Περισσότερα... »
skip to content
Volos Blogs » Ηλίας Β. Ξηρακιας Aντινομάρχης Μαγνησίας | |||
|
Τα επιλεγμένα blogs του Βόλου και του νομού Μαγνησίας με μια ματιά |
|||
24839 άρθρα από 86 πηγές
Aa - Zz
(4397)
Αα - Ωω
(20442)
O κ. Αναγνώστου απεγνωσμένα προσπαθεί να συντηρήσει με κάθε τρόπο στην εφήμερη επικαιρότητα μια «δυναμική αντιπαράθεσή» του με τη Νομαρχία με αφορμή τη δημοπράτηση του έργου της ανακαίνισης του κτιρίου των αποθηκών καπνού στο Βόλο. Χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για τη νομιμότητα του διαγωνισμού προσπαθεί με αντιφατικές ενέργειες και δηλώσεις να ακυρώσει την ανακαίνιση και επανάχρηση ενός ακόμη παλαιού βιομηχανικού κτιρίου της πόλης.
Από τη μια υπερασπίζεται τη θέση αρχής του ΤΕΕ, κατά του συστήματος «μελετοκατασκευής», από την άλλη ισχυρίζεται, ότι η Νομαρχία πρέπει να υποβάλλει νέα πρόταση στο ΥΠΕΧΩΔΕ, προκειμένου να πάρει νέα έγκριση για μελετοκατασκευή. Διότι, λέει, η έγκριση που είχε εξασφαλίσει ο κ. Πρίντζος διέλαθε τότε της προσοχής του και γι’ αυτό, την προεκλογική περίοδο του 2006, ενώ «βοούσε η πιάτσα» του τεχνικού κόσμου, ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΤΕΕ δεν είχε ακούσει απολύτως τίποτα (ή είχε πολύ διάβασμα ή κυκλοφορούσε με ωτοασπίδες).
Αλλά αφού είναι αντίθετος στη μελετοκατασκευή γιατί δεν καταγγέλλει, έστω και τώρα που έβγαλε τις ωτοασπίδες, τον κ. Κατσιγιάννη και τον κ. Σουφλιά που έδωσαν την έγκρισή τους το 2005 και τον κ. Πρίντζο που «πρόδωσε» την πάγια θέση του ΤΕΕ και «αγωνίζεται» να εξασφαλίσει νέα απόφαση ΥΠΕΧΩΔΕ;
Γιατί σήμερα απευθύνεται πότε στο ΥΠΕΧΩΔΕ και πότε στον Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, που παραχώρησε το κτίριο, καταγγέλλοντας δήθεν αλλαγές στην προκαταρκτική μελέτη και σοβαρές αλλαγές στο κτίριο με το γκρέμισμα δήθεν ενός ορόφου ή τη διάνοιξη νέων παραθύρων, για να γίνει η αποθήκη κτίριο γραφείων;
Γιατί δεν τους καταγγέλλει να ανακαλέσουν την απόφαση και την παραχώρηση, αφού ο ίδιος ως εκπρόσωπος του τεχνικού κόσμου τους διαβεβαιώνει για τα συντριπτικά επιχειρήματά του;
Άνθρακες ο θησαυρός. Κατανοούμε απόλυτα τους λόγους όπως τους κατανοούν όλοι οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ».
Δυστυχώς η στάση του αυτή προκαλεί ζημιά σ’ ένα καταξιωμένο επιστημονικό χώρο που δεν έχει κανένα λόγο να σύρεται μαζί με τον Πρόεδρό του σε «τροχιά χρίσματος», ενόψει των προσεχών εκλογών.
Τώρα για το ποιος εκτέθηκε πριν 10 χρόνια, όταν μου έγινε πρόταση μομφής λίγους μήνες πριν από τη λήξη της θητείας μου στο ΤΕΕ, είναι γνωστό. Πάντως όχι ο υποφαινόμενος. Αυτός που σίγουρα ωφελήθηκε ήταν ο κ. Πρίντζος ο οποίος αφού έγινε πρόεδρος του ΤΕΕ «από καραμπόλα» πήρε το χρίσμα του υποψήφιου Νομάρχη. Η ιστορία πάντως δεν επαναλαμβάνεται παρά μόνο ως φάρσα.
Ηλίας Β. Ξηρακιάς
Με αφορμή τα εγκαίνια του ταχυδιυλιστήριου «Παναγιώτικο» ο αυτοαποκαλούμενος Άρχων του Ν. Πηλίου, Δήμαρχος Σηπιάδος, κ. Βακούλας, επιτίθεται για μια ακόμη φορά στη σημερινή Νομαρχιακή Αρχή, υπηρετώντας δικούς του ανομολόγητους σκοπούς. Στις χθεσινές του μάλιστα δηλώσεις ξεπέρασε κάθε όριο, αναφερόμενος στο έργο «Αξιοποίηση Φράγματος Παναγιώτικο», το οποίο ολοκληρώθηκε έγκαιρα και παραδίδεται σταδιακά στη χρήση των κατοίκων του Ν. Πηλίου.
