπάθειες εγκαθίδρυσης, όπως τώρα αποκαλύπτεται, του πιο κομματικού, διεφθαρμένου και ανεύθυνου κράτους.
Έχουμε, λοιπόν, μπροστά μας, ως κοινωνίας και ως πολίτες, την τελευταία ευκαιρία για τη μεγάλη αναμόρφωση της διοικητικής οργάνωσης και της δομής της χώρας με στόχο ένα αποδοτικό και αξιοκρατικό κράτος που θα μάχεται και θα υπερασπίζεται αποτελεσματικά για το δημόσιο συμφέρον που ταυτίζεται απόλυτα με το συμφέρον όλων των πολιτών. Ο «κλήρος» του συντονισμού αυτής της ιστορικής προσπάθειας έπεσε σ’ αυτή την κυβέρνηση και στο Γιώργο Παπανδρέου το νεώτερο. Ο ίδιος είναι αντιμέτωπος με ένα μεγάλο στοίχημα. ‘Η θα γίνει ο μεγάλος αναμορφωτής της Ελλάδος ή θα μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που έχασε και την τελευταία ευκαιρία για τη χώρα του.
Ο διάλογος για τη μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας φαίνεται ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη παρά τις επίκαιρες αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίζει η χώρα στον τομέα του εξωτερικού δανεισμού.
Είναι φανερό ότι εκτός απ’ αυτούς που επιχειρηματολογούν με πολύ χρήσιμες προτάσεις και παρατηρήσεις δεν λείπουν κι εκείνοι που είτε γιατί δεν πιστεύουν ειλικρινά στην αποκέντρωση και την Αυτοδιοίκηση, είτε γιατί «αναζητούν ρόλους» θέτουν, δήθεν, όρους και προϋποθέσεις γι’ αυτή την επιβεβλημένη ανατροπή του σημερινού κράτους.
Καταγράφεται στα αρνητικά αυτού του διαλόγου το επιχείρημα, που είδε το φως της δημοσιότητας, για δήθεν δυσφορία των βουλευτών για τη βάση εκλογής των περιφερειακών συμβούλων και του χαρακτηρισμού, ως μικρών πρωθυπουργών, που αποδίδεται στους νέους αιρετούς Περιφερειάρχες.
Ποια όμως θα είναι η νέα δομή της κεντρικής έκφρασης του κράτους και ποιος θα είναι ο νέος ρόλος των βουλευτών; Δεν θα πρέπει να ακολουθήσει ένας «Καλλικράτης» για το ίδιο το κεντρικό κράτος και το πολίτικό σύστημα; Σύμφωνα, λοιπόν, με τις εξαγγελίες του «Καλλικράτη» η Βουλή των ελλήνων και συνεπώς η κυβέρνηση με τα υπουργεία θα αποτελέσουν πλέον το επιτελικό στρατηγείο χάραξης πολιτικών και εποπτείας των αναγκαίων μηχανισμών ελέγχου ώστε να εξασφαλίζεται η διαφανής και αποτελεσματική λειτουργία του κράτους.
Είναι φανερό, λοιπόν, ότι δεν θα υπάρχει πλέον λόγος να συνεχίσουμε να έχουμε 300 βουλευτές αλλά 200. Το ίδιο άλλωστε το Σύνταγμα (άρθρο 51 παρ 1) προβλέπει ότι ο αριθμός των βουλευτών δεν μπορεί να είναι μικρότερος από 200 και μεγαλύτερος από 300. Με τον τρόπο αυτό και σε συνδυασμό και με την καθιέρωση μονοεδρικών και θα διευρυνθεί η πολιτική βάση εκλογής των εθνικών αντιπροσώπων και θα ικανοποιηθεί το γενικό αίτημα για εξορθολογισμό της Δημόσιας Διοίκησης και του πολιτικού συστήματος.

Περισσότερα... »

10:58

ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΛΙΜΝΗ Η ΚΑΡΛΑ ΚΙ ΟΧΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ ΛΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΥΡΩ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Η αποκάλυψη των ελέγχων της Νομαρχίας ότι τα νερά που έρχονται, μέσω των αποστραγγιστικών τάφρων, από τις περιοχές της Λάρισας και καταλήγουν στη λίμνη Κάρλα, περιείχαν υπερβολικές ποσότητες αμμωνίας, δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία» ούτε για τους κατοίκους των παρακάρλιων περιοχών ούτε βέβαια για όσους παρακολουθούν τα πράγματα, μετά την αποξήρανση της λίμνης και συμμετέχουν στις προσπάθειες ανασύστασής της εδώ και πέντε, σχεδόν, 10ετίες.
Όλοι γνωρίζουν ότι και στο παρελθόν «έχουμε ζήσει» ανάλογα περιστατικά ρύπανσης των νερών που τότε κατέληγαν, δια μέσου της σήραγγας, στον Παγασητικό προκαλώντας τις διαμαρτυρίες των οργανώσεων και των κατοίκων του Βόλου. Από πέρυσι, όμως, και μετά από μια αγωνιστική κινητοποίηση της τοπικής κοινωνίας, με επικεφαλής τη Νομαρχία, ξεκίνησε ο επαναπλημυρισμός, δηλαδή η ουσιαστική ανασύσταση της λίμνης. Τώρα πλέον το θυρόφραγμα της σήραγγας προς τη θάλασσα, εκτός πολύ εξαιρετικών περιπτώσεων, πρέπει να παραμένει κλειστό και τα νερά των αποστραγγιστικών τάφρων, δια μέσου των ειδικών αντλιοστασίων, πρέπει να οδηγούνται στο μεγάλο ταμιευτήρα των 40.000 στρεμμάτων που θα αποτελέσει τη νέα λίμνη Κάρλα.
Το πρόσφατο, λοιπόν, περιστατικό της ρύπανσης των νερών της περιοχής Κάρλας μας δείχνει ότι είναι πολύ ορατός ο κίνδυνος το πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο Παγασητικός να μεταφερθεί, αυτούσιο, στη λίμνη.
Κι αν η θάλασσα που είναι, συγκριτικά με τη νέα λίμνη, ένας μεγάλος αποδέκτης έχει κάποιες δυνατότητες αυτοκαθαρισμού, οι συνέπειες για τη λίμνη θα είναι τραγικές. Αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε και θα κάνουμε ότι μπορούμε για να το αποτρέψουμε.
Τώρα που βλέπουμε το όνειρο να γίνεται πραγματικότητα, μετά από αγώνες 10ετιών, δεν πρέπει να επιτρέψουμε η Κάρλα να αποτελέσει τον αποδέκτη των αποβλήτων της γύρω περιοχής. Θα ήταν καταστροφικό να έχουμε επενδύσει ως χώρα ένα κολοσσιαίο ποσό, για την αποκατάσταση του περιβάλλοντος και να δημιουργήσουμε χειρότερα προβλήματα. Ο βασικός στόχος μας, λοιπόν, παραμένει και είναι όχι μόνο η αποκατάσταση του περιβάλλοντος και η αποτροπή ερημοποίησης της περιοχής αλλά η νέα αξιοποίηση της περιοχής με επίκεντρο τη ίδια τη λίμνη. Είναι σαφές ότι ο στόχος αυτός δεν υπηρετείται με μια λίμνη που θα έχει μολυσμένα νερά.
Η Μαγνησία και ιδιαίτερα οι παρακάρλιες περιοχές έχουν μεγάλες προσδοκίες στην ανασύσταση της λίμνης. Η σημερινή Νομαρχιακή Αρχή έχει ήδη επεξεργαστεί το επιχειρησιακό σχέδιο «Κάρλα 21+» που αφορά την αξιοποίηση της λίμνης σε συνδυασμό με το κωπηλατοδρόμιο και την ανάπτυξη των παραλίμνιων περιοχών.
Έχουμε λοιπόν δύο, διαχρονικές, πηγές ρύπανσης οι οποίες θα πρέπει να ελεγχθούν, με απόλυτη αυστηρότητα, αν θέλουμε η νέα Κάρλα να είναι μια βιώσιμη λίμνη και να αποτελέσει ένα σημαντικό πλούτο για τους κατοίκους της περιοχής, τη Μαγνησία, τη Θεσσαλία και τη χώρα.
Πρέπει να αποτρέψουμε με κάθε τρόπο η νέα Κάρλα να καταντήσει στο μέλλον η χαβούζα των λυμάτων των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων της γύρω περιοχής.
Ο πρώτος κίνδυνος, που είναι και ο μικρότερος, προέρχεται από τις γεωργοκτηνοτροφικές δραστηριότης της γύρω περιοχής. Ο κίνδυνος αυτός αντιμετωπίζεται με την ελεγχόμενη λίπανση, των καλλιεργούμενων εκτάσεων, και βέβαια με την κατασκευή του τεχνικού υγροβιότοπου που προβλέπεται ήδη από τη μελέτη ανασύστασης της λίμνης. Η κατασκευή δηλαδή ενός μεγάλου τεχνητού καλαμώνα που θα φιλτράρει, με φυσικό τρόπο, τα νερά που προέρχονται από τις αποπλύσεις του κάμπου, πριν φθάσουν στα αντλιοστάσια και διοχετευτούν μέσα στη λίμνη. Δυστυχώς είναι ένα ακόμη έργο που δεν έγινε στη σειρά που έπρεπε με βάση ένα σωστό και λειτουργικό σχεδιασμό υλοποίησης. Δυστυχώς δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί η σχετική πρόβλεψη της μελέτης αλλά σύντομα, πιστεύουμε, θα γίνει η έναρξη της κατασκευής του.
Ο δεύτερος μεγάλος κίνδυνος, που ποτέ δεν εξέλειπε, είναι η παράνομη χρήση των αποστραγγιστικών τάφρων, από βιοτεχνικές και βιομηχανικές μονάδες που είναι εγκατεστημένες έξω από τη βιομηχανική περιοχή της Λάρισας, για την απόρριψη λυμάτων που προκύπτουν από τη λειτουργία τους, προτάσσοντας το ιδιωτικό του δημόσιου συμφέροντος.
Πρέπει, λοιπόν, άμεσα να διερευνηθούν, σε βάθος, τα αίτια αυτής της αδικαιολόγητης ρύπανσης που εμφανίσθηκε η όποια, εκ πρώτης όψεως, δεν οφείλεται στις βρόχινες αποπλύσεις των καλλιεργουμένων εδαφών της περιοχής. Η στενή συνεργασία των δύο Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Λάρισας και Μαγνησίας με το φορέα λειτουργίας και ελέγχου του πολύ σημαντικού έργου της Κάρλας πρέπει να θέσουν τώρα τους κανόνες στους, οποίους θα πρέπει να προσαρμοστούν όλοι, ώστε να αποτραπούν, στο μέλλον, ανάλογα περιστατικά που θα υπονομεύσουν το μεγάλο στόχο της αποκατάστασης του περιβάλλοντος της Κάρλας της αποτροπής ερημοποίησης της περιοχής και της ανάδειξής της ως σημαντικού οικονομικού και πολιτιστικού πλούτου της Θεσσαλίας. Είναι ένα θέμα που πρέπει να αποκτήσει μόνιμο και αξιόπιστο μηχανισμό ελέγχου που θα αξιοποιεί τις διαθέσιμες νέες τεχνολογίες.
Τα μέσα, λοιπόν, υπάρχουν και η βούληση όλων είναι δεδομένη. Κανείς δεν δικαιούται να υποθηκεύσει τον κοινό μας στόχο.

Περισσότερα... »

15:58

ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΩΝ Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΝΕΡΩΝ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Το φοβικό κράτος, τα νομικά τρυκ του ΥΠΕΧΩΔΕ…… και τα έργα του Αχελώου

Η πρόσφατη απόφαση της επιτροπής αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) για διακοπή των εργασιών στα έργα του Αχελώου προκάλεσε, όπως ήταν αναμενόμενο, μια νέα κινητικότητα μεταξύ των φορέων της Θεσσαλίας που αγωνιούν για την τύχη των έργων μεταφοράς νερού σε μια πεδιάδα που κινδυνεύει με οικολογική καταστροφή.
Έφερε όμως στην επιφάνεια και το θέμα της διαχείρισης των υδάτινων πόρων, τη σημαντική ευρωπαϊκή οδηγία 60 που εκδόθηκε πριν από δέκα χρόνια(2000), το Ν. 3199 του ισχύει από το Δεκέμβριο του 2003 ο οποίος όχι μόνο δεν εφαρμόζεται αλλά έγινε προσπάθεια τροποποίησης κάποιων διατάξεών του, με τροπολογία που ψηφίσθηκε το καλοκαίρι του 2006.
Τι προβλέπει λοιπόν αυτό το νομικό «οπλοστάσιο» για τα νερά και γιατί το τ. ΥΠΕΧΩΔΕ προσπάθησε να τροποποιήσει κάποιες διατάξεις του; Η οδηγία 60 και ο Ν. 3199 αναφέρονται στη διαχείριση των υδάτινων πόρων με στόχο την πρόληψη και τη μείωση της ρύπανσής τους, την προαγωγή της βιώσιμης αξιοποίησής τους, την προστασία του περιβάλλοντός τους, τη βελτίωση της κατάστασης των οικοσυστημάτων τους και το μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων των πλημμυρών και της ξηρασίας.
Για την εφαρμογή του νόμου, που ισχύει ήδη από το Δεκέμβριο του 2003, προβλέπεται μεταξύ των άλλων ότι σε κάθε Περιφέρεια συγκροτείται Περιφερειακό Συμβούλιο Υδάτων (ΠΕΣΥ Υδάτων) το οποίο γνωμοδοτεί επί του Περιφερειακού Σχεδίου Διαχείρισης. Προβλέπει επίσης ότι το πρώτο διαχειριστικό Σχέδιο θα έπρεπε υποχρεωτικά να συνταχθεί και να εγκριθεί μέχρι το τέλος του 2009.
Ποια όμως είναι, σύμφωνα με το νόμο, η σύνθεση του ΠΕΣΥ Υδάτων και γιατί ένα τόσο σημαντικό όργανο δεν συγκροτήθηκε επί έξι(6) ολόκληρα χρόνια;
Η σύνθεση λοιπόν της ΠΕΣΥ Υδάτων (άρθρο 6 του Ν.3199/03) είναι η ίδια σχεδόν με αυτή της Πανθεσσαλικής Συντονιστικής Επιτροπής (ΠΑΣΕ) που είχαν συγκροτήσει εδώ και πολλά χρόνια οι φορείς της Θεσσαλίας για να προωθήσουν τα έργα του Αχελώου. Συμμετέχουν δηλαδή, προεδρεύοντος του Περιφερειάρχη, οι Νομάρχες της Θεσσαλίας, οι εκπρόσωποι των Δημάρχων (ΤΕΔΚ), οι εκπρόσωποι των ΔΕΥΑ, των Επιμελητηρίων, των Ενώσεων συνεταιρισμών, των περιβαλλοντικών μη κυβερνητικών οργανώσεων, των ΓΟΕΒ και των εκπροσώπων των φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών (π.χ. Κάρλα κ.λπ.).
Το Συμβούλιο αυτό όμως ποτέ δεν συγκροτήθηκε από το φοβικό κεντρικό κράτος. Κάποιοι θα θυμούνται τη Νομαρχιακή Αρχή Μαγνησίας και το Νομάρχη Απόστολο Παπατόλια να το ζητάει επιμόνως από την πρώτη στιγμή της θητείας του. Θα θυμούνται επίσης και την πάγια απάντηση ότι αυτός αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση και τον τ. Περιφερειάρχη.
Αφού λοιπόν το ΠΕΣΥ Υδάτων ποτέ δεν συγκροτήθηκε δεν θα μπορούσε και να συγκληθεί για να γνωμοδοτήσει επί δύο διαχειριστικών σχεδίων που συνέταξε το τ. ΥΠΕΧΩΔΕ για τον Αχελώο και τον Πηνειό ενώ σύμφωνα με το νόμο θα έπρεπε να γίνει Σχέδιο για όλη τη Θεσσαλία προκειμένου να καταδειχθεί το υδατικό έλλειμμα του κάμπου.
Για να ξεπεράσει αυτό το νομικό εμπόδιο η τότε πολιτική ηγεσία του τ. ΥΠΕΧΩΔΕ επέλεξε, αφού είχε και το «μαχαίρι και το καρπούζι», τον εύκολο δρόμο της τροπολογίας. Αντί να συγκαλέσει τους κοινωνικούς φορείς και το ΠΕΣΥ Υδάτων, που δεν είχε συγκροτήσει ο κ. Γκούπας, κατέθεσε τροπολογία στο "πρώτο" νομοσχέδιο ώστε να δώσει τη δυνατότητα τα σχέδια διαχείρισης να εγκρίνονται με νόμο. Έτσι το καλοκαίρι του 2006 με τροπολογία στο νομοσχέδιο για το κτηματολόγιο τροποποίησε το νόμο του 2003 κι έτσι δεν απαιτούνταν ποια ούτε η σύγκληση των «ενοχλητικών» φορέων της Θεσσαλίας ούτε η γνωμοδότησή τους επί των διαχειριστικών σχεδίων του Αχελώου και του Πηνειού που ποτέ δεν τέθηκαν σε δημόσια διαβούλευση όπως επιτάσσει η οδηγία και ο ελληνικός νόμος. Να λοιπόν γιατί έχουμε σήμερα προβλήματα και αναστολές στο ΣτΕ. Γιατί το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν θωράκισε νομικά το έργο απέναντι στις ενστάσεις αυτών που δεν θέλουν την υλοποίηση του έργου. Η διαχείριση των νερών πρέπει να γίνεται με διαφάνεια και τα διαχειριστικά σχέδια πρέπει να συντάσσονται νόμιμα. Ας συγκροτηθεί, λοιπόν, άμεσα κι ας αρχίζει η λειτουργία του Περιφερειακού Συμβουλίου Υδάτων. Η ΠΑΣΕ έχει πια ξεπεραστεί όταν υπάρχει θεσμοθετημένο όργανο διαβούλευσης για τη διαχείριση των νερών στη Θεσσαλία. Η διαχείριση των νερών είναι υπόθεση όλων των Θεσσαλών.

Περισσότερα... »

12:29

ΕΙΝΑΙ ΗΘΙΚΑ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΝΕΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΗΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟ ΑΦΡΟΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Στο "ΝΕΟ ΤΥΠΟ"

Το Συμβούλιο Επικρατείας, με πρόσφατη απόφασή του, ανέστειλε κάθε εργασία στον Αχελώο. Ειπώθηκε ότι η νέα Υπουργός Περιβάλλοντος είναι η «νεκροθάφτης» του έργου πως το σχολιάζετε;
Είναι αλήθεια ότι το έργο του Αχελώου μπαίνει σε νέες «περιπέτειες». Η επιτροπή αναστολών του ΣτΕ έκανε δεκτή την αίτηση της οικολογικής οργάνωσης WWF Ελλάς για αναστολή των εργασιών στην κατασκευή των έργων μεταφοράς νερού από τον Αχελώο στη Θεσσαλία. Για όσους όμως παρακολουθούσαν τα πράγματα από κοντά και τη διαχείριση του θέματος τα τελευταία χρόνια η απόφαση ήταν αναμενόμενη κι αυτό δεν μπορεί να έχει σχέση με την 3μηνη παρουσία του νέου Υπουργείου Περιβάλλοντος, που είναι μια κατάκτηση για τη χώρα και βέβαια την κα Μπιρμπίλη.
Λένε όμως ότι η διγλωσσία στην κυβέρνηση μεταξύ της κας Μπιρμπίλη και του κ. Ρέπα διευκόλυνε το ΣτΕ. Τι απαντάτε;
Αυτό το επιχείρημα που ακούσθηκε «κατά κόρον» το τελευταίο διάστημα, από έμπειρα πολιτικά και Αυτόδιοικητικά στελέχη, είναι μνημειώδες για μια ευνομούμενη και ευρωπαϊκή χώρα. Κάποιοι ενόψει των δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών του Νοεμβρίου και άλλοι που αναζητούν πολιτικά επιχειρήματα για να «δραπετεύσουν» έξω από τη τραγική δημοσιονομική κατάσταση και το πολιτικό κλίμα στην κεντρική πολιτική σκηνή, μπήκαν στον πειρασμό να αξιοποιήσουν πολιτικά και κομματικά την απόφαση της επιτροπής Αναστολών του ΣτΕ. Αλλοίμονο αν συνέβαινε κάτι τέτοιο αν δηλαδή μια «στιβαρή», όπως λέγεται, πολιτική βούληση της κυβέρνησης υπαγόρευε την απόφαση ενός δικαστηρίου και μάλιστα του Ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου της χώρας. Θα επρόκειτο για μια χώρα τύπου «μπανανία». Γι’ αυτό όσοι χρησιμοποιούν αυτό το επιχείρημα εκτίθενται οι ίδιοι και μας εκθέτουν κι ως χώρα.
Ανεξάρτητα όμως από την απόφαση του ΣτΕ είναι γεγονός ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος και η κα Μπιρμπίλη δεν τοποθετούνται ξεκάθαρα υπέρ του έργου.
Είναι άλλο αυτό κι άλλο να υποστηρίζει κανείς ότι αν σήμερα ήταν ο κ. Σουφλιάς ή ο κ. Λαλιώτης, παλαιότερα, στο πλαίσιο του ενιαίου Υπουργείου(ΥΠΕΧΩΔΕ), το ΣτΕ θα αποφάσιζε διαφορετικά. Αυτό δεν απεδείχθητε και στο παρελθόν όταν με τρείς(3) ακόμη αποφάσεις, το 1994, το 2000 και το 2005 το ΣτΕ ακύρωσε προηγούμενες διοικητικές πράξεις σε διάφορα στάδια του έργου.
Τελικά ο πολίτης που δεν ξέρει λεπτομέρειες για την κατασκευή του έργου αναρωτιέται. Τι φταίει; Γιατί φτάσαμε σ ’αυτή την απόφαση του ΣτΕ;
Το έργο του Αχελώου είναι ένα σύνθετο έργο με πολλές παραμέτρους και κυρίως ένα έργο που έχει «αντιπάλους» οικολογικές οργανώσεις και τους φορείς της άλλης πλευράς, της Αιτωλοακαρνανίας. Γι’ αυτό εκτός από την πολιτική βούληση των κυβερνήσεων, που εκφράζεται «συνεχώς και αδιαλείπτως», από τη 10ετία του ’80 μέχρι σήμερα, χρειάζεται να θωρακίζονται νομικά όλες οι διοικητικές πράξεις ώστε να είναι απόλυτα συμβατές με την ισχύουσα περιβαλλοντική νομοθεσία και τη κυρίως με τη νομοθεσία για τη διαχείριση των υδάτων ιδιαίτερα δε μετά την οδηγία 60/2000/ΕΚ που αποτελεί πλαίσιο για όλη την Ευρώπη και η οποία ενσωματώθηκε στο ελληνικό δίκαιο ήδη από το 2003 (Ν. 3199). Κι όμως ενώ η νομοθεσία ισχύει εδώ κι έξι χρόνια (Δεκέμβριος του 2003) μέχρι σήμερα δεν την έχουμε ουσιαστικά εφαρμόσει και ιδιαίτερα στην περίπτωση του Αχελώου.
Ποια είναι τα βασικά στοιχεία αυτού του νόμου που γιατί δεν εφαρμόσθηκε μέχρι σήμερα με αποτέλεσμα να κινδυνεύει σήμερα ένα κρίσιμο για τη Θεσσαλία έργο;
Πρόκειται για μια πολύ σημαντική οδηγία την οποία αν δεν μας την επέβαλλε η ΕΕ θα έπρεπε να την εφεύρουμε. Αφορά τη διαχείριση των υδάτινων πόρων με στόχο την πρόληψη και τη μείωση της ρύπανσής τους, την προαγωγή της βιώσιμης αξιοποίησής τους, την προστασία του περιβάλλοντός τους, τη βελτίωση της κατάστασης των υδατικών οικοσυστημάτων και το μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων των πλημμυρών και της ξηρασίας. Όλα αυτά σύμφωνα με τη νομοθεσία γίνονται με τη σύνταξη διαχειριστικών σχεδίων για κάθε περιοχή λεκάνης απορροής ποταμού. Αυτό λοιπόν έπρεπε να είχε γίνει ήδη από το 2004 και να εγκριθεί, μετά από δημόσιο διάλογο και γνωμοδότηση του Περιφερειακού Συμβουλίου Υδάτων. Ένα Συμβούλιο που έπρεπε να είχε συγκροτηθεί και να λειτουργεί ήδη σε κάθε Περιφέρεια στο οποίο συμμετέχει το σύνολο των κοινωνικών φορέων (Νομάρχες Δήμαρχοι, Επιμελητήρια, οικολογικές οργανώσεις κλπ). Τις υποχρεώσεις αυτές που απορρέουν από την νομοθεσία προσπάθησε να παρακάμψει ο τ. ΥΠΕΧΩΔΕ με τροπολογία, που ψήφισε το καλοκαίρι του 2006, σε νομοσχέδιο για το κτηματολόγιο, τροποποιώντας το βασικό νόμο του 2003 που ενσωμάτωνε την οδηγία 60/2000. Αυτό σήμερα είναι ευάλωτο στο ΣτΕ. Να γιατί πρέπει τώρα το Υπουργείο Περιβάλλοντος, όπως ήδη κάνει, να αναθέσει τη σύνταξη των διαχειριστικών σχεδίων για τη Θεσσαλία για να είμαστε θωρακισμένοι απέναντι στις προσφυγές στο δικαστήριο, αφού όλες οι μελέτες εκτιμούν, ότι θα αποδειχθεί έλλειμμα νερού και κίνδυνος ερημοποίησης πεδινών αγροτιών περιοχών της περιφέρειάς μας.
Τι απαντάτε στις οικολογικές οργανώσεις και τους φορείς της Αιτωλοακαρνανίας που μιλούν για εκτροπή του Αχελώου και πρόκληση τεράστιων περιβαλλοντικών προβλημάτων;
Η εκτροπή είναι ένας όρος που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και δυστυχώς κακώς χρησιμοποιείτε εδώ και τριάντα χρόνια σε επίσημα κείμενα και στους τίτλους των έργων και των μελετών. Πρόκειται για μεταφορά νερού από τις πλημμυρικές ποσότητες του Αχελώου της χειμερινής περιόδου για ταμίευση και χρήση τους καλοκαιρινούς μήνες.
Στη λίμνη Κάρλα, που ανασυστάθηκε, π.χ. θα μεταφέρουμε από τον πλημμυρισμένο χειμερινό Πηνειό, κάθε χρόνο, ποσότητα 60 μέχρι 80 εκ. μ3 νερού που θα χρησιμοποιούνται το καλοκαίρι για άρδευση. Είναι αυτό εκτροπή του ποταμού; Όχι βέβαια είναι ορθολογική διαχείριση των νερών (ταμίευση το χειμώνα και χρήση το καλοκαίρι). Το ίδιο θα γίνεται και με τον Αχελώο. Θα μεταφέρονται στη Θεσσαλία με ορθολογική διαχείριση περίπου 600 εκ. μ3 νερού.
Είναι ηθικά επιβεβλημένη η προσωρινή ή η μόνιμη μεταφορά ποσότητας νερού από μια περιοχή σε μια άλλη, χωρίς να προκαλούνται καταστροφές στην πρώτη, για να καλυφθεί το αρνητικό ισοζύγιο νερού ή μέχρι να κατακτήσει την αυτονομία της η δεύτερη. Η ερημοποίηση μιας περιοχής από λάθη και παραλείψεις του παρελθόντος για να μη μιλήσουμε για άφρονες πολιτικές του παρελθόντος δεν είναι ορθολογική διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος, του πλούτου μιας χώρας μας. Όταν μάλιστα η ταμίευση και η μεταφορά νερού εκτός από αρδευτική και υδρευτική χρήση θα αξιοποιείται και για την παραγωγή πράσινης ενέργειας (ηλεκτρικής) και συνδυαστεί και με πολιτικές σωστής χρήσης του νερού τότε ο συνδυασμός είναι άριστος.
Είναι λοιπόν ένα σημαντικό έργο τη διαχείριση του οποίου θα πρέπει να αναλάβουν οι φορείς της Θεσσαλίας με την άμεση συγκρότηση και λειτουργία του Περιφερειακού συμβουλίου Υδάτων με πρώτη προτεραιότητα τη σύνταξη διαχειριστικού σχεδίου που θα μας δείξει πόσο είναι το έλλειμμα νερού και πως θα το καλύψουμε.

Περισσότερα... »

21:38

ΓΙΑΤΙ Ο ΚΡΑΥΣΙΝΔΩΝΑΣ..….ΔΙΑΙΡΕΣΕ ΤΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Αισθάνομαι την ανάγκη, ως Αντινομάρχης Υποδομών, να εξηγήσω για πιο λόγο, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τοπικού τύπου, ένας χείμαρρος της πόλης, ο Κραυσίνδωνας, «δίχασε» τους Νομαρχιακούς Συμβούλους της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης.
Ένα, λοιπόν, από τα σημαντικά θέματα που συζητήθηκαν αυτή την εβδομάδα, στην τελευταία συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου, ήταν η ενημέρωση και η έγκριση της μελέτης για την κατασκευή των έργων αντιπλημμυρικής προστασίας στο χείμαρρο Κραυσίνδωνα. Πρόκειται για τη μία(1) από τις δύο(2) μελέτες (η άλλη αφορά τον Ξηριά), που έχουν εκπονηθεί με πρωτοβουλία της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής. Βρίσκονται ήδη στο τελικό στάδιο των εγκρίσεών τους και πολύ σύντομα θα επιδιώξουμε να ενταχθούν στο χρηματοδοτικό πρόγραμμα ΕΣΠΑ, της Περιφέρειας Θεσσαλίας, ώστε να ξεκινήσει, επιτέλους, η κατασκευή των απαιτούμενων αντιπλημμυρικών έργων.
Είναι η πρώτη φορά που μελετώνται οι δύο χείμαρροι που έχουν επανειλημμένα προκαλέσει μεγάλες καταστροφές στο πολεοδομικό συγκρότημα με πιο μεγάλη αυτή του Οκτωβρίου του 2006 όταν εκτός από την αποκατάσταση των ζημιών πληρώθηκαν, από την πολιτεία, πάνω από έξι(6) εκατομμύρια ευρώ αποζημιώσεις σε δικαιούχους περιοχών του ΠΣ Βόλου.
Η μελέτη του Κραυσίνδωνα, που αποτελεί το δεύτερο, σε μέγεθος λεκάνης απορροής, χείμαρρο του πολεοδομικού συγκροτήματος Βόλου ολοκληρώθηκε και προβλέπει την κατασκευή δέκα(10) παρεμβάσεων, κατά μήκος του κοίτης του ποταμού, από την εκβολή του στο λιμάνι μέχρι τις παρυφές του Δήμου Ιωλκού στον οικισμό του Αγίου Ονουφρίου.
Προβλέπεται μεταξύ των άλλων η κατασκευή έργου «κάτω διάβασης» στη γέφυρα του ΟΣΕ, στην οδό Παπαδιαμάντη, και μικρή υπερύψωση των αναχωμάτων του ποταμού από την ίδια γέφυρα μέχρι τη θάλασσα. Θα πρόκειται στην ουσία για την αντικατάσταση του σημερινού κιγκλιδώματος με την κατασκευή μικρού στηθαίου από λιθοδομή που εκτός από τις ανάγκες αύξησης της χωρητικότητας του χειμάρρου θα λειτουργήσει κι ως στηθαίο ασφαλείας για τα οχήματα που κινούνται στους παρόχθιους δρόμους. Αυτό λοιπόν το έργο, που κρίθηκε απολύτως απαραίτητο από τους ειδικούς υδραυλικούς μελετητές του χειμάρρου, με βάση τους αναλυτικούς υπολογισμούς των βροχοπτώσεων της περιοχής αμφισβήτησε και αρνήθηκε να ψηφήσει η αντιπολίτευση παρά τις επανειλημμένες συσκέψεις στη Νομαρχιακή Επιτροπή με τους μελετητές οι οποίοι και έδωσαν αναλυτικές εξηγήσεις για τις προτάσεις τους.
Μάλιστα ο καθηγητής υδρολογίας του ΕΜΠ, Δημήτρης Κουτσογιάννης, που απέσπασε, για την ερευνητική του δουλεία για το 2009, το ετήσιο μετάλλιο (Henry Darcy Medal), της Ευρωπαϊκής Ένωσης Υδρολογικών Επιστημών, υποστηρίζει ότι οι κλιματικές αλλαγές και οι συχνά επαναλαμβανόμενες, τα τελευταία χρόνια, ραγδαίες βροχοπτώσεις πρέπει να μας οδηγήσουν σύντομα στην αλλαγή, προς το δυσμενέστερο, των βροχομετρικών στοιχείων με βάση τα οποία γίνονται μέχρι σήμερα οι υπολογισμοί του όγκου των πλημμυρικών νερών και συνεπώς των απαιτούμενων υδραυλικών έργων στην Ελλάδα.
Δυστυχώς τα στελέχη της αντιπολίτευσης στο Ν.Σ. επικαλούμενοι δήθεν την κοινή λογική επέμεναν, μέχρι τέλους, ότι δεν απαιτείται η κατασκευή του έργου. Αυτός ήταν, δυστυχώς, ο λόγος των διαφωνιών και των αντιπαραθέσεων στο Νομαρχιακό Συμβούλιο που προβλήθηκε και από τον τοπικό τύπο ως ένα ακόμη θέμα «διχασμού» στο Ν.Σ.
Πιστεύουμε ότι παραταξιακά ή άλλα κίνητρα δεν μπορούν να καθυστερούν την κατασκευή αναγκαίων έργων που θα αποτελέσουν ασπίδα προστασίας απέναντι στις πλημμύρες που όλο και πιο συχνά μας «επισκέπτονται» τα τελευταία χρόνια. Μπορεί άραγε κανείς, με πολιτική απόφαση, να αγνοήσει τους ειδικούς μελετητές και την Τεχνική Υπηρεσία της ΝΑΜ, που αναλαμβάνουν και την ποινική ευθύνη για τις μελέτες των έργων που υπογράφουν; Μπορεί άραγε κανείς στηριζόμενος, δήθεν, στην κοινή λογική να υποστηρίζει, με απόλυτο τρόπο, ότι πρόκειται για «πεταμένα λεφτά» και για περιττό έργο.
Βλέποντας τις αντιδράσεις στην 1η συνεδρίαση του Ν.Σ. ζήτησα την αναβολή του θέματος για ένα 10ήμερο για να κληθούν οι μελετητές και η Τεχνική Υπηρεσία, ενώπιον ανοικτής διαπαραταξιακής επιτροπής, να δοθούν από τους μελετητές αναλυτικά στοιχεία και να τεκμηριωθούν οι προτάσεις των έργων. Η επιμονή όμως της αντιπολίτευσης και στη 2η συνεδρίαση του Ν.Σ. στις ίδιες απόψεις ανάγκασε τη Νομαρχιακή Αρχή να προβεί στην έγκρισης της μελέτης, κατά πλειοψηφία, ώστε σύντομα να προχωρήσουμε και στην κατασκευή των έργων.
Το οφείλουμε, ως τοπική κοινωνία, στους κατοίκους και τους επιχειρηματίες που βρίσκονται στις χαμηλές ζώνες της Νεάπολης και των Αγίων Αναργύρων, οι οποίοι πρέπει να σταματήσουν, γιατί το δικαιούνται, να ζουν με την αγωνία της επόμενης μεγάλης πλημμύρας.
Το οφείλουμε στους έλληνες φορολογούμενους γιατί οι φόροι που πληρώνουν πρέπει να αξιοποιούνται με τον πιο αποδοτικό τρόπο. Να επενδύονται δηλαδή στην πρόληψη και την κατασκευή των έργων και όχι στην αποκατάσταση των ζημιών και την πληρωμή αποζημιώσεων σε δικαιούχους πληγέντες κάθε φορά που θα γίνεται μια μεγάλη πλημμύρα.

Περισσότερα... »

20:29

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΕΡΔΟΣΟΠΩΝ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Δύο σημαντικά θέματα κυριαρχούν στην επικαιρότητα των τελευταίων ημερών στη χώρα μας. Το πρώτο αφορά την πρωτοφανή κερδοσκοπική πίεση εναντίον της Ελλάδος με συνεχή δημοσιεύματα του ξένου τύπου που προεξοφλούν ότι η χώρα πολύ σύντομα οδηγείται σε πτώχευση. Μια πίεση που τελικά μας αναγκάζει να δανειζόμαστε από τις ευρωπαϊκές τράπεζες με πολύ υψηλά επιτόκια για να καλύψουμε τις λειτουργικές ανάγκες του κράτους.
Το δεύτερο στοιχείο που κυριαρχεί επίσης στα δελτία ειδήσεων είναι οι κινητοποιήσεις των αγροτών οι οποίοι διεκδικούν την επιβίωσή τους σε μια ασύδοτη αγορά που τους πιέζει ασφυκτικά. Ένας αγώνας που προκαλεί όμως με το κλείσιμο των δρόμων μια τεράστια κοινωνική αναστάτωση
Κι όλα αυτά σε μια περίοδο που όλοι συμφωνούν ότι η χώρα έχει «πιάσει πάτο» και απαιτείται μια τεράστια προσπάθεια, με τη συμμετοχή και τη αναλογική συμβολή όλων για να αποτρέψουμε τα χειρότερα, θέτοντας σε νέες βάσεις την ίδια την οργάνωση του διοικητικού συστήματος της χώρας που όπως αποδείχτηκε απέτυχε παταγωδώς να αποτρέψει τη σημερινή εξευτελιστική εικόνα.
Κι όμως είναι το ίδιο το τραπεζικό σύστημα των διεθνών αγορών που βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής για την παγκόσμια οικονομική κρίση που βιώνουμε την τελευταία περίοδο. Ένα τραπεζικό σύστημα με υπερβολικά ποσοστά κερδών, ακριβοπληρωμένα υψηλόβαθμα στελέχη, τοξικά ομόλογα και άλλα τραπεζικά παραπροϊόντα που βρέθηκε στο στόχαστρο της κριτικής όλων.
Από την άλλη μια ορισμένη κατηγορία αγροτών που δεν καλύπτεται από την ομπρέλα μιας υγιούς συνεταιριστικής επιχείρησης γίνεται εύκολα βορά των οργανωμένων συμφερόντων στην διακίνηση τόσο των προϊόντων όσο και των αγροτικών εφοδίων.
Πως μπορούμε όμως να βγούμε από αυτό το φαύλο κύκλο του ανακυκλούμενου δανεισμού του δημοσίου; Πως μπορούμε να βοηθήσουμε τους αγρότες να βρουν το δρόμο τους σε μια χώρα που οι κλιματολογικές συνθήκες είναι κατάλληλες για την ανάπτυξη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας; Φτάνει μόνο το κράτος να οργανωθεί καλύτερα και να επιβάλει κανόνες υγιούς ανταγωνισμού για την καλή λειτουργία της αγοράς ή χρειάζεται και οι ίδιοι οι πολίτες ως καταναλωτές και ως παραγωγοί να οργανώσουν τις δυνάμεις τους και να επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες στην αγορά;
Ο ρυθμιστικός ρόλος του κράτους, με σαφείς κανόνες ανάπτυξης της αγοράς, με ικανούς ελεγκτικούς μηχανισμούς και δημόσιες επενδύσεις κρίνεται και πάλι σήμερα απ’ όλους τους οικονομικούς αναλυτές επιβεβλημένος.
Πέρα όμως από το κράτος και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο και η αναγκαιότητα του κοινωνικού τομέα της οικονομίας, ανάμεσα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό. Επανέρχεται ο υγιής συνεταιριστικός τομέας και ο συνεργατισμός των πολλών ως εξισορροπητικός και εξυγιαντικός παράγοντας της οικονομίας της αγοράς. Επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο η αναγκαιότητα κοινωνικής οργάνωσης για τη διαμόρφωση του κανόνα της προσφοράς και της ζήτησης. Επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο η συνεργασία των μεμονωμένων παραγωγών αγροτών με τους καταναλωτές. Τους καταναλωτές που κρατούν στα χέρια τους μια τεράστια δύναμη επιβολής κανόνων στην αγορά η οποία όμως ευτελίζεται σε ατομικό επίπεδο και χειραγωγείται από τα δισεκατομμύρια ευρώ που διατίθενται για την «πλύση εγκεφάλου» από τις επίμονες και επαναλαμβανόμενες διαφημίσεις των παραγωγών.
Είναι αναγκαίο ο καταναλωτής να ενημερωθεί για τα δικαιώματά του και να γίνει ενεργός καταναλωτής που δεν θα «διαπραγματεύεται» μόνος του, τη δική του μικρή αγοραστική δύναμη, αλλά θα την ενώνει με τους χιλιάδες των συμπολιτών του ώστε μαζί να επιβάλλουν κανόνες στην αγορά για φθηνά και ποιοτικά προϊόντα. Να οργανώσουν τη δικής τους συνεταιριστική τράπεζα που θα λειτουργήσει ανακουφιστικά απέναντι στην πλήρη επικράτηση των εμπορικών τραπεζών, αφού το κράτος, μεταξύ των άλλων, απέτυχε με τις κρατικές τράπεζες να επιβάλλει κανόνες υγιούς ανταγωνισμού στον κλάδο.
Να γιατί η πρωτοβουλία της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής να σταθεί κοντά στο συνεταιριστικό και το καταναλωτικό κίνημα, με πρωτοβουλίες στήριξης, είναι απόλυτα δικαιωμένη πολιτικά. Οι γυναικείοι συνεταιρισμοί και η δικτύωσή τους είναι μια πραγματικότητα όπως και η οργάνωση γραφείου καταναλωτή που σε συνεργασία με την Ένωση καταναλωτών Βόλου δέχεται ήδη εκατοντάδες καταγγελίες ενώ καθημερινά παρέχει τόσο τηλεφωνικά όσο και με ειδικές εκδόσεις ενημέρωση στους καταναλωτές για τη λειτουργία της αγοράς και τα δικαιώματά τους.
Σήμερα είναι επίσης ώριμες οι συνθήκες και για την ίδρυση της συνεταιριστικής Τράπεζας και την πανελλήνια δικτύωσή της. Θα είναι ένα ακόμη μέσο όχι μόνο για την στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των καταναλωτών αλλά και μέσο επιβολής κανόνων εξυγίανσης του τραπεζικού συστήματος.

Περισσότερα... »

23:55

ΝΑ ΠΑΜΕ ΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Ο διάλογος για τη μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας είναι σε πλήρη εξέλιξη τόσο σε επίπεδο θεσμικό όσο και σε επίπεδο μέσων ενημέρωσης και διαδικτύου. Έγινε ήδη το συνέδριο των Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) και ακολουθεί τις επόμενες ημέρες κι αυτό των Νομαρχιών.
Είναι φανερό ότι εκτός απ’ αυτούς που επιχειρηματολογούν με πολύ χρήσιμες προτάσεις και παρατηρήσεις δεν λείπουν κι εκείνοι που είτε γιατί δεν πιστεύουν ειλικρινά στην αποκέντρωση και την Αυτοδιοίκηση, είτε γιατί «αναζητούν ρόλους» θέτουν, δήθεν, όρους και προϋποθέσεις γι’ αυτή την επιβεβλημένη ανατροπή του σημερινού κράτους. Είναι αλήθεια όμως ότι κι οι θιασώτες αυτής της μεταρρύθμισης αγωνιών για την επιτυχία του εγχειρήματος. Έχοντας υπόψη την εμπειρία των Καποδιστριακών Δήμων και των αιρετών Νομαρχιών όλοι συμφωνούν ότι σ’ αυτή τη μεγάλη αλλαγή πρέπει να πάμε με καλύτερους όρους. Τι έφταιξε όμως και δεν μπόρεσαν να αποδώσουν τα αναμενόμενα οι προηγούμενες συνενώσεις και οι εκλεγμένες Νομαρχίες; Ποιος είναι ο στόχος αυτών των μεγάλων αλλαγών και ποιες πρέπει να είναι οι προϋποθέσεις επιτυχίας χωρίς να χαθεί ούτε μια μέρα πολύτιμου χρόνου;
Για τους Δήμους πιστεύω ότι έπρεπε να είχε προηγηθεί μια μεταβατική περίοδος λειτουργίας των Συμβουλίων Περιοχής με υποχρεωτική μεταφορά των βασικών αρμοδιοτήτων των κοινοτήτων που αδυνατούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Η πρόταση είχε ιδιαίτερα τονισθεί τότε σε ημερίδα που είχε οργανώσει τότε το ΤΕΕ με την ΤΕΔΚ. Η μεγάλη βέβαια κατάκτηση που προέκυψε από την εφαρμογή του Καποδίστρια είναι η πλήρης υποχώρηση των αντίθετων απόψεων και η κατανόηση, απ’ όλους σήμερα, ότι η ενδυνάμωση των ΟΤΑ είναι επιβεβλημένη.
Τόσο στην περίπτωση των Δήμων όσο και των αιρετών Νομαρχιών, όμως, τροχοπέδη στην βελτίωση της αποτελεσματικότητας των ΟΤΑ ήταν η έλλειψη οργανωμένου υπηρεσιακού μηχανισμού. Οι μεν Δήμοι «άθροισαν» τους γραμματείς των πρώην Κοινοτήτων τους οι δε Νομαρχίες για μεγάλο διάστημα λειτουργούσαν με τους εναπομείναντες υπάλληλους, που δεν πήγαν στις κρατικές υπηρεσίες, οι οποίοι αρνούνταν να μεταταγούν στην Αυτοδιοίκηση.
Αυτό σήμερα δεν πρέπει να επαναληφθεί αν θέλουμε οι νέοι θεσμοί να αποδώσουν άμεσα, να κινητοποιήσουν τις τοπικές δυνάμεις και να συμβάλλουν στην ανάταξη της ελληνικής οικονομίας. Οι νέοι θεσμοί δεν πρέπει να αναλωθούν στην οργάνωση των υπηρεσιών ή στη διαμάχη με τους υπαλλήλους για την συγκρότηση ενός νέου αποτελεσματικού μηχανισμού. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ούτε μία στιγμή ότι βασικός στόχος της Διοικητικής αναδιάρθρωσης δεν είναι μόνο η συγκρότηση νέων θεσμών αλλά η απόλυτη αναγκαιότητα συγκρότησης ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού Δημόσιου τομέα που θα μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες επίλυσης των σύγχρονων προβλημάτων της κοινωνίας. Η οργάνωση των υπηρεσιών πρέπει να γίνει τώρα πριν από τη λειτουργία των νέων θεσμών με βάση σύγχρονες επιχειρησιακές οργανωτικές δομές με αρχές την αξιοκρατία, τη διαφάνεια, τον έλεγχο, τις απλές διαδικασίες, τις γρήγορες αποφάσεις και βέβαια τη χρήση των νέων τεχνολογιών και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.
Θα πρέπει από τώρα μαζί με την οριοθέτηση των ΟΤΑ να ανατεθεί η σύνταξη ενός σύγχρονου οργανογράμματος για κάθε οργανισμό της Αυτοδιοίκησης, με διάλογο, κι αφού θεσμοθετηθεί με βάση τις αρμοδιότητες και το μέγεθος της Περιφέρειας ή του Δήμου να ενσωματώσει το διαθέσιμο προσωπικό με βάση τις γνώσεις και την εμπειρία των στελεχών.
Η επιστημονική γνώση για την οργάνωση Υπηρεσιών με βάση το σύγχρονο δημόσιο μάνατζμεντ υπάρχει. Η εμπειρία από τον Καποδίστρια επίσης. Μπορούμε λοιπόν να πάμε σ’ αυτή τη σημαντική για τη χώρα μεταρρύθμιση με πολύ καλύτερους όρους. Μόνο έτσι θα ανατρέψουμε το υδροκέφαλο και αναποτελεσματικό κράτος μας.

Περισσότερα... »

17:18

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Στόχος της μεταρρύθμισης η συγκρότηση και λειτουργία ενός αξιόπιστου και αποτελεσματικού κράτους

Κατατέθηκε, επιτέλους, και ήδη αποτελεί αντικείμενο κοινωνικού διαλόγου, η πρόταση για τη Διοικητική μεταρρύθμιση τους κράτους και την αναδιοργάνωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ικανοποιείται έτσι, κατ’ αρχήν, ένα αίτημα 10ετιών των ανθρώπων της Αυτοδιοίκησης κι ένα ώριμο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας, αφού, τουλάχιστο την τελευταία 15ετία, αποτελούσε πάγια προεκλογική θέση των κομμάτων. Ιδιαίτερα δε το 2004 όπου, όπως είναι γνωστό, το ίδιο το αίτημα έγινε βασικός προεκλογικός στόχος του προγράμματος του κ. Καραμανλή με την πιο έξυπνη υπόσχεση-σλόγκαν της «επανίδρυσης του κράτους». Η κατάληξη βέβαια, μετά από πέντε χρόνια, ήταν το φιάσκο με το κομματικό κράτος.
Το εγχείρημα σήμερα συσχετίζεται άμεσα με ένα άλλο πιο δύσκολο και πιο σημαντικό στόχο που είναι η διάσωση της οικονομικής και της αναπτυξιακής πορείας της Ελλάδος. Όλοι τώρα συμφωνούν ότι η αλλαγή σελίδας για τη χώρα είναι επιβεβλημένη. Το μοντέλο ανάπτυξης και η πορεία που ακολουθήσαμε, για πολλά χρόνια, με το πανίσχυρο, συγκεντρωτικό, αλλά δυστυχώς αναποτελεσματικό κράτος που εξυπηρετούσε το πελατειακό σύστημα, έχει ξεπεραστεί. Ο επαναπροσδιορισμός των στόχων, των προτεραιοτήτων, και των συμπεριφορών μας είναι πια αδήριτη ανάγκη κι όρος επιβίωσης για τη χώρα.
Πρέπει άμεσα να βελτιώσουμε την αποδοτικότητα του δημόσιου τομέα που ελέγχει το 60% της οικονομίας, ενώ με τις αποφάσεις του επηρεάζει και το υπόλοιπο τμήμα της. Πρέπει να ξεφύγουμε από τα σημερινά αδιέξοδα των μεγάλων ελλειμμάτων, των ακριβοπληρωμένων αλλά χαμηλής ποιότητας παρεχόμενων υπηρεσιών και των υπερτιμολογημένων δημοσίων δαπανών, κατά 30%, σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος.
Υπάρχει άραγε πρόβλεψη στις προτάσεις του σχεδίου «Καλλικράτης» για την επιτυχία αυτού του στόχου; Έγινε άραγε η αξιολόγηση του «Καποδίστρια» που λειτουργεί ήδη πάνω από μια 10ετία για να περάσουμε στον «Καλλικράτη»; Λήφθηκε υπόψη η 15ετής λειτουργία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και τα προβλήματα που αντιμετώπισε ώστε να μην επαναληφθούν σε επίπεδο Περιφέρειας; Υπάρχει πρόβλεψη για την οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης ώστε να μην εξαρτάτε από το κράτος ώστε να αξιολογείται αυτοτελώς όχι για τη διεκδικητικότητά της αλλά για την ικανότητά της να διαχειριστεί τις τοπικές υποθέσεις; Έχει προβλεφθεί σύστημα αυτοτελούς αξιολόγησης της Αυτοδιοίκησης ώστε να μπορούν οι πολίτες να αναγνωρίζουν, με μετρήσιμους δείκτες, τους πετυχημένους αιρετούς εκπροσώπους τους; Γιατί ο στόχος όλων αυτών των αλλαγών είναι το αποτελεσματικό κράτος δηλαδή οι καλές και συνεχώς βελτιούμενες υπηρεσίες προς τον πολίτη με το λιγότερο δυνατό κόστος, τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνσή του. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον «τροχό» γιατί αυτό εφαρμόζεται ήδη σε άλλες χώρες, όπως έγραφε χθες στο «Θ» ο κ. Πολύζος, καθηγητής του Π.Θ. Πόσο κοστίζει π.χ. η διαχείριση των σκουπιδιών ανά κιλό στον ένα ή στον άλλο Δήμο, πόσο είναι το κόστους διαχείρισης του νερού σε κάθε Δημοτική επιχείρηση και το επίπεδο ποιότητας, οι παρεχόμενες υπηρεσίες στα Σχολεία η κατανάλωση ενέργειας, η ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε κλπ.
Είναι τραγικό και δεν μας τιμάει καθόλου ως κοινωνία, να είμαστε η χώρα με τους περισσότερους, αναλογικά, δημοσίους και δημοτικούς υπαλλήλους αλλά ταυτόχρονα να είμαστε μια χώρα αναποτελεσματική και σπάταλη. Να πληρώνουμε π.χ. πολλαπλάσια ποσά για τη θέρμανση ενός κτιρίου σε σύγκριση με τις «ψυχρές» βόρειες χώρες της Ευρώπης που έχουν το μισό χρόνο χιόνια.
Μέχρι τώρα δεν έχει κατατεθεί στο τραπέζι του διαλόγου ο τρόπος οργάνωσης των νέων θεσμών σε επίπεδο Δήμου ή σε επίπεδο Περιφέρειας που θα φέρνει «τα πάνω κάτω» στην οργάνωση και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών. Η συζήτηση επικεντρώνεται στο μέγεθος των Περιφερειών και των Δήμων
Ακόμη κι αυτό όμως χρειάζεται συζήτηση. Οι συνενώσεις θα πρέπει να εξυπηρετούν δύο τουλάχιστο κριτήρια, την τοπική Δημοκρατία και την αποτελεσματικότητα στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων (η καλύτερη ποιότητα με το μικρότερο κόστος).
Γιατί η συνένωση γίνεται για να κατακτήσουμε οικονομία κλίμακας δηλαδή ένα μέγεθος Δήμου που θα επιτρέπει την οργάνωση βασικών τομέων παροχής υπηρεσιών. Οι Δήμοι όμως της νησιωτικής χώρας δεν είναι μικροί Δήμοι; Δεν χρειάζεται να προβλεφθεί η Διαδημοτική συνεργασία για την αντιμετώπιση κοινών θεμάτων, π.χ. πολεοδομίας, Τεχνικής Υπηρεσίας κλπ; Στη θέση των σημερινών επαρχείων π.χ. θα μπορούσε να λειτουργήσουν Συμβούλια Περιοχής ή αναπτυξιακοί Σύνδεσμοι για τη Διαδημοτική συνεργασία. Το ίδιο βέβαια πρέπει να γίνει και με τους εκτεταμένους χωρικά Δήμους ή Δήμους σε περιοχές με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όπως είναι το βουνό των Κενταύρων και οι προστατευόμενοι οικισμού του. Το οικοσύστημα του Πηλίου.
Το Πήλιο κατά την άποψή μου πρέπει να αποτελέσει έναν ενιαίο Δήμο. Να κηρυχθεί, σύμφωνα με την πρόταση του Νομαρχιακού Συμβουλίου και του ΤΕΕ/Μαγνησίας σε περιοχή οικοανάπτυξης και να δημιουργηθεί και φορέας διαχείρισης με τη συμμετοχή του Δήμου, της Περιφέρειας και του κράτους. Αλλά ο διάλογος μόλις άνοιξε. Θα επανέλθουμε με τις Περιφέρειες.

Περισσότερα... »

16:57

ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Σε ειδική συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου(ΝΣ) Μαγνησίας, με τη συμμετοχή κοινωνικών φορέων και οικολογικών οργανώσεων, συζητήθηκε εκτεταμένα το θέμα της συνέχισης των έργων Αχελώου, εναντίον των οποίων έχουν γίνει προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας(ΣτΕ). Με ψήφισμά του το ΝΣ τάσσεται ομόφωνα υπέρ της συνέχισης των έργων. Κατά της συνέχισης τάχθηκαν οι εκπρόσωποι της Τοπικής Κίνησης των Οικολόγων Πρασίνων που με σκληρή ανακοίνωσή τους κάνουν λόγο για «εγκληματική» στάση του Ν.Σ. Είναι άλλωστε γνωστή, εδώ και χρόνια, η διαμάχη ανάμεσα στο τ. ΥΠΕΧΩΔΕ, τους φορείς της Θεσσαλίας και τις οικολογικές οργανώσεις, για την κατασκευή του έργου μεταφοράς νερού από τον Αχελώο που για να είμαστε ειλικρινείς αρχικά σχεδιάστηκε ως έργο εκτροπής του μεγάλου αυτού ποταμού προς τη Θεσσαλία.
Είναι ιδιαίτερα δύσκολο γι’ αυτούς που πιστεύουν ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι βασική ηθική και πολιτική υποχρέωση κάθε πολίτη να υπερασπίζονται ένα έργο, όπως το έργο του Αχελώου, που συγκεντρώνει την αντίδραση οικολογικών οργανώσεων τις οποίες εκτιμούν γιατί πιστεύουν ότι παίζουν ουσιαστικό ρόλο στις σύγχρονες κοινωνίες στον τομέα της ευαισθητοποίησης και της κινητοποίησης των πολιτών κατά της γενικής περιβαλλοντικής υποβάθμισης.
Ποιος άραγε μπορεί να διαφωνεί με τη γενική αρχή ότι οι εκτροπές των ποταμών δεν προάγουν την προστασία του προβάλλοντος;
Είναι σαν να αποδέχεται ότι η αποξήρανση μιας λίμνης συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος. Κι εμείς, στην περιοχή μας, έχουμε ζωντανό παράδειγμα την αποξήρανση μιας πανάρχαιας λίμνης και των δραματικών επιπτώσεων που έχουν συμβεί τόσο στο μικροκλίμα της περιοχής όσο και στον υπόγειο υδροφορέα ο οποίος, λόγω της μεγάλης υποχώρησης της στάθμης του (μέχρι 400 μ) κινδυνεύει, ακόμη και σήμερα, από την «εισβολή» της θάλασσας.
Ποιος διαφωνεί ότι η μεταφορά νερού από τον άνω ρου του Αχελώου ήταν η εύκολη λύση όταν, πριν από πολλά χρόνια, κανείς δεν φρόντιζε για την ορθολογική διαχείριση των υδάτινών πόρων στη Θεσσαλία. Όταν το κράτος επί σαράντα χρόνια δεν φρόντιζε να αποκαταστήσει την λίμνη της Κάρλας αλλά βολευόταν, στο πλαίσιο των πελατειακών σχέσεων, να κρατά ομήρους τους αγρότες και τους ακτήμονες της περιοχής.
Ποιός μπορεί να διαφωνήσει με το επιχείρημα ότι χρειαζόταν, εδώ και καιρό, η εκπόνηση και η εφαρμογή ενός προγράμματος ορθολογικής διαχείρισης των νερών, ενός προγράμματος σταδιακής στροφής των αγροτών σε καλλιέργειες λιγότερο υδροχαρείς αλλά εξίσου αποδοτικές, ενός προγράμματος κατασκευής ταμιευτήρων παντού, ενός προγράμματος αντικατάστασης των σπάταλων επιφανειακών συστημάτων άρδευσης με σύγχρονα κλειστά συστήματα άρδευσης, πιο οικονομικά και πιο φιλικά στο περιβάλλον;
Σήμερα όμως βρισκόμαστε μπροστά στη διαχείριση ενός σημαντικού οικονομικού και περιβαλλοντικού θέματος που έχει διάφορες παραμέτρους που πρέπει να συνεκτιμηθούν όχι με τα δεδομένα του 1970 όταν οι κυβερνώντες, «ελαφρά τη καρδία», αποφάσισαν την εύκολη λύση της εκτροπής του Αχελώου αλλά με βάσει τη σημερινή πραγματικότητα. Γιατί διαφορετικά δεν θα «τιμωρήσουμε» αυτούς που ευθύνονται για τα σημερινά αδιέξοδα αλλά τις μελλοντικές γενιές και το περιβάλλον
Κανείς, λοιπόν, δεν μπορεί να αμφισβητήσει σήμερα ότι στη Θεσσαλία χρειάζεται επειγόντως ένας πλήρης ανασχεδιασμός της διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού με βάση όχι μόνο την ορθολογική διαχείριση βιώσιμης ανάπτυξης αλλά σίγουρα και με βάση τις πολλαπλάσιες ζημιές που προκλήθηκαν στο περιβάλλον, τουλάχιστο, τις τελευταίες πέντε 10ετίες τις οποίες σήμερα δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.
Κανείς, σήμερα, π.χ. δεν μπορεί να αγνοήσει ότι υπάρχει «επί θύραις» ο μεγάλος κίνδυνος της καταστροφής τμημάτων του θεσσαλικού κάμπου από την ερημοποίηση, φαινόμενο που άρχισε ήδη να εμφανίζεται σε περιοχές τη Κάρλας και του Αλμυρού.
Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι διαρκώς «σφραγίζονται» στο Θεσσαλικό κάμπο, όπως και στην περιοχή μας, υδρευτικές γεωτρήσεις των Δήμων γιατί κρίνονται ακατάλληλες από την έντονη νιτρορύπανση ως αποτελέσματα της ανεξέλεγκτης εντατικής καλλιέργειας.
Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι ήδη δαπανήθηκαν 350 εκ ευρώ όχι μόνο για το έργο μεταφοράς νερού από τον Αχελώο, αλλά και για την κατασκευή φραγμάτων που θα αξιοποιηθούν για την παραγωγή πράσινης ενέργειας.
Χρειάζεται όμως να συμφωνήσουμε και σε ένα σαφή διαχωρισμό δύο διαφορετικών θεμάτων.
Το πρώτο αφορά την ολοκλήρωση των έργων όπως έχουν σχεδιαστεί ώστε να μπορέσει άμεσα να ξεκινήσει όχι μόνο η μεταφορά νερού αλλά και η εκμετάλλευση μιας τεράστιας δημόσιας επένδυσης στην παραγωγής ενέργειας από τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς.
Το δεύτερο αφορά τη διαχείριση των νερών που θα μεταφερθούν και σε ότι αφορά την ποσότητά τους και σε ότι αφορά το χρόνο μεταφοράς. Στόχος μας πρέπει να είναι να μεταφέρονται νερά τους χειμερινούς μήνες να αποθηκεύονται στα φράγματα και να αξιοποιούνται στη Θεσσαλία για ύδρευση, για άρδευση και για εμπλουτισμό του υπόγειου υδροφορέα για όσο διάστημα απαιτηθεί.
Το ίδιο άλλωστε δεν θα γίνεται και με τη Κάρλα με τη μεταφορά και την ταμίευση 50 εκ κυβικών μέτρων νερού κάθε χρόνο από τον Πηνειό για να ποτίζουμε το καλοκαίρι και για να αποκαταστήσουμε το περιβάλλον; Αυτό δεν είναι μερική εκτροπή του Πηνειού κι άρα έργο αντιπεριβαλλοντικό; Όλοι όμως κατανοούμε το πρόβλημα, γι’ αυτό αγωνιζόμαστε να γίνει το ταχύτερο, γιατί κινδυνεύουμε από την ερημοποίηση της περιοχής μας.
Άλλο θέμα λοιπόν η μεταφορά νερού και άλλο θέμα η διαχείριση του στο πλαίσιο ενός γενναίου ανασχεδιασμού στη Θεσσαλίας σε όλους τους τομείς με βάση το νέο θεσμικό πλαίσιο που άλλωστε επιβάλλει και η οδηγία 2000.

Περισσότερα... »

22:34

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΟ ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Πιστεύοντας ότι «η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως» επανέρχομαι στο σχολιασμό μιας κοινοτυπίας, όπως ο τίτλος του σημειώματος, με στόχο την επισήμανση και την ανάδειξη των τεραστίων διαστάσεων ενός πολύ σημαντικού προβλήματος.
Είναι πια πανθομολογούμενη η πίστη ότι η χώρα μας βρίσκεται «με την πλάτη στον τοίχο», αφού όλοι οι δείκτες της οικονομίας και της ανάπτυξης είναι στη χειρότερη θέση από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν. Όλοι πια κατανοούν ότι ως χώρα και ως λαός ζούμε μια πολύ κρίσιμη περίοδο της ιστορίας μας. Όλοι πια κατανοούν ότι πολλά πράγματα που μέχρι σήμερα απλά μας ενοχλούσαν ήρθε η ώρα όχι μόνο να τα αλλάξουμε αλλά να τα ανατρέψουμε πλήρως. Όλοι πια κατανοούν ότι η αλλαγή σελίδας για την Ελλάδα είναι επιταγή των καιρών αποτελεί όρο επιβίωσης.
Το μοντέλο ανάπτυξης και η πορεία που ακολουθήσαμε, τουλάχιστο τη μεταπολιτευτική περίοδο, έχει ξεπεραστεί και ο επαναπροσδιορισμός των στόχων και των προτεραιοτήτων, των αντιλήψεων και των συμπεριφορών μας είναι πια αδήριτη ανάγκη.
Σημαντικό ρόλο σε μια τέτοια προσπάθεια θα παίξει χωρίς αμφιβολία η αναδιοργάνωση και η ανασυγκρότηση της ίδιας της δομής του δημόσιου τομέα, της ίδιας της δομής του κράτους. Ένας δημόσιος τομέας που ελέγχει, άμεσα, το 60% της οικονομίας ενώ επηρεάζει το υπόλοιπο ποσοστό. Το κράτος που θεσπίζει τους κανόνες και διασφαλίζει, με τη διάρθρωση των θεσμών και των Υπηρεσιών του, την εφαρμογή τους.
Θεσμών και δημοσίων Υπηρεσιών που επηρεάζουν την οικονομία στο σύνολό της, αφού ελέγχουν την τήρηση των κανόνων, αξιολογούν τη χρησιμότητα και την αποδοτικότητα των δημόσιων δαπανών, ελέγχουν την εφαρμογή του ελεύθερου και υγιούς ανταγωνισμού, προστατεύουν το περιβάλλον, το δημόσιο πλούτο και το δημόσιο συμφέρον.
Η αποτελεσματικότητα του κράτους που είναι τελικά η αποτελεσματικότητα των θεσμών του και κυρίως η αποδοτικότητα των δημοσίων υπηρεσιών του.
Πέρα λοιπόν από τοπικούς συναισθηματισμούς, συντεχνιακές αντιλήψεις και αγκυλώσεις του παρελθόντος αποτελεί πια κοινή πεποίθηση η αναγκαιότητα μιας βαθιάς διοικητικής μεταρρύθμισης που θα ανταποκρίνεται στο σοβαρό αίτημα για μια πλήρη επανίδρυση του κράτους.
Μια μεταρρύθμιση σε όλους τους τομείς οργάνωσης του δημόσιου τομέα. Μια μεταρρύθμιση που θα καταστήσει τη Δημόσια Διοίκηση, που επηρεάζει όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου, αποτελεσματική και αποδοτική.
Είναι τραγικό και δεν μας τιμάει καθόλου ως κοινωνία, να είμαστε η χώρα με τους περισσότερους, αναλογικά, δημοσίους υπαλλήλους αλλά ταυτόχρονα να είμαστε το αναποτελεσματικό και το πιο σπάταλο κράτος το οποίο κοστίζει άμεσα ή έμμεσα τεράστια ποσά. Ποσά που επιβαρύνουν τους πολίτες, ολοένα και περισσότερο, δυσανάλογα την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Αποτελεσματικό κράτος σημαίνει μείωση τους κόστους των δαπανών, ορθολογικές και αποδοτικές δημόσιες επενδύσεις, ποιοτικές μελέτες και έγκαιρή κατασκευή των δημόσιων υποδομών. Γιατί ποιοτικές υποδομές συνεπάγεται μεγάλη διάρκεια ζωής και μικρότερο κόστος συντήρησης και λειτουργίας τους και φθηνότερο συνολικό κόστος και καλύτερες υπηρεσίες προς τον τελικό χρήστη που είναι ο πολίτης.
Αποτελεσματικό κράτος σημαίνει ορθολογική οργάνωση και ιεράρχηση των δημοσίων δαπανών με έμφαση στην πρόληψη και την εκπαίδευση, κι όχι στην καταστολή ή την αποκατάσταση των ζημιών και την αποζημίωση των δικαιούχων μετά από θεομηνίες.
Αποτελεσματική δημόσια διοίκηση σημαίνει καλύτερη προστασία του περιβάλλοντος, καλύτερη υγεία για τους πολίτες, καλύτερη παιδεία για τη νέα γενιά και τους ενήλικες, με τη δια βίου εκπαίδευση, καλύτερη προστασία των δασών, των ακτών και των ρεμάτων, καλύτερους όρους δόμησης με βιοκλιματικά και ενεργειακά αποδοτικά κτίρια που θα στοιχίζουν λιγότερο και θα ρυπαίνουν λιγότερο την ατμόσφαιρα.
Είναι πρόκληση για την κοινωνία μας να διαπιστώνει ότι το κόστος θέρμανσης ενός κτιρίου στη χώρα μας είναι πολλαπλάσιο από το αντίστοιχο ενός κτιρίου στη Σουηδία μια κλιματολογικά ψυχρή και βόρεια χώρα.
Το τέλος του χρόνου αποτελεί για τον καθένα ευκαιρία απολογισμού για τη χρονιά που πέρασε, ευκαιρία αναστοχασμού και προγραμματισμού για τη νέα χρονιά. Οι κοινότυπες ευχές των ημερών για «χρόνια πολλά, καλή χρονιά και ότι επιθυμείς» αποκτούν ουσιαστική υπόσταση με το «συν Αθηνά και χείρα κίνει» όταν δηλαδή συνοδεύονται από την προτροπή «ας προσπαθήσουμε το 2010 να είναι μια καλύτερη χρονιά, πιο δημιουργική και πιο αισιόδοξη για όλους».

Περισσότερα... »

23:25

Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Τα παραδείγματα της λίμνης Κάρλας και του φράγματος «Παναγιώτικο» στο Πήλιο

Βασικό κριτήριο για να αξιολογήσουμε την επιτυχία μιας επένδυσης, Δημόσιας, Ιδιωτικής ή σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα είναι η άμεση απόδοση των υπενδεδυμένων κεφαλαίων.
Στον ιδιωτικό τομέα αυτό είναι κανόνας απαράβατος γιατί αρχίζουν και τρέχουν τα δάνεια, σε «κυνηγούν» οι τράπεζες κι έχουμε αποτυχία και κατάρρευση της επένδυσης. Στο Δημόσιο τομέα, αντίθετα, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που γίνονται τεράστιες επενδύσεις οι οποίες παραμένουν, για μεγάλο διάστημα, ανενεργές και μη αποδοτικές γιατί κανείς δεν επείγεται να τις αξιοποιήσει, από την πρώτη στιγμή, υπέρ του κοινωνικού συνόλου, ώστε να γίνουν πράγματι αποδοτικές και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των πολιτών – φορολογουμένων που χρηματοδοτούν, μέσω του κρατικού ταμείου, την κατασκευή κάθε δημόσιας υποδομής.
Η κατασκευή του ταμιευτήρα της Κάρλας και η ανασύσταση της παλαιάς λίμνης είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση δημόσιας τοπικής επένδυσης που δεν αξιοποιήθηκε έγκαιρα. Όλοι γνώρισαν τα τελευταία χρόνια από τις ανακοινώσεις και την αντιπαράθεση, πολλές φορές, της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής με το Υπουργείο και την Περιφέρεια τις προσπάθειες και τις παλινωδίες στην υλοποίηση και την αξιοποίηση αυτού του έργου. Ποιος ιδιώτης επενδυτής θα είχε ολοκληρώσει την κατασκευή του ταμιευτήρα και θα περίμενε πέντε(5) χρόνια για να αρχίσει να αποθηκεύει νερό ή δεν θα φρόντιζε να κατασκευάσει πρώτα το δίκτυο μεταφοράς νερού από τον Πηνειό ή το δίκτυο άρδευσης γύρω από την Κάρλα και μετά θα προγραμμάτιζε την κατασκευή των πενήντα(50) γεωτρήσεων και του δικτύου μεταφοράς νερού προς το Π.Σ. Βόλου; Λόγω του κακού αυτού προγραμματισμού, σε λίγο καιρό, θα έχουμε μια λίμνη γεμάτη με εκατομμύρια κυβικά νερό αλλά δεν θα μπορούμε να την αξιοποιήσουμε για άρδευση γιατί δεν θα υπάρχει το δίκτυο μεταφοράς νερού. Μια τεράστια επένδυση που έχει ξεπεράσει μέχρι σήμερα το ποσό των 250 εκ ευρώ που δεν μας αποδίδει τα προσδοκώμενα εδώ και πέντε χρόνια.
Το δεύτερο παράδειγμα στο Νομό μας είναι το φράγμα «Παναγιώτικο» στο Ν. Πήλιο. Μια μικρότερη δημόσια επένδυση που μόνο η κατασκευή του ταμιευτήρα, χωρητικότητας 1,5 εκ κυβικών μέτρων νερού, στοίχισε, σε τιμές του 2000, το ποσό των 10 εκ ευρώ.
Ένα έργο που σχεδιάστηκε για την ύδρευση των κατοίκων του Κεντρικού και του Ν. Πηλίου που το καλοκαίρι αντιμετωπίζουν προβλήματα υδροδότησης, ιδιαίτερα, σε περιόδους ανομβρίας.
Κι όμως, σχεδόν, δέκα(10) χρόνια μετά από την κατασκευή του ταμιευτήρα μια ακόμη σημαντική Δημόσια επένδυση παραμένει ανενεργή, αφού 3 εκ κυβικά μέτρα πολύτιμου καθαρού νερού, κάθε χρόνο, παραμένουν αναξιοποίητα.
Την ίδια στιγμή οι κάτοικοι του πολεοδομικού συγκροτήματος Βόλου υδρεύονται σε μεγάλο βαθμό, ιδιαίτερα την καλοκαιρινή περίοδο, με υπόγεια νερά από τις γεωτρήσεις της γύρω περιοχής τα οποία κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι άριστης ποιότητας.
Τα τελευταία δύο χρόνια έγινε ένας αγώνας δρόμου για την ολοκλήρωση των εργολαβιών κατασκευής του δικτύου μεταφοράς νερού από το φράγμα «Παναγιώτικο» μέχρι το Τρίκερι καθώς και την κατασκευή του ταχυδιυλιστηρίου. Γίνεται προσπάθεια από του Δήμους της περιοχής, με τη βοήθεια της ΝΑΜ, να οργανωθεί ένας μηχανισμός λειτουργίας και αξιοποίησης του σημαντικού αυτού έργου.
Ο Σύνδεσμος όμως των μικρών Δήμων, που τυπικά συγκροτήθηκε πριν από λίγα χρόνια, δεν έχει ούτε τη γνώση ούτε την εμπειρία και βέβαια ούτε τους πόρους για τη λειτουργία και την εκμετάλλευση ενός μεγάλου και εξειδικευμένου έργου. Στην αρμοδιότητά του δεν ανήκει μόνο η διανομή του νερού αλλά και η συνολική επιμέλεια και η λειτουργία του φράγματος, ο έλεγχος της ποιότητας του νερού και βέβαια η ανταποδοτική εκμετάλλευση του νερού ώστε το κόστος λειτουργίας να επιβαρύνει τους κατοίκους που θα υδροδοτούνται.
Το κόστος λειτουργίας βέβαια δεν είναι αμελητέο για το μέγεθος του πληθυσμού που θα εξυπηρετηθεί αν υπολογίσει κανείς και το κόστος λειτουργίας και συντήρησης του φράγματος. Για το λόγο αυτό οι Δήμαρχοι ήδη δυσανασχετούν και δεν έχουν διάθεση να επιβαρύνουν τους κατοίκους τους με το πρόσθετο κόστος λειτουργίας του νέου και μεγάλου, για τα μέτρα τους, έργο. Από την απλή γεώτρηση, τη αυτόματη χλωρίωση και τη διανομή του νερού πρέπει τώρα να λειτουργήσουν ένα μικρό εργοστάσιο (φράγμα, ταχυδιυλιστήριο, δίκτυα, αντλίες κλπ).
Αν δε εξαιρέσει κανείς το μακρινό και άνυδρο οικισμό του Τρικερίου οι υπόλοιποι οικισμοί καλύπτουν, όπως φαίνεται, τις ανάγκες τους από τις σημερινές υπάρχουσες γεωτρήσεις κατά μήκος της παραλιακής ζώνης του Παγασητικού.
Είναι λοιπόν επιτακτική ανάγκη, ως τοπική κοινωνία, να επανεκτιμήσουμε τους παλαιούς σχεδιασμούς κάτω από τη σημερινή πραγματικότητα.
Να πάρουμε το συντομότερο δυνατό τις αναγκαίες αποφάσεις που θα δίνουν διέξοδο στην αξιοποίηση αυτής της μεγάλης Δημόσιας επένδυσης στο Πήλιο που παραμένει αναξιοποίητη. Είτε στο πλαίσιο του νέου «Καποδίστρια» είτε σε συνεργασία με τη ΔΕΥΑΜΒ, τη μοναδική, σήμερα, στο Νομό Δημοτική Επιχείρηση που έχει και τη γνώση και την εμπειρία, πρέπει το ταχύτερο δυνατό να αξιοποιήσουμε τον ετήσιο πλούτο των 3 εκ κυβικών καθαρού νερού του φράγματος «Παναγιώτικο».