Είναι αλήθεια ότι ο ίδιος ποτέ δεν πίστεψε ότι το έργο θα ολοκληρωθεί έγκαιρα, γι’ αυτό και σε τακτά διαστήματα, πότε με την ευκαιρία του νέου Καποδίστρια, πότε για συμπαράσταση στην Περιφέρεια, έκανε επιθέσεις στο Νομάρχη εκφράζοντας την αγωνία του για τους συμπολίτες του στο Ν. Πήλιο.
Τώρα που το έργο ολοκληρώθηκε προσπαθώντας να υποκαταστήσει το Σύνδεσμο του Ν. Πηλίου, που θα αναλάβει τη διαχείριση του έργου, δηλώνει την άρνησή του να παραλάβει το έργο, έστω κι αν ο Σύνδεσμος προβεί στην παραλαβή, γιατί το έργο έχει αστοχίες και παραλείψεις.
Καταφέρεται δε κατά της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής, ότι δήθεν καλύπτει τους εργολάβους και γι’ αυτό δεν τους ελέγχει για «πράξεις και παραλήψεις».
Μήπως εξ ιδίων κρίνει τα αλλότρια; Δεν είναι οι Τεχνικές Υπηρεσίες που επιβλέπουν και πιστοποιούν, έναντι του νόμου, την εκτέλεση των έργων; Ξεχνά ο κ. Βακούλας ότι είναι η σημερινή Νομαρχιακή Αρχή που από την αρχή της θητείας της επέβαλε την καινοτομία των ανεξάρτητων Επιτροπών Κοινωνικού Ελέγχου, με τη συμμετοχή των χρηστών, του ΤΕΕ κλπ, ώστε να παρακολουθούν και να βοηθούν στην υλοποίηση των έργων; Μήπως δεν συμμετέχει ο ίδιος στην αντίστοιχη επιτροπή του Ν. Πηλίου;
Αν οι παρατηρήσεις του είναι έκθεση προς την επιτροπή παρακολούθησης του έργου να εξεταστεί άμεσα. Ο πρόεδρος της Επιτροπής κ. Γαϊτανάς να συγκαλέσει άμεσα την επιτροπή σε συνεδρίαση μαζί με την Τεχνική Υπηρεσία και τους εκπροσώπους των αναδόχων, ώστε να συζητηθούν και να δοθούν εξηγήσεις για όλα τα θέματα.
Πρέπει να καταλάβει κ. Βακούλας ότι η πολιτική αντιπαράθεση για τα έργα δεν είναι υπέρ των πολιτικών εκπροσώπων. Η κοινή γνώμη δεν έχει καλή εικόνα για τα δημόσια έργα. Γι’ αυτό είναι χρήσιμη η εμπλοκή των χρηστών των έργων, μέσω των επιτροπών Παρακολούθησης που υιοθετήσαμε. Μια τέτοια αντιπαράθεση είναι σε βάρος των έργων, η αρτιότητα και η ποιότητα κατασκευής των οπίων είναι υποχρέωση των Διοικούντων και των κατασκευαστών.
Η Τεχνική Υπηρεσία, κ. Δήμαρχε, μας διαβεβαιώνει ότι το νερό είναι άριστης ποιότητας, το δίκτυο δοκιμάστηκε σε πολύ υψηλές συνθήκες πίεσης (17 ατμόσφαιρες), απ’ ευθείας από το φράγμα και όχι από το ταχυδιυλιστήριο, ενώ κατά τη διάρκεια λειτουργίας του η πίεση, στα χαμηλότερα σημεία, δεν θα υπερβαίνει τις 13 ατμόσφαιρες. Το δίκτυο, εκτός από μικρές εξαιρέσεις που επιδιορθώθηκαν, ανταποκρίθηκε πολύ καλά. Δυστυχώς, παρά τις επανειλημμένες υποδείξεις της Τεχνικής Υπηρεσίας από τις αρχές του 2008 δεν φροντίσατε να ηλεκτροδοτήσετε τα αντλιοστάσια μεταφοράς νερού, στις θέσεις Κουκουλέικα και Κόττες, για να δοκιμαστεί το δίκτυο μέχρι το Τρίκερι. Αυτό θα γίνει επιτέλους την επόμενη Τετάρτη σύμφωνα με τη ΔΕΗ.
Η παραλαβή ενός δημόσιου έργου από τον ανάδοχο, κ. Δήμαρχε, γίνεται τυπικά και ουσιαστικά 15 μήνες μετά την ολοκλήρωσή του.
Μέχρι την οριστική παραλαβή του, κάθε υπόδειξη από τις επιτροπές παρακολούθησης για παραλείψεις, όπως και κάθε βλάβη που τυχόν προκληθεί στο έργο, βαρύνουν αποκλειστικά τον ανάδοχο. Άλλο όμως είναι η παραλαβή του Δημόσιου Έργου κι άλλο η λειτουργία και η αξιοποίησή του τώρα από το Φορέα Διαχείρισης. Αν οι υπόλοιποι παραλιακοί οικισμοί, λόγω καιρού, δεν έχουν έλλειψη νερού το Τρίκερι μεταφέρει νερό ακόμη με τις υδροφόρες.