Περισσότερα... »

23:59

ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ*;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Φαίνεται ότι η κυβέρνηση θα τηρήσει την υπόσχεσή της και πολύ σύντομα «θα ανοίξει τα χαρτιά της» καταθέτοντας σε δημόσιο διάλογο το προσχέδιο Νόμου για τρεις(3) μεγάλες αλλαγές που θα αφορούν τη Διοικητική αναδιοργάνωση της χώρας (Κυβέρνηση Περιφέρεια και Δήμος) και την αναβάθμιση του σημερινού πελατειακού πολιτικού συστήματος με την αλλαγή του τρόπου ανάδειξης των βουλευτών. Πρόκειται για ένα πάγιο και ώριμο αίτημα της κοινωνίας που για πολλά χρόνια έπαιρνε διαρκώς αναβολές, αφού οι υπόγειες αντιδράσεις αυτοσυντήρησης του ίδιου του πολιτικού συστήματος και η επίκληση του πολιτικού κόστους «εμπόδισαν» την υλοποίηση των διακηρυγμένων στόχων. Προσωπικά αναγνωρίζω ότι το πιο πετυχημένο σύνθημα που ενσάρκωσε αυτή την αναγκαιότητα ήταν η περίφημη «επανίδρυση του κράτους» του τ. πρωθυπουργού που όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων αποτέλεσε το πιο σύντομο προεκλογικό ανέκδοτο. Τα βήματα εκσυγχρονισμού και μεταρρύθμισης που έγιναν τα τελευταία 35 χρόνια της μεταπολίτευσης, τα οποία έτσι κι αλλιώς έχουν εξαντλήσει τις δυνατότητες τους, φαντάζουν σήμερα ελάχιστα μπροστά στις ανάγκες που έχουν δημιουργηθεί από την πολυπλοκότητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες κοινωνίες.
Σε πολιτικό επίπεδο οι αλλαγές, που επίκειται να ανακοινώσει το Υπουργείο Εσωτερικών, έχουν κριθεί από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού αφού στις πρόσφατες εκλογές, όλα τα κόμματα το είχαν ως θέμα στην προμετωπίδα του προγράμματος τους.
Σε επίπεδο Αυτοδιοίκησης τόσο η ΚΕΔΚΕ όσο και η ΕΝΑΕ, οι Πανελλαδικές Ενώσεις των Δήμων και των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων αντίστοιχα, έχουν ταχθεί υπέρ αυτής της αναγκαίας διοικητικής μεταρρύθμισης, και μάλιστα με ομοφωνία στα τελευταία συνέδρια τους, γιατί βλέπουν, χρόνο με το χρόνο, ότι δεν μπορούν, πια, να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των πολιτών για τη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων. Γιατί βλέπουν ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες επίλυσης των τοπικών προβλημάτων και «αναγκάζονται» να προσφεύγουν είτε σε μια διαρκή αντιπαράθεση με την κυβέρνηση για την εξασφάλιση των απαιτούμενων πόρων είτε να «αποδέχονται» έναν κομματικό ρόλο πολιτικής χειραγώγησης από τους Υπουργούς και Περιφερειάρχες όπως γινόταν παλαιοτέρα και από τους διορισμένους Νομάρχες.
Έχουν όμως πραγματικά ξεπεραστεί οι παλαιές επιφυλάξεις στο, αμιγώς, πολικό και απόλυτα αναγκαίο, εγχείρημα της αποκέντρωσης και της διοικητικής μεταρρύθμισης; Έχουν ξεπεραστεί οι αντιλήψεις που κρατάνε τη χώρα καθηλωμένη, εδώ και πολλά χρόνια, στις τελευταίες θέσεις του πιο συγκεντρωτικού, αναποτελεσματικού και διεφθαρμένου κράτους; Του άδικου αυτού κράτους που αφού δεν μπορεί να συγκεντρώσει τους φόρους του επιβαρύνει σταθερά μόνο τα γνωστά «υποζύγια»; Του κράτους που αδυνατεί να προστατεύσει επαρκώς το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον που είναι ο σημαντικός συγκριτικός πλούτος αυτής της χώρας;
Στο πλαίσιο του γενικότερου πολιτικού κλίματος και του διακηρυκτικού λόγου στο ώριμο αυτό κοινωνικό αίτημα φαίνεται ότι όλοι συμφωνούν. Όταν όμως έρχεται η ώρα της απόφασης επανέρχονται στην επιφάνεια οι τοπικισμοί, τα αίολα επιχειρήματα κι οι «ιδιαιτερότητες» κάθε οικισμού και κάθε Δήμου για να εκτρέψουμε τη συζήτηση ότι δήθεν οι συνενώσεις θα είναι σε βάρος της τοπικής ανάπτυξης ότι δήθεν θα εγκαταλειφθεί η ελληνική περιφέρεια κλπ. Το μόνο επιχείρημα που δεν κατατίθεται ή παραβλέπεται είναι η οικονομία κλίμακας. Ότι δηλαδή οι υπηρεσίες που παρέχουν οι Δήμοι είναι απόλυτα ανταποδοτικές και επιβαρύνουν ευθέως του δημότες με τα δημοτικά τέλη. Κι ότι το στοίχημα κάθε Δημάρχου είναι οι υπηρεσίες αυτές να παρέχονται με την καλύτερη δυνατή ποιότητα και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με τη συνεργασία και την κοινή χρήση εξοπλισμού και υποδομών για να μειώσουμε το κόστος ανά υπηρεσία και ανά πολίτη.
Θέλουμε Δήμους που να είναι ισχυρές πολιτικές και οικονομικές οντότητες όχι για να καθορίζουν ποιοι θα εκλεγούν βουλευτές, όπως γινόταν επί Τρικούπη πράγμα που οδήγησε το Βενιζέλο στο διαμελισμό της τότε Αυτοδιοίκησης, αλλά για να μπορούν να ανταποκριθούν στα σύγχρονα προβλήματα ως αυτοτελείς οικονομικές οργανωτικές και πολιτικές βαθμίδες Διοίκησης. Για να μη χρειάζεται να καταφεύγουν για υποστήριξη, πλέον, στη Νομαρχία η οποία πρέπει να καταργηθεί και να γίνει αιρετή Περιφέρεια με αρμοδιότητες διαδημοτικών και διανομαρχιακών θεμάτων τόσο στον προγραμματισμό όσο και στην υλοποίηση.
Δεν είμαι σίγουρος με βάση ιδιωτικές και κυρίως τις δημόσιες συζητήσεις που αναδείχτηκαν την προηγούμενη εβδομάδα στον τοπικό τύπο ότι όλοι επιθυμούν την υλοποίηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού βήματος που έρχεται να ανατρέψει τη σημερινή κατάσταση που έχει εξαντλήσει τα όρια της. Ελπίζω στο τέλος να πρυτανευόσουν οι νηφάλιες και αμιγώς πολιτικές απόψεις για το καλό του τόπου.

*παραφράζοντας τον εύστοχο τίτλο του βιβλίου του Γιάννη Μαντίδη «από που πάνε για τον πολιτισμό;»

Περισσότερα... »

00:51

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ «ΒΑΡΙΔΙ» ΓΙΑ ΤΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Το ταμείο της Νομαρχίας επιβαρύνεται με το κόστος λειτουργίας του κέντρου

Ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν στο τελευταίο Νομαρχιακό Συμβούλιο ήταν η λειτουργία του χιονοδρομικού κέντρου του Πηλίου, με αφορμή την εισήγηση αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου, κατά 300.000 ευρώ, της Κενταύρων όρος ΑΕ από την πρόεδρο της εταιρείας κα Tζούλια Τσαλίκη.
Η Ανώνυμη Εταιρεία ιδρύθηκε πριν από δύο(2) χρόνια με πρωτοβουλία της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής και τη συμμετοχή των Δήμων της περιοχής με σκοπό να αναλάβει την ανάπτυξη και την εκμετάλλευση του Κέντρου και σταδιακά να απεξαρτηθεί από την κηδεμονία και κυρίως από τη μόνιμη επιχορήγηση της Νομαρχίας.
Είναι φανερό ότι ο διάλογος αυτός, για το μέλλον του Χιονοδρομικού Κέντρου, που μόλις ξεκίνησε πρέπει να διευρυνθεί, στο πλαίσιο της τοπικής μας κοινωνίας, γιατί είναι άδικο να επιβαρύνεται κάθε χρόνο η Νομαρχία, και κατά συνέπεια όλοι οι πολίτες του Νομού, για μια σημαντική δραστηριότητα που είναι πολλαπλά ανταποδοτική, αφού όπως είναι γνωστό προσελκύει ένα σημαντικό πλούτο που διανέμεται στους κατοίκους και τις επιχειρήσεις της περιοχής μας.
Το Χιονοδρομικό είναι ένα από τα σημαντικά πλεονεκτήματα του Νομού μας, άρρηκτα συνδεδεμένου με το Πήλιο και με το μεγαλύτερο τομέα της οικονομίας μας που είναι ο Τουρισμός.
Ο χειμερινός τουρισμός και ο χειμερινός αθλητισμός στο Νομό μας είναι γέννημα εθελοντισμού της περιοχής που ακούει στο όνομα ΕΟΣ Βόλου. Στο σωματείο αυτό, που συμπληρώνει σχεδόν ένα αιώνα ζωής, οφείλουμε πολλά γιατί πρωτοπόρησε, σε σχέση με άλλες περιοχές, και βοήθησε με συστηματικό και επίμονο τρόπο στο κτίσιμο, βήμα-βήμα, του σημερινού Χιονοδρομικού Κέντρου.
Οι πρώτες προσπάθειες πάνε πίσω στο 1932 όταν δημιουργείται η πρώτη πίστα για να ακολουθήσουν στη συνέχεια σταδιακά και με τη βοήθεια της πολιτείας και τοπικών χορηγών οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις, η διοργάνωση πανελλήνιων και βαλκανικών αγώνων χιονοδρομίας κλπ. Η Νομαρχία εισέρχεται στη διαχείριση του Κέντρου τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια(25).
Ο χώρος στον οποίο λειτουργεί το χιονοδρομικό με τις εγκαταστάσεις του και το καταφύγιο των ογδόντα(80) κλινών και του ενός εστιατορίου ανήκει στους Δήμους της περιοχής και στον ΕΟΣ Βόλου και είναι κατά βάση δασικές εκτάσεις.
Στο πλαίσιο της παλαιάς κρατικής και κραταιάς Νομαρχίας υπήρχε πάντα η δυνατότητα να εξασφαλίζονται πόροι είτε από τον Αθλητισμό είτε από τον Τουρισμό για να διατεθούν για τη λειτουργία του χιονοδρομικού κέντρου. Μετά όμως το 1994 που οι Νομαρχίες έγιναν αιρετές, ως Β’ βαθμός αυτοδιοίκησης, έχουν πολύ συγκεκριμένες αρμοδιότητες και πολύ λίγους πόρους που δεν επαρκούν ούτε για τη συντήρηση του οδικού δικτύου του Νομού. Γι’ αυτό η ΝΑΜ αδυνατεί να δεσμεύσει μεγάλα ποσά, κάθε χρόνο, για τη λειτουργία του χιονοδρομικού κέντρου. Γι’ αυτό ήδη από το 1997 η τότε Νομαρχιακή Αρχή αναζήτησε μια μακροχρόνια παραχώρηση από τον ΕΟΣ μέχρι το (2017) ώστε να μπορέσει να προσελκύσει επενδυτές που θα αναλάμβαναν να ανακαινίσουν το καταφύγιο και να συνεισφέρουν στο κόστος λειτουργίας του Χιονοδρομικού.
Το ενδιαφέρον ήταν μικρό γι’ αυτό η Νομαρχία αναγκάζεται να επιδοτεί τη λειτουργία και την επιβίωση ενός τουριστικού και αθλητικού Κέντρου χωρίς καμιά απολύτως βοήθεια από την πολιτεία τα τελευταία πολλά χρόνια.
Είναι γνωστό βέβαια ότι τα χιονοδρομικά στην Ελλάδα με δυσκολία καλύπτουν το κόστος λειτουργίας τους γιατί έχουν μικρή περίοδο χιονοκάλυψης.
Όταν μάλιστα, όπως στην περίπτωση του χιονοδρομικού του Πηλίου, οι εγκαταστάσεις είναι πεπαλαιωμένες το κόστος συντήρησης και οι ανάγκες είναι αυξημένα.
Η σημερινή Νομαρχιακή Αρχή έκανε ένα σημαντικό βήμα. Προχώρησε μαζί με τους Δημάρχους της περιοχές, που μέχρι τότε ήταν απλοί επισκέπτες και παρατηρητές του Κέντρου, στην ίδρυση και λειτουργία, εδώ και δύο χρόνια, της εταιρείας εκμετάλλευσης Κενταύρων Όρος ΑΕ η οποία αναζητεί τρόπους εξασφάλισης της βιωσιμότητάς της. Παράλληλα έχουμε προχωρήσει στη σύνταξη ενός προγραμματικού σχεδίου ανάπτυξης του Κέντρου ώστε να διευρύνει τη λειτουργία της εταιρείας και με άλλες δραστηριότητες, καθ’ όλο το χρόνο, ώστε να καταστεί βιώσιμη. Πολύ σύντομα το θέμα θα συζητηθεί στο Νομαρχιακό Συμβούλιο και την τοπική κοινωνία και θα προκηρυχθεί διαγωνισμός για την εξεύρεση επενδύσεων. Είναι απόλυτη ανάγκη να γίνουν επενδύσεις και στον εξοπλισμό και σε άλλες δράσεις ώστε η εταιρεία του χιονοδρομικού να μην επιβαρύνει τους πολίτες της Μαγνησίας. Δεν μπορεί άλλοι να επωφελούνται από αυτή τη δραστηριότητα και άλλοι να την πληρώνουν. Σε άλλες χώρες, με μακρά εμπειρία στον τομέα, όπως στην Αυστρία και την Ελβετία τα μικρά χιονοδρομικά κέντρα που δεν είναι βιώσιμα από τη λειτουργία τους υποστηρίζονται από τις τοπικές κοινωνίες. Έχουν δημιουργηθεί τοπικά ταμεία με εισφορές ανά κλίνη ή ανά διανυκτέρευση ή ανά λογαριασμό εστιατορίου και ενισχύουν τη χρηματοδότηση των χιονοδρομικών. Είναι αυτονόητο ότι και η πολιτεία πρέπει να συνεισφέρει στην υπόθεση αφού το Χιονοδρομικό λειτουργεί παράλληλα και ως Αθλητικό Κέντρο για την προετοιμασία αθλητών και τη διοργάνωση τοπικών και πανελληνίων πρωταθλημάτων. Ο διάλογος μόλις τώρα αρχίζει. Ας αναζητήσουμε τρόπους ανάδειξης και αξιοποίησης ενός ακόμη σημαντικού πλεονεκτήματός της περιοχής μας.

Περισσότερα... »

15:08

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΓΝΩΜΗ"

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

22:19

Έχει όρια η αναποτελεσματικότητα του κράτους;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΡΛΑΣ

Η τραγελαφική κατάσταση που εκτυλίσσεται αυτές τις ημέρες στη διαχείριση των πλημμυρικών νερών της Κάρλας, με ένα διαρκές άνοιγμα και κλείσιμο του θυροφράγματος της σήραγγας προς τον Παγασητικό, με αναγκάζει να επανέλθω, με το παρόν σημείωμα, στο ίδιο θέμα, καταχρώμενος την υπομονή των αναγνωστών.
Είναι γνωστό ότι πριν από δύο εβδομάδες μετά από τις έντονες βροχοπτώσεις αρκετές γεωργικές εκτάσεις, στους παρακάρλιους οικισμούς Σωτήριο, Αχίλλειο κλπ, πλημμύρισαν προκαλώντας ζημιές σε αγρότες της περιοχής.
Γιατί, όμως, αναρωτιέται κανείς, οι αρμόδιοι άφησαν τα χωράφια πλημμυρίσουν; Τα προηγούμενα χρόνια δεν είχαμε βροχοπτώσεις; Γιατί δεν είχαμε διαμαρτυρίες από τους αγρότες; Υπάρχει τρόπος προστασίας; Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει πλήρες σύστημα αντιπλημμυρικής προστασίας από πολλά χρόνια που οδηγούσε, όμως, τα νερά στη σήραγγα και τελικά, δια του χειμάρρου Ξηριά, στη θάλασσα. Από το 2005, όμως, που κατασκευάστηκε το βασικό έργο του ταμιευτήρα της Κάρλας, τα νερά θα μπορούσαν να διοχετεύονται μέσα στον λίμνη, με τη βοήθεια του αντλιτικού συγκροτήματος της Κάρλας, των δέκα(10) μεγάλων αντλιών με τις τεράστιες αντλιτικές ικανότητες για την αντιμετώπιση, σύμφωνα με το σχεδιασμό, των πιο μεγάλων πλημμυρών. Αρκεί, πολύ απλά, να κλείσει κανείς το θυρόφραγμα της σήραγγας και να ανεβάσει τους διακόπτες του αντλιοστασίου.
Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος αναγκαστήκαμε, ως τοπική κοινωνία, να «αυτοδικήσουμε» το προηγούμενο χειμώνα, προκειμένου να ξεκινήσει επιτέλους το νερό να ρέει μέσα στη λίμνη, κάτι που θα έπρεπε να γίνεται ήδη από το 2005. Από πέρυσι λοιπόν το θυρόφραγμα έκλεισε. Κάποιος όμως θα έπρεπε να φροντίζει, να παρακολουθεί τις καιρικές συνθήκες και να ανεβάζει τους διακόπτες όταν έχουμε βρόχινα νερά, γιατί δεν υπήρχε πια λόγος να χάνονται τα πολύτιμα νερά στη θάλασσα.
Ποιος, όμως, έπρεπε να φροντίζει για τη διαχείριση αυτού του τόσο απλού θέματος; Σύμφωνα λοιπόν με την απόφαση ένταξης και κατασκευής του έργου της ανασύστασης της λίμνης Κάρλας το έργο, μετά την κατασκευή του, θα παραδοθεί διοικητικά για φύλαξη, λειτουργία, συντήρηση, διαχείριση κλπ σε ένα φορέα που ιδρύθηκε ήδη από το 2003. Διοικητικό Συμβούλιο στο φορέα αυτό, όπως είναι γνωστό, ορίστηκε λίγους μήνες πριν από τις τελευταίες εκλογές και μετά από έντονες διαμαρτυρίες και πιέσεις της ΝΑΜ και των τοπικών φορέων.
Η εγκατάσταση, όμως, της Διοίκησης του φορέα αποκαλύφθηκε ότι ήταν «δώρο άδωρο» αφού δεν είχε καμία απολύτως αρμοδιότητα.
Σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο θα έπρεπε να είχε προηγηθεί η υπογραφή κοινής Υπουργική απόφασης (ΚΥΑ) τεσσάρων Υπουργών, Γεωργίας, ΥΠΕΧΩΔΕ, Πολιτισμού και Οικονομικών. Η ιστορία αυτής της ΚΥΑ, που θα έδινε αρμοδιότητες και υπόσταση στο φορέα, έχει ενδιαφέρον να αναφερθεί γιατί μας δείχνει ότι πολλές φορές η αναποτελεσματικότητα του κράτους δεν έχει όρια.
Το Σχέδιο της ΚΥΑ συντάχθηκε ήδη από το 2003 κι όπως μας διαβεβαιώνουν οι υπάλληλοι του Υπουργείου αρχίζει να «κυκλοφορεί στους διαδρόμους» των άλλων Υπουργείων για τη συλλογή των αναγκαίων Υπουργικών υπογραφών.
Δυστυχώς έξι(6) χρόνια μετά κι ακόμη δεν έχουμε φορέα Διαχείρισης με αρμοδιότητες ώστε να παραλάβει τα έργα που κατασκευάστηκαν, εδώ και πολλά χρόνια, από τις αρμόδιες Υπηρεσίες και να τα λειτουργήσει.
Νομικό κενό όμως για αντιμετώπιση εκτάκτων προβλημάτων δεν υπάρχει, όπως τόνισε πρόσφατα ο Νομάρχης Απόστολος Παπατόλιας. Αυτό ανήκει στις υπηρεσίες της περιφέρειας που κατασκευάζουν το έργο και διαχειρίζονται τους υδάτινους πόρους της Θεσσαλίας.
Αυτές τις μέρες πράγματι οι αγρότες πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Ευτυχώς επικράτησαν οι ψύχραιμες φωνές και δεν είχαμε αντιπαραθέσεις. Οι αγρότες των περιοχών που πλημμύρισαν πήγαιναν στη σήραγγα και άνοιγαν το θυρόφραγμα προς τον Παγασητικό, αφού είναι ελεύθερο στην πρόσβαση οποιουδήποτε, ενώ άλλοι φρόντιζαν όταν έλλειπαν οι προηγούμενοι να ξανακλείνουν το θυρόφραγμα και να ζητούν από το φύλακα ανεβάσει τους διακόπτες του αντλιοστασίου της Κάρλας.
Αποτελεί λοιπόν επιτακτική ανάγκη ενόψει της χειμερινής περιόδου να λυθούν επιτέλους τα διαδικαστικά θέματα που εμποδίζουν την ομαλή λειτουργία του συστήματος αποθήκευσης των νερών στον ταμιευτήρα της Κάρλας. Μια τόσο μεγάλη επένδυση κι ένα τόσο σημαντικό έργο, περιβαλλοντικά και οικονομικά, δεν αξίζει τέτοια τύχη.

Περισσότερα... »

17:39

MASTER PLAN ΛΙΜΕΝΑ ΒΟΛΟΥ: Τι λιμάνι θέλουμε;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Σχεδόν εκατό(100) χρόνια μετά την κατασκευή των πρώτων βασικών έργων στο λιμάνι του Βόλου, όπως ο υπήνεμος μώλος (κυματοθραύστης) βρισκόμαστε, ως τοπική κοινωνία, μπροστά στην πρόκληση να συζητήσουμε και να σχεδιάσουμε, στο πλαίσιο που διαμορφώνεται σήμερα, για το λιμάνι που θέλουμε για τα επόμενα είκοσι πέντε(25) χρόνια.
Τα πρώτα σχέδια για την κατασκευή λιμενικών εγκαταστάσεων στο Βόλο γίνονται από τη Γαλλική Αποστολή μερικά χρόνια μετά την απελευθέρωση της πόλης και τα πρώτα έργα αρχίζουν το 1892. Από τότε το λιμάνι αναπτύχθηκε πάντα σε στενή σχέση με την πόλη. Η σταδιακή, στην αρχή, αλλά ραγδαία στη συνέχεια ανάπτυξη της πόλης και η έλλειψη ενός μακροχρόνιου σχεδιασμού δημιούργησαν προβλήματα «συμβίωσης» με το λιμάνι το οποίο άρχισε να ασφυκτιά από το στενό εναγκαλισμό του αστικού χώρου.
Είναι φανερό ότι κάτω από την πίεση των αναγκών της πόλης έχουν ληφθεί κατά καιρούς αποφάσεις που δημιουργούν σήμερα προβλήματα στη συνύπαρξη της πόλης με τη λειτουργία του λιμανιού όπως π.χ. η παραχώρηση εκτάσεων από την πολιτεία για τη δημιουργία της συνοικίας του Παλαιού Λιμεναρχείου, η στέγαση τμήματος του Πανεπιστημίου σε επαφή με τον 3ο προβλήτα ή ο περιορισμός ζωτικού χώρου του λιμανιού από την κατασκευή του πάρκου του πεδίου του Άρεως κλπ.
Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Το λιμάνι της πόλης έγινε το τρίτο μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της χώρας, το λιμάνι της Κεντρικής Ελλάδος, το λιμάνι των συνδυασμένων μεταφορών της ευρύτερης περιοχής.
Εξυπηρετεί ανάγκες ακτοπλοϊκές, για τα νησιά των Β. Σποράδων και όχι μόνο, ανάγκες θαλάσσιου τουρισμού, για σκάφη αναψυχής και κρουαζιερόπλοια, ανάγκες αλιευτικές με την ιχθυόσκαλα η κατασκευή της οποίας έχει ήδη δρομολογηθεί ενώ μπορεί να εξυπηρετήσει και ανάγκες πορθμείου διεθνών μεταφορών είτε φορτηγών αυτοκίνητων είτε τραίνων.
Το νέο «τοπίο» που δημιουργείται στις μεταφορές μετά την κατασκευή της ΠΑΘΕ, της Εγνατίας οδού και της άμεσης σύνδεσης του Βόλου με το μεγάλο λιμάνι της Ηγουμενίτσας, του νέου άξονα κεντρικής Ελλάδος (Ε65) και του νέου αεροδρομίου της Νέας Αγχιάλου αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο το λιμάνι, το Βόλο και την περιοχή μας σ’ έναν ιδανικό κόμβο συνδυασμένων μεταφορών.
Η συζήτηση δε για το προγραμματικό σχέδιο ανάπτυξης του λιμανιού γίνεται δε σε μια εποχή που είναι σε εξέλιξη στην πόλη η σύνταξη του Ρυθμιστικού Σχεδίου ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής, η αναθεώρηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου του Βόλου της Ν. Ιωνίας και των γύρω Δήμων, ο σχεδιασμός των Μεσογειακών κλπ.
Το λιμάνι διαθέτει σήμερα λιμενικές εγκαταστάσεις στο Βόλο, στο όρμο της Αριάς που χρησιμοποιεί η ΑΓΕΤ και η εταιρεία καυσίμων ΕΛΙΝ και στη θέση «τσιγκέλι» Αλμυρού που χρησιμοποιεί επίσης κατ’ αποκλειστικότητα η βιομηχανία της περιοχής.
Είναι φανερό ότι στο πλαίσιο του νέου σχεδιασμού πρέπει να εξεταστεί το σύνολο των σημερινών δραστηριοτήτων και να αξιολογηθεί η μελλοντική προοπτική τους.
Η πρώτη δημόσια παρουσίαση των προτάσεων των μελετητών έγινε την προηγούμενη εβδομάδα. Ο διάλογος μόλις τώρα ξεκινάει και θα πρέπει να είναι σοβαρός και σε βάθος. Ο σχεδιασμός των λιμενικών εγκαταστάσεων και της χωροθέτησης των διαφόρων χρήσεων του λιμανιού, σημερινών και μελλοντικών, πρέπει να γίνει με όραμα και προοπτική και κυρίως με διάθεση επίλυσης των προβλημάτων που σήμερα δημιουργούνται από τη συνύπαρξη του λιμανιού με το Βόλο, την Αγριά, τον Αλμυρό κ.λπ.
Από την άλλη το λιμάνι δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως τοπική υπόθεση γιατί είναι ένα λιμάνι με πολύ ευρύτερη ενδοχώρα εξυπηρέτησης, πολύ πέραν της πόλης και του Νομού Μαγνησίας.
Το λιμάνι, ένα ακόμη συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής, πρέπει να αξιοποιηθεί για την ανάπτυξη της περιοχής και την ευημερία των κατοίκων της πόλης και της περιοχής που το φιλοξενεί χωρίς να τους επιβαρύνει με τη λειτουργία του.
Χρέος όλων των φορέων και των πολιτών είναι να συμβάλλουμε στη σύνταξη ενός προγραμματικού σχεδίου ανάπτυξης του λιμανιού που θα υπηρετεί το στόχο της βιώσιμης ανάπτυξης.

Περισσότερα... »

21:37

ΚΑΡΛΑ και ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΣΕ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Η νέα κυβέρνηση αντιμέτωπη με τα παλαιά προβλήματα της Μαγνησίας

Παραφράζοντας το γνωστό άσμα θα μπορούσε να πει κανείς, αναφερόμενος στα μεγάλα προβλήματα υποδομών του Νομού Μαγνησίας, ότι «οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα τα προβλήματα μένουν». Η κυβέρνηση που μόλις εκλέχθηκε βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με τις δύο μεγάλες εκκρεμότητες που η ίδια άφησε το 2004, αφού πέντε (5) χρόνια μετά δύο από τα μεγάλα τοπικά θέματα, όπως τα έργα του Περιφερειακού και της Κάρλας ακόμη δεν ολοκληρώθηκαν. Βρίσκονται δε σε μια κρίσιμη φάση και γι’ αυτό πρέπει, άμεσα, να αναληφθούν πρωτοβουλίες από τους νέους Υπουργούς.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι έγιναν βήματα προόδου των έργων αυτών τα προηγούμενα χρόνια. Κανείς, επίσης, δεν μπορεί, σήμερα, να αμφισβητήσει ότι τα όποια βήματα προόδου έγιναν κάτω από μια διαρκή πίεση της τοπικής κοινωνίας. Ιδιαίτερα δε την τελευταία 3ετία όταν η σημερινή Νομαρχιακή Αρχή ανέλαβε να συντονίσει, ως όφειλε, τις πρωτοβουλίες μεμονωμένων φορέων διεκδικώντας από την κυβέρνηση και την Περιφέρεια την ολοκλήρωση και τη απόδοση σε λειτουργία των δύο αυτών έργων. Όλοι επίσης κατανοούν σήμερα ότι η μομφή της δήθεν κομματικής αντιδικίας με την κυβέρνηση, που κάποιοι προσπάθησαν να μας προσάψουν τότε δεν είχε καμιά απολύτως βάση. Είναι μάλιστα υπόλογοι, στην τοπική κοινωνία, όσοι προσπάθησαν να χειραγωγήσουν τους τοπικούς φορείς και τα στελέχη προκειμένου να διασπαστεί το κοινό μέτωπο που δημιουργήθηκε γύρω από τα τοπικά αυτά θέματα.
Αυτό που ενόχλησε περισσότερο εκείνη την περίοδο ήταν η στάση κάποιων στελεχών της τότε κυβέρνησης που αρνήθηκαν συστηματικά τη συνεργασία με την τοπική κοινωνία και τους αιρετούς εκπροσώπους της, τόσο στο επίπεδο ενημέρωσης και παρακολούθησης των έργων όσο και στο επίπεδο ιεράρχησης των στόχων για τη σταδιακή λειτουργία τους. Προνομιακοί συνομιλητές τους ήταν τοπικά κομματικά στελέχη τα οποία, πολλές φορές, λειτουργούσαν και ως άτυποι εκπρόσωποί τους.
Ποιός δεν θυμάται την άρνηση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ, τον Ιανουάριο του 2007, να συναντήσει, μετά από αίτημά της, την Επιτροπή Παρακολούθησης του Περιφερειακού αποτελούμενη από τους φορείς της πόλης με επικεφαλής το Νομάρχη; Πέντε(5) χρόνια μετά και το πρώτο τμήμα του δρόμου από τον κόμβο Λαρίσης μέχρι την Αγριά παραμένει ημιτελές, χωρίς απαλλοτριώσεις και με τους Αναδόχους είτε να έχουν εγκαταλείψει το έργο είτε να βρίσκονται σε δυσμενή οικονομική θέση από τις μεγάλες καθυστερήσεις.
Ποιός δεν θυμάται τις κινητοποιήσεις που έγιναν για την Κάρλα και τις πιέσεις που ασκήθηκαν από την τοπική κοινωνία, που έφτασαν στα όρια της αυτοδικίας, για να ξεκινήσει επιτέλους ο πλημμυρισμός της λίμνης σαράντα πέντε(45) χρόνια μετά την αποξήρανσή της κι αφού είχαν προκληθεί σημαντικές περιβαλλοντικές καταστροφές; Ποιός δεν θυμάται τις συνεχείς διαμαρτυρίες μας για να ξεκινήσει επιτέλους η λειτουργία του φορέα Διαχείρισης Κάρλας που είχε ιδρυθεί από το 2003;
Φυσικά δεν εισακουστήκαμε και τα αποτελέσματα φάνηκαν και στη νεροποντή της προηγούμενης εβδομάδας. Αντί να προηγηθεί ο καθαρισμός των αντιπλημμυρικών καναλιών που θα οδηγούσαν τα νερά μέσα στη λίμνη δημοπρατήθηκε το έργο των πενήντα (50) υδρευτικών γεωτρήσεων οι οποίες θα αξιοποιηθούν μετά από χρόνια κι αφού κριθεί, τότε, και η ποιότητα και η ποσότητα των υπόγειων νερών της περιοχής.
Η Διοίκηση δε του φορέα που θα έπρεπε να αναλάβει έγκαιρα την παραλαβή και τη λειτουργία του ταμιευτήρα της Κάρλας, διορίσθηκε λίγους μήνες πριν από τις εκλογές χωρίς όμως την υπογραφή της Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ) για την εκχώρηση αρμοδιοτήτων που μάταια περίμενε μέχρι σήμερα.
Όλα αυτά βέβαια αποτελούν πια παρελθόν. Είναι όμως χαρακτηριστικά δείγματα μιας αντίληψης για τη λειτουργία τους κράτους που πρέπει άμεσα να ξεπεραστεί και να ανατραπεί. Το κράτος και το πολιτικό μας σύστημα με τη σημερινή συγκεντρωτική και κομματική λειτουργία έχει, προ πολλού, εξαντλήσει τα όρια του. Είναι ώριμες πια οι συνθήκες για την επανίδρυσή του με ισχυρούς και αποτελεσματικούς Δήμους, εκλεγμένη Περιφέρεια και πλήρη αναδιοργάνωση των διάσπαρτων μικρών υπηρεσιών που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Οι θεσμικές αλλαγές βέβαια είναι απολύτως αναγκαίες και πρέπει άμεσα να δρομολογηθούν. Η υλοποίηση όμως των δύο μεγάλων εκκρεμοτήτων του Νομού δεν μπορεί να περιμένουν άλλο. Ο Περιφερειακός του Π.Σ. Βόλου και η Κάρλα απαιτούν, εδώ και τώρα, την άμεση παρέμβαση των νέων Υπουργών ώστε να δρομολογηθούν εξελίξεις. Δεν πρέπει να χαθεί άλλη πολύτιμη χειμερινή περίοδος για τον ταμιευτήρα της Κάρλας. Τα έργα του Περιφερειακού πρέπει να ολοκληρωθούν ώστε, το συντομότερο δυνατό, να λειτουργήσει το τμήμα του δρόμου από τον κόμβο Λαρίσης μέχρι την παραλιακή της Αγριάς. Οι δυνατότητες υπάρχουν και η υπομονή των κατοίκων έχει εξαντληθεί.

Περισσότερα... »

22:21

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Οι πλούσιοι Γερμανοί και η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης

Η είδηση που δημοσιεύθηκε, πριν από λίγες ημέρες, έλεγε ότι στη Γερμανία 44 άνθρωποι με μεγάλη περιουσία (πάνω από 500.000 ευρώ) ζητούν από το κράτος να τους επιβάλει φόρο 5%, για δύο(2) χρόνια, προκειμένου να βοηθήσουν την χώρα τους στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης χρηματοδοτώντας συγκεκριμένα προγράμματα της παιδείας, της υγείας κλπ. Καλούσαν δε τους Γερμανούς πλουσίους να ακολουθήσουν το παράδειγμα τους υπολογίζοντας ότι θα μπορούσε να συγκεντρωθεί το ποσό των 100 δις ευρώ αν όλοι οι εύποροι συμπατριώτες τους ακολουθούσουν την πρότασή τους.
Η είδηση προκάλεσε έκπληξη γατί ήταν σπάνιο μια ομάδα πολιτών να καλεί την κυβέρνηση να τους επιβάλει επιπλέον φορολογία προκειμένου να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης της χώρας τους.
Έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα υπάρξει συνέχεια. Το ίδιο όμως το γεγονός μας επισημαίνει ότι η ανάπτυξη της χώρας και της κάθε περιοχής ξεχωριστά είναι υπόθεση όλων μας.
Δεν μπορεί ο καθένας να «κλείνεται στο καβούκι» του και να λέει ότι η ανάπτυξη είναι υπόθεση του κράτους, της Νομαρχίας των Δήμων και των επιχειρήσεων. Όλοι συμφωνούμε ότι το κράτος έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη κι έχουμε την απαίτηση να σχεδιάζει, να προγραμματίζει και να υλοποιεί, με τις κατάλληλες πολικές, μια βιώσιμη ανάπτυξη για τη χώρα στο πλαίσιο του σύγχρονου κόσμου των ανοικτών κοινωνιών.
Η επίτευξη όμως του στόχου μας αφορά όλους. Η Τ.Α. σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, οι επαγγελματικές οργανώνεις, οι παραγωγικές οργανώσεις, οι συνεταιρισμοί και οι επιστημονικές ενώσεις μπορούν και πρέπει να παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμπέδωση κλίματος συλλογικής προσπάθειας, συνεργατισμού και κοινωνικής αλληλεγγύης.
Ο καθένας μόνος του είναι μικρός κι αδύναμος μπροστά στον ανταγωνισμό και την πίεση της τεράστιας διαφημιστικής δαπάνης που συνοδεύει τη σημερινή καταναλωτική κοινωνία. Η συνένωση όμως των δυνάμεων των πολλών μπορεί να επιβάλει τους όρους που απαιτούνται για την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης προς όφελος της κοινωνίας των πολιτών.
Αυτή η βασική αρχή πρέπει να «φωτίζει» τις προσπάθειές μας αν θέλουμε να ανατρέψουμε τη σημερινή κατάσταση στο Νομό που έχει φτάσει στα όρια της. Οι πρωτοβουλίες που ανέλαβε το τελευταίο διάστημα η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση πρέπει να ενισχυθούν και να επεκταθούν.
Η συνένωση της αναπτυξιακής εταιρείας, ΑΝΕΜ και του Κέντρου επαγγελματικής κατάρτισης, ΚΕΚΑΝΑΜ πρέπει να αποτελέσει την αρχή για τη συνένωση όλων των δυνάμεων του τομέα στο Νομό. Ο σημερινός κατακερματισμός δεν βοηθάει στην οργάνωση και την ανάδειξη μιας βιώσιμης, αξιόπιστης και αποτελεσματικής αναπτυξιακής εταιρείας πραγματικό εργαλείο και σημείο αναφοράς για τις δυνάμεις της Αυτοδιοίκησης.
Τα πολύ πετυχημένα παραδείγματα των αντίστοιχων εταιρειών στους νομούς Κοζάνης(ΑΝΚΟ) και Καρδίτσας(ΑΝΚΑ) απέδειξαν, στην πράξη, ότι όταν παραμερίζονται ανταγωνισμοί και αναδεικνύεται το κοινό συμφέρον το αποτέλεσμα είναι πολύ θετικό για όλους.
Το ίδιο πρέπει να γίνει και στο χώρο της αγροτικής οικονομίας με τον κατακερματισμό των δυνάμεων σε τρεις ενώσεις στο Νομό όταν στη γειτονική Λάρισα και πολλούς άλλους νομούς, με μεγαλύτερη παραγωγική βάση, υπάρχει μια Ένωση η οποία παίζει ουσιαστικό ρόλο στη στήριξη των παραγωγών της περιοχής.
Όλα αυτά συμπληρώνονται με την πρωτοβουλία της ΝΑΜ να στηρίξει την ανάπτυξη και τη λειτουργία Συνεταιριστικής Τράπεζας στο Νομό που θα αποτελέσει ουσιαστικό εργαλείο οικονομικής στήριξης της τοπικής ανάπτυξης. Ένα μόνο στοιχείο καταδεικνύει τη αναγκαιότητα να αποκτήσει ο κοινωνικός τομέας της οικονομίας το δικό του τραπεζικό ίδρυμα σε κάθε περιοχή. Οι ελληνικές τράπεζες «βιώνοντας» την οικονομική κρίση αύξησαν στο πρώτο 9μηνο του 2009 τα κέρδη τους κατά 2,5 δις ευρώ. Υπάρχει λοιπόν περιθώριο για λιγότερα κέρδη και περισσότερη στήριξη των επιχειρήσεων και των παραγωγών; Ένας ειλικρινής διάλογος για την επίτευξη του κοινού στόχου, που είναι η ανάπτυξη του τόπου και η ευημερία των πολιτών, είναι απαραίτητος τώρα με την ευκαιρία της οικονομικής κρίσης. Θα είναι πολύ χρήσιμος και μας αφορά όλους.

Περισσότερα... »

08:54

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

το παλαιό σύνθημα είναι τώρα στοίχημα για την ελληνική κοινωνία

Η θεαματική αποδοχή της νέας κυβέρνησης τόσο στα εκλογικά ποσοστά όσο και στις μετρήσεις της κοινής γνώμης, στα πρώτα βήματα της θητείας της, δείχνουν ότι ο δρόμος που «έδειξε» και υποσχέθηκε προεκλογικά και διακηρύσσει, μετεκλογικά, ότι θα ακολουθήσει είναι ο σωστός.
Οι πολίτες κατανοούν γιατί οι εικόνες που έρχονται στο φώς της επικαιρότητας, από κάθε τομέα της οικονομίας και από κάθε Υπουργείο, αποτυπώνουν μια κατάσταση πολύ χειρότερη από αυτή που διαφαινόταν μέχρι χθές.
Οι πολίτες κατανοούν γιατί μια χώρα, σχετικά, πλούσια, αφού βρίσκεται στην πρώτη εικοσάδα της παγκόσμιας κατάταξης, με διακόσια πενήντα (250) δις ευρώ ετήσιο εθνικό πλούτο, βρίσκεται στη δίνει ενός υψηλότατο δημόσιου ελλείμματος που απειλεί να αφανίσει τη χώρα. Οι πολίτες είναι σίγουροι και το εκφράζουν σε κάθε ευκαιρία ότι η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα κακής διαχείρισης τόσο στο σχεδιασμό και τον προγραμματισμό όσο και στην υλοποίηση των δράσεων που τελικά οδηγούν στην πολύ κακή αξιοποίηση των δημοσίων δαπανών. Αυτό δηλαδή που κάνει ο κάθε ιδιώτης στην επιχείρησή του και ο κάθε νοικοκύρης στην οικογένειά του δεν το κάνει η πολιτεία που έχει στη διάθεση της έναν τεράστιο μηχανισμό υπαλλήλων, ποσοστιαία υψηλότερο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
Σήμερα όλοι, επίσης, κατανοούν ότι ξαφνικά στα οικονομικά της χώρας δεν μπορεί να γίνουν θαύματα και να αρχίσουν να μοιράζονται παροχές. Αυτό θα σήμαινε νέα δανεικά από τις διεθνείς τράπεζες.
Όλοι όμως κατανοούν ότι εκεί που μπορεί να διαπρέψει η νέα κυβέρνηση και να κάνει πραγματικά θαύματα εξοικονομώντας ταυτόχρονα σημαντικούς οικονομικούς πόρους κι έχοντας την υποστήριξη όλων των πολιτών είναι η πλήρης ανατροπή της σημερινής Δημόσιας Διοίκησης που διαχειρίζεται από το σημαντικό εθνικό ετήσιο πλούτο και παραμένει, κατά κοινή ομολογία, ο μεγάλος ασθενής της χώρας.
Πορευόμαστε στον 21ο αιώνα με μια Δημόσια Διοίκηση ευνουχισμένη, υποβαθμισμένη, αναποτελεσματική και «εν πολλοίς» διεφθαρμένη, σύμφωνα με αντικειμενικές αξιολογήσεις Διεθνών οργανισμών. Με μια Τοπική Αυτοδιοίκηση υποβαθμισμένη, εξαρτημένη και «εν πολλοίς» χειραγωγημένη από τους Υπουργούς και τους Περιφερειάρχες της εκάστοτε κυβέρνησης. Μια Αυτοδιοίκηση που αδυνατεί να ανταποκριθεί στις ελάχιστες αρμοδιότητές που διαχειρίζεται.
Πορευόμαστε μ’ ένα εκπαιδευτικό σύστημα υποβαθμισμένο που δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της σύγχρονης οικονομίας της γνώσης. Μ’ ένα σύστημα Υγείας Πρόνοιας υποβαθμισμένο όπου σημαντικά ποσά από τις δαπάνες της πολιτείας και των Ταμείων των ασφαλισμένων γίνονται «βορά» σε κάθε είδους «πιράνχας», όπως κατά καιρούς έχει καταγγελθεί, χωρίς καμιά απολύτως προσπάθεια να αναπτυχθεί η πρωτοβάθμια φροντίδα και η πρόληψη που θα ανατρέψει επιτέλους αυτή την πρωτοφανή κατανάλωση ιατρικών υπηρεσιών και φαρμάκων στην Ελλάδα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα στην Ευρώπη.
Πορευόμαστε με μια οικονομία στα πρόθυρα της κατάρρευσης τη στιγμή που η φοροδιαφυγή ξεπερνάει το 30% και η υπερκοστολόγηση των δημοσίων δαπανών φτάνει επίσης το 30%, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Διοικητή της Τράπεζας Ελλάδος. Δεν χρειάζεται, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς ειδικών, παρά να εισπραχθεί η μισή φοροδιαφυγή για να λυθεί το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας. Φαντασθείτε τι θα γίνει αν το ποσοστό αυτό γίνει 80% κι αν μειωθεί το ποσοστό της υπερκοστολόγησης των δημοσίων δαπανών στο 10 ή στο 5%. Η χώρα όχι μόνο θα «ανασάνει» αλλά θα έχει περιθώριο να μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές και να βελτιώσει ακόμη περισσότερο το κοινωνικό κράτος, την έρευνα, τις δημόσιες επενδύσεις κλπ.
Σήμερα οι συνθήκες για τέτοιου είδους ανατροπές είναι πιο ώριμες από κάθε άλλη φορά. Το πολιτικό σύστημα με τη σημερινή του μορφή που γεννά αυτές τις πελατειακές σχέσεις με τη Δημόσια Διοίκηση και τους πολίτες έχει εξαντλήσει τα όρια του. Το σύνθημα «εδώ και τώρα» είναι επίκαιρο παρά ποτέ. Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλο χαμένο χρόνο. Ήρθε η ώρα για μια πλήρη ανατροπή της οργάνωσης του κράτους. Με ένα κράτος στρατηγείο και μια γενναία αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και πόρων σε μια ισχυρή και αποτελεσματική Τοπική Αυτοδιοίκηση όχι κατακερματισμένη και ευάλωτη στο κεντρικό κράτος και μια ισχυρή και αποτελεσματική αιρετή περιφερειακή Αυτοδιοίκηση.
Ο χρόνος είναι επαρκής ώστε στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2010 να αναδειχθούν τα νέα όργανα της Αυτοδιοίκησης που θα βάζουν τη χώρα σε μια νέα εποχή πιο δημοκρατική πιο αποκεντρωμένη, πιο σύγχρονη πιο δημιουργική πιο αποτελεσματική. Όλα αυτά σε συνδυασμό με μια γενναία φορολογική μεταρρύθμιση ώστε η Αυτοδιοίκηση να διαχειρίζεται απευθείας τους δικούς της πόρους και να πάψει να είναι επαίτης και εξαρτώμενη από την εκάστοτε κυβέρνηση και τον εκάστοτε Περιφερειάρχη. Η τελευταία περίοδος με τον απερχόμενο γενικό γραμματέα Θεσσαλίας έχει πείσει και τον πιο δύσπιστο ότι διορισμένος περιφερειάρχης πρέπει να αποτελέσει οριστικά παρελθόν για τη χώρα.
Καμιά αναβολή και καμιά παράταση της θητείας των σημερινών αιρετών οργάνων δεν απαιτείται, ως προτείνεται από κάποιους που διεκδικούν ρόλους. Τα ομόφωνα συνέδρια της ΕΝΑΕ και της ΚΕΔΚΕ και οι προγραμματικές δηλώσεις κυβέρνησης και αντιπολίτευσης ας γίνουν πραγματικότητα εδώ και τώρα. Δεν υπάρχει χρόνος για άλλες αναβολές.

Περισσότερα... »

22:01

ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΡΛΑΣ: Να μη λειτουργήσει ως υποκατάστατο του ΥΠΕΧΩΔΕ στην περιοχή

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Η πρώτη συνεδρίαση της Διοίκησης του οργανισμού που θα αναλάβει τη λειτουργία και την εκμετάλλευση των έργων ανασύστασης της λίμνης Κάρλας έγινε την προηγούμενη βδομάδα στο Στεφανοβίκειο, προκαλώντας εύλογη ικανοποίηση, έστω κι αν έγινε έξι (6) ολόκληρα χρόνια από την ίδρυσή του, το 2003, και μετά από έντονες πιέσεις των φορέων της Μαγνησίας και της τοπικής κοινωνίας με προεξάρχουσα τα δύο(2) τελευταία χρόνια τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας.
Αναμφισβήτητα είναι μία πολύ σημαντική ημέρα στην ιστορική διαδρομή της λίμνης, μια σημαντική στιγμή για την περιοχή μας. Δυστυχώς και αυτό έγινε με μεγάλη καθυστέρηση όπως συνέβη και με την κατασκευή του ίδιου του ταμιευτήρα. Σαράντα πέντε(45) χρόνια μετά την αποξήρανση της λίμνης, κι αφού προκλήθηκε, εν τω μεταξύ, μια τεράστια οικολογική καταστροφή στην ευρύτερη περιοχή ξεκινάει επιτέλους η λειτουργία του ταμιευτήρα των, περίπου, 40.000 στρεμμάτων.
Το γιατί ένα τόσο σοβαρό θέμα που αφορούσε όχι μόνο τους αγρότες της περιοχής, που αναγκαζόταν να ακριβοπληρώνουν την άντληση υπόγειων νερών, αλλά την οικολογική καταστροφή ενός σημαντικού τμήματος του θεσσαλικού κάμπου πήγαινε, από αναβολή σε αναβολή και από εκλογές σε εκλογές, είναι γνωστό.
Δυστυχώς δεν προήλθε ούτε από έλλειψη πόρων ούτε από έλλειψη μελετών. Ένα καθαρά τεχνοκρατικό και περιβαλλοντικό θέμα έγινε θέμα μικροπολιτικής διαχείρισης. Το πελατειακό πολιτικό σύστημα ανέβαλλε διαρκώς την κατασκευή του ταμιευτήρα, παραχωρώντας τις αποξηραμένες εκτάσεις, στους αγρότες και τους ακτήμονες της περιοχής για ετήσια σπορά και «άγρα ψήφων». Να γιατί πρέπει α αλλάξει το εκλογικό σύστημα και η εκλογή των βουλευτών.
Γιατί αν ήταν θέμα έλλειψης χρημάτων ή μελετών θα μπορούσε να αναβληθεί και η διάτρηση της σήραγγας προς τον Παγασητικό αφού ήταν γνωστό ότι οι μελέτες ελλήνων και ξένων μελετητών, από τις αρχές του 1900, συνέστηναν την άμεση κατασκευή του ταμιευτήρα μετά την αποξήρανση της λίμνης.
Η μεγάλη καθυστέρηση στην κατασκευή του έργου σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη διάνοιξη γεωτρήσεων άρδευσης για την εξυπηρέτηση υδροβόρων καλλιεργειών έχουν ανατρέψει την οικολογική ισορροπία της περιοχής σε σημείο που κανείς να μη μπορεί να μας διαβεβαιώσει κατά πόσο η σημερινή κατάσταση είναι αναστρέψιμη και σε πόσα χρόνια.
Οι ευθύνες υπάρχουν και είναι ανώφελο να τις επισημαίνουμε αφού δεν μπορούμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω. Αν είχαμε δράσει έγκαιρα, όπως τόνισε ο Νομάρχης Μαγνησίας, ίσως να είχαμε σώσει το Κεφαλόβρυσο που «έρχεται» από τα βάθη των αιώνων και στο εξής θα το βλέπουμε μόνο στον τίτλο του Φορέα Διαχείρισης. Σίγουρα θα είχαμε σώσει την τεράστια ρηγμάτωση του κάμπου του Ριζομύλου και την υφαλμύρωση των υπόγειων νερών.
Ξεκινάει λοιπόν η λειτουργία του Φορέα ενώ στον ταμιευτήρα έχουμε αποταμιεύσει μόνο το 1/3 των νερών της συνολικής χωρητικότητας του.
Είμαστε όμως ακόμη πολύ μακριά από το στόχο της λειτουργίας του δικτύου άρδευσης της ευρύτερης περιοχής και της κατάργησης των 4.000 ανεξέλεγκτων γεωτρήσεων από αντλούν πάνω από 20 εκατομμύρια κυβικά υπόγειο νερό το χρόνο. Είμαστε ακόμη πολύ μακριά από την αποκατάσταση του περιβάλλοντος και μπροστά σε καθημερινούς κινδύνους για την ποιότητα των ίδιων των νερών που θα μεταφέρονται από τον Πηνειό και θα οδηγούνται το χειμώνα στη λίμνη.
Η είδηση των ημερών ότι νεκρά ψάρια εντοπίστηκαν σε τάφρο που είναι δίπλα στον ταμιευτήρα της Κάρλας προκαλεί εύλογες ανησυχίες και για την προέλευση της ρύπανσης και κυρίως και για τον κίνδυνο να μεταφερθούν τον επόμενο χειμώνα βρώμικα νερά μέσα στον ταμιευτήρα.
Είναι μεγάλες οι ευθύνες που αναλαμβάνει η Διοίκηση του Φορέα. Πρέπει άμεσα να δράσει και να λειτουργήσει ως κυρίαρχος Φορέας Διαχείρισης και όχι ως υποκατάστατο της εκάστοτε Κυβέρνησης. Μπορεί για λόγους τήρησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας η Διοίκησή του να ορίζεται από τον Υπουργό πρέπει όμως να λειτουργήσει ως τοπικός και διανομαρχιακός φορέας. Δεν μπορεί να λείπει από τη σύνθεση του Δ.Σ. π.χ. το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, καθηγητές του οποίου έχουν ασχοληθεί με το θέμα ενώ συχνά έχουν δημοσιεύσει στον τοπικό τύπο τις προτάσεις τους.
Αν κάποιοι νομίζουν ότι μπορεί να λειτουργήσει ως υποκατάστατο του κράτους και του ΥΠΕΧΩΔΕ κάνουν μεγάλο λάθος και θα βρεθούν αντιμέτωποι με την τοπική κοινωνία. Ούτε μπορεί να αποτελέσει ένα ακόμη «κρατικό μαγαζί» που θα επιβαρύνει με τη λειτουργία του το κοινωνικό σύνολο.
Ο φορέας ξεκινάει να οργανώνεται από μηδενική γι’ αυτό πρέπει να αποκτήσει βιωσιμότητα και οικονομική ανεξαρτησία. Αναλαμβάνει την εκμετάλλευση ενός τεράστιου δημόσιου περιουσιακού στοιχείου και πρέπει να λειτουργήσει σε ορθολογική και επιχειρησιακή βάση. Δεν χωρούν παρακλήσεις και δεύτερες σκέψεις γιατί τελικά το κόστος λειτουργίας δεν μπορεί να το αναλάβει το Δημόσιο ταμείο.
Στόχος του φορέα πρέπει να είναι η προσεκτική στελέχωση και η διαχείριση των έργων του ταμιευτήρα σε στενή συνεργασία με τις τοπικές υπηρεσίες και την τοπική και διανομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Όχι άλλα λάθη. Είναι μια τοπική υπόθεση και η σωστή διαχείρισή της είναι υποχρέωση όλων μας. Ας γίνει λοιπόν από την αρχή τόπος στενής συνεργασίας.

Περισσότερα... »

08:49

ΕΚΛΟΓΕΣ 2009: ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΧΑΜΕΝΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΓΙ’ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Πέρασαν μόλις δύο(2) χρόνια από τις προηγούμενες πρόωρες βουλευτικές εκλογές, του 2007, και οι έλληνες πολίτες καλούνται και πάλι στις κάλπες, στις 4 Οκτωβρίου, μετά την προκήρυξη των νέων πρόωρων εκλογών.
Τέσσερες(4) γενικές εκλογικές αναμετρήσεις, μαζί με τις πρόσφατες ευρωεκλογές, τα τελευταία πέντε(5) χρόνια και τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα να βρίσκονται κάθε φορά σε χειρότερη θέση.
Κι όμως αυτή η κυβέρνηση κι αυτός ο πρωθυπουργός ξεκίνησαν, το 2004, με τις καλύτερες πολιτικές συνθήκες και το ώριμο κοινωνικό αίτημα, «της επανίδρυσης του κράτους». Κι όμως ο κ. Καραμανλής, πολιτικά ισχυρός πρωθυπουργός και κυρίαρχος του πολιτικής σκηνής το 2004, απέρριψε κάθε διάθεση συνεννόησης για τα μείζονα θέματα της χώρας που του πρότεινε τότε ο Γιώργος Παπανδρέου και πορεύθηκε την «πεπατημένη του παρελθόντος», της κομματοκρατίας και της πελατειακής διαχείρισης του κράτους. Πολύ σύντομα, το 2007, βρέθηκε σε αδιέξοδο και ζήτησε νέες εκλογές προκειμένου να αντιμετωπίσει τα οικονομικά αδιέξοδα που δημιούργησε. Δύο(2) χρόνια μετά βρισκόμαστε σε χειρότερη αφετηρία. Ζητά ξανά «νέα εντολή για να αντιμετωπίσει τα κρίσιμα προβλήματα» της χώρας. Κι όμως πέντε(5) ολόκληρα χρόνια αναλώθηκαν σε μια ατέρμονη εσωστρέφεια και επικοινωνιακή διαχείριση διαφόρων σκανδάλων και γεγονότων εγχώριων και διεθνών.
Είναι φανερό ότι το διακύβευμα των εκλογών, τουλάχιστο την τελευταία 10ετία, είναι πάντα το ίδιο. Η επίλυση των μεγάλων προβλημάτων που «κρατούν» τη χώρα καθηλωμένη αδύναμη να ανταποκριθεί στις ανάγκες ενός σύγχρονου αποτελεσματικού και βιώσιμου κράτους που «δεν τρώει τις σάρκες του» δανειζόμενο διαρκώς και υπονομεύοντας των μέλλον των πολιτών του.
Δυστυχώς η αλαζονεία της αυτοδυναμίας και η ταύτιση του δημόσιου με το κομματικό συμφέρον δεν επέτρεψαν μέχρι σήμερα να τεθούν επί τάπητος τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία και τα οποία παραμένουν άλυτα και αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξή της χώρας και την ευημερία των πολιτών της.
Πορευόμαστε στον 21ο αιώνα και στη μεγάλη Ευρωπαϊκή Ένωση με μια Δημόσια Διοίκηση υποβαθμισμένη, αναποτελεσματική και «εν πολλοίς» διεφθαρμένη, όπως φαίνεται από τις αντικειμενικές αξιολογήσεις Διεθνών οργανισμών.
Με μια Αυτοδιοίκηση υποβαθμισμένη, εξαρτημένη και χειραγωγούμενη, από τους Περιφερειάρχες της εκάστοτε κυβέρνησης, γιατί αδυνατεί να ανταποκριθεί στις ελάχιστες αρμοδιότητές που διαχειρίζεται και ιδιαίτερα οι μικροί ΟΤΑ.
Μ’ ένα εκπαιδευτικό σύστημα υποβαθμισμένο που δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις της οικονομίας της γνώσης και εκπαιδευτικά ιδρύματα με χαμηλή βαθμολόγηση στο πλαίσιο διεθνούς αξιολόγησής τους.
Μ’ ένα σύστημα Υγείας και Πρόνοιας υποβαθμισμένο, όσον αφορά τις παρεχόμενες υπηρεσίες, «βορά» σε κάθε είδους «πιράνχας» όπως κατά καιρούς έχει καταγγελθεί από κυβερνητικά στελέχη όλων των Κυβερνήσεων.
Με μια οικονομία στα πρόθυρα της κατάρρευσης τη στιγμή που η φοροδιαφυγή ξεπερνάει το 30% όπως και η υπερκοστολόγηση κάθε δημόσιας δαπάνης, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος.
Το τραγικότερο όμως είναι ότι δεν υπάρχει ορατή προοπτική. Τα μεγάλα αυτά προβλήματα όχι μόνο δεν αντιμετωπίζονται άλλα αποτέλεσαν και αποτελούν πάγιο στοιχείο της κομματικής αντιπαράθεσης για το ποιος φταίει λιγότερο ή περισσότερο για την σημερινή κατάσταση.
Ήταν μια εξαίρεση η γενναία στάση του Γιώργου Παπανδρέου, το 2004, όταν κάλεσε το νικητή «αντίπαλό του όχι σε συγκυβέρνηση αλλά σε μια συνεννόηση για τα αυτονόητα, για τα στοιχειώδη, αυτά για τα οποία όλοι συμφωνούν αλλά επειδή βολεύουν το πελατειακό πολιτικό σύστημα κανείς δεν τα «αγγίζει».
Η αλαζονεία όμως της αυτοδυναμίας και ο «κομματικός πατριωτισμός» των στελεχών αρνήθηκαν κάθε συζήτηση για να χαθούν πέντε(5) χρόνια και πολλές ευκαιρίες και να βρισκόμαστε σήμερα σε χειρότερη θέση. Το κράτος αποτέλεσε και πάλι «λάφυρο» του κόμματος που κέρδισε τις εκλογές. Με μια νέα κομματοποίηση που μας έφερε πολλά χρόνια πίσω σε σχέση με θετικά βήματα που είχαν γίνει μέχρι τότε.
Πιστεύω ότι το πολιτικό σύστημα είναι σήμερα απαξιωμένο, στα μάτια του κόσμου, όχι μόνο για την απόσταση που υπήρξε στο παρελθόν μεταξύ λόγων και έργων. Είναι απαξιωμένο γιατί οι πολίτες βλέπουν ότι τα μεγάλα προβλήματα της χώρας αντί να αντιμετωπισθούν αποτελούν εδώ και 10ετίες πεδίο κομματικής και πολιτικής αντιπαράθεσης.
Γι’ αυτό αν το ΠΑΣΟΚ είχε ραντεβού με την ιστορία το 1981, για να επουλώσει οριστικά τις πληγές του μετεμφυλιακού κράτους, το 2009 είναι αντιμέτωπο με μια νέα πολύ πιο σημαντική πρόκληση που αφορά την επιβίωση της ίδιας της χώρας. Ανέκτησε ξανά, όπως όλα δείχνουν, το πολιτικό πλεονέκτημα και αποτελεί τη νέα ελπίδα για τη χώρα και τους πολίτες.
Σήμερα οι συνθήκες είναι πιο ώριμες από κάθε άλλη φορά. Το πολιτικό σύστημα με τη σημερινή του μορφή έχει εξαντλήσει τα όρια του. Όποιος πάρει πρωτοβουλίες για την αναβάθμισή του θα έχει τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών μαζί του. Οι πολίτες το «φωνάζουν» από κάθε γωνία της χώρας. Όχι άλλες χαμένες ευκαιρίες για τη χώρα και τους πολίτες της.

Περισσότερα... »

12:34

ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, μια οφειλόμενη απάντηση στο Δήμαρχο Σηπιάδος

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Ο αποκαλούμενος «άρχων του Ν. Πηλίου», λόγω της δράσης του, κι όχι αυτό-αποκαλούμενος (…ο δαίμων του πληκτρολογίου), συνεχίζει τη συνεπή του στάση της αντιπαράθεσης με τη σημερινή Νομ. Αρχή. Συγκαλυμμένα στην αρχή, ανοιχτά πλέον και συντονισμένα, όπως αποδείχτηκε το τελευταίο διάστημα, με το Γ.Γ. περιφέρειας Θεσσαλίας.
Αντί δηλαδή, ως αιρετός εκπρόσωπος, να συμβάλλει στο συντονισμό της δράσης των δυνάμεων της Αυτοδιοίκησης απέναντι στο ισχυρό και συγκεντρωτικό κράτος κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση συμβάλλοντας, με τη στάση του, στον αποπροσανατολισμό και τη χειραγώγησή που επιχειρείται δυστυχώς από έναν ανώτερο κρατικό λειτουργό.
Όσοι δεν κατανοούν την πραγματική κατάσταση των σχέσεων ΟΤΑ και κεντρικής Διοίκησης ή εθελοτυφλούν προσφέρουν κακές υπηρεσίες στην Αυτοδιοίκηση και τον τόπο. Όταν μάλιστα προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν τα δημόσια έργα ως πρόσχημα για την επίτευξη αυτού του σκοπού η ζημιά που γίνεται είναι διπλή.
Γιατί η παραγωγή των δημοσίων υποδομών, από τη φάση του σχεδιασμού μέχρι την υλοποίηση και την παραλαβή τους, έχει προβλήματα που απορρέουν από το θεσμικό πλαίσιο και κυρίως από την ελλιπή στελέχωση και την αποτελεσματικότητα της Διοίκησης.
Η Δημόσια Διοίκηση παραμένει (μήπως σκόπιμα;) ο μεγάλος ασθενής. Η επανίδρυση του κράτους, όπως εύστοχα διατυπώθηκε, «ξεστράτισε» πολύ νωρίς κι έγινε κομματικοποίηση και χειραγώγηση. Γι’ αυτό η ενεργοποίηση του κοινωνικού ελέγχου στην κατασκευή των έργων είναι επιβεβλημένη. Αυτό προσπαθήσαμε να εισαγάγουμε και να καθιερώσουμε ως Νομαρχιακή Αρχή. Αυτό όμως προϋποθέτει συνεργασία της Αυτοδιοίκησης και των χρηστών των έργων κι όχι αφορισμούς ισοπέδωσης και απαξίωσης του ρόλου αυτών των ανεξάρτητων Επιτροπών Παρακολούθησης.
Η χώρα χρειάζεται μεταρρύθμιση με αναβάθμιση του ρόλου των ΟΤΑ Α' και Β' βαθμού και κατάργηση των περιφερειαρχών που απειλούν το «μακρύ χέρι» της κυβέρνησης, ως γνήσιο υποκατάστατο των παλαιών διορισμένων Νομαρχών.
Ο ρόλος του κράτους είναι πολύ σημαντικός στη χάραξη και την άσκηση πολιτικών στην παιδεία, την Υγεία ή την εξωτερική πολιτική κι όχι στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων προσπαθώντας, στο πλαίσιο ενός πελατειακού συστήματος, να χειραγωγήσει τους πολίτες και τους αιρετούς εκπροσώπους τους.
Για να υπηρετήσει κανείς την Αυτοδιοίκηση πρέπει διαπνέεται από Αυτοδιοικητική αντίληψη και να «κλείνει τ’ αυτιά του» στις κρατικές και κομματικές σειρήνες. Θέλει αρετή και τόλμη η Αυτοδιοίκηση κ. Δήμαρχε.

Περισσότερα... »

12:34

ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ μια οφειλόμενη απάντηση στο Δήμαρχο Σηπιάδος

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Ο αποκαλούμενος «άρχων του Ν. Πηλίου», λόγω της δράσης του, κι όχι αυτό-αποκαλούμενος (…ο δαίμων του πληκτρολογίου), συνεχίζει τη συνεπή του στάση της αντιπαράθεσης με τη σημερινή Νομ. Αρχή. Συγκαλυμμένα στην αρχή, ανοιχτά πλέον και συντονισμένα, όπως αποδείχτηκε το τελευταίο διάστημα, με το Γ.Γ. περιφέρειας Θεσσαλίας.
Αντί δηλαδή, ως αιρετός εκπρόσωπος, να συμβάλλει στο συντονισμό της δράσης των δυνάμεων της Αυτοδιοίκησης απέναντι στο ισχυρό και συγκεντρωτικό κράτος κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση συμβάλλοντας, με τη στάση του, στον αποπροσανατολισμό και τη χειραγώγησή που επιχειρείται δυστυχώς από έναν ανώτερο κρατικό λειτουργό.
Όσοι δεν κατανοούν την πραγματική κατάσταση των σχέσεων ΟΤΑ και κεντρικής Διοίκησης ή εθελοτυφλούν προσφέρουν κακές υπηρεσίες στην Αυτοδιοίκηση και τον τόπο. Όταν μάλιστα προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν τα δημόσια έργα ως πρόσχημα για την επίτευξη αυτού του σκοπού η ζημιά που γίνεται είναι διπλή.
Γιατί η παραγωγή των δημοσίων υποδομών, από τη φάση του σχεδιασμού μέχρι την υλοποίηση και την παραλαβή τους, έχει προβλήματα που απορρέουν από το θεσμικό πλαίσιο και κυρίως από την ελλιπή στελέχωση και την αποτελεσματικότητα της Διοίκησης.
Η Δημόσια Διοίκηση παραμένει (μήπως σκόπιμα;) ο μεγάλος ασθενής. Η επανίδρυση του κράτους, όπως εύστοχα διατυπώθηκε, «ξεστράτισε» πολύ νωρίς κι έγινε κομματικοποίηση και χειραγώγηση. Γι’ αυτό η ενεργοποίηση του κοινωνικού ελέγχου στην κατασκευή των έργων είναι επιβεβλημένη. Αυτό προσπαθήσαμε να εισαγάγουμε και να καθιερώσουμε ως Νομαρχιακή Αρχή. Αυτό όμως προϋποθέτει συνεργασία της Αυτοδιοίκησης και των χρηστών των έργων κι όχι αφορισμούς ισοπέδωσης και απαξίωσης του ρόλου αυτών των ανεξάρτητων Επιτροπών Παρακολούθησης.
Η χώρα χρειάζεται μεταρρύθμιση με αναβάθμιση του ρόλου των ΟΤΑ Α' και Β' βαθμού και κατάργηση των περιφερειαρχών που απειλούν το «μακρύ χέρι» της κυβέρνησης, ως γνήσιο υποκατάστατο των παλαιών διορισμένων Νομαρχών.
Ο ρόλος του κράτους είναι πολύ σημαντικός στη χάραξη και την άσκηση πολιτικών στην παιδεία, την Υγεία ή την εξωτερική πολιτική κι όχι στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων προσπαθώντας, στο πλαίσιο ενός πελατειακού συστήματος, να χειραγωγήσει τους πολίτες και τους αιρετούς εκπροσώπους τους.
Για να υπηρετήσει κανείς την Αυτοδιοίκηση πρέπει διαπνέεται από Αυτοδιοικητική αντίληψη και να «κλείνει τ’ αυτιά του» στις κρατικές και κομματικές σειρήνες. Θέλει αρετή και τόλμη η Αυτοδιοίκηση κ. Δήμαρχε.

Περισσότερα... »

10:10

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

12:36

Ο κ. Σ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΤΟ ΤΕΕ ΣΕ «ΤΡΟΧΙΑ ΧΡΙΣΜΑΤΟΣ»

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

O κ. Αναγνώστου απεγνωσμένα προσπαθεί να συντηρήσει με κάθε τρόπο στην εφήμερη επικαιρότητα μια «δυναμική αντιπαράθεσή» του με τη Νομαρχία με αφορμή τη δημοπράτηση του έργου της ανακαίνισης του κτιρίου των αποθηκών καπνού στο Βόλο. Χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για τη νομιμότητα του διαγωνισμού προσπαθεί με αντιφατικές ενέργειες και δηλώσεις να ακυρώσει την ανακαίνιση και επανάχρηση ενός ακόμη παλαιού βιομηχανικού κτιρίου της πόλης.

Από τη μια υπερασπίζεται τη θέση αρχής του ΤΕΕ, κατά του συστήματος «μελετοκατασκευής», από την άλλη ισχυρίζεται, ότι η Νομαρχία πρέπει να υποβάλλει νέα πρόταση στο ΥΠΕΧΩΔΕ, προκειμένου να πάρει νέα έγκριση για μελετοκατασκευή. Διότι, λέει, η έγκριση που είχε εξασφαλίσει ο κ. Πρίντζος διέλαθε τότε της προσοχής του και γι’ αυτό, την προεκλογική περίοδο του 2006, ενώ «βοούσε η πιάτσα» του τεχνικού κόσμου, ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΤΕΕ δεν είχε ακούσει απολύτως τίποτα (ή είχε πολύ διάβασμα ή κυκλοφορούσε με ωτοασπίδες).

Αλλά αφού είναι αντίθετος στη μελετοκατασκευή γιατί δεν καταγγέλλει, έστω και τώρα που έβγαλε τις ωτοασπίδες, τον κ. Κατσιγιάννη και τον κ. Σουφλιά που έδωσαν την έγκρισή τους το 2005 και τον κ. Πρίντζο που «πρόδωσε» την πάγια θέση του ΤΕΕ και «αγωνίζεται» να εξασφαλίσει νέα απόφαση ΥΠΕΧΩΔΕ;

Γιατί σήμερα απευθύνεται πότε στο ΥΠΕΧΩΔΕ και πότε στον Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, που παραχώρησε το κτίριο, καταγγέλλοντας δήθεν αλλαγές στην προκαταρκτική μελέτη και σοβαρές αλλαγές στο κτίριο με το γκρέμισμα δήθεν ενός ορόφου ή τη διάνοιξη νέων παραθύρων, για να γίνει η αποθήκη κτίριο γραφείων;

Γιατί δεν τους καταγγέλλει να ανακαλέσουν την απόφαση και την παραχώρηση, αφού ο ίδιος ως εκπρόσωπος του τεχνικού κόσμου τους διαβεβαιώνει για τα συντριπτικά επιχειρήματά του;

Άνθρακες ο θησαυρός. Κατανοούμε απόλυτα τους λόγους όπως τους κατανοούν όλοι οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ».

Δυστυχώς η στάση του αυτή προκαλεί ζημιά σ’ ένα καταξιωμένο επιστημονικό χώρο που δεν έχει κανένα λόγο να σύρεται μαζί με τον Πρόεδρό του σε «τροχιά χρίσματος», ενόψει των προσεχών εκλογών.

Τώρα για το ποιος εκτέθηκε πριν 10 χρόνια, όταν μου έγινε πρόταση μομφής λίγους μήνες πριν από τη λήξη της θητείας μου στο ΤΕΕ, είναι γνωστό. Πάντως όχι ο υποφαινόμενος. Αυτός που σίγουρα ωφελήθηκε ήταν ο κ. Πρίντζος ο οποίος αφού έγινε πρόεδρος του ΤΕΕ «από καραμπόλα» πήρε το χρίσμα του υποψήφιου Νομάρχη. Η ιστορία πάντως δεν επαναλαμβάνεται παρά μόνο ως φάρσα.

Ηλίας Β. Ξηρακιάς

Περισσότερα... »

12:32

ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΕΙ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΩΣ «ΣΗΠΙΑ ΜΕΛΑΝΟΦΟΡΟΣ»

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Με αφορμή τα εγκαίνια του ταχυδιυλιστήριου «Παναγιώτικο» ο αυτοαποκαλούμενος Άρχων του Ν. Πηλίου, Δήμαρχος Σηπιάδος, κ. Βακούλας, επιτίθεται για μια ακόμη φορά στη σημερινή Νομαρχιακή Αρχή, υπηρετώντας δικούς του ανομολόγητους σκοπούς. Στις χθεσινές του μάλιστα δηλώσεις ξεπέρασε κάθε όριο, αναφερόμενος στο έργο «Αξιοποίηση Φράγματος Παναγιώτικο», το οποίο ολοκληρώθηκε έγκαιρα και παραδίδεται σταδιακά στη χρήση των κατοίκων του Ν. Πηλίου.

Είναι αλήθεια ότι ο ίδιος ποτέ δεν πίστεψε ότι το έργο θα ολοκληρωθεί έγκαιρα, γι’ αυτό και σε τακτά διαστήματα, πότε με την ευκαιρία του νέου Καποδίστρια, πότε για συμπαράσταση στην Περιφέρεια, έκανε επιθέσεις στο Νομάρχη εκφράζοντας την αγωνία του για τους συμπολίτες του στο Ν. Πήλιο.

Τώρα που το έργο ολοκληρώθηκε προσπαθώντας να υποκαταστήσει το Σύνδεσμο του Ν. Πηλίου, που θα αναλάβει τη διαχείριση του έργου, δηλώνει την άρνησή του να παραλάβει το έργο, έστω κι αν ο Σύνδεσμος προβεί στην παραλαβή, γιατί το έργο έχει αστοχίες και παραλείψεις.

Καταφέρεται δε κατά της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής, ότι δήθεν καλύπτει τους εργολάβους και γι’ αυτό δεν τους ελέγχει για «πράξεις και παραλήψεις».

Μήπως εξ ιδίων κρίνει τα αλλότρια; Δεν είναι οι Τεχνικές Υπηρεσίες που επιβλέπουν και πιστοποιούν, έναντι του νόμου, την εκτέλεση των έργων; Ξεχνά ο κ. Βακούλας ότι είναι η σημερινή Νομαρχιακή Αρχή που από την αρχή της θητείας της επέβαλε την καινοτομία των ανεξάρτητων Επιτροπών Κοινωνικού Ελέγχου, με τη συμμετοχή των χρηστών, του ΤΕΕ κλπ, ώστε να παρακολουθούν και να βοηθούν στην υλοποίηση των έργων; Μήπως δεν συμμετέχει ο ίδιος στην αντίστοιχη επιτροπή του Ν. Πηλίου;

Αν οι παρατηρήσεις του είναι έκθεση προς την επιτροπή παρακολούθησης του έργου να εξεταστεί άμεσα. Ο πρόεδρος της Επιτροπής κ. Γαϊτανάς να συγκαλέσει άμεσα την επιτροπή σε συνεδρίαση μαζί με την Τεχνική Υπηρεσία και τους εκπροσώπους των αναδόχων, ώστε να συζητηθούν και να δοθούν εξηγήσεις για όλα τα θέματα.

Πρέπει να καταλάβει κ. Βακούλας ότι η πολιτική αντιπαράθεση για τα έργα δεν είναι υπέρ των πολιτικών εκπροσώπων. Η κοινή γνώμη δεν έχει καλή εικόνα για τα δημόσια έργα. Γι’ αυτό είναι χρήσιμη η εμπλοκή των χρηστών των έργων, μέσω των επιτροπών Παρακολούθησης που υιοθετήσαμε. Μια τέτοια αντιπαράθεση είναι σε βάρος των έργων, η αρτιότητα και η ποιότητα κατασκευής των οπίων είναι υποχρέωση των Διοικούντων και των κατασκευαστών.

Η Τεχνική Υπηρεσία, κ. Δήμαρχε, μας διαβεβαιώνει ότι το νερό είναι άριστης ποιότητας, το δίκτυο δοκιμάστηκε σε πολύ υψηλές συνθήκες πίεσης (17 ατμόσφαιρες), απ’ ευθείας από το φράγμα και όχι από το ταχυδιυλιστήριο, ενώ κατά τη διάρκεια λειτουργίας του η πίεση, στα χαμηλότερα σημεία, δεν θα υπερβαίνει τις 13 ατμόσφαιρες. Το δίκτυο, εκτός από μικρές εξαιρέσεις που επιδιορθώθηκαν, ανταποκρίθηκε πολύ καλά. Δυστυχώς, παρά τις επανειλημμένες υποδείξεις της Τεχνικής Υπηρεσίας από τις αρχές του 2008 δεν φροντίσατε να ηλεκτροδοτήσετε τα αντλιοστάσια μεταφοράς νερού, στις θέσεις Κουκουλέικα και Κόττες, για να δοκιμαστεί το δίκτυο μέχρι το Τρίκερι. Αυτό θα γίνει επιτέλους την επόμενη Τετάρτη σύμφωνα με τη ΔΕΗ.

Η παραλαβή ενός δημόσιου έργου από τον ανάδοχο, κ. Δήμαρχε, γίνεται τυπικά και ουσιαστικά 15 μήνες μετά την ολοκλήρωσή του.

Μέχρι την οριστική παραλαβή του, κάθε υπόδειξη από τις επιτροπές παρακολούθησης για παραλείψεις, όπως και κάθε βλάβη που τυχόν προκληθεί στο έργο, βαρύνουν αποκλειστικά τον ανάδοχο. Άλλο όμως είναι η παραλαβή του Δημόσιου Έργου κι άλλο η λειτουργία και η αξιοποίησή του τώρα από το Φορέα Διαχείρισης. Αν οι υπόλοιποι παραλιακοί οικισμοί, λόγω καιρού, δεν έχουν έλλειψη νερού το Τρίκερι μεταφέρει νερό ακόμη με τις υδροφόρες.

Ας σταματήσει, επιτέλους, ο Δήμαρχος Σηπιάδος να κινδυνολογεί και συμπεριφέρεται ως «σηπία μελανοφόρος». Το έργο είναι εκεί και είναι ορατό. Είναι μια μεγάλη επένδυση της πολιτείας (με χρήματα του ελληνικού λαού) που πρέπει άμεσα να αξιοποιηθεί.

Ηλίας Β. Ξηρακιάς

Περισσότερα... »

20:34

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ «ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΤΕΕ ΣΕ ΤΡΟΧΙΑ ΧΡΙΣΜΑΤΟΣ»

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Μετά από πολύ καιρό απουσίας για τα θέματα του Περιφερειακού, όπου ο εργολάβος είναι εξαφανισμένος, όπου οι εκκρεμότητες της οδικής ασφάλειας παραμένουν, ενώ τώρα προστέθηκαν και οι δικαιούχοι της Αγριάς που περιμένουν τις αποζημιώσεις τους, εμφανίσθηκε ο Γενικός Γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ, κ. Κατσιγιάννης, με επιστολή του για το θέμα του διαγωνισμού του κτιρίου καπνού στο Βόλο.
Ο κ. Γενικός υιοθέτησε, όπως ήταν αναμενόμενο, την πρόσφατη γνωμοδότηση του Συμβουλίου Δημοσίων Έργων του ΥΠΕΧΩΔΕ, σχετικά με την αναγκαιότητα ή όχι νέας απόφασης του Υπουργείου για το διαγωνισμό ανακαίνισης του κτιρίου. Πρόσθεσε, βέβαια, μια μικρή «πολιτική πινελιά» στο κείμενο των τεχνοκρατών του Υπουργείου, «την φιλοτιμίαν ανάγκην ποιούμενος» στις «πιέσεις που ασκούνται» από τις επιστολές του ΤΕΕ και της ΠΕΔΜΕΔΕ Μαγνησίας.
Με αφορμή την επιστολή του κ. Κατσιγιάννη, ο Πρόεδρος του ΤΕΕ-Μαγνησίας, κ. Αναγνώστου, που την τελευταία περίοδο δηλώνει ευθαρσώς σε διάφορα τοπικά μέσα ενημέρωσης την επιθυμία και τη διαθεσιμότητά του να είναι υποψήφιος στο Δήμο Βόλου (ή και στη Νομαρχία;), εκδίδει δελτίο τύπου με το αυθαίρετο συμπέρασμα ότι το Τεχνικό Συμβούλιο κι ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου προτείνουν νέα απόφαση για τη δημοπρασία ανακαίνισης του παλιού βιομηχανικού κτιρίου.
Δυστυχώς, με ευθύνη του κ. Πρόεδρου, το Τεχνικό Επιμελητήριο, το συλλογικό όργανο των μηχανικών στο Νομό, ο Τεχνικός Σύμβουλος της πολιτείας και της Αυτοδιοίκησης, άδικα «σύρεται σε τροχιά χρίσματος».
Είμαστε σίγουροι ότι θα δικαιωθούμε για την απόφασή μας ότι δεν απαιτείται νέα εγκριτική απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ για τη δημοπράτηση του έργου».

Ηλίας Β. Ξηρακιάς

Περισσότερα... »

19:37

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΣΤΡΕΦΤΑΡΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΟΥ ΚΕΘΕΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

14:50

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΣΤΡΕΦΤΑΡΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΟΥ ΚΕΘΕΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

09:08

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΣΤΡΕΦΤΑΡΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΟΥ ΚΕΘΕΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

08:32

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΟΔΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΝΟΜΑΡΧΙΩΝ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

«Εδώ και δύο χρόνια το ΥΠΕΧΩΔΕ μεταβίβασε στις Νομαρχίες την αρμοδιότητα συντήρησης του εθνικού οδικού δικτύου, στα όρια κάθε Νομού, χωρίς καμία πρόβλεψη για τη μεταβίβαση και των αντίστοιχων μέσων (οικονομικοί πόροι, εξοπλισμός, προσωπικό, αρχεία κλπ). Θεωρήσαμε την ενέργεια αυτή «εχθρική» προς την Αυτοδιοίκηση, γιατί ήταν μια αρμοδιότητα που θα την εξέθετε στα μάτια των πολιτών, αφού χωρίς πόρους και μέσα δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις νέες υποχρεώσεις της.

Ξεκίνησε τότε ένας αγώνας, της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος (ΕΝΑΕ), που έφτασε μέχρι το συμβολικό κλείσιμο των Νομαρχιών. Τελικά καταφέραμε να επιτευχθεί η συμφωνία ότι στις Νομαρχίες θα διανέμεται, σε ετήσια βάση, το επιπλέον ποσό των 120 εκ. ευρώ ανάλογα με το μήκος και την ποιότητα του οδικού δικτύου τους. Στο πλαίσιο αυτό η Νομαρχία Μαγνησίας έπρεπε να εισπράξει, για την προηγούμενη 2ετία, το ποσό των 5 εκ ευρώ περίπου. Μέχρι σήμερα μας έχει διατεθεί μόνο το ποσό των 522.000 ευρώ. Η κατάσταση στο οδικό δίκτυο είναι τραγική και οι διαμαρτυρίες των πολιτών προς τις Νομαρχίες είναι συνεχείς. Δυστυχώς οι προβλέψεις μας επιβεβαιώθηκαν. Η «καυτή πατάτα» που «αποκέντρωσε» η κυβέρνηση άρχισε να «τσουρουφλίζει» τις Νομαρχίες γι’ αυτό και η αγωνιστική στάση της Αυτοδιοίκησης και των πολιτών απέναντι στο συγκεντρωτικό κράτος είναι μονόδρομος».

Ηλίας Β. Ξηρακιάς

Περισσότερα... »

12:27

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΠΛΗΜΜΥΡΟΠΑΘΩΝ ΝΕΑΠΟΛΗΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

12:24

«ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ» ΚΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΧΑΝΙΑ-ΚΙΣΣΟΣ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

"Ο Δήμαρχος Μουρεσίου κ. Λεβέντης έχει κάθε λόγο να μέμφεται αυτούς που είχαν καταντήσει το δρόμο Χάνια – Κισσός σε σύγχρονο «γεφύρι της Άρτας». Ήταν αποκαλυπτικός ο τ. βουλευτής κ. Ιωάννης Αντωνόπουλος όταν σε πρόσφατη επιστολή του στον τοπικό τύπο κατέγραφε την «ιστορική» πορεία του έργου τα τελευταία τριάντα(30) χρόνια.

Το 2007 που αναλάβαμε τα καθήκοντά μας το έργο βρισκόταν σχεδόν στο σημείο μηδέν, όπως καλά γνωρίζει ο κ. Δήμαρχος. Είχαν υλοποιηθεί εργασίες το κόστος των οποίων δεν υπερέβαινε τις 100.000 ευρώ έναντι προϋπολογισμού 6 εκ ευρώ, δεν είχαν συντελεστεί οι απαλλοτριώσεις ενώ η Περιφέρεια να μας «έδειχνε την κίτρινη κάρτα» της απένταξης γιατί όλοι εκτιμούσαν ότι το έργο δεν θα ολοκληρωνόταν έγκαιρα.

Αυτή η Νομαρχιακή Αρχή, με τη βοήθεια πολλών, όχι μόνο διέψευσε τις Κασσάνδρες αλλά συνέβαλε με δικούς της πόρους, που αφαίρεσε από άλλες χρήσιμες δραστηριότητές της, με το, καθόλου ευκαταφρόνητο, ποσό του 1. 7 εκ ευρώ για να διορθώσει αστοχίες των μελετών και να ικανοποιήσει δίκαια αιτήματα κατοίκων της περιοχής για στήριξη των παράπλευρών ιδιοκτησιών τους.

Το έργο έχει ολοκληρωθεί έγκαιρα. Η κριτική σ’ αυτή τη Νομαρχιακή Αρχή για την κατασκευή αυτού του σημαντικού έργου για το Πήλιο μοιάζει με κακόγουστη φάρσα. Το άσπρο μαύρο δεν γίνεται. Όποιος νομίζει ότι το έργο δεν υπάρχει μπορεί να συνεχίζει την παλαιά διαδρομή του οδικού κυκλώματος Πηλίου από το «καράβωμα» της Ζαγοράς".

Ηλίας Β. Ξηρακιάς

Περισσότερα... »

08:58

ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΚΤΙΡΙΟΥ ΠΡΩΗΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΠΝΟΥ ΣΤΟ ΒΟΛΟ: οι αιτιάσεις για το διαγωνισμό και η πραγματικότητα

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Ένα ακόμη από τα ελάχιστα εναπομείναντα βιομηχανικά κτίρια, χαρακτηριστικά μιας ορισμένης ιστορικής περιόδου της πόλης του Βόλου, θα ανακαινισθεί σύντομά για να στεγάσει νέες δραστηριότητες.

Πρόκειται για το συγκρότημα των κτιρίων του πρώην Οργανισμού Καπνού (Γαζή-Γαμβέτα-Όγλ) που κατασκευάσθηκε το 1960 και λειτούργησε ως μεγάλη αποθήκη καπνού, ως κτίριο γραφείων της υποδιεύθυνσης κεντρικής Ελλάδας και ως κατοικία του Περιφερειακού Διευθυντή του Οργανισμού μέχρι το 1991.

Τα παλαιά αυτά ιστορικά βιομηχανικά κτίρια της πόλης, πολλά από τα οποία κρίθηκαν διατηρητέα μνημεία της νεότερης εποχής, είναι πολύ χρήσιμο να συντηρούνται και να μετασκευάζονται, χωρίς να αλλάζει ριζικά η εικόνα τους, προκειμένου να στεγάσουν νέες δραστηριότητες της πόλης, της οποίας αποτελούν μνημειακό και ιστορικό πλούτο.

Παρά την καταστροφή που προκάλεσαν οι σεισμοί και κυρίως οι μπουλντόζες της συστήματος της αντιπαροχής, αρκετά βιομηχανικά κτίρια στο Βόλο με τις πρωτοβουλίες του Δήμου και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας έχουν διασωθεί και σήμερα χρησιμοποιούνται ως κτίρια γραφείων, εκθέσεων και εκδηλώσεων και ως πανεπιστημιακά κτίρια (κτίριο Παπαστράτου, Σπίρερ, Παπαρήγα, Ματσάγγου κ.α.).

Τα παλαιά αυτά κτίρια που αποτελούν σήμερα περιουσιακό στοιχείο του Δημοσίου ή κάποιας τράπεζας, «ανήκουν» στους Δήμους και τους πολίτες τους κι αυτοί πρέπει να αναλαμβάνουν την επισκευή και επανάχρηση τους. Προβλέπονται για το λόγο αυτό, εκτός από το ειδικό ταμείο ΕΤΕΡΠΣ του ΥΠΕΧΩΔΕ, ειδικά χρηματοδοτικά προγράμματα αναπλάσεων της ΕΕ για τους Δήμους. Μέσα από ένα τέτοιο πρόγραμμα, το URBAN έγιναν π.χ. οι μεγάλες αναπλάσεις των κτιρίων του Τσαλαπάτα, το Μεταξουργείο, το Σπίρερ κ.λπ.

Το κτίριο, λοιπόν, του πρώην οργανισμού καπνού, στο κέντρο της πόλης το διεκδίκησε για το Δήμο Βόλου ο τέως Δήμαρχος κ. Δ. Πιτσιώρης και στη συνέχεια ο κ. Κ. Μήτρου.

Ξαφνικά, επί θητείας κ. Γιάννη Πρίντζου, η Νομαρχία «μπήκε» στη διεκδίκηση του, προκειμένου να το μετατρέψει σε Διοικητήριο για τη στέγαση βασικών υπηρεσιών της ΝΑΜ. Διαφωνήσαμε προεκλογικά με την απόφαση αυτή για τρείς λόγους. Πρώτον, διότι δεν λυνόταν το πρόβλημα της ενιαίας και μακροπρόθεσμης στέγασης των υπηρεσιών της Νομαρχίας, δεύτερον, διότι ήταν μια λύση που θα επιβάρυνε το κέντρο της πόλης με πρόσθετο κυκλοφοριακό φόρτο, τον οποίο θα μετέφεραν εκεί οι πολυσύχναστες υπηρεσίες της ΝΑΜ και τρίτον διότι για τις Νομαρχίες δεν υπάρχει άλλος τρόπος χρηματοδότησης της επισκευής τέτοιων κτιρίων παρά μόνο αυτός του τραπεζικού δανεισμού. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων μας, όμως, βρεθήκαμε μπροστά σε μια δεσμευτική κατάσταση. Επισκευάσαμε, λοιπόν, αμέσως το μικρό κτίριο γραφείων της αποθήκης προκειμένου να στεγάσουμε άμεσες ανάγκες της ΝΑΜ (Δ/νση Εμπορίου, Αθλητικό Οργανισμό, Γραφείο καταναλωτή κλπ). Παράλληλα σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο διερευνήσαμε τη χωροθέτηση του μελλοντικού νέου Διοικητηρίου στο πλαίσιο του σχεδιασμού ανάπτυξης του Π.Σ. Βόλου, ώστε να λύσουμε μακροπρόθεσμα το στεγαστικό πρόβλημα των υπηρεσιών της ΝΑΜ. Το Νομαρχιακό Συμβούλιο, μετά την παρουσίαση των εναλλακτικών προτάσεων του Πανεπιστημίου, αποφάσισε να ξεκινήσει διαδικασίες κατασκευής νέου Διοικητηρίου με πρώτη επιλογή το αμαξοστάσιο του ΟΣΕ στη Ν. Ιωνία. Μέχρι να υλοποιηθεί η μεγάλη αυτή παρέμβαση θα προχωρήσουμε στην ανακαίνιση του κτιρίου καπνού για τη στέγαση, όμως, λειτουργιών της Νομαρχίας που προσελκύουν ελάχιστο κοινό προς εξυπηρέτηση (πολιτισμός, αναπτυξιακή εταιρεία, Ν.Σ. κλπ.).

Ο διαγωνισμός που έχει προσδιοριστεί για το Σεπτέμβριο έχει προκαλέσει αυτή την περίοδο ένα δημόσιο διάλογο στο οποίο συμμετέχει η Αντιπολίτευση και ο τεχνικός κόσμος (ΤΕΕ, εργολήπτες και σύλλογοι μηχανικών). Η αντιπολίτευση αφενός μεν διατείνεται ότι δικαιώνεται για τις επιλογές της, αφετέρου δε διαμαρτύρεται ότι ανατρέψαμε το σχεδιασμό της και συνεπώς το έργο κινδυνεύει να ακυρωθεί. Από την άλλη το ΤΕΕ και οι σύλλογοι των μηχανικών διαμαρτύρονται για το «αμαρτωλό» σύστημα δημοπράτησης μελέτη-κατασκευή. Πρόκειται για ένα σύστημα που εφαρμόζεται σε ειδικές περιπτώσεις με απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ, απόφαση την οποία είχε εξασφαλίσει, χωρίς τοπικές διαμαρτυρίες, η προηγούμενη Νομαρχιακή Αρχή. Τέλος, οι εργολήπτες διαμαρτύρονται με τη σειρά τους και ζητούν να παραταθεί ο διαγωνισμός, γιατί στο 3μηνο της προετοιμασίας των μελετών-προσφορών συμπεριλαμβάνεται ο Αύγουστος, που για τους πολλούς είναι μήνας των διακοπών, ο δε Σύλλογος Αρχιτεκτόνων ζητάει να προηγηθεί πανελλήνιος Αρχιτεκτονικός διαγωνισμός.

Τι είναι όμως αυτό το σύστημα δημοπρασίας και γιατί βάλλεται από τον τεχνικό κόσμο; Η επιλογή Αναδόχου με το σύστημα «μελέτη-κατασκευή» είναι συνδυασμός της οικονομικής προσφοράς και της βαθμολογίας της μελέτης που θα υποβληθεί. Προηγείται, δηλαδή, του ανοίγματος των οικονομικών προσφορών ο διαγωνισμός των μελετών και η βαθμολόγηση τους. Αυτό είναι και το κρίσιμο σημείο. Αμφισβητείται η αντικειμενική βαθμολόγηση της 7μελούς επιτροπής στην οποία θα συμμετέχουν εκπρόσωποι του ΤΕΕ, της ΤΕΔΚ και των εργοληπτών. Είναι ένας τρόπος δημοπράτησης που δεν επιδιώξαμε εμείς, είμαστε, όμως υποχρεωμένοι να το εφαρμόσουμε, αφού υπάρχει σχετική απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ. Δηλώσαμε παρόλα αυτά ότι θα διευρύνουμε τον τρόπο αξιολόγησης σε ανοιχτή διαδικασία, με δημόσια παρουσία των μελετών στη Νομαρχία ή στο ΤΕΕ, ώστε να διασφαλιστεί η διαφάνεια ο διάλογος και η αντικειμενικότητα της κρίσης. Θα θέσουμε επίσης υπόψη της Ν.Ε. το θέμα της παράτασης του διαγωνισμού, ώστε να αφαιρεθεί ο χρόνος των εορτών και των διακοπών. Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός θα είχε νόημα σε ένα καινούργιο κτίριο ή ως διαγωνισμός ιδεών για τη χρήση του κτιρίου η οποία, όμως, είναι προδιαγεγραμμένη. Δεν αλλάζει το κέλυφος του κτιρίου αλλάζει μόνο η χρήση του. Η ανακαίνιση του κτιρίου τελικά είναι μια προσφορά της ΝΑΜ προς την πόλη.

Περισσότερα... »

20:13

Η ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΥΡΟΜΑΤΙ θύμα κακού προγραμματισμού ή άκομψης ενέργειας από την Περιφέρεια;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Στην εποχή των κλιματικών αλλαγών και της ποιοτικής υποβάθμισης των υπόγειων νερών, από τη νιτρορύπανση των εντατικών αγροτικών εκμεταλλεύσεων, οι ταμιευτήρες συλλογής των επιφανειακών και των βρόχινων νερών είναι η απάντηση στις μεγάλες ανάγκες υδροδότησης των οικισμών και ιδιαίτερα των μεγάλων αστικών κέντρων.

Στη Μαγνησία ο μεγάλος ταμιευτήρας Κάρλας, από την οφειλόμενη ανασύσταση της παλαιάς λίμνης, έρχεται με καθυστέρηση σαράντα χρόνων και αφού έχει προκαλέσει σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή. Μόλις προχθές εμφανίσθηκε ένα νέο μεγάλο ρήγμα στο Κιλελέρ και τα όρια του Νομού μας, λόγω της μεγάλης υποχώρησης των υπόγειων νερών από τις υπεραντλήσεις.

Υπάρχει όμως η δυνατότητα, σύμφωνα με παλαιότερη αναγνωριστική μελέτη, να κατασκευαστούν άλλοι δέκα(10) μικρότεροι ταμιευτήρες σε διάφορα σημεία του Νομού μεταξύ των οποίων, το φράγμα «Παναγιώτικο» στο Ν. Πήλιο που έχει κατασκευασθεί, το φράγμα «Μαυρομάτι» στα ορεινά του Δήμου Σούρπης που καρκινοβατεί αυτή την περίοδο και το φράγμα «Ξηριά» στο Δήμο Αλμυρού tο οποίο είναι στη φάση της μελέτης και αναμένεται να χρηματοδοτηθεί η κατασκευή του από το 4^ο ΕΣΠΑ.

Τι συμβαίνει όμως αυτή την περίοδο με το φράγμα Μαυρομάτι; Γιατί καθυστερεί η κατασκευή του; Γιατί δεν χρηματοδοτείται και υπάρχει ο κίνδυνος διακοπής των εργασιών και διάλυσης της εργολαβίας;

Ενημερωτικά σημειώνουμε, για τους αναγνώστες, ότι το φράγμα αυτό θα γίνει στην περιοχή του Αλμυρού και συγκεκριμένα στο ρέμα Μαυρομάτι που διασχίζει τους ορεινούς σχηματισμούς του Αγίου Ιωάννη Βρύναινας. Θα είναι χωρητικότητας περίπου 1,5 εκ κυβικών μέτρων και θα εξυπηρετήσει τις ανάγκες ύδρευσης των οικισμών στους Δήμους Σούρπης και Πτελεού που σήμερα τροφοδοτούνται κυρίως από γεωτρήσεις, οι οποίες αντιμετωπίζουν πρόβλημα ποσοτικό και ποιοτικό.

Η σύνταξη της μελέτης του φράγματος Μαυρομάτι ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2001 και ολοκληρώθηκε με την έγκρισή της το Δεκέμβριο του 2005 ενώ η ένταξη της κατασκευής του έργου στο 3^ου ΠΕΠ Θεσσαλίας γίνεται τον Απρίλιο του 2006 και η υπογραφή σύβασης με τον Ανάδοχο το Μάρτιο του 2007.

Επειδή είναι δύσκολο να κατασκευάζει κανείς χωματουργικό έργο σε ορεινές περιοχές τη χειμερινή περίοδο ήταν φανερό ότι το φράγμα δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί στο πλαίσιο 3^ου ΠΕΠ και ότι θα έπρεπε να αποτελέσει έργο «γέφυρα» με το 4^ο ΕΣΠΑ. Αυτό μας διαβεβαίωνε και η Περιφέρεια σε κάθε ευκαιρία. Έτσι αφού αναλώθηκε η πρώτη περίοδος με τις αδειοδοτήσεις του εργοταξίου (λατομείο, δίκτυο ΔΕΗ κ.λπ.) και τα πρόδρομα έργα εκτροπής κλπ, το έργο άρχισε να κατασκευάζεται με γρήγορους ρυθμούς μέχρι το τέλος του 2008 οπότε και τυπικά έληγε το 3^ου ΠΕΠ.

Κι ενώ η κυβέρνηση εξασφαλίζει, για το σύνολο του 3^ο ΚΠΣ, 6ξάμηνη παράταση, μέχρι το τέλος Ιουνίου του 2009, η Περιφέρεια διακόπτει τη ροή χρηματοδότησης στο φράγμα Μαυρομάτι για τις εργασίες του 2009. Προχωράει δε, χωρίς καμιά συνεννόηση, ένα ακόμη βήμα σε βάρος του έργου, εκδίδοντας, το Μάιο του 2009, απόφαση απένταξής του προκειμένου να ενταχθεί στο 4^ο ΕΣΠΑ και νέο πρόγραμμα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης «Αλέξανδρος Μπαλτατζής».

Γιατί λοιπόν η Περιφέρεια δεν χρηματοδότησε μέχρι τη λήξη του 3^ου ΠΕΠ (30-06-2009) το φράγμα Μαυρομάτι και τώρα ρίχνει ευθύνες στη ΝΑΜ για τη μη ένταξη του έργου στο πρόγραμμα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης;

Δεν ήταν γνωστό στο Υπουργείο και την Περιφέρεια ότι ακόμη και αν είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα «Α. Μπαλτατζής» και το 4^ο ΕΣΠΑ η χρηματοδότηση θα άρχιζε από την Άνοιξη του 2010 γιατί πρώτα πρέπει να γίνει εκκαθάριση του 3^ο ΚΠΣ; Δεν ήταν γνωστό αυτό που τώρα μας λένε στο Υπουργείο ότι απαιτείται τροποποίηση της μελέτης ώστε το έργο να έχει και αρδευτικό χαρακτήρα γιατί διαφορετικά δεν χρηματοδοτείται κι ότι καλό θα ήταν να ενταχθεί σε πρόγραμμα υδρευτικών φραγμάτων του ΥΠΕΧΩΔΕ;

Δυστυχώς η ΝΑΜ αναγκάζεται σήμερα, κάτω από αυτή τη δυσμενή εξέλιξη, να διατηρήσει με «νύχια και με δόντια» την εργολαβία «ζωντανή», ώστε το έργο να μπορέσει να ενταχθεί στο νέο χρηματοδοτικό πρόγραμμα που θα μας υποδεχθεί και να αρχίσει η εκταμίευση των πόρων του 4^ου ΕΣΠΑ. Δυστυχώς αναγκάζεται να χρηματοδοτήσει με δικούς της πόρους τη συνέχιση, με πολύ χαμηλούς όμως ρυθμούς, των εργασιών ώστε να μη διαλυθεί η εργολαβία και «μπει» σε μεγάλες περιπέτειες η ολοκλήρωση ενός έργου που αποτελεί έργο ζωής για τους κατοίκους της περιοχής. Η Περιφέρεια οφείλει να δώσει εξηγήσεις στο Νομό Μαγνησίας.

Περισσότερα... »

16:11

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ "ΓΝΩΜΗ"

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

1) Μετράτε σχεδόν δυόμισι χρόνια στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Οι επικριτές σας μιλούν για άψογους χειρισμούς στο θέμα της επικοινωνίας αλλά για δυστοκία στην προώθηση και εκτέλεση έργων. Τι απαντάτε;

Η μομφή αυτή ότι δηλαδή η σημερινή Νομαρχιακή Αρχή είναι άψογη μόνο στους επικοινωνιακούς χειρισμούς, είναι ένα εφεύρημα των πολιτικών της «αντιπάλων». Είναι γνωστό, κι αυτό δεν αμφισβητείται από κανέναν, ότι ο σημερινός Νομάρχης έχει το επικοινωνιακό χάρισμα. Προκειμένου όμως οι επικριτές του να υποβαθμίσουν το έργο που παράγεται σήμερα στη Νομαρχία σε όλους τους τομείς προσπαθούν να αναδείξουν το πλεονέκτημα αυτό ως δήθεν αρνητικό στοιχείο. Ότι δηλαδή πίσω από την καλή εικόνα και τις καλές δηλώσεις δεν υπάρχει συγκεκριμένο έργο. Η πραγματικότητα όμως τους διαψεύδει γιατί ο απολογισμός, της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής, για τα δυόμιση τελευταία χρόνια είναι θεαματικός όχι μόνο στην υλοποίηση των έργων που ήταν ο παραδοσιακός ρόλος της Νομαρχίας.

2) Αυτή τη στιγμή ποια η εικόνα που παρουσιάζει ο «χάρτης» των έργων σε επίπεδο νομού;

Στον τομέα λοιπόν των έργων έγινε τα τελευταία χρόνια πραγματική «κοσμογονία». Αναλάβαμε την διοίκηση της ΝΑΜ στον τελευταίο χρόνο του 3^ου κοινοτικού πλαισίου στήριξης (ΚΠΣ) 2000-2006 κι έπρεπε να υλοποιήσουμε σχεδόν το 65% του προγράμματος. Ένα έργο τεράστιο όχι μόνο ως φυσικό αντικείμενο αλλά γιατί οι συνθήκες κάτω από τις οποίες υλοποιήθηκε ήταν πολύ δύσκολες αφού επρόκειτο για έργα πολλά από τα οποία, κυρίως έργα οδοποιίας, είχαν ενταχθεί χωρίς επαρκή ωριμότητα. Σε ορισμένα δεν είχαν ξεκινήσει οι απαλλοτριώσεις, σε άλλα δεν είχαν εκδοθεί οι δικαστικές αποφάσεις καθορισμού των αποζημιώσεων ενώ υπήρχαν και έργα που δεν είχαν ακόμη δημοπρατηθεί. Γι’ αυτό και η Περιφέρεια Θεσσαλίας, ως Διαχειριστική Αρχή, ήδη από την 1^η συνάντησή μας, στις αρχές του 2007, μας «έδειξε» κίτρινη κάρτα επισημαίνοντάς μας τον κίνδυνο απένταξης των έργων αν δεν γινόταν κάτι θεαματικό τους επόμενους μήνες. Ήταν για μας μια μεγάλη πρόκληση κι ένα στοίχημα το οποίο στο τέλος με τη συμμετοχή όλων (Υπηρεσίες, Ανάδοχοι, Δήμαρχοι κλπ) κερδήθηκε για το σύνολο των έργων. Τους τελευταίους μήνες όλες οι κίτρινες κάρτες έγιναν πράσινες αφού όλα τα έργα εγκαινιάζονται και παραδίδονται στους χρήστες που είναι οι συμπολίτες και οι επισκέπτες του Νομού. Ο δρόμος Αερινό-Περίβλεπτο-Ελευθεροχώρι, ο δρόμος Άγιος Βλάσιος-Άγιος Γεώργιος, ο δρόμος Χάνια-Κισσός τα δίκτυα μεταφορά νερού και το ταχυδιυλιστήριο Παναγιώτικο κ.λπ. που θεωρούνταν, πριν δύο χρόνια, χαμένες υποθέσεις είναι σήμερα η νέα πραγματικότητα για το Νομό.

Παράλληλα αφού συντάχθηκε, μετά από δημόσιο διάλογο, και εγκρίθηκε από το Νομαρχιακό Συμβούλιο το νέο Επιχειρησιακό Σχέδιο της ΝΑΜ 2007-2013 προχωρήσαμε ήδη τις διαδικασίες ωρίμανσης νέων έργων που θα διεκδικήσουμε την ένταξη και την κατασκευή τους στο 4^ο ΕΣΠΑ.

3) Η Νομαρχιακή Αρχή έχει έρθει αρκετές φορές, και πρόσφατα μάλιστα, σε αντιπαραθέσεις με δήμους και Περιφέρεια. Μήπως ο χειρισμός των θεμάτων έξω από κόντρες, ήταν προς όφελός της;

Στο σύστημα Διοικητικής διάρθρωσης της χώρας οι Δήμοι και οι Νομαρχίες και είναι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) 1^ου και 2^ου βαθμού. Έχουν συγκεκριμένες και διακριτές αρμοδιότητες και πόρους που είναι βέβαια ανεπαρκείς για να ασκήσουν τα καθήκοντά τους. Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας λόγος αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο βαθμών της Αυτοδιοίκησης.

Οι αντιπαραθέσεις που γίνονται κατά καιρούς με την κυβέρνηση γίνονται για να προωθήσουμε συγκεκριμένα τοπικά θέματα που «πεισματικά» διαχειρίζεται ακόμη στην Αθήνα ή στις Περιφέρειες το κεντρικό κράτος (Περιφερειακός, Κάρλα, Συντήρηση οδικού δικτύου Νομού, δασικός δρόμος Πουρί – Κεραμίδι - παράλια Ν. Λάρισας κ.λπ.).

Ζούμε στο πιο συγκεντρωτικό κράτος της Ευρώπης. Γι’ αυτό η μαχητική και διεκδικητική Αυτοδιοίκηση είναι μονόδρομος για τα στελέχη που την υπηρετούν. Όποιος «βαφτίζει το κρέας ψάρι» και τη διεκδίκηση αρμοδιοτήτων και πόρων, κομματική Αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση δεν προσφέρει υπηρεσία ούτε στην κυβέρνηση ούτε στην Αυτοδιοίκηση.

Άλλωστε η αντιπαράθεση με απόψεις και επιχειρήματα βοηθάει στην ανάδειξη των θεμάτων, των απόψεων και των προβληματισμών, φωτίζοντας τα πραγματικά περιστατικά.

Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, κ. Φ. Γκούπας, ενώ στην πράξη είναι ένας ανώτατος κρατικός λειτουργός, αισθάνεται εκπρόσωπος της κυβέρνησης στην περιοχή και συνηθίζει να αντιπαρατίθεται με τη σημερινή Νομαρχιακή Αρχή, απαντώντας για λογαριασμό των Υπουργών.

Αυτό όμως που δεν επιτρέπεται και θέλω να το σημειώσω είναι ότι μερικές φορές στελέχη της Αυτοδιοίκησης του 1^ου ή του 2^ου βαθμού συντάσσονται με τις απόψεις του και δικαιολογούν τη στάση του απέναντι στη σημερινή αιρετή Νομαρχιακή Αρχή.

4) Θεωρείτε ότι υπάρχουν τομείς που έπρεπε να δοθεί περισσότερο βαρύτητα ή η ιεράρχηση που έχει γίνει, είναι αυτή που θα έπρεπε; Ποιο το μήνυμα που θα στέλνατε μετά από δυόμισι χρόνια στους πολίτες του νομού;

Τα έργα και οι δράσεις της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής δεν ούτε τυχαία ούτε ευκαιριακά. Είναι ουσιαστικά η υλοποίηση ενός Επιχειρησιακού Σχεδίου που συντάχθηκε και τελικά εξειδικεύθηκε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο με τη συμμετοχή του συνόλου της τοπικής κοινωνίας. Είναι η εξειδίκευση του στρατηγικού σχεδίου Ανάπτυξης του Νομού που συντάχθηκε από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κατ’ εντολή της προηγούμενης Νομαρχιακής Αρχής.

Είμαστε στο σωστό δρόμο. Απαιτείται η συμμετοχή και η συμβολή όλων για να πετύχουμε τους στόχους του Νομού είτε αυτοί αφορούν την ολοκλήρωση των υποδομών του είτε αφορούν την υλοποίηση δράσεων και των πρωτοβουλιών που ενισχύουν την ανάπτυξη αξιοποιώντας τα συγκριτικά της περιοχής μας.

Περισσότερα... »

23:06

ΡΥΠΑΝΣΗ ΠΗΓΗΣ ΣΤΗ ΜΑΚΡΙΝΙΤΣΑ: Ένα διαρκές έγκλημα στην κορυφή του Πηλίου με τη «σφραγίδα» του κράτους

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Στο σημείωμα της προηγούμενης Δευτέρας, εδώ στην ίδια στήλη, αναρωτηθήκαμε αν ήταν «κεραυνός εν αιθρία» η είδηση ότι βρέθηκαν πετρελαιοειδή κατάλοιπα στα νερά μιας πηγής στη Μακρινίτσα. Επισημαίναμε ότι η αποτροπή της συνειδητής απόρριψης ή της τυχαίας, όχι όμως και απρόβλεπτης, διαρροής υγρών απόβλητων στο περιβάλλον δεν μπορεί να επαφίεται στον «πατριωτισμό» κάθε ιδιοκτήτη ή επιχειρηματία στο Πήλιο αλλά στην αυστηρή τήρηση της νομοθεσίας.

Οι επόμενες ημέρες ήταν αποκαλυπτικές. Μετά από συντονισμένο έλεγχο των υπηρεσιών, αποδείχθηκε ότι ο «κεραυνός της αυθαιρεσίας» είχε τη σφραγίδα του κράτους και μάλιστα του στρατού που είναι ο θεματοφύλακας των συνόρων της χώρας.

Αποκαλύφθηκε ότι εκεί ψηλά στην κορυφή του Πηλίου, ποιος ξέρει για ποσά χρόνια, συντελούνταν ένα διαρκές περιβαλλοντικό έγκλημα με τη σφραγίδα του κράτους ή του «κράτους εν κράτει».

Αποκαλύφθηκε ότι σε μια πανέμορφη περιοχή, αυστηρής προστασίας, σύμφωνα με τις προτάσεις για του δικτύου NATURΑ, δόθηκε στο στρατό, πριν από πολλά χρόνια, μια μεγάλη έκταση για τη ίδρυση και λειτουργία μιας μονάδος της αεροπορίας για την εξυπηρέτηση των αναγκών του επιχειρησιακού σχεδίου άμυνας της χώρας.

Αποκαλύφθηκε ότι όλα έγιναν χωρίς άδειες κατασκευής οποιαδήποτε εγκατάστασης ή κτίσματος, χωρίς άδειες λειτουργίας και περιβαλλοντικούς όρους χωρίς κανένα έλεγχο για λόγους εθνικής ασφάλειας.

Στο διάβα του χρόνου έγιναν επίσης και οι απαραίτητες επεκτάσεις, σε κτίρια και εξοπλισμό και πάλι χωρίς άδειες και έλεγχο. Η συνέχεια όπως φαίνεται ήταν προδιαγεγραμμένη και τα ερωτήματα αμείλικτα.

Αυτό που είναι προϋπόθεση υποχρεωτική για την παραμικρή δραστηριότητα κάθε πολίτη αυτής της χώρας δεν οφείλει να το τηρεί το κράτος προφασιζόμενο το εθνικό μυστικό και την εθνική ασφάλεια; Κι αν ακόμη για τους παραπάνω λόγους δεν έπρεπε να αδειοδοτείται δεν μπορούσε να έχει δημιουργήσει ένα εσωτερικό σύστημα που θα ελέγχει το ίδιο το Υπουργείο Άμυνας την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και τους στοιχειώδεις κανόνες διαχείρισης των αποβλήτων της μονάδος;

Κι όμως τα απόβλητα αυτής της μονάδας χωρίς καμιά πρόνοια, όπως αποκαλύπτεται σήμερα, απορρίπτονταν σε βόθρους και σε ρέματα της περιοχής για να διαρρεύσουν και να μολύνουν στη συνέχεια τα κατώτερα στρώματα του εδάφους και τον υπόγειο υδροφορέα που τροφοδοτεί τις πηγές των οικισμών του Πηλίου.

Κανείς δεν είναι σε θέση σήμερα να εκτιμήσει το μέγεθος της καταστροφής που έχει προκληθεί από την παράνομη αυτή δραστηριότητα της μονάδας του Πηλίου. Κανείς δεν ξέρει παρά μόνο ο στρατός και γι’ αυτό οφείλει να ενημερώσει τους πολίτες αν το ίδιο δεν συμβαίνει και σε άλλες κορυφογραμμές των βουνών της Ελλάδος, όπου λειτουργούν εδώ και χρόνια στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει σήμερα το βάθος και το εύρος της υδρολογικής λεκάνης που έχει υποστεί τη ρύπανση της αεροπορίας και αν και με ποιες προϋποθέσεις πρόκειται ποτέ ή σε πόσα χρόνια να απορυπανθεί.

Αυτός που ρυπαίνει πληρώνει την αποκατάσταση της ρύπανσης είναι σήμερα το αξίωμα της οικολογίας κι όχι όποιος ρυπαίνει πληρώνει ένα καλό πρόστιμο. Γιατί αυτό θα είχε σαν συνέπεια αυτοί που έχουν την οικονομική δυνατότητα θα ρυπαίνουν, θα πληρώνουν το πρόστιμο και θα «ξεμπερδεύουν».

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι σήμερα υπόλογο για την καταστροφή που έχει προκαλέσει από τη λειτουργία της μονάδος του στο Πήλιο όχι μόνο έναντι της τοπικής κοινωνίας αλλά έναντι της χώρας γιατί το Πήλιο αποτελεί σημαντικό κομμάτι του πλούτο της. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν μπορεί να αποτελεί «νησίδα αυθαιρεσίας» σε ότι αφορά την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Πρέπει άμεσα σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες να ξεκινήσει τη διαδικασία αποκατάστασης.

Πρέπει άμεσα να αναλάβουν δράση οι κατάλληλοι εμπειρογνώμονες, έγκυρα εργαστήρια και ινστιτούτα για τη διερεύνηση της υπόθεσης και τη σύνταξη των σχετικών μελετών μακροχρόνιας αποκατάστασης με πλήρη διαφάνεια και διαρκή ενημέρωση των πολιτών και των αρμόδιων υπηρεσιών. Ο ρυπαίνων έχει την ηθική υποχρέωση να αποκαθιστά.

Περισσότερα... »

21:56

ΠΗΛΙΟ SOS: ΕΝΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΑΘΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Το συνέδριο με θέμα «προτάσεις για την προστασία του φυσικού και του δομημένου περιβάλλοντος του Πηλίου» που πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο 2ήμερο στην Αγριά, με πρωτοβουλία της Νομαρχίας και τη συνδιοργάνωση του ΤΕΕ, του Πανεπιστημίου και της ΤΕΔΚ, ξεπέρασε, κατά κοινή ομολογία, κάθε προσδοκία όχι μόνο σε ότι αφορά τη συμμετοχή αλλά κυρίως σε ότι αφορά την ποιότητα του διαλόγου και την ειλικρίνεια των προτάσεων που ακούσθηκαν στις παρεμβάσεις των συνέδρων. Γι’ αυτό ο τίτλος που ανταποκρίνεται αυθεντικά στο πνεύμα και το περιεχόμενο του διαλόγου που κυριάρχησε στις εργασίες του συνέδριου είναι το «Πήλιο SOS».

Επιδιώξαμε να το κάνουμε σαφές από την αρχή ότι στόχος της Νομαρχίας δεν ήταν να γίνει ένα ακόμη συνέδριο είτε για να προβάλλουμε το Πήλιο είτε για να καταγράψουμε, για μια ακόμη φορά, τους κινδύνους που το απειλούν από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Επιδιώξαμε να είναι ένα συνέδριο για τη σωτηρία του Πηλίου. «Το Πήλιο, τονίσαμε, «που θα μπορούσε να αποτελεί σήμερα ένα ζωντανό δείγμα αειφορικής διαχείρισης τις τελευταίες 10ετίες κινδυνεύει γι’ αυτό διεκδικούμε πλέον από την πολιτεία πλήρη αναθεώρηση του σημερινού θεσμικού πλαισίου προστασίας. Το Πήλιο που για τους πολλούς φίλους του στην Ελλάδα και το εξωτερικό είναι αγαπημένος τουριστικός προορισμός για μας είναι ο τόπος μας, ένας μυθολογικός και ιστορικός τόπος, είναι ο πλούτος και το μεγάλο πλεονέκτημα της περιοχής μας. Αυτό που για την χώρα μας είναι σημαντικός φυσικός και πολιτιστικός πλούτος για μας είναι κομμάτι του νομού μας. Η έλλειψη, όμως, ενός συνολικού σχεδίου ανάπτυξης, η έλλειψη επαρκούς θεσμικού πλαισίου και μηχανισμών ελέγχου, η έντονη ανοικοδόμηση σε συνδυασμό με την εκτεταμένη επέκταση των ορίων των οικισμών, η έλλειψη χωροταξικών και πολεοδομικών σχεδίων και η αυθαίρετη δόμηση, είναι σήμερα οι μεγάλες απειλές που θέτουν σε κίνδυνο τη φυσιογνωμία του Πηλίου. Το Πήλιο βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: να συνεχίσει τη σημερινή καταστροφική του πορεία και να καταρρεύσει, ως οικοσύστημα, ή να ακολουθήσει μια σύγχρονη πορεία ανάπτυξης διατηρώντας όμως τα στοιχεία της φυσιογνωμίας του».

Όλοι οι εισηγητές κι όλοι όσοι συμμετείχαν στη συνέχεια στη συζήτηση που ακολούθησε συμφώνησαν στον κοινό στόχο. Στη λήψη άμεσων μέτρων που θα αποτρέψουν την κατάτμηση των οικοπέδων και την ανέγερση συγκροτημάτων που μακροπρόθεσμα θα αλλοιώσουν το φυσικό και το οικιστικό περιβάλλον στο Πήλιο.

Στη λήψη μακροπρόθεσμων μέτρων ανατροπής της σημερινής πορείας ανάπτυξης του Πηλίου. Τέσσερα είναι τα σημεία που οριοθετούν τη στάση μας απέναντι στην πολιτεία που νομοθετεί. α) Η κήρυξη του Πηλίου σε περιοχή οικοανάπτυξης, β) ο περιορισμός της κατάτμησης των οικοπέδων και η θέσπιση ηπιότερης δόμησης, γ) η εκπόνηση μελέτης φέρουσας ικανότητας και η έγκριση Ειδικού Χωροταξικού για το Πήλιο που θα θέτει κανόνες για τα επί μέρους σχεδιασμούς των Δήμων (χωροταξικά και πολεοδομικά σχέδια) και τέλος δ) η σύσταση, με αρμοδιότητες και πόρους, ενός Φορέα Διαχείρισης του Πηλίου.

Ως τοπικοί πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς αλλά και ως πολίτες έχουμε την αυτονόητη ηθική και πολιτική υποχρέωση να κάνουμε ότι μπορούμε, όχι μόνο να προστατεύσουμε το σημαντικό αυτό πλεονέκτημα της περιοχής, αλλά και να το βελτιώσουμε από τις βάναυσες επεμβάσεις, που δυστυχώς έχει ήδη συντελεσθεί.

Γιατί ο τουρισμός είναι και πρέπει να συνεχίσει να είναι το πλεονέκτημα της περιοχής μας. «Κανένας, όμως, δεν ταξιδεύει, σήμερα, για να απολαύσει ένα εξαιρετικό δωμάτιο. Ταξιδεύει για τη μοναδική εμπειρία που μπορεί να του δώσει κάθε τόπος. Θέλει να γευτεί, να αγγίξει, να ακούσει να μυρίσει και να δει έναν τόπο. Τον γεύεται μέσα από τις τοπικές συνταγές και τα τοπικά προϊόντα, τον αγγίζει μέσα από την τοπική τέχνη και τη χειροτεχνία, μέσα από την τοπική αρχιτεκτονική, τον ακούει μέσα από την τοπική μουσική και τη ντοπιολαλιά, τον μυρίζει την άνοιξη στα μονοπάτια που περπατά, στις μυρωδιές της τοπικής κουζίνας, τον βλέπει στο τοπίο, στην πολιτιστική κληρονομιά, στη μοναδική φύση κάθε τόπου» όπως τόνισε στο μήνυμά του ο νέος ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης. Μια τοποθέτηση που μας εκφράζει απόλυτα.

Περισσότερα... »

18:28

Η ΜΑΓΝΗΣΙΑΚΗ ΠΙΣΤΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Tο τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής για την παγκόσμια οικονομική κρίση που βιώνουμε την τελευταία περίοδο. Υπερβολικά ποσοστά κερδών, ακριβοπληρωμένα υψηλόβαθμα στελέχη (golden boys), τοξικά ομόλογα και άλλα τραπεζικά παραπροϊόντα είναι «λέξεις κλειδιά» στο στόχαστρο της κριτικής.

Όλοι οι οικονομικοί αναλυτές επιστρέφουν στον Keynes και συμφωνούν ότι ο ρυθμιστικός ρόλος του κράτους, με σαφείς κανόνες ανάπτυξης της αγοράς, με ικανούς ελεγκτικούς μηχανισμούς και δημόσιες επενδύσεις είναι επιβεβλημένος.

Όσο δε αποκαλύπτεται το μέγεθος των στρεβλώσεων από την ανεξέλεγκτη λειτουργία της αγοράς τόσο επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο και η αναγκαιότητα του κοινωνικού τομέα της οικονομίας, ανάμεσα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό. Επανέρχεται ο υγιής συνεταιριστικός τομέας και ο συνεργατισμός των πολλών ως εξισορροπητικός και εξυγιαντικός παράγοντας της οικονομίας της αγοράς.

Πριν από λίγους μήνες, σε κεντρικό σημείο της πόλης του Βόλου, έγιναν τα εγκαίνια λειτουργίας ενός ακόμη τραπεζικού υποκαταστήματος που δεν πέρασε απαρατήρητο ούτε από τους διερχόμενους ούτε, όπως αποδείχθηκε, από τους καταθέτες. Δεν πέρασε απαρατήρητο γιατί δεν ήταν ένα ακόμη τραπεζικό κατάστημα, γνωστής ή λιγότερο γνωστής τράπεζας, που ξεκίνησε από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη ή το εξωτερικό και επεκτείνεται στην επαρχία αναζητώντας πελάτες και κύκλο εργασιών.

Ήταν για όλους μια έκπληξη γιατί επρόκειτο για κάτι καινούργιο. Ήταν η συνεταιριστική τράπεζα του γειτονικού μας Νομού που μεγάλωσε και επεκτείνεται. Αφού κατέκτησε την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων και των πολιτών της περιοχής της επεκτείνεται, ιδρύοντας υποκατάστημα και στην αγορά του Βόλου.

Το πρώτο που σκέφτεται κανείς είναι τι γίνεται με το Νομό Μαγνησίας, τον 3^ο μεγαλύτερο Νομό της χώρας σε καταθέσεις; Τι γίνεται με τη Μαγνησιακή Πίστη, τον πιστωτικό συνεταιρισμό των περίπου δύο χιλιάδων(2000) συμπολιτών μας που ξεκίνησαν πριν από 15 χρόνια με στόχο την ίδρυση τοπικής συνεταιριστικής τράπεζας που θα αποτελούσε στήριγμα της τοπικής οικονομίας και ένα αναπτυξιακό εργαλείο της περιοχής;

Γιατί μείναμε πίσω και «μας βρήκε» η πρόσφατη οικονομική κρίση ανίσχυρους και αδύναμους μπροστά στο πανίσχυρο εγχώριο και παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα που τώρα επιβάλλει δυσβάστακτους όρους για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων;

Τι έφταιξε και δεν εμπιστευθήκαμε την πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της περιοχής και από ανθρώπους που πιστεύουν στη συνεργατική ιδέα και στην αναγκαιότητα του κοινωνικού τομέα της οικονομίας;

Γιατί σε άλλες, πιο φτωχές, περιοχές ήταν πετυχημένη η προσπάθεια και τώρα τους βλέπουμε όχι μόνο να ιδρύουν υποκαταστήματα στην περιοχή μας αλλά να κερδίζουν και δική μας εμπιστοσύνη;

Δεν είναι θέμα τοπικού εγωϊσμού ή αντιπαράθεσης με τα τοπικά υποκαταστήματα των Κεντρικών Τραπεζών ούτε θέμα αναζήτησης ευθυνών γιατί δεν κερδήθηκε το στοίχημα και η εμπιστοσύνη των συμπολιτών μας στην πρωτοβουλία του Επιμελητηρίου.

Όλα αυτά πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν κι όλοι να επανεξετάσουμε τη στάση μας απέναντι στην προοπτική μετατροπής της Μαγνησιακής Πίστης σε τραπεζικό ίδρυμα, εδώ και τώρα. Η αναγκαιότητα είναι δεδομένη και οι δυνατότητες του Νομού απεριόριστες.

Απαιτείται η εγγραφή νέων μελών και κυρίως η συγκέντρωση πρόσθετου μετοχικού κεφαλαίου 3 εκ ευρώ. Αξίζει η προσπάθεια των ανθρώπων που εθελοντικά αγωνίζονται το τελευταίο διάστημα να αναβιώσουν και να ολοκληρώσουν το εγχείρημα ενός πολύ χρήσιμου εργαλείου για τις επιχειρήσεις και την τοπική οικονομία. Αξίζει η προσπάθεια γι’ αυτό οι τοπικοί φορείς πρέπει να πρωτοστατήσουν να κερδηθεί η χαμένη αξιοπιστία. Το ποσό που πρέπει να συγκεντρωθεί δεν είναι μεγάλο ενώ το όφελος για την οικονομία και τις επιχειρήσεις θα είναι πολλαπλάσιο.

Στο Επιμελητήριο είναι καταγεγραμμένες 20.000 επιχειρήσεις. Αν ο καθένας αγοράσει μία μετοχή των 180 ευρώ το ποσό θα συγκεντρωθεί και σε ελάχιστο χρόνο το όραμα θα γίνει πραγματικότητα.

Το τέλος του 2009, που θέτει ως χρονικό όριο, η σημερινή ομάδα των στελεχών της Πίστης να ιδρυθεί η Τοπική Τράπεζα είναι εφικτός αρκεί να γίνει κοινός στόχος. Δημόσιοι φορείς, επιχειρήσεις και πολίτες πρέπει να αγκαλιάσουν το εγχείρημα. Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης πρέπει να γίνουν τώρα χορηγοί επικοινωνίας. Σε περίοδο κρίσης, το μακρινό 1864, ιδρύθηκε ο πρώτος συνεταιρισμός σε μια πόλη της Αγγλίας. Σήμερα οι συνθήκες είναι ώριμες. Το τραπεζικό σύστημα είναι το στήριγμα κάθε οικονομίας. Η σωστή όμως λειτουργία του μέσα από έναν υγιή ανταγωνισμό είναι βασική προϋπόθεση.

Περισσότερα... »

23:25

ΟΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΛΗΓΕΝΤΩΝ ΚΙ Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΩΝ ΠΛΗΜΜΥΡΩΝ ΣΤΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΝΕΑΠΟΛΗ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

«Δεν θέλουμε λεφτά. Να μας κάνουν έργα θέλουμε, για να κοιμόμαστε ήσυχοι. Όταν βλέπουμε ένα σύννεφο, λέμε πάλι τα ίδια. Ζούμε έναν εφιάλτη. Μπορείτε να μας βοηθήσετε; Θα σας είμαστε ευγνώμονες».
Αυτά τα απλά, σταράτα και ειλικρινή λόγια, βγαλμένα από τη ψυχή του, μου είπε ο 94χρονος μπάρμπα Σπύρος Πατσιαντάς, κάτοικος της συνοικίας Νεάπολη, την προηγούμενη εβδομάδα όταν βρέθηκα εκεί στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των κατοίκων της περιοχής για τις ζημιές που υπέστησαν από τις έντονες βροχοπτώσεις του περασμένου Δεκεμβρίου (12-12-08).
Ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά την ιστορία της συνοικίας, που έχει πληγεί πολλές φορές από τις πλημμύρες και τις «εκτροπές» του Ξηριά. Ένας άνθρωπος που αποτελεί τη ζωντανή ιστορία της περιοχής και ξέρει πολύ καλά τι λέει όταν χαρακτηρίζει τις πλημμύρες εφιάλτη της περιοχής.
Τον τελευταίο μεγάλο εφιάλτη τον έζησε πριν από, σχεδόν, τρία(3) χρόνια όταν το Οκτώβριο του 2006 ο χείμαρρος Ξηριάς πλημμύρισε και διοχέτευσε τεράστιες ποσότητες νερών μέσα στην συνοικία η οποία και υπέστη βαρύτατες ζημιές.
Ως νέα Νομαρχιακή Αρχή αναλάβαμε, την 1-1-2007, να διαχειριστούμε μεταξύ των άλλων το κρίσιμο αυτό θέμα με δύο οξύτατες συνιστώσες. Το πρώτο ήταν να αποζημιωθούν άμεσα οι βιοτέχνες της περιοχής ώστε σύντομα να ορθοποδήσουν ξανά και να συνεχίσουν την παραγωγική τους δραστηριότητα που μέσα σε μια νύχτα διακόπηκε τόσο βίαια.
Το σημαντικότερο όμως καθήκον μας ήταν να μελετήσουμε τα αντιπλημμυρικά έργα του μεγαλύτερου χειμάρρου του νομού στον οποίο εκβάλλουν επίσης οι χείμαρροι Σεσκουλιώτης και Κακαβιώτης, η σήραγγα της Κάρλας και γενικά τα βρόχινα νερά μιας ευρύτερης περιοχής (λεκάνη απορροής) 120 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Μια μελέτη απόλυτα απαραίτητη για να τεκμηριώσει κανείς και να ξέρει τι φταίει και τι πρέπει να γίνει. Για να μπορούμε να διώξουμε τον εφιάλτη των κατοίκων και να προλάβουμε την επόμενη καταστροφή και τις επόμενες αποζημιώσεις που στοιχίζουν στον έλληνα πολίτη-φορολογούμενο πολλαπλάσια. Για να δώσαμε έμφαση στην πρόληψη και όχι στην αποκατάσταση ζημιών όπως θα έπρεπε να πορεύεται μια ευνομούμενη πολιτεία που διαχειρίζεται αποδοτικά και με σύνεση τις δημόσιες δαπάνες. Είναι γνωστό ότι μόνο το 2006 πληρώθηκαν οκτώ(8) εκατομμύρια ευρώ για αποζημιώσεις δικαιούχων και για έργα καθαρισμού και αποκατάστασης ζημιών στην περιοχή. Πόσες φορές όλως πληρώθηκαν αποζημιώσεις τα τελευταία πενήντα χρόνια;
Αναζητήσαμε λοιπόν αμέσως πηγές χρηματοδότησης και εξασφαλίσαμε από την πολιτεία και το Γ’ ΠΕΠ, της Περιφέρειας Θεσσαλίας, πιστώσεις για τη σύνταξη αντιπλημμυρικών μελετών για τους χειμάρρους Ξηριά και Κραυσίνδωνα. Προκηρύξαμε και ήδη συντάχθηκαν οι μελέτες για τους δύο(2) αυτούς χείμαρρους στο σύνολό τους και ιδιαίτερα η συμπεριφορά τους μέσα στις αστικές περιοχές. Οι μελέτες, που έχουν υποβληθεί ήδη στην περιφέρεια για την έγκριση περιβαλλοντικών όρων, ήταν αποκαλυπτικές για όλους όσους έκαναν, κατά καιρούς, εκτιμήσεις για την επάρκεια των έργων διευθέτησης των χειμμάρων του πολεοδομικού συγκροτήματος Βόλου.
Οι μελέτες κατέδειξαν ότι οι σημερινές όχθες των χειμάρρων, από το Διμήνι μέχρι τη θάλασσα, για τον Ξηριά και από τη 2ας Νοεμβρίου μέχρι το λιμάνι, για τον Κραυσίνδωνα, δεν επαρκούν για τα νερά μεγάλων πλημμυρών που επαναλαμβάνονται κάθε εκατό χρόνια, όπως αυτές που έγιναν το 2006. Πόσο μάλλον όταν οι κοίτες τους δεν διατηρούνται καθαρές από τις φερτές ύλες ή από την εγκληματική απόρριψη μπάζων, οικιακών συσκευών κλπ. από μερίδα των συμπολιτών μας.Διεκδικούμε λοιπόν άμεσα πόρους, από το Δ’ ΕΣΠΑ της Περιφέρειας, για την κατασκευή των έργων που προβλέπουν οι μελέτες οι οποίες θα παρουσιασθούν σε δημόσιο διάλογο τις επόμενες ημέρες, μόλις έχουμε την έγκριση της υπηρεσίας περιβάλλοντος της Λάρισας. Το θέμα είχε τεθεί, από το Νομάρχη Μαγνησίας, ήδη από το 2007 στο Περιφερειακό Συμβούλιο γι’ αυτό και είχε ήδη προ-εγκριθεί πίστωση 15 εκ. ευρώ για την κατασκευή των αντιπλημμυρικών έργων που θα προέκυπταν από τις μελέτες. Είμαστε λοιπόν κοντά στην υλοποίηση της οφειλόμενης υποχρέωσης έναντι των κατοίκων της περιοχής. Να προχωρήσουμε στην κατασκευή έργων αντιπλημμυρικής θωράκισης. Από την άλλη πλευρά ο Δήμος και η ΔΕΥΑΜΒ που είναι υπεύθυνοι για το αστικό δίκτυο προωθούν την κατασκευή δικτύου και έργων που θα ανακουφίσουν οριστικά τη συνοικία της Νεάπολης. Είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε για την υλοποίηση του σχεδιασμού μας ώστε σύντομα ο εφιάλτης της Νεάπολης να γίνει οριστικά παρελθόν.

Περισσότερα... »

18:23

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ ΤΟΥ;

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Το πολιτικό και διοικητικό σύστημα της χώρας, που είναι η στυλοβάτης και η έκφραση της ίδιας της Δημοκρατίας μας, βάλλεται όλο και πιο σκληρά προϊόντος του χρόνου την τελευταία, τουλάχιστο, 10ετία.
Καθημερινά οι πολίτες, οι επαγγελματικές οργανώσεις και κάθε είδους μέσα ενημέρωσης, ασκούν αυστηρή κριτική, όχι μόνο εναντίον του ενός ή του άλλου κόμματος, αλλά γενικά εναντίον του πολιτικού συστήματος της χώρας.
Ως επιβεβαίωση της κριτικής αυτής έρχονται τα στοιχεία των κοινωνικών ερευνών, για την αξιοπιστία του πολιτικού μας συστήματος ή τα στοιχεία των διεθνών οργανισμών, που «βλέπουν» κατά καιρούς το φως στης δημοσιότητας, για το επίπεδο της οργάνωσης και της αποτελεσματικότητας της χώρας, στοιχεία που δεν μας κάνουν να αισθανόμαστε καθόλου υπερήφανοι για τις «επιδόσεις» μας. Χωρίς αμφιβολία ζούμε σε μια εποχή πλήρους αμφισβήτησης της πολιτικής και των πολιτικών.
Οι πολίτες δεν αρκούνται ούτε στις υποσχέσεις ούτε στις δεσμεύσεις των πολιτικών. Το πολιτικό σύστημα «βάλλεται» ή και «χλευάζεται» και δεν αντιδρά. Δεν αντιδρά συλλογικά για την ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας. Δείχνει να μην κατανοεί την κρισιμότητα της κατάστασης και συνεχίζει να πορεύεται στρουθοκαμηλίζοντας και ρίχνοντας στο πεδίο της κομματικής αντιπαράθεσης, κι αυτή ακόμη την συνολική αμφισβήτηση, για το ποιος φταίει λιγότερο ή περισσότερο.
Την προηγούμενη εβδομάδα ένα επεισόδιο από τη ετήσια συνέλευση των επιχειρηματιών στην Αγριά έκανε το γύρω της Ελλάδος. Ο πρόεδρος του Συνδέσμου των Βιομηχανιών αφού κάλεσε, στη συνέλευση τον πολιτικό κόσμο της περιοχής, στην ομιλία του, άσκησε μια ισοπεδωτική κριτική σαν αυτές που ακούγονται καθημερινά, ανοιχτά ή συγκαλυμμένα, από τα μέσα ενημέρωσης και τις πολιτικές επιθεωρήσεις «τύπου Λαζόπουλου» με ποσοστά τηλεθέασης πάνω από 60%.
Το ίδιο έγινε και σε κεντρικό επίπεδο, σε μια πιο ήπια εκδοχή, όπου ο πρόεδρος του ΣΕΒ άσκησε κριτική στο πολιτικό σύστημα και ανάγκασε τον Υπουργό Οικονομίας να του απαντήσει την επόμενη ημέρα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ομιλία το κ. Ευλογημένου ήταν ισοπεδωτική ιδιαίτερα όταν επικαλέστηκε το φανταστικό διάλογο με το νεαρό δεκαεξάρη, παιδί δημοσίων υπαλλήλων, που θέλει να γίνει δημόσιος υπάλληλος για να «κάθεται» και να «τα πιάνει».
Όχι πρόεδρε. Ναι στη σκληρή κριτική όχι στην ισοπέδωση. Αυτό γίνεται κατά κόρον απ’ αυτούς που προσπαθούν να κατεδαφίσουν εντελώς το σύστημα. Όλοι έχουμε ευθύνη για το σημερινό επίπεδο της κοινωνικής οργάνωσης. Βεβαίως τα καθημερινά γεγονότα και οι αφορμές, που δεν μπορεί να γενικεύονται, έρχονται να επιβεβαιώσουν τη σκληρή πραγματικότητα. Προφανώς υπάρχει κι αυτή η μειοψηφία των νέων. Υπάρχουν όμως και οι νέοι που αγωνίζονται καθημερινά στα σχολεία ή στα φροντιστήρια για να κατακτήσουν τη γνώση και την αξιοπρέπειά τους. Υπάρχουν και οι «δεκαεξάρηδες», του Σαββόπουλου με τη γνωστή απειλή «σας γ… τα λύκεια» γιατί αμφισβητούν το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα και θέλουν να το ανατρέψουν.
Αυτό όμως που πρέπει να μας ανησυχεί περισσότερο και από τη σκληρή κριτική είναι η αντίδραση του πολιτικού κόσμου. Δεν μπορεί τα πολιτικά στελέχη να αρκούνται σε μια απλή αποχώρηση διαχωρίζοντας τον εαυτό τους από τους άλλους και επαναλαμβάνοντας τη γνωστή αλήθεια ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Είναι αλήθεια ότι η κριτική αυτή ακούγεται καθημερινά από κάθε κατεύθυνση συγκαλυμμένα ή απροκάλυπτα. Φαίνεται από τη συμμετοχή των πολιτών στους κομματικούς σχηματισμούς. Φαίνεται από τη συμμετοχή στις εκλογές και καταγράφεται σ’ όλες τις δημοκοπικές έρευνες. Βεβαίως δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Δυστυχώς κι αυτό πρέπει να το αποδεικνύουμε και να το κατακτούμε, πια, κάθε μέρα με τα έργα και με τα λόγια μας. Δεν αισθάνεται κανείς πλέον τη διάθεση να αφιερώσει χρόνο στην ενασχόληση του με τα κοινά πράγματα γιατί ακριβώς υπάρχει αυτό το διάχυτο κλίμα της απαξίωσης και της αμφισβήτησης ότι όλα γίνονται από ιδιοτέλεια. Το πολιτικό σύστημα πρέπει να κατανοήσει την κρισιμότητα της περίστασης και να αντιδράσει, επιτέλους, συλλογικά με διαφάνεια και δημόσιο διάλογο. Πρέπει να κατανοήσει την κρισιμότητα και να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα θωρακίσουν τη δημοκρατία μας και την αξιοπιστία του πολιτικού κόσμου. Υπάρχουν τρόποι για να θωρακίσει κανείς τις διαδικασίες και να οργανώσει ένα κράτος αξιόπιστο και αποτελεσματικό. Αρκεί να το θέλει. Είναι σίγουρο ότι η αντίστροφη πορεία θα είναι πλέον κοπιώδης. Η χαμένη αξιοπιστία θα κατακτιέται βήμα-βήμα, δήλωση-δήλωση, ενέργεια-ενέργεια. Θα είναι μια μακρά και επίπονη διαδικασία που απαιτεί συνέπεια και συνέχεια. Ιδού η Ρόδος …

Περισσότερα... »

17:37

Ηλεκτρικό ρεύμα από φωτοβολταϊκά: η νέα πρόκληση στην παραγωγή ενέργειας

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Αυτή την εβδομάδα το ΤΕΕ/Μαγνησίας διοργάνωσε μια ακόμη ημερίδα για ένα πολύ επίκαιρο και κρίσιμο θέμα που συνδέεται άμεσα με την ποιότητα ζωής, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την επιβίωση του ίδιου του πλανήτη.br /Πρόκειται για την παρουσίαση της νέας πρόκλησης στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από μια ανανεώσιμη πηγή, όπως είναι η άφθονη ηλιακή ακτινοβολία, αξιοποιώντας την τεχνολογία των φωτοβολταϊκών. Δεν πρόκειται βέβαια για μια νέα τεχνολογία διότι το φωτοβολταϊκό φαινόμενο (μετατροπή της ηλιακής ακτινοβολίας σε ηλεκτρική ενέργεια) ανακαλύφθηκε 170 χρόνια πριν, το μακρινό 1839, και χρησιμοποιήθηκε μόνο στα τέλη της δεκαετίας του 1950 στις διαστημικές εφαρμογές. Όλοι κατανοούμε ότι η άφθονη και φθηνή ενέργεια από τις άλλες πηγές, τα οικονομικά συμφέροντα και η έλλειψη ευαισθησίας για την προστασία του περιβάλλοντος κράτησαν τη σπουδαία αυτή πηγή παραγωγής «πράσινης» ενέργειας στο περιθώριο για πολλές 10ετίες.br /Ζούμε όμως σήμερα σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από κλιματιστικές αλλαγές που προκαλούνται από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Μια υπερθέρμανση που προέρχεται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Μια υπερθέρμανση που είναι αποτέλεσμα της υπερβολικής εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα ως συνέπεια του παραδοσιακού τρόπου παραγωγής ενέργειας από την καύση στερεών και υγρών καύσιμων.br /Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να κατανοήσει το μέγεθος της ωφέλειας στην προστασία του περιβάλλοντος από τη χρήση των φωτοβολταϊκών στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Αρκεί να αναφέρω ένα μόνο στοιχείο. Ένα φωτοβολταϊκό που παράγει ένα κιλοβάτ(kw) ηλεκτρικής ενέργειας αποτρέπει την έκλυση στην ατμόσφαιρα 1,3 τόνων διοξειδίου του άνθρακα, κάθε χρόνο, δηλαδή όση ποσότητα μπορεί να απορροφήσει ένα δάσος δύο(2) στρεμμάτων.br /Ζούμε επίσης σε μια εποχή οικονομικής κρίσης και στο πλαίσιο μιας προσπάθειας, από την παγκόσμια κοινότητα, να εξέλθουμε από αυτή την κρίση με νέους όρους, κάνοντας χρήση των πράσινων μεθόδων παραγωγής ενέργειας εξοικονομώντας ενέργεια με τους κανόνες που τίθενται τόσο στην οργάνωση της παραγωγής όσο και στην οργάνωσης της κοινωνίας. Τι γίνεται όμως στη χώρα μας; Είμαστε ικανοποιημένοι για τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίθηκε η χώρας μας στις ανάγκες της νέας εποχής για την πράσινη λεγόμενη ανάπτυξη και την εξοικονόμηση των πόρων με την πράσινη ενέργεια.br /Ασφαλώς όχι. Διότι την ώρα που η ελληνική αγορά «στραγγαλίζεται» από το ένα ασαφές θεσμικό πλαίσιο, την ώρα που οι διάφοροι φορείς θέτουν εμπόδια στην ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών, η Ισπανία εγκατέστησε το τελευταίο χρόνο 2.500 μεγαβάτ(MW) φωτοβολταϊκών, η Γερμανία 1.500 MW, ενώ χώρες που ξεκίνησαν μετά από την Ελλάδα, όπως το Βέλγιο, η Τσεχία, η Γαλλία και η Πορτογαλία, εγκατέστησαν, το 2008, περί τα 50 MW η κάθε μία. Στην Ελλάδα, παρά τα χρονοδιαγράμματα που έθεσε η ίδια η πολιτεία, η αδειοδότηση των χιλιάδων εκκρεμούντων έργων καθυστερεί αναίτια.br /Κι όλα αυτά σε μια χώρα που έχουμε σε αφθονία την ανανεώσιμη αυτή πηγή ενέργειας. Σε μια χώρα που έχουμε την ενεργειακή εξάρτηση των νησιωτικών σταθμών παραγωγής από το πετρέλαιο και το τεράστιο κόστος μεταφοράς της. Κι όταν όλα αυτά έχουν άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των κατοίκων, στην τουριστική ανάπτυξη και το κόστος παραγωγής ενέργειας.br /Δυστυχώς 33 μήνες από την ψήφιση του Ν.3468/06 ο οποίος ενισχύει οικονομικά την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σταθμών, δεν έχει υπογραφεί ακόμη η Κοινή Υπουργική Απόφαση με τις πολεοδομικές ρυθμίσεις με αποτέλεσμα οι κατά τόπους Υπηρεσίες να αυτοσχεδιάζουν. Άλλες να θεωρούν τα φωτοβολταϊκά βιομηχανικές εγκαταστάσεις και εφαρμόζουν τις σχετικές ρυθμίσεις, άλλες να απαιτούν οικοδομικές άδειες ή αρτιότητα γηπέδου ως να επρόκειτο να κτίσει κανείς κλπ. Είναι χαρακτηριστικό ότι μου τηλεφώνησαν από άλλο Νομό για να μας ρωτήσουν για το πώς ερμηνεύει η δική η πολεοδομική Υπηρεσία της ΝΑΜ την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών.br /Η πολιτεία, λοιπόν, οφείλει, άμεσα, να ολοκληρώσει το θεσμικό πλαίσιο και να χρηματοδοτήσει γενναία την επέκταση και την ανάπτυξη των εγκαταστάσεων των φωτοβολταϊκών για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από κάθε επιχείρηση και κάθε νοικοκυριό.br /Πρέπει άμεσα να ενισχύσει την Τ.Α., όπως γίνεται σε άλλες χώρες, προκειμένου να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που έχει για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε όλα τα δημόσια κτίρια και κυρίως σε όλα τα σχολεία.br /Στη Νομαρχία έχουμε επικεντρώσει το ενδιαφέρον μας στην τροποποίηση του διατάγματος που θέτει όρους για τη δόμηση στο Πήλιο στην κατεύθυνση της προστασίας του περιβάλλοντος και της ενσωμάτωσης της δυνατότητας εισαγωγής των φωτοβολταϊκών. Το ΥΠΕΧΩΔΕ πρέπει να προχωρήσει άμεσα στην αποδοχή των προτάσεων μας και την τροποποίηση του επίμαχου διατάγματος.br /Εγκαθιστούμε, άμεσα, στο μοναδικό κτίριο που διαθέτουμε, το Διοικητήριο, ένα πιλοτικό φωτοβολταϊκό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ώστε να παροτρύνουμε τους πολίτες, αφού ολοκληρωθεί από την κυβέρνηση το θεσμικό πλαίσιο, να υιοθετήσουν τα φωτοβολταϊκά για την παραγωγή και την εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας, συμβάλλοντας στην προστασία του περιβάλλοντος.div class="blogger-post-footer"img width='1' height='1' src='//blogger.googleusercontent.com/tracker/7042689068385663646-8741296404190081822?l=xirakias.blogspot.com'//div

Περισσότερα... »

17:35

Ηλεκτρικό ρεύμα από φωτοβολταϊκά: η νέα πρόκληση στην παραγωγή ενέργειας

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Αυτή την εβδομάδα το ΤΕΕ/Μαγνησίας διοργάνωσε μια ακόμη ημερίδα για ένα πολύ επίκαιρο και κρίσιμο θέμα που συνδέεται άμεσα με την ποιότητα ζωής, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την επιβίωση του ίδιου του πλανήτη.
Πρόκειται για την παρουσίαση της νέας πρόκλησης στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από μια ανανεώσιμη πηγή, όπως είναι η άφθονη ηλιακή ακτινοβολία, αξιοποιώντας την τεχνολογία των φωτοβολταϊκών. Δεν πρόκειται βέβαια για μια νέα τεχνολογία διότι το φωτοβολταϊκό φαινόμενο (μετατροπή της ηλιακής ακτινοβολίας σε ηλεκτρική ενέργεια) ανακαλύφθηκε 170 χρόνια πριν, το μακρινό 1839, και χρησιμοποιήθηκε μόνο στα τέλη της δεκαετίας του 1950 στις διαστημικές εφαρμογές. Όλοι κατανοούμε ότι η άφθονη και φθηνή ενέργεια από τις άλλες πηγές, τα οικονομικά συμφέροντα και η έλλειψη ευαισθησίας για την προστασία του περιβάλλοντος κράτησαν τη σπουδαία αυτή πηγή παραγωγής «πράσινης» ενέργειας στο περιθώριο για πολλές 10ετίες.
Ζούμε όμως σήμερα σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από κλιματιστικές αλλαγές που προκαλούνται από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Μια υπερθέρμανση που προέρχεται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Μια υπερθέρμανση που είναι αποτέλεσμα της υπερβολικής εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα ως συνέπεια του παραδοσιακού τρόπου παραγωγής ενέργειας από την καύση στερεών και υγρών καύσιμων.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να κατανοήσει το μέγεθος της ωφέλειας στην προστασία του περιβάλλοντος από τη χρήση των φωτοβολταϊκών στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Αρκεί να αναφέρω ένα μόνο στοιχείο. Ένα φωτοβολταϊκό που παράγει ένα κιλοβάτ(kw) ηλεκτρικής ενέργειας αποτρέπει την έκλυση στην ατμόσφαιρα 1,3 τόνων διοξειδίου του άνθρακα, κάθε χρόνο, δηλαδή όση ποσότητα μπορεί να απορροφήσει ένα δάσος δύο(2) στρεμμάτων.
Ζούμε επίσης σε μια εποχή οικονομικής κρίσης και στο πλαίσιο μιας προσπάθειας, από την παγκόσμια κοινότητα, να εξέλθουμε από αυτή την κρίση με νέους όρους, κάνοντας χρήση των πράσινων μεθόδων παραγωγής ενέργειας εξοικονομώντας ενέργεια με τους κανόνες που τίθενται τόσο στην οργάνωση της παραγωγής όσο και στην οργάνωσης της κοινωνίας. Τι γίνεται όμως στη χώρα μας; Είμαστε ικανοποιημένοι για τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίθηκε η χώρας μας στις ανάγκες της νέας εποχής για την πράσινη λεγόμενη ανάπτυξη και την εξοικονόμηση των πόρων με την πράσινη ενέργεια.
Ασφαλώς όχι. Διότι την ώρα που η ελληνική αγορά «στραγγαλίζεται» από το ένα ασαφές θεσμικό πλαίσιο, την ώρα που οι διάφοροι φορείς θέτουν εμπόδια στην ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών, η Ισπανία εγκατέστησε το τελευταίο χρόνο 2.500 μεγαβάτ(MW) φωτοβολταϊκών, η Γερμανία 1.500 MW, ενώ χώρες που ξεκίνησαν μετά από την Ελλάδα, όπως το Βέλγιο, η Τσεχία, η Γαλλία και η Πορτογαλία, εγκατέστησαν, το 2008, περί τα 50 MW η κάθε μία. Στην Ελλάδα, παρά τα χρονοδιαγράμματα που έθεσε η ίδια η πολιτεία, η αδειοδότηση των χιλιάδων εκκρεμούντων έργων καθυστερεί αναίτια.
Κι όλα αυτά σε μια χώρα που έχουμε σε αφθονία την ανανεώσιμη αυτή πηγή ενέργειας. Σε μια χώρα που έχουμε την ενεργειακή εξάρτηση των νησιωτικών σταθμών παραγωγής από το πετρέλαιο και το τεράστιο κόστος μεταφοράς της. Κι όταν όλα αυτά έχουν άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των κατοίκων, στην τουριστική ανάπτυξη και το κόστος παραγωγής ενέργειας.
Δυστυχώς 33 μήνες από την ψήφιση του Ν.3468/06 ο οποίος ενισχύει οικονομικά την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σταθμών, δεν έχει υπογραφεί ακόμη η Κοινή Υπουργική Απόφαση με τις πολεοδομικές ρυθμίσεις με αποτέλεσμα οι κατά τόπους Υπηρεσίες να αυτοσχεδιάζουν. Άλλες να θεωρούν τα φωτοβολταϊκά βιομηχανικές εγκαταστάσεις και εφαρμόζουν τις σχετικές ρυθμίσεις, άλλες να απαιτούν οικοδομικές άδειες ή αρτιότητα γηπέδου ως να επρόκειτο να κτίσει κανείς κλπ. Είναι χαρακτηριστικό ότι μου τηλεφώνησαν από άλλο Νομό για να μας ρωτήσουν για το πώς ερμηνεύει η δική η πολεοδομική Υπηρεσία της ΝΑΜ την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών.
Η πολιτεία, λοιπόν, οφείλει, άμεσα, να ολοκληρώσει το θεσμικό πλαίσιο και να χρηματοδοτήσει γενναία την επέκταση και την ανάπτυξη των εγκαταστάσεων των φωτοβολταϊκών για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από κάθε επιχείρηση και κάθε νοικοκυριό.
Πρέπει άμεσα να ενισχύσει την Τ.Α., όπως γίνεται σε άλλες χώρες, προκειμένου να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που έχει για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε όλα τα δημόσια κτίρια και κυρίως σε όλα τα σχολεία.
Στη Νομαρχία έχουμε επικεντρώσει το ενδιαφέρον μας στην τροποποίηση του διατάγματος που θέτει όρους για τη δόμηση στο Πήλιο στην κατεύθυνση της προστασίας του περιβάλλοντος και της ενσωμάτωσης της δυνατότητας εισαγωγής των φωτοβολταϊκών. Το ΥΠΕΧΩΔΕ πρέπει να προχωρήσει άμεσα στην αποδοχή των προτάσεων μας και την τροποποίηση του επίμαχου διατάγματος.
Εγκαθιστούμε, άμεσα, στο μοναδικό κτίριο που διαθέτουμε, το Διοικητήριο, ένα πιλοτικό φωτοβολταϊκό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ώστε να παροτρύνουμε τους πολίτες, αφού ολοκληρωθεί από την κυβέρνηση το θεσμικό πλαίσιο, να υιοθετήσουν τα φωτοβολταϊκά για την παραγωγή και την εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας, συμβάλλοντας στην προστασία του περιβάλλοντος.

Περισσότερα... »

16:00

ΤΟ «ΚΛΕΙΣΙΜΟ» ΤΩΝ ΝΟΜΑΡΧΙΩΝ, Ο Γ.Γ. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Ο τοπικός τύπος της εβδομάδος έφερε στην επιφάνεια δύο γεγονότα που συνδέονται άμεσα μεταξύ τους και δεν μπορούν να «περάσουν» απαρατήρητα.
Γεγονός 1o: Οι Νομαρχίες κάτω από την πίεση των προβλημάτων, που έχουν δημιουργεί από το «στραγγαλισμό» του συγκεντρωτικού κράτους, αναγκάσθηκαν να διαμαρτυρηθούν με έντονο τρόπο προς την κυβέρνηση και το κεντρικό πολιτικό σύστημα. Αναγκάσθηκαν να «βάλουν λουκέτο» γιατί δεν μπορούν να λειτουργήσουν, γιατί δεν μπορούν να ασκήσουν τις αρμοδιότητές τους. Υλοποιούσαν, άλλωστε, τις ομόφωνες αποφάσεις των τελευταίων συνεδρίων της ΕΝΑΕ και των Νομαρχιακών Αρχών, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, για «κλείσιμο» των Νομαρχιών αφού τα πράγματα έχουν φτάσει σε πολύ οριακό σημείο.
Γεγονός 2ο: O Νομάρχης Μαγνησίας δέχεται «επίθεση», από τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης στην Περιφέρεια, για έλλειψη ενδιαφέροντος, διότι απουσίαζε, λόγω της καθόδου των Νομαρχών στην Αθήνα, από μια συνάντηση ενημερωτικού χαρακτήρα, που οργάνωσε η Διαχειριστική Αρχή στην Αγριά.

Τα δυο αυτά γεγονότα που φαινομενικά είναι ασύνδετα μεταξύ τους, φέρνουν στην επιφάνεια την ουσία της «διένεξης» και τα πραγματικά αίτια αυτής της οριακής κατάστασης που έχει διαμορφωθεί σε βάρος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και των αιρετών εκπροσώπων της, που αναγκάζονται πλέον να καταφύγουν σε «ακραίες» ενέργειες, όπως είναι και το κλείσιμο των Νομαρχιών, προκειμένου να ξεφύγουν από τον «ολέθριο εναγκαλισμό» του κράτους και να μπορέσουν να υφίσταται ως θεσμός. Διότι όταν ένας θεσμός που είναι ταγμένος να υπηρετήσει τον πολίτη, δεν μπορεί ν’ ασκήσει τις αρμοδιότητές του, βρίσκεται εκτεθειμένος στα μάτια των πολιτών, για ανικανότητα και έλλειψη ενδιαφέροντος, για υπηρεσίες που οφείλει να παρέχει και οι οποίες αντανακλούν στην ποιότητα της ζωής.
Δυστυχώς η αγωνιστική αυτή κινητοποίηση των Νομαρχιών γίνεται μέσα σ’ ένα κλίμα προεκλογικό, σ’ ένα κλίμα έντονης κομματικής αντιπαράθεσης και «σκανδαλολογίας», στην Κεντρική πολιτική σκηνή. Γι’ αυτό δεν έχει την απήχηση που θα έπρεπε. Θα ήταν, όμως, μεγάλο λάθος να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος αντιπαράθεσης για το ποιος κομματικός σχηματισμός στηρίζει περισσότερο και ποιος λιγότερο την Αυτοδιοίκηση. Θα ήταν λάθος γιατί θα αποπροσανατόλιζε τους πολίτες που είναι οι τελικοί κριτές κι οι τελικοί δικαιούχοι των υπηρεσιών της, από την ουσία του θέματος. Η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή και για τα κόμματα και τα κομματικά στελέχη που λειτουργούν στην Τ.Α. Η χώρα μας έχει μια Αυτοδιοίκηση πολύ υποβαθμισμένη. Είμαστε μία από τις πιο συγκεντρωτικές χώρες της Ευρώπης των είκοσι επτά(27) κι όχι των δεκαπέντε(15) πιο προηγμένων.
Είναι λάθος, λοιπόν, που η ομόφωνη απόφαση των Νομαρχιών για «αγωνιστικές κινητοποιήσεις» κατέληξε σε αντιδικία υπεράσπισης των κόμματων για τις κατακτήσεις που είχε ο θεσμός τα τελευταία τριάντα(30) χρόνια.
Οι πολίτες, όμως, φίλοι και μέλη τους ενός και του άλλου κόμματος γνωρίζουν ότι έγιναν κάποια βήματα πολιτικής αποκέντρωσης μετά τη μεταπολίτευση. Τίποτα όμως δεν έγινε με κομματική παραχώρηση αλλά κάτω από την πίεση της Αυτοδιοίκησης.
Γι’ αυτό άλλωστε όλα έγιναν με πολύ αργούς ρυθμούς με αποτέλεσμα χώρες, που μέχρι τη δεκαετία του ’90 ήταν συγκεντρωτικές και ολοκληρωτικές, να μας έχουν σήμερα ξεπεράσει.
Λειτουργούμε στο πλαίσιο ενός πολιτικού συστήματος ξεπερασμένου, συγκεντρωτικού και έντονα πελατειακού. Ένα σύστημα που θέλει το Νομάρχη και το Δήμαρχο, όπως και τους πολίτες, «πελάτες» του Κράτους, που «συνωστίζονται» στους διαδρόμους των Υπουργείων και εκλιπαρούν πόρους για την παροχή υπηρεσιών και την κατασκευή έργων. Η αποκέντρωση, όμως, και η διαχείριση των τοπικών υποθέσεων σε τοπικό επίπεδο, είναι θέμα αμιγώς πολιτικό. Είναι θέμα δημοκρατίας, θέμα ορθολογικής και αποτελεσματικής διαχείρισης των προβλημάτων.Όλοι παρακολουθούμε την παθογένεια ενός κράτους αναποτελεσματικού, σπάταλου, βαλλόμενου πανταχόθεν και «λεηλατούμενου», πολλές φορές, από οικονομικά συμφέροντα, συντεχνίες και «επίορκους».Σήμερα είναι επιτακτική η ανάγκη μας βαθειάς μεταρρύθμισης στην οργάνωση του κράτους με βάση τις αρχές της θεσμικής και οικονομικής αυτοτέλειας και της επικουρικότητας.Το πολιτικό μας σύστημα, με τη σημερινή του μορφή, έχει φτάσει στα όρια του. Τα θετικά βήματα που έγιναν, μέχρι σήμερα, στην Αυτοδιοίκηση φαντάζουν τώρα άτολμα και ξεπερασμένα. Σήμερα τα πράγματα είναι πιο ώριμα. Ακόμη κι οι χειρότεροι «κρατιστές» έχουν πεισθεί ότι η Αυτοδιοίκηση είναι ο θεσμός που μπορεί να γίνει φορέας μεταρρύθμισης του πολιτικού μας συστήματος. Είναι η ώρα της βαθιάς Διοικητικής μεταρρύθμισης με ισχυρή και αποτελεσματική Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση κι ένα κράτος Επιτελικό. Από την άλλη πλευρά η πρόσφατη «επίθεση» του Γ.Γ. της Περιφέρειας στο Νομάρχη Μαγνησίας καταδεικνύει, αφενός μεν, την αναγκαιότητα της Διοικητικής μεταρρύθμισης με αιρετή Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, αφετέρου δε, τη βεβαιότητα ότι μια τέτοια προοπτική δεν «χαρίζεται» εύκολα από τα κόμματα και τα κομματικά στελέχη. Θα επιβληθεί μόνο από τους οι πολίτες, την Αυτοδιοίκηση με τα αυτοδιοικητικά στελέχη.

Περισσότερα... »

12:12

Η ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Οι Νομαρχίες, κάτω από την πίεση των προβλημάτων που τους δημιουργεί ο «στραγγαλισμός» του συγκεντρωτικού κράτους, αναγκάζονται να διαμαρτυρηθούν προς την κυβέρνηση και το κεντρικό πολιτικό σύστημα. Αναγκάζονται να «βάλουν λουκέτο» γιατί ουσιαστικά δεν μπορούν να ασκήσουν τις αρμοδιότητές τους. Γιατί δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Είναι πλέον αναγκασμένες σε «ακραίες» ενέργειες, όπως το προχθεσινό κλείσιμο των Νομαρχιών.
Είναι φανερό ότι όταν ένας θεσμός που είναι ταγμένος να υπηρετήσει τον πολίτη δεν μπορεί ν’ ασκήσει τις αρμοδιότητές του βρίσκεται εκτεθειμένος στα μάτια των πολιτών, για ανικανότητα και έλλειψη ενδιαφέροντος για τις παρεχόμενες υπηρεσίες, που αντανακλούν στην ποιότητα της ζωής τους.
Η ομόφωνη δε απόφαση των τελευταίων συνεδρίων των Νομαρχιακών Αρχών, μέσω της ΕΝΑΕ, ανεξάρτητα από την κομματική προέλευση τους, να προχωρήσουν στο κλείσιμο των Νομαρχιών καταδεικνύει ότι τα πράγματα έχουν φτάσει σε πολύ οριακό σημείο.
Δυστυχώς η αγωνιστική αυτή κινητοποίηση των Νομαρχιών αδικείται γιατί γίνεται μέσα σ’ ένα κλίμα προεκλογικό, σ’ ένα κλίμα έντονης κομματικής αντιπαράθεσης και «σκανδαλολογίας», στην Κεντρική πολιτική σκηνή.
Θα ήταν, όμως, μεγάλο λάθος να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος αντιπαράθεσης μεταξύ των στελεχών της Αυτοδιοίκησης για το ποιος κομματικός σχηματισμός στηρίζει περισσότερο ή λιγότερο την Αυτοδιοίκηση.
Θα ήταν μεγάλο λάθος γιατί θα αποπροσανατόλιζε τους πολίτες που είναι ο τελικός κριτής κι ο τελικός δικαιούχος των υπηρεσιών της, από την ουσία του θέματος. Η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή για όλα τα κόμματα και τα κομματικά στελέχη. Η Αυτοδιοίκηση στη χώρα μας είναι υποβαθμισμένη. Είμαστε μία από τις πιο συγκεντρωτικές χώρες της Ευρώπης των είκοσι επτά(27) κι όχι των δεκαπέντε(15) πιο προηγμένων.
Κι αυτό δεν μας τιμάει καθόλου όταν σε κάθε ευκαιρία δηλώνουμε περήφανοι απόγονοι της χώρας στην οποία γεννήθηκε η Δημοκρατία.
Είναι λάθος, λοιπόν, που η ομόφωνη απόφαση των Νομαρχιών για «αγωνιστικές κινητοποιήσεις» κατέληξε, σε πολλά μέσα ενημέρωσης ως αντιδικία υπεράσπισης των κόμματων για τις κατακτήσεις που είχε ο θεσμός της Αυτοδιοίκησης τα τελευταία τριάντα(30) χρόνια.
Ναι, φίλοι του ενός και του άλλου κόμματος. Έγιναν κάποια βήματα πολιτικής αποκέντρωσης μετά τη μεταπολίτευση του 1974. Τίποτα όμως δεν έγινε από κομματική «γαλαντομία» αλλά κάτω από την πίεση του κινήματος της Αυτοδιοίκησης.
Γι’ αυτό άλλωστε όλα έγιναν με πολύ αργούς ρυθμούς με αποτέλεσμα χώρες, που μέχρι τη δεκαετία του ’90 ήταν συγκεντρωτικές και ολοκληρωτικές, να μας έχουν σήμερα δυστυχώς ξεπεράσει.
Γιατί το θέμα της Αποκέντρωσης δεν είναι θέμα κομματικό είναι θέμα αμιγώς πολιτικό κι έχει άμεση σχέση με το ξεπερασμένο, συγκεντρωτικό και έντονα πελατειακό πολιτικό μας σύστημα.
Ένα σύστημα που θέλει το Νομάρχη και το Δήμαρχο, όπως και τους πολίτες, «πελάτες» του Κράτους να εκλιπαρούν στους διαδρόμους των Υπουργείων πόρους για την παροχή υπηρεσιών και την κατασκευή έργων.
Η αποκέντρωση και η διαχείριση των τοπικών υποθέσεων σε τοπικό επίπεδο, είναι θέμα αμιγώς δημοκρατικό. Είναι θέμα ορθολογικής και αποτελεσματικής διαχείρισης των προβλημάτων.
Όλοι παρακολουθούμε την παθογένεια ενός κράτους αναποτελεσματικού, σπάταλου, βαλλόμενου πανταχόθεν και λεηλατούμενου, πολλές φορές, από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, τις συντεχνίες και «τους επίορκους».
Σήμερα παρά ποτέ είναι επιτακτική η ανάγκη μας βαθειάς μεταρρύθμισης στην οργάνωση του κράτους με βάση τις αρχές της αυτοτέλειας και της επικουρικότητας. Δεν είναι ώρα για τα στελέχη της Αυτοδιοίκησης να εξυμνήσουν τους κομματικούς μας φορείς από τους οποίους προέρχονται. Τα κόμματα είναι από τη φύση τους συγκεντρωτικά και ιδιαίτερα στη χώρα μας που είναι και αρχηγικά.
Το πολιτικό μας σύστημα, με τη σημερινή του μορφή, έχει φτάσει στα όρια του. Δεν πάει άλλο. Τα θετικά βήματα που έγιναν στη Αυτοδιοίκηση φαντάζουν σήμερα άτολμα και ξεπερασμένα. Σήμερα τα πράγματα είναι πιο ώριμα από ποτέ. Ακόμη κι οι χειρότεροι «κρατιστές» έχουν πεισθεί ότι η Αυτοδιοίκηση είναι ο θεσμός που μπορεί να γίνει φορέας μεταρρύθμισης και εκσυγχρονισμού του ίδιου του πολιτικού μας συστήματος.
Τώρα είναι η ώρα μιας βαθιάς Διοικητικής μεταρρύθμισης με ισχυρή και αποτελεσματική Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση κι ένα κεντρικό κράτος σε ρόλο επιτελικό.
Αποτελεί πια επιτακτική ανάγκη της ελληνικής κοινωνίας η πραγματική επανίδρυση του κράτους.
Η πρόσφατη «επίθεση» του εκπροσώπου της κυβέρνησης στην Περιφέρεια, κατά της Νομαρχιακής Αρχής Μαγνησίας, καταδεικνύει και την αναγκαιότητα μιας γενναίας μεταρρύθμισης και τη βεβαιότητα ότι αυτό δεν θα το χαρίσουν τα κόμματα και τα κομματικά στελέχη αλλά θα το επιβάλλουν οι πολίτες και η Αυτοδιοίκηση.

Περισσότερα... »

22:54

ΟΙ «ΑΧΡΗΣΤΕΣ» ΓΕΩΤΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΡΛΑΣ, Ο ΚΟΜΒΟΣ ΤΟΥ ΒΕΛΕΣΤΙΝΟΥ ΚΑΙ Η ΟΡΘΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Τι σχέση μπορεί να έχει η αντιδικία των αγροτών της Κάρλας, κι όχι μόνο, με το ΥΠΕΧΩΔΕ για την κατασκευή του έργου, «ανόρυξης 50 νέων γεωτρήσεων ύδρευσης στην περιοχή Ριζομύλου και κατασκευής δικτύου μεταφοράς νερού στο Π.Σ. Βόλου», με την πρόσφατη «συμφωνία των Αθηνών» σχετικά με τον κόμβο του Βελεστίνου που απασχολεί τους κατοίκους του Δήμου Φερών τα τελευταία δέκα(10) χρόνια;
Το κοινό σημείο είναι ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά και «πολύπαθα» έργα, στην ίδια περιοχή, που ανήκουν στην αρμοδιότητα του ΥΠΕΧΩΔΕ.
Στο πρώτο έργο που αφορά την ανασύσταση της λίμνης Κάρλας έχουμε, το τελευταίο χρονικό διάστημα, ένα πολύ θετικό βήμα και μια σοβαρότατη εμπλοκή. Το πολύ θετικό γεγονός είναι ότι, μετά από καθυστέρηση σχεδόν τεσσάρων(4) ετών κι αφού προηγήθηκαν αγωνιστικές κινητοποιήσεις, ξεκίνησε, επιτέλους, η αντίστροφη πορεία ανασύστασης της λίμνης εικοσιπέντε(25) σχεδόν χρόνια μετά την αποξήρανσή της. Η νέα σοβαρή εμπλοκή, για το ίδιο έργο, αφορά τη δημοπράτηση, ανόρυξης 50 νέων γεωτρήσεων για την ενίσχυση της ύδρευσης του Βόλου, χωρίς να ληφθούν υπόψη ούτε οι περιβαλλοντικοί όροι, που το ίδιο το ΥΠΕΧΩΔΕ ενέκρινε, ούτε η διαμορφωθείσα πραγματικότητα στην περιοχή αλλά κι ο ορθολογισμός στη χρήση δημοσίων δαπανών.
Σε μια περίοδο μάλιστα που οι αγρότες βλέπουν να αυξάνονται οι επιφανειακές ρηγματώσεις, που προέρχονται την αποξήρανση των υπόγειων εδαφών που προκαλούν οι 4.000 γεωτρήσεις που λειτουργούν στην περιοχή. Σε μια περίοδο μάλιστα που οι αγρότες βλέπουν αφενός μεν να αυξάνεται το κόστος άντλησης νερών αφετέρου να μειώνεται η παραγωγή τους αφού τα αντλούμενα νερά, από βάθη 300 μέτρων, είναι πια περίπου υφάλμυρα.
Σε μια περίοδο μάλιστα που ξεκινάει και η Δ’ προγραμματική περίοδος (Δ’ ΕΣΠΑ) και η περίοδος προετοιμασίας των Μεσογειακών αγώνων του 2013 και οι ανάγκες για δημόσιες επενδύσεις είναι μεγάλες και η χώρα δανείζεται, με σκληρούς όρους, για να καλύψει τις ανάγκες της.
Η άκαιρη, λοιπόν, δημοπράτηση αυτού του έργου, με διάθεση πίστωσης περίπου δέκα(10) εκατομμυρίων ευρώ, έχει προκαλέσει την οργή των αγροτών της περιοχής που δικαιολογημένα εμποδίζουν την κατασκευή του. Έχει προκαλέσει την ομόφωνη απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου που με ψήφισμά του ζητάει από το ΥΠΕΧΩΔΕ: α) την άμεση διακοπή των εργασιών του συγκεκριμένου έργου και την επανεξέταση της κατασκευής του όταν ικανοποιηθούν οι όροι της παρ. 37 των περιβαλλοντικών όρων που σημαίνει άνοδος της στάθμης του υπόγειου υδροφορέα β)την άμεση σύνταξη μελέτης για την αντιμετώπιση των ρηγμάτων και την υπόδειξη του ενδεδειγμένου τρόπου κατασκευής των οικοδομών στη περιοχή του Ριζομύλου και γ) την προώθηση, με εντατικούς ρυθμούς, της ολοκλήρωσης των έργων πλημμυρισμού της λίμνης καθώς και της κατασκευής του αρδευτικού δικτύου ώστε να σταματήσει η λειτουργία των 4000 γεωτρήσεων και να αποκατασταθεί, ποσοτικά και ποιοτικά, ο υπόγειος υδροφορέας.
Στο δεύτερο έργο που αφορά στην κατασκευή του ανισόπεδου κόμβου στο Βελεστίνο, μετά από δέκα(10) χρόνια συζητήσεων, αλλαγής θέσεων και σύνταξης μελετών, είχαμε μια ακόμη σύσκεψη στην Αθήνα, αυτή τη φορά στο γραφείο του Υπουργού κ. Σουφλιά, στην οποία λήφθηκαν επιτέλους αποφάσεις για την κατασκευή του έργου. Πέρα, όμως, από τις τοπικές παλινωδίες (για τις οποίες υπάρχουν ευθύνες) και τη σύνταξη διαδοχικών μελετών (που θέλουν το χρόνο τους) στο έργο αυτό είχαμε έναν «ιδιότυπο εκβιασμό». Για να κατασκευασθεί ο κόμβος, στη θέση που τελικά έχει προσδιοριστεί μπροστά στις εγκαταστάσεις του 304 ΠΕΒ, απαιτείται η παραχώρηση από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας 13 στρεμμάτων από τη δημόσια έκταση που είχε αποκτηθεί με απαλλοτρίωση, για της ανάγκες της στρατιωτικής μονάδος, πριν από πολλά χρόνια.
Προκειμένου, λοιπόν, να γίνει αυτή η παραχώρηση το Υπουργείο απαιτούσε από το άλλο Υπουργείο, το ΥΠΕΧΩΔΕ, την κατασκευή των έργων αντιπλημμυρικής προστασίας των εγκαταστάσεων του, το κόστος των οποίων, σύμφωνα με τη μελέτη, είναι δέκα εκατομμύρια ευρώ όταν η κατασκευή του κόμβου δεν υπερβαίνει το 1 εκ ευρώ.
Το τι προβλέπει η πρόσφατη «απόφαση των Αθηνών» δεν είναι σαφές. Αν ισχύει αυτό που διαβάσαμε στο ρεπορτάζ των εφημερίδων ότι η Περιφέρεια δεσμεύτηκε να χρηματοδοτήσει, από τους πολύτιμους και λιγοστούς πόρους του Δ’ ΕΣΠΑ, την κατασκευή των αντιπλημμυρικών έργων του ΠΕΒ υπάρχει σοβαρό πρόβλημα γιατί σημαίνει ότι θα αφαιρεθούν από την χρηματοδότηση σημαντικών δημόσιων υποδομών του Νομού μας.
Είμαι σίγουρος ότι ο έμπειρος παλαιός μηχανικός και ορθολογιστής Υπουργός ΥΠΕΧΩΔΕ, κ. Γ. Σουφλιάς, θα προτιμήσει να διακόψει την εργολαβία ανόρυξης των 50 «άχρηστων», αυτή τη χρονική στιγμή, γεωτρήσεων προκειμένου και να ικανοποιήσει τον Υπουργό Άμυνας και να μην επιβαρύνει το Δ’ ΕΣΠΑ με το κόστος των αντιπλημμυρικών έργων του 304 ΠΕΒ.

Περισσότερα... »

19:51

ΕΝΤΑΞΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΤΠΕ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

23:19

Το «φαγοπότι» των άγονων γραμμών, το μονοπώλιο στην ακτοπλοΐα των Β. Σποράδων, η συνεργατική και η ανοχή μας

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Η επικαιρότητα φέρνει ξανά στην επιφάνεια, αυτή τη φορά με συνδυασμό γεγονότων σε πανελλήνια κλίμακα, το θέμα της ακτοπλοΐας στη χώρα και ιδιαίτερα αυτής που «συνδέει» τις Β. Σποράδες με τη χερσαία Μαγνησία, τον Άγιο Κωνσταντίνο και τη Θεσσαλονίκη.
Εικόνα 1η: Ένας υπουργός Ναυτιλίας που διαχειρίζεται τα τελευταία πέντε χρόνια την ακτοπλοΐα στη χώρα μας, παραπέμπεται, με σχεδόν ομόφωνη απόφαση της Βουλής, στην Ειδική Ανακριτική, ενώ τα τηλεοπτικά παράθυρα «κατακλύζονται» από ακτοπλόους και εκπροσώπους τους που είναι πρόθυμοι να καταθέσουν «την εμπειρία τους» για ένα μεγάλο «φαγοπότι» κι ένα «χορό» εκατομμυρίων που φαίνεται ότι είχε στηθεί γύρω από τις λεγόμενες άγονες γραμμές. Το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή εμείς οι φορολογούμενοι, χρηματοδοτούμε με τεράστια ποσά, εν ονόματι της εξυπηρέτησης των συμπατριωτών των μικρών νησιών, ισχυρούς ακτοπλόους που διαπλέκονται με την πολιτική εξουσία, χωρίς να ελέγχεται τελικά ούτε η εξυπηρέτηση των κατοίκων, των αγώνων γραμμών, ούτε η ορθολογική αξιοποίηση των πόρων.
Εικόνα 2η: Η Δήμαρχοι των τριών Δήμων των νησιών των Β. Σποράδων βρίσκονται αντιμέτωποι, για μια ακόμη χρονιά, με την είδηση περί μείωσης του αριθμού των πλοίων που θα εξυπηρετήσουν το φετινό καλοκαίρι τη μεταφορά των επιβατών και την τροφοδοσία των νησιών. Οι Δήμαρχοι αποφασισμένοι να ξεκινήσουν κινητοποιήσεις και αποκλεισμούς λιμανιών, για μια ακόμη φορά, «κατεβαίνουν» ομαδικά στον Πειραιά για να συναντήσουν και το νέο Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας και να τον καλέσουν να «ασκήσει πίεση» στους ακτοπλόους, ώστε να «μην τολμήσουν» να αποσύρουν τα καράβια τους και ν’ αφήσουν τα νησιά χωρίς επαρκεί ακτοπλοϊκή εξυπηρέτηση εν όψει του καλοκαιριού.
Ο νέος Υπουργός, θορυβημένος κι από την τύχη του προκατόχου του, παραπέμπει τους Δημάρχους στο Γενικό Γραμματέα. Τελικά το κόλπο «έπιασε» και φέτος. Οι ακτοπλόοι «δέχθηκαν» το αίτημα να μη μειωθούν τα πλοία της γραμμής. Αυτά τα πλοία, όμως, όχι μόνο δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες των νησιών αλλά είναι πανάκριβα, για αντίστοιχου μήκους θαλάσσιες διαδρομές, στην Ελλάδα και την Ευρώπη, παρά τη μείωση του πετρελαίου, την κρίση που θα αντιμετωπίσει η τουριστική βιομηχανία κλπ.
Εικόνα 3η: Στο κλειστό γυμναστήριο της Σκοπέλου, για πρώτη φορά σε κοινή συνεδρίαση, το Νομαρχιακό Συμβούλιο και τα Δημοτικά Συμβούλια των τριών νησιών συζητούν για την ανάπτυξη των Β. Σποράδων, τις δράσεις και τις υποδομές που πρέπει να σχεδιάσουμε, να διεκδικήσουμε και να υλοποιήσουμε τα επόμενα χρόνια, με το νέο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, Δ’ ΕΣΠΑ.
Κυρίαρχο θέμα στις τοποθετήσεις όλων, όπως ήταν αναμενόμενο, η ακτοπλοϊκή σύνδεση των νησιών και η ίδρυση και λειτουργία της ναυτιλιακής εταιρείας λαϊκής βάσης, που θα δώσει ένα τέλος στην μακροχρόνια ομηρία των νησιών από τη μονοπωλιακή εκμετάλλευση των ακτοπλόων. «Δεν θα υπάρξει ανάπτυξη για τα νησιά» τόνιζαν με αγωνία οι εκπρόσωποι της Αυτοδιοίκησης, των επαγγελματικών και των άλλων φορέων των νησιών «αν δεν λυθεί το πρόβλημα της ακτοπλοϊκής σύνδεσης των τριών νησιών με τη χερσαία Μαγνησία. Όλα τα υπόλοιπα, όπως η συμπλήρωση λιμενικών εγκαταστάσεων, η αναβάθμιση του οδικού δικτύου κλπ. είναι απαραίτητα μεν αλλά έρχονται σε δεύτερη μοίρα».
Στη συνεδρίαση αυτή η Νομαρχία κατέθεσε για πρώτη φορά ολοκληρωμένη πρόταση εξόδου από την κρίση με την ίδρυση ναυτιλιακής εταιρείας λαϊκής βάσης όπως το είχε υποσχεθεί προεκλογικά. Ήταν άλλωστε κοινός τόπος, για πολλά χρόνια τώρα, ότι η λύση του προβλήματος της ακτοπλοΐας των νησιών μας θα λυθεί μόνο αν οι κάτοικοι της περιοχής και οι φορείς ης Αυτοδιοίκησης πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους.
Η συνεργατική είναι η μόνη λύση για την επίλυση των προβλημάτων των αδυνάτων ομάδων έναντι των ισχυρών μονοπωλίων, όπως έχει αποδειχτεί στην ιστορική διαδρομή των κοινωνιών.
Ιδού λοιπόν «πεδίον δόξης λαμπρόν» για όλους. Η Νομαρχιακή Αρχή έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα για την επίτευξη ενός πάρα πολύ σημαντικού στόχου για την περιοχή. Δεν μπορεί όμως αυτή η πρωτοβουλία να μείνει στα «χέρια» της ΝΑΜ. Την υπόθεση πρέπει να πάρουν «στα χέρια» τους οι πολίτες και ιδιαίτερα οι πολίτες των νησιών που είναι επιχειρηματίες και αυτοαπασχολούμενοι στον τουρισμό. Η εταιρεία θα ιδρυθεί και θα μακροημερεύσει μόνο αν έχει τη στήριξή τους, τόσο στη συγκρότηση του αρχικού μετοχικού κεφαλαίου όσο και στη λειτουργία της. Οι κάτοικοι της Σκύρου είναι ένα φωτεινό παράδειγμα στη «γειτονία μας». Μόνο στη Σκιάθο καταγράφονται 4000 φορολογικά μητρώα (ΑΦΜ). Αν ο καθένας από αυτούς διαθέσει, κατά μέσον όρο, ανάλογα με το μέγεθος της επιχείρησης, το ποσό των 1000 ευρώ θα συγκεντρώσαμε το αρχικό κεφάλαιο. Θα μένει το εύκολο και αυτονόητο επόμενο βήμα που είναι στήριξη της εταιρείας με την μόνιμη επιλογή των καραβιών της. Εμπρός λοιπόν ας το τολμήσουμε. Αναλάβετε, ως επιχειρηματίες, ένα ελάχιστο ρίσκο που θα αποδειχτεί πολλαπλά ωφέλιμο για όλους, τον τουρισμό, την ανάπτυξη και την απασχόληση στα νησιά μας.

Περισσότερα... »

23:22

Οι Δρόμοι της ανάπτυξης και οι δρόμοι της Μαγνησίας

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Οι δρόμοι της ανάπτυξης, όπως τους έχει ονομάσει ο σημερινός υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Σουφλιάς, είναι οι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι της χώρας που είναι ενταγμένοι στο ευρωπαϊκό δίκτυο μεγάλων οδικών αξόνων, Ανατολής Δύσης και Βορρά Νότου.
Ένας από τους άξονες αυτούς ξεκινάει από τη Σουηδία και καταλήγει στην Κρήτη τμήμα του οποίου στην Ελλάδα θεωρείται ο άξονας Ε65 που θα συνδέσει το εσωτερικό της Θεσσαλίας, την Εγνατία (άξονας Ανατολής - Δύσης) και τις βόρειες χώρες, με τη νότια Ελλάδα.
Έχει τονισθεί από πολλούς, όπως το κάναμε κι εμείς μέχρι σήμερα, ότι η απόφαση για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του Ε65, επέβαλε αλλαγή πλεύσης και επαναπροσδιορισμό της πολιτικής μας σε σχέση με τις οδικές συνδέσεις του Νομού με τους μεγάλους οδικούς άξονες της χώρας. Το παλαιό αίτημα του άξονα Ηγουμενίτσας – Βόλου έπρεπε να ικανοποιηθεί με την κατασκευή κλάδου από τον Ε65 προς το Νομό μας. Κάποιοι επέμεναν να διεκδικούν τη διπλή ζεύξη του Μαλλιακού (μόνο οδική), ένα έργο καθαρά ανταγωνιστικό στον Ε65 από τη στιγμή που η κατασκευή του αποφασίστηκε να γίνει με το σύστημα της παραχώρησης. Η διπλή ζεύξη θα έπρεπε να εμπλέξει και τον ΟΣΕ επαναφέροντας στην επιφάνεια την παλαιά καλή μελέτη των Άγγλων για την πεδινή χάραξη του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας (Θεσσαλονίκη-Λάρισα-Βελεστίνο-Αλμυρό-Αθήνα).
Είναι γνωστό ότι τον οριστικό ενταφιασμό της διπλής ζεύξης τον ανακοίνωσε ο ίδιος ο κ. Σουφλιάς το 2006 δηλώνοντας, προεκλογικά, για να ικανοποιήσει κάποιους φίλους του στη Μαγνησία, ότι το Υπουργείο θα προκηρύξει μελέτη σκοπιμότητας για το έργο. Κάποιοι ακόμη την περιμένουν κάνοντας ημερίδες.
Στις επίμονες παρεμβάσεις της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής για την κατασκευή κλάδου της Ε65 προς Βόλο, που μεταφέρθηκαν και στη Βουλή από τους τοπικούς βουλευτές, πριν κυρωθεί η σύμβαση παραχώρησης κατασκευής του οδικού άξονα Ε65, ο Υπουργός δεσμεύτηκε με δηλώσεις του, ότι ο άξονας Ηγουμενίτσας Βόλου θα εξυπηρετηθεί με την αναβάθμιση, σε πλήρη κλειστό αυτοκινητόδρομο, του σημερινού διανομαρχιακού δρόμου Καλαμπάκα - Τρίκαλα – Λάρισα – ΠΑΘΕ. Είναι όμως μια λύση που καλύπτει μερικά το Νομό. Γιατί οι περιοχές της Καρδίτσας, το νότιο τμήμα του Νομού Λάρισας και το βόρειο τμήμα του Νομού Φθιώτιδος δεν έχουν άμεση πρόσβαση στο Βόλο και κυρίως στο αεροδρόμιο κεντρικής Ελλάδος που κατασκευάζεται στην Αγχίαλο με είσοδο, προς το παρόν, από τον ΠΑΘΕ και τον κόμβο του Αλμυρού. Οι περιοχές αυτές άλλωστε είχαν και συνεχίζουν να έχουν παραδοσιακές οικονομικές σχέσεις με τον Αλμυρό και το Βόλο.
Ο αυτοκινητόδρομος Ε65 διασχίζει τις περιοχές αυτές, ενώ θα κατασκευαστούν δύο ανισόπεδοι κόμβοι στις περιοχές Ξυνιάδα και Σμόκοβο.
Η απόσταση του Αλμυρού και του αεροδρομίου από τον άξονα Ε65 είναι, περίπου, 50 χιλιόμετρα. Μια διαδρομή που διατρέχει τους οικισμούς, Παναγιά, Ομβριακή, Δομοκός, Βούζιο, Σκόπια Φαρσάλων, Άγιος Αντώνιος, Πλάτανος, Αργυροχώρι, ΠΑΘΕ (Αλμυρός).
Σχεδόν στο σύνολό της αυτή η χάραξη είναι διανοιγμένη. Απαιτείται ένας καλός ανασχεδιασμός με σύγχρονες προδιαγραφές, με παρακάμψεις όλων των οικισμών και γεωμετρικά χαρακτηριστικά ενός καλού διανομαρχιακού δρόμου.
Η κατασκευή ενός τέτοιου δρόμου, σύνδεσης της Ε65 με τη Μαγνησία, όπως τόνισαν στην πρόσφατη συνάντησή τους ο Νομάρχης κι ο Δήμαρχος Αλμυρού, πρέπει να αποτελέσει στόχο για το Νόμο. Αυτός ο δρόμος συμπληρώνει για τον Αλμυρό τις συνδυασμένες μεταφορές, οδικές, σιδηροδρομικές, αεροπορικές και θαλάσσιες. Αναδεικνύει την περιοχή σε μοναδικό ανάλογο κόμβο στην Ελλάδα και τα Βαλκανία.
Αφού, λοιπόν, μετά την επίμονη προσπάθεια της Μαγνησίας διευκρινίστηκε από την Περιφέρεια ότι η σύνταξη της μελέτης δασικού δρόμου, μεταξύ των παράλιων Λάρισας και Μαγνησίας, ακυρώνεται για να μελετηθεί κανονικός δρόμος, η παραπάνω πρόταση συμπληρώνει τους διανομαρχιακούς δρόμους που πρέπει να διεκδικήσουμε, να «ωριμάσουμε» και να προτείνουμε την κατασκευή τους τα επόμενα χρόνια, μαζί βέβαια με την αναβάθμιση όλων των παλαιών δρόμων με προτεραιότητα στην παλαιά εθνική οδό (ΠΕΟ) Βόλου - Λάρισας.

Περισσότερα... »

18:37

Μια απάντηση στην Επιτροπή Παρακολούθησης του δρόμου «Χάνια – Κισσός»

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

«Χαιρόμαστε ιδιαίτερα που οι επιτροπές παρακολούθησης που εισήγαγε η νέα Νομαρχιακή Αρχή στην κατασκευή των έργων πήραν σάρκα και οστά, αυτονομήθηκαν και λειτουργούν ανεξάρτητα, υποβάλλοντας τις δικές τους παρατηρήσεις τους στον κύριο του έργου που είναι η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και ο Νομάρχης», τόνισε ο Αντινομάρχης Ηλίας Ξηρακιάς για τη ανακοίνωση της επιτροπής ότι καθυστερεί η κατασκευή του έργου.

«Στην επιτροπή παρακολούθησης του Χάνια – Κισσός που συνεδρίασε χθες στην Τσαγκαράδα, υπό την προεδρία του Δήμαρχου κ. Λεβέντη, συμμετέχουν επίσης η ένωση Ξενοδόχων, το Τ.Ε.Ε ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου Κισσού κι ο εκπρόσωπος του ΕΟΣ.
«Στην επιτροπή καλούνται η υπηρεσία επίβλεψής της ΝΑΜ και ο εκπρόσωπος του αναδόχου προκειμένου να αξιολογήσουν μαζί την πρόοδο του έργου και να αντιμετωπίσουν τυχόν προβλήματα που προκύπτουν.
Συνεπώς ο Αντινομάρχης που καλείται σ’ αυτές τις επιτροπές δεν είναι υποχρεωτικό να παρευρίσκεται για να μην «επηρεάζει» και την αυτόνομη λειτουργία τους.
Επί της ουσίας κατανοούμε την αγωνία των μελών της επιτροπής για το αν θα ολοκληρωθεί το έργο μέχρι το καλοκαίρι αλλά δεν συμφωνούμε με την εκτίμηση τους.
Είχαμε και φέτος μια καλή χειμερινή περίοδο χιονο-κάλυψης με διακοπή εργασιών λόγω χαμηλών θερμοκρασιών.
«Όλα τα προβλήματα, στα δυο(2) χιλιόμετρα του δρόμου που υπολείπονται του έργου έχουν επιλυθεί, εκτός από τα θέματα των σωληνώσεων ύδρευσης για τα οποία πρέπει να επιληφθεί ο Δήμος. Θα συμπληρωθούν το επόμενο διάστημα κάποια τεχνικά και μετά το Πάσχα θα αρχίσει η οδοστρωσία και η ασφαλτόστρωση τους. Καθησυχάζουμε λοιπόν τους πολίτες της περιοχής ότι το έργο θα ολοκληρωθεί σύντομα ώστε το καλοκαίρι να μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε».

Περισσότερα... »

22:03

Ο ΤΟΠΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ είναι πάντα κακοί σύμβουλοι του ορθολογικού σχεδιασμού και της βιώσιμης ανάπτυξης

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

«Η Ζαγορά δεν είναι πίσω από το βουνό (το Πήλιο), όπως εκεί στο Βόλο νομίζεται, αλλά ο Βόλος είναι πίσω από το βουνό», μου έλεγε σε έντονο ύφος ένας αγανακτισμένος κάτοικος της Ζαγοράς, που ήρθε μαζί με άλλους συμπολίτες του στην ανοιχτή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που έγινε στο Δήμο, για το γνωστό θέμα του δρόμου που θα συνδέσει τα παράλια των νομών Λάρισας και Μαγνησίας, από το Σκλήθρο μέχρι το Πουρί του Α. Πηλίου.
Τους εξήγησα ότι υπάρχει ελλιπής πληροφόρηση για το θέμα κι ότι αντίθετα το Νομαρχιακό Συμβούλιο τάχθηκε ομόφωνα υπέρ του έργου. Αυτό όμως θα πραγματοποιηθεί μόνο αν γίνουν όλα όσα προβλέπει ο νόμος, για την αδειοδότηση κατασκευής ενός έργου κι αν τελικά το κράτος αποφασίσει να χρηματοδοτήσει τη μελέτη και την κατασκευή ενός μεγάλου έργου, που σήμερα ξεπερνάει τα 100 εκ ευρώ. Κι όλα αυτά βέβαια τη στιγμή που το κράτος δεν έχει ακόμη χρηματοδοτήσει την κατασκευή της παράκαμψης της Ζαγοράς, που καρκινοβατεί για πολλά χρόνια, την κατασκευή της παράκαμψης των παραλιακών οικισμών από την Αγριά μέχρι το Λεφόκαστρο, την κατασκευή της παράκαμψης των οικισμών στον άξονα Βόλου – Πορταριάς, την κατασκευή των βελτιώσεων πρόσβασης στο χιονοδρομικό κέντρο που είναι ένα πλεονέκτημα για τον τουρισμό της περιοχή μας και την κατασκευή των βελτιώσεων που απαιτούνται στο οδικό δίκτυο του Πηλίου και του Αλμυρού.
Το πρώτο, όμως, μήνυμα που «πήρε» αυτός ο πολίτης που διαμαρτυρόταν σε μένα, από αυτούς που είχαν ελλιπή πληροφόρηση, και χωρίς να το θέλουν του «εξάπτουν» έναν άκρατο τοπικισμό, που δεν έχει σχέση με την αγάπη για την ιδιαίτερη πατρίδα του, είναι ότι η Νομαρχία πάει να πάρει ένα(1) εκ ευρώ από το Α. Πήλιο» να το μεταφέρει σε άλλες περιοχές του νομού.
Επί της ουσίας το θέμα έχει εξαντληθεί. Ο δρόμος είναι γνωστό παλαιό αίτημα και μπορεί να υλοποιηθεί τμηματικά. Εντάχθηκε ήδη από το 2002 η πρώτη μελέτη Κεραμίδι - όρια Ν. Λάρισας αλλά χάθηκε από κακούς χειρισμούς. Πολύ σωστά όμως συντάχθηκε το 2006, η συνολική προκαταρκτική από Πουρί μέχρι Σκλήθρο, ενώ σήμερα συντάσσεται τμηματικά η οριστική μελέτη Σκλήθρο-Κεραμίδι ώστε να χρηματοδοτηθεί η κατασκευή του στο πλαίσιο του Δ’ ΕΣΠΑ. Για το υπόλοιπο τμήμα Κεραμίδι-Πουρί απαιτείται περιβαλλοντική διερεύνηση και έγκριση του ΥΠΕΧΩΔΕ κι όχι άλλη μελέτη δασικού δρόμου. Επομένως το ένα (1) εκ που έχει εγγραφεί στην Περιφέρεια αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει διατεθεί πρέπει να αξιοποιηθεί με τον ένα ή το άλλο τρόπο για τη συνέχεια των μελετών πράγμα που αποτελεί ομόφωνη απόφαση του Νομ. Συμβουλίου.
Καταδεικνύεται όμως από τα γεγονότα ότι η σημερινή Νομαρχιακή Αρχή εύκολα θα μπορούσε να απευθύνεται στο συναισθηματισμό κάθε τοπικής κοινωνίας και να διεκδικεί μαζί τους, εδώ και τώρα, όλες τις υποδομές που είναι απαραίτητες κι όλες τις προτάσεις των τοπικών Δήμων. Αυτό, όμως, θα ήταν έλλειψη σοβαρότητας γιατί όλοι ξέρουν ότι ακόμη κι αν δεν ζούσαμε τη σημερινή οικονομική κρίση για όλα τα πράγματα απαιτείται ένας ορθολογικός σχεδιασμός που ιεραρχεί τις προτεραιότητες, που βάζει κανόνες και κριτήρια ισόρροπης ανάπτυξης στο νομό, κριτήρια άμεσης απόδοσης μιας επένδυσης στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης που θα πρέπει να είναι επιδίωξη κάθε υπεύθυνης και πολιτισμένης κοινωνίας.
Δεν μπορεί να επιτρέψουμε π.χ. ως κοινωνία το Πήλιο να γίνει ένας τεράστιος οικισμός με την επέκταση των σχεδίων πόλης των οικισμών του παντού επειδή υπάρχει σήμερα αυτή η μεγάλη πίεση για τουρισμό και εξοχική κατοικία. Η φέρουσα ικανότητα του βουνού των Κενταύρων δεν είναι απεριόριστη. Μπορεί αυτό να είναι πρόσκαιρη επιθυμία των κατοίκων που βλέπουν και ακούνε τις σειρήνες της αντιπαροχής και της καλής τουριστικής αξιοποίησης ενός αγροτεμάχιου τους που μέχρι σήμερα το καλλιέργησαν «γενεές δεκατέσσαρες». Πρέπει όμως να κατανοήσουν, κι αυτό οφείλουν να τους υπενθυμίζουν οι Δημοτικοί και Νομαρχιακοί αιρετοί εκπρόσωποί τους και τελικά η συντεταμένη πολιτεία, ότι το γενικό συμφέρον της βιώσιμης ανάπτυξης και της προστασίας του φυσικού και του δομημένου προβάλλοντος του Πηλίου ταυτίζεται μακροπρόθεσμα απόλυτα και με το ιδιωτικό συμφέρον.
Ας χαμηλώσουν λοιπόν οι τόνοι κι ας αναλάβουμε να προγραμματίσουμε και να υλοποιήσουμε, εν όψει το Δ’ ΕΣΠΑ, του επόμενου μεγάλου χρηματοδοτικού προγράμματος 2007-2013, τις υποδομές του νομού με απόλυτη ιεράρχηση μακριά από τοπικισμούς και άγονες πολιτικές αντιπαραθέσεις που είναι πάντα κακοί σύμβουλοι και αποπροσανατολίζουν τους πολίτες από την ουσιαστική συμμετοχή στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των δημοσίων έργων.

Περισσότερα... »

23:58

ΔΗΛΩΣΗ Ηλία Ξηρακιά για πρόεδρο ΤΕΕ-Μαγνησίας

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

15:11

«παραλιακή» ΠΛΑΤΑΜΩΝΑ – ΠΛΑΤΑΝΙΑ, ….60 χρόνια μετά

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

πως το «όραμα» του ΝΑΤΟ… έγινε όραμα των πολιτών

Με «βίαιο» τρόπο και ως στοιχείο πολιτικής αντιπαράθεσης με τη σημερινή Νομαρχιακή Αρχή, κάποιοι έφεραν στην επιφάνεια και συντηρούν στην επικαιρότητα αυτές τις ημέρες το παλαιό όραμα της παραλιακής σύνδεσης των γειτονικών νομών Λάρισας και Μαγνησίας.
Γιατί όμως ξαφνικά αυτός ο «αναβρασμός» για μια πρόταση της Νομαρχίας που προτάσσει τον ορθολογισμό στο σχεδιασμό, τη νομιμότητα των ενεργειών, την περιβαλλοντική ευαισθησία και την εξοικονόμηση δημόσιων πόρων;
Διακηρύξαμε από την αρχή της θητείας μας ότι είναι καλοδεχούμενη η κριτική στις πρωτοβουλίες της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής ακόμη και η «κακόπιστη» αρκεί να παρατίθενται όλα τα στοιχεία, ώστε οι πολίτες που είναι και οι τελικοί κριτές, να είναι ενήμεροι και να μπορούν εύκολα να κρίνουν και τις πρωτοβουλίες και τους επικριτές.
Ο «παραλιακός» Πλαταμώνας - Πλατανιάς ήταν Σχέδιο της 10ετάς του ’50, που προέβλεπε δρόμο πλάτους 45 μ. ώστε να εξυπηρετεί και τις ψυχροπολεμικές ανάγκες της εποχής, ως έκτακτος διάδρομος προσγείωσης των αεροπλάνων του ΝΑΤΟ. Ένα Σχέδιο που είχε προκαλέσει στην εποχή του την αντίδραση της τότε αριστεράς. Το θέμα επανήλθε και επί χούντας αλλά ποτέ δεν υλοποιήθηκε.
Από τότε βέβαια «κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι». Αγροτικοί δρόμοι για την εξυπηρέτηση των αγροτών και των υλοτόμων, διανοίχθηκαν χωρίς μέτρο, χωρίς σχεδιασμό και περιβαλλοντικούς κανόνες προς κάθε κατεύθυνση. Ο επαρχιακός δρόμος από την πλευρά της Λάρισας έφτασε μέχρι το Σκλήθρο και το Ρακοπόταμο ενώ στην πλευρά της Μαγνησίας συνδέθηκαν με το επαρχιακό οδικό δίκτυο, το Κεραμίδι, το Βένετο και η Άνω Κερασιά, ενώ διανοίχθηκε δασικός δρόμος από Άνω Κερασιά μέχρι το Πουρί. Έγινε επίσης η διάνοιξη δρόμου από το Κεραμίδι προς τα όρια του Νομού Λάρισας ενώ για το ίδιο τμήμα εντάχθηκε στο 3ο ΠΕΠ-Θεσσαλίας, το 2002, και προκηρύχθηκε οριστική-κατασκευαστική μελέτη οδοποιίας. Δυστυχώς η ευκαιρία αυτή δεν αξιοποιήθηκε και η χρηματοδότηση χάθηκε τελικά η μελέτη απεντάχθηκε.
Αν είχε συνταχθεί η μελέτη σήμερα θα μιλούσαμε για την κατασκευή του επαρχιακού δικτύου από το Σκλήθρο μέχρι το Κεραμίδι. Θα μιλούσαμε για την άμεση σύνδεση των οδικών δικτύων των δύο Νομών.
Το Μάιο όμως του 2007, 1ο Περιφερειακό Συμβούλιο(Π.Σ.) για τον κ. Απόστολο Παπατόλια, εγκρίθηκε μετά από πρόταση της Περιφέρειας και σχεδιασμό της προηγούμενης Νομαρχιακής Αρχής η ένταξη δύο νέων μελετών για το παραλιακό αυτό οδικό έργο. Η πρώτη αφορούσε τη σύνταξη οριστικής μελέτης του τμήματος Σκλήθρο - Κεραμίδι, μήκους 13 χιλ., η οποία προκηρύχτηκε και σήμερα συντάσσεται με κόστος 2,1 εκ. ευρώ. Η δεύτερη μελέτη αφορούσε δασικό δρόμο ανάμεσα στο Κεραμίδι και το Πουρί μήκους 30 χιλ. η οποία μέχρι σήμερα ούτε προκηρύχθηκε ούτε αποσύρθηκε. Αποδείχτηκε όμως στην πορεία όταν αναζητήσαμε την αιτία αυτής της μεγάλης καθυστέρησης, για την προκήρυξη μιας δράσης που αφορούσε το νομό Μαγνησίας, ένα στοιχείο που ούτε οι Δήμαρχοι της περιοχής ούτε ο Κοινοτάρχης του Κεραμιδίου γνώριζαν. Ότι δηλαδή για τα τμήμα Κεραμίδι - Πουρί είχε συνταχθεί και είχε εγκριθεί, ήδη από το τέλος του 2006, προκαταρκτική μελέτη οδοποιίας μήκους 30 χιλ. που διέρχεται περίπου παραλιακά του Βένετου, σε υψόμετρο 200 μέτρων από τη θάλασσα και καταλήγει στο ίδιο υψόμετρο, κάτω από τον οικισμό του Πουρίου.
Αναρωτιέται, λοιπόν, σήμερα κάθε καλόπιστος κριτής μας. Αφού υπήρχε εγκεκριμένη προκαταρκτική μελέτη οδοποιίας Πουρί – Κεραμίδι, γιατί έπρεπε να ενταχθεί στο Π.Σ. και να μην έχει μέχρι σήμερα προκηρυχθεί, νέα μελέτη δασικού δρόμου με εκτιμώμενο κόστος 1 εκ ευρώ;
Κάποιοι οφείλουν να εξηγήσουν στους πολίτες και ιδιαίτερα στους κατοίκους του ΒΑ Πηλίου και τους Δημάρχους τους γιατί εντάχθηκε μελέτη δασικού δρόμου κι όχι το επόμενο στάδιο ωρίμανσης ενός έργου οδοποιίας που είναι η περιβαλλοντική μελέτη, η έγκριση περιβαλλοντικών όρων και η σύνταξη στη συνέχεια της οριστικής μελέτης.
Προκειμένου να μη χαθεί πλέον ούτε μία μέρα το Νομαρχιακό Συμβούλιο αποφάσισε να αναθέσει τη «διερεύνηση της δυνατότητας χάραξης και των συνεπαγόμενων περιβαλλοντικών επιπτώσεων της επαρχιακής οδού «Κεραμιδί – Πουρί». Μαζί με την υπάρχουσα προκαταρκτική μελέτη θα υποβάλλει στο ΥΠΕΧΩΔΕ πλήρη φάκελο για περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου. Δεσμεύεται δε, με την ίδια απόφαση, ότι να διαθέσει τα ποσό του 1 εκ ευρώ για τη σύνταξη της οριστικής μελέτης του έργου.
Μέχρι τότε καλεί το Γενικό Γραμματέα και το Π.Σ. Θεσσαλίας να διαθέσουν, τώρα, το ποσό του 1 εκ. ευρώ, που προοριζόταν για τη σύνταξη της μελέτης του δασικού δρόμου, για την ωρίμανση άλλων έργων, σύμφωνα με τις ανάγκες του Νομού, εν όψει της 4ης πραγματικής περιόδου (Δ’ ΕΣΠΑ).

Περισσότερα... »

21:00

ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗ, ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΔΗΓΙΑ 91/02

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Οι παραπομπές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και τα πρόστιμα ..… «για το καλό μας»

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που η χώρα μας έχει παραπεμφθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και έχει πληρώσει μεγάλα χρηματικά πρόστιμα, επειδή δεν προσαρμόζει την ελληνική νομοθεσία και τελικά γιατί δεν εφαρμόζει, έγκαιρα, τις Ευρωπαϊκές οδηγίες.
Και μη φανταστεί κανείς ότι πρόκειται για αντίσταση στα «ξένα μονοπώλια» ή για «εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων». Πρόκειται για καθημερινά θέματα όπως είναι οι ανεξέλεγκτες χωματερές, δηλαδή η αυθαίρετη απόρριψη σκουπιδιών και μπαζών στα ρέματα, η διαχείριση των αστικών αποβλήτων με συστήματα αποχέτευσης σε κάθε οικισμό κτλ. Η περίπτωση π.χ. του σκουπιδότοπου «Κουρουπητός» στην Κρήτη είναι χαρακτηριστική γιατί μας επιβλήθηκε πρόστιμο 5,4 εκ ευρώ για προσβολή του φυσικού περιβάλλοντος.
Μας επιβάλλουν δηλαδή πρόστιμα οι «φίλοι μας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα που εμείς πρώτοι έπρεπε να φροντίζουμε. Για θέματα που μας αφορούν άμεσα, για θέματα που έχουν σχέση με την ποιότητα της ζωής μας, που υποβαθμίζουν το φυσικό περιβάλλον, το βασικό πλεονέκτημά μας για τον τουρισμό.
Μια οδηγία που δεν εφαρμόζεται ακόμη η χώρα μας, παρά του ότι έχει εκδοθεί από το 2002 και έπρεπε να έχει υποχρεωτική εφαρμογή από το 2006, έρχεται να μας υπενθυμίσει σήμερα, με πολύ ηχηρό τρόπο, η οικονομική ύφεση που διαπερνά όλες τις οικονομίες του κόσμου.
Πρόκειται για την οδηγία 91/2002 που αφορά την ενεργειακή απόδοση των κτηρίων. Την κατασκευή δηλαδή κτηρίων με την πρόνοια και την λήψη μέτρων που θα εξοικονομούν ενέργεια (π.χ. καλή θερμομόνωση, διπλά τζάμια, έλεγχο καυστήρων κτλ.).
Αναφέρω μερικά μόνο στοιχεία για να καταδείξω το μέγεθος του προβλήματος για τη χώρα μας, το μέγεθος για μια αληθινή σπατάλη πολύτιμων πόρων μιας οικονομίας που διαρκώς δανείζεται για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.
Η Ελλάδα, λοιπόν, σύμφωνα με τα στοιχεία, διαθέτει τα πιο σπάταλα, ενεργειακά, κτήρια στην Ευρώπη με πρωταθλητές τα δημόσια κτήρια. Ένα κτίριο στην Ελλάδα καταναλώνει κάθε χρόνο διπλάσια ποσότητα ενέργειας από τη Δανία και τη Σουηδία με τη διαφορά ότι αυτές είναι χώρες βόρειες, ψυχρές και «σκοτεινές» μερικούς μήνες το χρόνο. Η Ελλάδα καταναλώνει το 50% της ενέργειας που παράγει για τη θέρμανση και το δροσισμό των κτιρίων της. Την τελευταία 10ετία, στη χώρα μας, έχουμε την εγκατάσταση 400.000 νέων κλιματιστικών κάθε χρόνο. Για κάθε ευρώ που δίνουμε για την αγορά κλιματιστικού η χώρα πρέπει να ξοδεύει δύο ευρώ για την εγκατάσταση νέας μονάδας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.
Με αγωνία μια δασκάλα, προχθές στη Σκιάθο, με ρωτούσε για το σχολείο της όπου καταναλώνουν 2 τόνους πετρέλαιο το μήνα και το θερμόμετρο στις τάξεις «δεν ανεβαίνει» πάνω από τους 18 βαθμούς. Πώς «ν’ ανέβει» το θερμόμετρο όταν τα παράθυρα «μπάζουν από παντού» όταν το κτίριο είναι παλαιό χωρίς μόνωση κλπ.
Στο πλαίσιο αυτό που περιγράψαμε, και πριν αρχίσουν οι παραπομπές και τα πρόστιμα... «για το καλό μας», μπορεί η οικοδομική κρίση να αποτελέσει ευκαιρία για να εφαρμόσουμε επιτακτικά τώρα την οδηγία 91/02 για την εξοικονόμηση ενέργειας και τη δραστηριοποίηση των επαγγελμάτων της οικοδομής. Για την εξοικονόμηση πολύτιμων πόρων για επενδύσεις και κοινωνική πολιτική στην Υγεία, την Παιδεία, την Πρόνοια κλπ. Υπολογίζεται ότι η εφαρμογή της οδηγίας στην Ελλάδα θα δημιουργήσει 15.000 νέες θέσεις εργασίας περισσότερες δηλαδή από αυτές που θα δημιουργήσει όλο το Δ’ ΕΣΠΑ για μια 6ετία. Το κάνουν ήδη οι ευρωπαϊκές χώρες. Η Γαλλία, εκτός από το τραπεζικό σύστημα και τη βιομηχανία αυτοκινήτων, ενισχύει με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, την οικοδομή για την εξοικονόμηση ενέργειας και υπολογίζει ότι θα δημιουργήσει 150.000 νέες θέσεις εργασίας. Εμείς προς το παρόν επιμένουμε με τα 28 δις ευρώ προς τις τράπεζες.
Η οικοδομή έχει εισέλθει σε μια περίοδο κρίσης και χρειάζεται τη στήριξη μας γιατί πάντα αποτελούσε και αποτελεί την «ατμομηχανή» της οικονομίας μας. Το κόστος εκσυγχρονισμού μιας μέσης κατοικίας, 70 έως 100 τετραγωνικά μέτρα, για την εφαρμογή της οδηγίας 91/2 υπολογίζεται σε 15.000 ευρώ. Η εξοικονόμηση όμως της ενέργειας που θα προκύψει είναι τεράστια και θα ανακουφίσει τόσο την ελληνική οικονομία όσο και το εισόδημα του κάθε πολίτη-καταναλωτή. Θα ήταν τραγικό για μια ακόμη φορά μια οδηγία, η εφαρμογή της οποίας είναι υποχρεωτική από το 2006, που είναι τόσο ευεργετική για την οικονομία και την «τσέπη» μας να περιμένουμε να μας την επιβάλλουν, με το φόβο των προστίμων, οι εταίροι μας στην Ευρώπη. Η πολιτεία οφείλει για το συμφέρον όλων μας να επιδοτήσει τώρα την εφαρμογή της εξοικονόμησης ενέργειας σε παλαιές και νέες οικοδομές.

Περισσότερα... »

23:48

ΔΑΣΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΚΕΡΑΜΙΔΙ ΠΟΥΡΙ «…Τμήμα σπουδαίου παραλιακού άξονα μεταξύ Λάρισας και Μαγνησίας»

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Η επικαιρότητα των προηγουμένων ημερών ανάδειξε μια δημόσια αντιπαράθεση για ένα οδικό έργο που έχει συζητηθεί και στο παρελθόν. Πρόκειται για το παλαιό όραμα της οδικής σύνδεσης των παράλιων περιοχών των νομών Λάρισας και Μαγνησίας.
Πιστεύω ότι με έκπληξη οι πολίτες της Μαγνησίας θα είδαν ή θα διάβασαν, στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, την «οργίλη» αντίδραση της Περιφέρειας και ελάχιστων εκπροσώπων της Τ.Α. στην πρόταση της Νομαρχιακής Αρχής, που θα συζητηθεί τις επόμενες ημέρες στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, για τη μεταφορά ενός ποσού ενός(1) εκατομμυρίου ευρώ, που προορίζεται από την Περιφέρεια για τη σύνταξη μελέτης δασικού δρόμου 12 χιλιομέτρων από το Κεραμίδι μέχρι το Πουρί, σε άλλες προτεραιότητες του νομού μας,
Πολλοί με ρωτούσαν έκπληκτοι πως μπορεί ένας δασικός δρόμος που θα κατασκευαστεί, μετά τη σύνταξη της επίμαχης μελέτης, να αποτελέσει τμήμα ενός σπουδαίου οδικού άξονα μεταξύ των δύο γειτονικών νομών και πηγή ανάπτυξης για ολόκληρη τη Θεσσαλία. Γιατί δεν χρησιμοποιούμε τόσους δασικούς δρόμους που έχουμε σήμερα στα βουνά της Ελλάδος και χρειάζεται να κατασκευάζουμε επαρχιακούς και διανομαρχιακούς δρόμους, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που επιβάλλει η νομοθεσία και το ΥΠΕΧΩΔΕ; Άλλωστε σήμερα με ένα καλό αγροτικό ή ένα «τζιποειδές» ΙΧ μπορεί κανείς να μεταβεί από το Πουρί στο Κεραμίδι. Γιατί δεν υπάρχει ανάπτυξη στην περιοχή και χρειάζεται η μελέτη και στη συνέχεια η κατασκευή ενός ακόμη δασικού δρόμου;
Διαφωνεί μήπως με τη Νομαρχία ο Δήμος Ζαγοράς και η ΤΕΔΚ ότι έργο πρώτης προτεραιότητας για το Νομό είναι σήμερα η παράκαμψη των οικισμών της Ζαγοράς; Ένας δρόμος που μπορεί να δώσει ζωή και ανάπτυξη στους «ζωντανούς» και απομακρυσμένους οικισμούς της Ζαγοράς και του Πουρίου όπως ήταν τα προηγούμενα χρόνια για όλο το Ανατολικό Πήλιο ο δρόμος Χάνια – Κισσός.
Το πρώτο βήμα για τη σύνδεση των παραλιακών περιοχών των δύο νομών επιτυγχάνεται με τη σύνδεση του Κεραμιδίου με τον οικισμό Σκλήθρο στο νομό Λάρισας. Δυστυχώς τώρα συντάσσεται η σχετική μελέτη παρά του ότι είχε προταθεί και ενταχθεί στο ΠΕΠ-Θεσσαλίας από το 2002 για να απενταχθεί στη συνέχεια το 2006, μετά από πολλές διαδικαστικές περιπέτειες (οι πολιτικές ευθύνες έχουν καταλογισθεί). Πρόκειται για ένα δρόμο μήκους περίπου δώδεκα(12) χιλιομέτρων που θα ενώσει τον παραλιακό δρόμο του Αγιόκαμπου με το οδικό δίκτυο της Μαγνησία στο Κεραμίδι. Μπορεί όμως η συνέχειά του να είναι ένας δασικός δρόμος μέσα από μια πανέμορφη περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλους; Μια περιοχή που είναι ενταγμένη στο ευρωπαϊκό δίκτυο ΝΑΤURΑ και αποτελεί σπουδαίο φυσικό πλούτο όχι μόνο της Μαγνησίας αλλά της χώρας; Μπορεί να συναινέσει κανείς σε τερτίπια του τύπου….κάνω σήμερα έναν καλύτερο δασικό δρόμο τον οποίο αύριο θα ασφαλτοστρώσω για να τον κάνω οδικό άξονα…. και να βάλει μια ολόκληρη περιοχή σε περιπέτειες και δικαστικές διαμάχες από το Συμβούλιο Επικρατείας μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;
Μπορεί σήμερα να θεωρήσει κανείς προτεραιότητα τη σύνταξη ενός ακόμη δασικού δρόμου όταν γνωρίζει τις επιτακτικές ανάγκες αναβάθμισης της οδικής ασφάλειας στο οδικό δίκτυο της Μαγνησίας, του Πηλίου, του Αλμυρού και της Κάρλας, με την παλαιά εθνική οδό, όπου λόγω της αύξησης των διοδίων έχει μεταφερθεί μεγάλο τμήμα του κυκλοφορικού φόρτου από την ΠΑΘΕ;
Μπορεί σήμερα να θεωρήσει κανείς προτεραιότητα τη σύνταξη ενός ακόμη δασικού δρόμου όταν υπάρχει επιτακτική ανάγκη προσβάσεων, τόσο στο Πήλιο και το χιονοδρομικό κέντρο όσο και στο Ν. Πήλιο, με παρακάμψεις των οικισμών από ένα δίκτυο που κατασκευάστηκε πριν από πενήντα χρόνια;
Μπορεί σήμερα να θεωρήσει κανείς προτεραιότητα τη σύνταξη ενός ακόμη δασικού δρόμου όταν γνωρίζει ότι η κατασκευή ενός τέτοιου δρόμου με περιβαλλοντικούς όρους που θα επιτάσσουν εκτεταμένες και μεγάλες σήραγγες ξεπερνάει το κόστος των 100 εκ ευρώ, ενώ το κόστος της μελέτης θα ανέρχεται στα 10 εκ ευρώ;
Σε μια εποχή οικονομικής κρίσης η διαχείριση των δημοσίων επενδύσεων πρέπει να γίνεται με απόλυτη ιεράρχηση και απόλυτη προτεραιότητα των αναγκών τις οποίες πρέπει να αποφασίζουν, μετά από διαβούλευση, οι τοπικές κοινωνίες. Η Νομαρχιακή Αρχή ως ανώτατο αιρετό πολιτικό όργανο του νομού οφείλει να σχεδιάζει και να ιεραρχεί με βάση τις πραγματικές ανάγκες της περιοχής.

Περισσότερα... »

20:33

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΔΗΛΩΣΗ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΑΡΧΗΣ
ΓΙΑ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΕΡΑΜΙΔΙ-ΠΟΥΡΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΖΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΟΥΡΙΟΥ & ΤΟΥ Γ.Γ. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ κ. Φ. ΓΚΟΥΠΑ

Η πρόταση της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής για το δρόμο Κεραμίδι-Πουρί είναι σαφής και κατατίθεται με ευθύνη και δημοκρατική ευαισθησία στο δημόσιο διάλογο διότι:
1. Κατατίθεται για συζήτηση στο Νομαρχιακό Συμβούλιο μετά τις συναντήσεις που είχε με τους Δημάρχους και τους τοπικούς φορείς στο πλαίσιο των προτάσεων και των προτεραιοτήτων που πρέπει να καταθέσει για χρηματοδότηση ο Νομός Μαγνησίας στην Περιφέρεια και το Δ’ ΕΣΠΑ.
2. Κοινοποιείται η επιστολή στο Γ.Γ. της Περιφέρειας, κ. Γκούπα, προκειμένου να μη δημιουργηθούν τελεσμένα (προκήρυξη μελέτης κλπ.) πριν ολοκληρωθεί η τοπική διαβούλευση για τις οδικές προτεραιότητες του Νομού και η απόφαση του Ν.Σ.
3. Κατατίθεται στο πλαίσιο της πρόσφατης συνάντησης των Δημάρχων του Πηλίου και του Νομάρχη με το Γ.Γ. της Περιφέρειας και της προτροπής του ίδιου κ. Γκούπα ότι τις προτεραιότητες των οδικών παρεμβάσεων στο Νομό θα θέσουν οι εκπρόσωποι της Τ.Α. μετά από δημόσια διαβούλευση και συζήτηση στο Νομαρχιακό Συμβούλιο.
4. Κατατίθεται γιατί ο δασικός δρόμος Κεραμίδι-Πουρί αξιολογείται ως επιλογή δευτερεύουσας προτεραιότητας σε σχέση με τους άξονες των οδικών προσβάσεων στο Πήλιο:
α) παράκαμψη οικισμών κεντρικού Πηλίου (Βόλος-Χάνια),
β) οδικός άξονας Αγριάς-Δράκειας-Χανίων,
γ) οδικός άξονας Κάτω Λεχωνίων-Αγ. Λαυρεντίου-Δράκειας,
δ) παράκαμψη παραλιακών οικισμών από Αγριά μέχρι Πλατανιά.
Ποιος πραγματικά μπορεί σήμερα να ισχυρισθεί ότι αυτοί οι τέσσερις οδικοί άξονες που διευκολύνουν την πρόσβαση στο Χιονοδρομικό Κέντρο και το Πήλιο γενικότερα δεν έχουν προτεραιότητα έναντι ενός δασικού δρόμου Κεραμίδι-Πουρί, ο οποίος «σε βάθος χρόνου» μπορεί να μετατραπεί σε «διανομαρχιακό δρόμο» στα παράλια των δύο Νομών;
Ναι, δεν μπορεί αξιόπιστα να ισχυριστούμε ότι η προκήρυξη μελέτης κατασκευής δασικού δρόμου σε μια περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, όπως είναι η περιοχή Κεραμίδι –Πουρί, μπορεί στη μέλλον να μετατραπεί σε αυτοκινητόδρομο.
Η πρόταση της Νομαρχιακής Αρχής δεν αποκλείει την κατασκευή ενός οδικού άξονα που θα είναι συνέχεια του δρόμου που προκηρύχθηκε ήδη για να συνδέσει τον τελευταίο οικισμό του Ν. Λάρισας, το Σκλήθρο, μέχρι το Κεραμίδι.
Η κατασκευή όμως αυτού του δρόμου προϋποθέτει την προκήρυξη όχι δασικού δρόμου αλλά προκαταρκτικής μελέτης οδοποιίας και προκαταρκτικής περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Όταν θα έχει κανείς την έγκριση αυτών των μελετών, τότε μπορεί να προχωρήσει στη σύνταξη οριστικής μελέτης οδικού άξονα ανάμεσα στο Κεραμίδι και το Πουρί με παρεμβάσεις που θα σέβονται το φυσικό περιβάλλον (σήραγγες κλπ.).
Η μεγάλη έκπληξη μας όμως προήλθε όχι τόσο από τη δήλωση των δύο Δημάρχων, που έχουν ένα τοπικό ενδιαφέρον και μειοψηφούν σε επίπεδο Νομού, αλλά από την παρέμβαση του ίδιου του Γ.Γ. της Περιφέρειας.
Ο κ. Φ. Γκούπας αφενός μεν ανατρέπει, μέσα σε λίγους μήνες δική του επίμονη προτροπή, στην κοινή σύσκεψη με τους Δημάρχους του Πηλίου, ότι οι πόροι του Δ’ ΕΣΠΑ είναι περιορισμένοι κι ότι οι προτεραιότητες στο Νομό θα τεθούν από την ίδια την κοινωνία (τοπική διαβούλευση και Νομαρχιακό Συμβούλιο), αφετέρου διατείνεται ότι η κατασκευή ενός δασικού δρόμου μπορεί να αποτελεί «βασικό τμήμα του σπουδαίου παραλιακού άξονα ενός από τα μεγαλύτερα έργα ανάπτυξης που πρόκειται να γίνουν στη Θεσσαλία»(sic).
Δεν μπορεί, κ. Γενικέ, με όλο το σεβασμό στο πρόσωπό σας, ένας δασικός δρόμος να αποκτήσει ποτέ χαρακτηριστικά σπουδαίου οδικού άξονα μεταξύ των δύο Νομών γιατί το αποκλείει η σχετική νομοθεσία και οι προδιαγραφές οδοποιίας του ΥΠΕΧΩΔΕ. Αν πράγματι η Περιφέρεια ενδιαφέρεται για τον παραλιακό αυτό άξονα, ιδού η Ρόδος…Μετά την προκήρυξη του οδικού άξονα Σκλήθρο-Κεραμίδι ας προκηρύξει προκαταρκτική οδοποιίας και προκαταρκτική περιβαλλοντική της συνέχειας του δρόμου που είναι το τμήμα Κεραμίδι-Πουρί. Ναι, όργανο δημοκρατικού προγραμματισμού της Περιφέρειας είναι το Περιφερειακό Συμβούλιο και του Νομού το Νομαρχιακού Συμβούλιο.

Περισσότερα... »

17:38

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

» Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

«Το φέτος μένουμε Ελλάδα» να γίνει κυρίαρχο σύνθημα και στάση όλων

Η οικονομική κρίση που βιώνει η παγκόσμια οικονομία, σε συνδυασμό με τις «εγχώριες» αδυναμίες, βρίσκουν την Ελλάδα, όπως πολλοί έγκυροι αναλυτές τονίζουν, μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση. Η χρηματοοικονομική κρίση που φέρνει ύφεση στην παγκόσμια βιομηχανική παραγωγή φαίνεται ότι θα έχει ως συνέπεια να πληγούν τόσο ο τουρισμός όσο και η ναυτιλία που είναι ισχυροί οικονομικοί τομείς για τη χώρα μας.
Μείωση της παγκόσμιας παραγωγής συνεπάγεται μείωση των μεταφορών και του εμπορίου και συνεπώς μείωση της ναυτιλιακής δραστηριότητας. Στον τομέα της ναυτιλίας δεν φαίνεται να μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα για να επηρεάσουμε τα πράγματα.
Στον τουριστικό τομέα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εδώ η οικονομική ύφεση θα πλήξει τα μεσαία εισοδήματα και κατά συνέπεια την αγοραστική δύναμη των πολιτών που μετακινούνται για λόγους αναψυχής και διακοπών.
Στo μεγάλο αυτό για τη χώρα μας οικονομικό τομέα μπορούμε να αναπροσαρμόσουμε τις πολιτικές μας εν όψει της επερχόμενης κρίσης. H πρώτη συνέπεια αυτής της κρίσης θα είναι η όξυνση του ο ανταγωνισμού στην παγκόσμια τουριστική αγορά τα επόμενα χρόνια.
Είχα την ευκαιρία να παραβρεθώ το τελευταίο 3ήμερο, μαζί με στελέχη της Νομαρχίας, στη μεγάλη τουριστική έκθεση του Μιλάνου. Σ’ ένα τεράστιο εκθεσιακό χώρο κρατικοί και ιδιωτικοί οργανισμοί απ’ όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα από την Ευρώπη ήταν εκεί για να προβάλουν, με κάθε μέσο, το ιδιαίτερο τουριστικό τους προϊόν, όχι μόνο στους επαγγελματίες του τουριστικού τομέα αλλά και στους χιλιάδες πολίτες που επισκέφτηκαν μαζικά την έκθεση.
Η Ελλάδα ήταν εκεί με τον ΕΟΤ, ήταν εκεί με τις μεμονωμένες περιοχές της (Κυκλάδες, Κρήτη, Δωδεκάνησα κλπ). Η Μαγνησία ήταν επίσης εκεί, με το ενιαίο περίπτερο του Νομού, όπως ήταν και η Σκιάθος και η Αλόννησος με ξεχωριστές παρουσίες.
Ήταν εκεί όμως κι όλες οι ανταγωνίστριες χώρες της βαλκανικής και όχι μόνο. Η Τουρκία με «ναυαρχίδα» την Κων/νούπολη και με κεντρικό σύνθημα, κάτω από μια μεγάλη αφίσα που παρουσίαζε μια χριστιανική μορφή, το ότι ήταν η μητρόπολη του βυζαντινής αυτοκρατορίας. Το ίδιο και οι άλλες χώρες της γύρω περιοχής, μηδέ της Αλβανίας εξαιρουμένης, που μπαίνει επίσης δυνατά και ανταγωνιστικά στην ίδια αγορά μετά τις επενδύσεις των τελευταίων χρόνων.
Είναι γνωστό ότι και ο Νομός μας στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην τουριστική «βιομηχανία» αφού ο ετήσιος πλούτος της περιοχής προέρχεται σε ποσοστό πάνω από το 60% από τον τουρισμό και κατά συνέπεια η όποια αρνητική εξέλιξη στην τουριστική οικονομία διεθνώς θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ελληνική και την τοπική μας οικονομία.
Στον τομέα του τουρισμού η επαπειλούμενη κρίση πρέπει να αποτελέσει πρόκληση για επανεξέταση των πολιτικών που ασκούνται, για επανεξέταση της στάσης του καθενός μας είτε είναι εργαζόμενος και επιχειρηματίας στο χώρο είτε είναι απλός καταναλωτής του τουριστικού προϊόντος. Η αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών στον τομέα και η ανάδειξη των πλεονεκτημάτων του Νομού είναι πάντα πρώτος στόχος. Αλλά και η πολιτεία, εν όψει της κρίσης, πρέπει να επανασχεδιάσει τις πολιτικές. Στο εξωτερικό πρέπει να εντείνει τις προσπάθειες όσον αφορά την προβολή της χώρας και των ιδιαιτεροτήτων της αξιοποιώντας κάθε μέσο που σήμερα διατίθεται εκτός από τις παραδοσιακές εκθέσεις που είναι σημαντικές και πρέπει να ενισχυθούν. Το αρμόδιο Υπουργείο πρέπει να αξιοποιήσει καλύτερα τους διαθέσιμους πόρους και να προωθήσει τον εκσυγχρονισμό του διαθέσιμου σήμερα μηχανισμού του ΕΟΤ με τα παραδοσιακά γραφεία του σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης.
Ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο που πρέπει να αξιοποιηθεί και μας αφορά όλους είναι ο εσωτερικός τουρισμός. Η στήριξη δηλαδή της ντόπιας αγοράς τόσο από τους έλληνες που προτίθενται να ταξιδέψουν στην Ευρώπη ή αλλού όσο και με την επέκταση του κοινωνικού τουρισμού καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Γιατί δεν χάθηκε ο κόσμος αν αναβάλλει κανείς την έξοδό του από τη Ελλάδα για διακοπές ή ένα ταξίδι αναψυχής για την επόμενη χρονιά. Αντίθετα είναι δείγμα κοινωνικής ευθύνης απέναντι σε μια πολυπληθή ομάδα συμπολιτών μας που ζουν και συμβάλλουν στη συνολική οικονομία μέσα από τον τριτογενή τομέα και τον τουρισμό .
Το «φέτος μένουμε Ελλάδα» πρέπει να γίνει κυρίαρχο σύνθημα του Υπουργείου ενώ τα μέσα ενημέρωσης πρέπει να γίνουν χορηγοί επικοινωνίας μιας τέτοιας εθνικής προσπάθειας άμβλυνσης των εκπτώσεων της κρίσης.

Περισσότερα... »

Last Update: 17.05.2012 19:16:41	To VolosBlogs.gr είναι συναθροιστής των τοπικών blogs. Όλα τα κείμενα που αναδημοσιεύονται εδώ ανήκουν στους συγγραφείς και δεν εκφράζουν απαραίτητα τους διαχειριστές του VolosBlogs.gr. Αν κάποιο άρθρο σας θίγει με οποιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ ειδοποιήστε μας ώστε να το αφαιρέσουμε αμέσως.
	Πληροφορίες Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το blog σας Συχνές ερωτήσεις (FAQ) Διαφημιστείτε εδώ!	Επισκεφθείτε επίσης Pass Free Internet Hotel Philoxenia Κeramoti Data Recovery 24 Βάλτε το link σας εδώ!

Volos Blogs » Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας

Feeds

Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας (100)