Ας σταματήσει, επιτέλους, ο Δήμαρχος Σηπιάδος να κινδυνολογεί και συμπεριφέρεται ως «σηπία μελανοφόρος». Το έργο είναι εκεί και είναι ορατό. Είναι μια μεγάλη επένδυση της πολιτείας (με χρήματα του ελληνικού λαού) που πρέπει άμεσα να αξιοποιηθεί.
Ηλίας Β. Ξηρακιάς
«Εδώ και δύο χρόνια το ΥΠΕΧΩΔΕ μεταβίβασε στις Νομαρχίες την αρμοδιότητα συντήρησης του εθνικού οδικού δικτύου, στα όρια κάθε Νομού, χωρίς καμία πρόβλεψη για τη μεταβίβαση και των αντίστοιχων μέσων (οικονομικοί πόροι, εξοπλισμός, προσωπικό, αρχεία κλπ). Θεωρήσαμε την ενέργεια αυτή «εχθρική» προς την Αυτοδιοίκηση, γιατί ήταν μια αρμοδιότητα που θα την εξέθετε στα μάτια των πολιτών, αφού χωρίς πόρους και μέσα δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις νέες υποχρεώσεις της.
Ξεκίνησε τότε ένας αγώνας, της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος (ΕΝΑΕ), που έφτασε μέχρι το συμβολικό κλείσιμο των Νομαρχιών. Τελικά καταφέραμε να επιτευχθεί η συμφωνία ότι στις Νομαρχίες θα διανέμεται, σε ετήσια βάση, το επιπλέον ποσό των 120 εκ. ευρώ ανάλογα με το μήκος και την ποιότητα του οδικού δικτύου τους. Στο πλαίσιο αυτό η Νομαρχία Μαγνησίας έπρεπε να εισπράξει, για την προηγούμενη 2ετία, το ποσό των 5 εκ ευρώ περίπου. Μέχρι σήμερα μας έχει διατεθεί μόνο το ποσό των 522.000 ευρώ. Η κατάσταση στο οδικό δίκτυο είναι τραγική και οι διαμαρτυρίες των πολιτών προς τις Νομαρχίες είναι συνεχείς. Δυστυχώς οι προβλέψεις μας επιβεβαιώθηκαν. Η «καυτή πατάτα» που «αποκέντρωσε» η κυβέρνηση άρχισε να «τσουρουφλίζει» τις Νομαρχίες γι’ αυτό και η αγωνιστική στάση της Αυτοδιοίκησης και των πολιτών απέναντι στο συγκεντρωτικό κράτος είναι μονόδρομος».
Ηλίας Β. Ξηρακιάς
«Σχετικά με τις αποζημιώσεις των πλημμυροπαθών του 2008 στη συνοικία Νεάπολη σπεύδω να διευκρινίσω ότι: «Η συνοικία αυτή του Βόλου που επλήγη από πλημμύρες το 2008, παρά την πρόταση της ΝΑΜ, ποτέ δεν κηρύχτηκε πλημμυρόπληκτη περιοχή, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία με κοινή απόφαση των Υπουργών ΥΠΕΧΩΔΕ και Οικονομικών, όπως έγινε, για την ίδια περιοχή, με τις πλημμύρες του 2006. Οι κοινές επιτροπές που συγκρότησε η ΝΑΜ, όπως προβλέπει ο νόμος έχουν ήδη καταγράψει τις ζημιές των πλημμυροπαθών. Η κοινή Υπουργική Απόφαση οριοθέτησης της περιοχής, όμως, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την καταβολή αποζημιώσεων».
Ηλίας Β. Ξηρακιάς
"Ο Δήμαρχος Μουρεσίου κ. Λεβέντης έχει κάθε λόγο να μέμφεται αυτούς που είχαν καταντήσει το δρόμο Χάνια – Κισσός σε σύγχρονο «γεφύρι της Άρτας». Ήταν αποκαλυπτικός ο τ. βουλευτής κ. Ιωάννης Αντωνόπουλος όταν σε πρόσφατη επιστολή του στον τοπικό τύπο κατέγραφε την «ιστορική» πορεία του έργου τα τελευταία τριάντα(30) χρόνια.
Το 2007 που αναλάβαμε τα καθήκοντά μας το έργο βρισκόταν σχεδόν στο σημείο μηδέν, όπως καλά γνωρίζει ο κ. Δήμαρχος. Είχαν υλοποιηθεί εργασίες το κόστος των οποίων δεν υπερέβαινε τις 100.000 ευρώ έναντι προϋπολογισμού 6 εκ ευρώ, δεν είχαν συντελεστεί οι απαλλοτριώσεις ενώ η Περιφέρεια να μας «έδειχνε την κίτρινη κάρτα» της απένταξης γιατί όλοι εκτιμούσαν ότι το έργο δεν θα ολοκληρωνόταν έγκαιρα.
Αυτή η Νομαρχιακή Αρχή, με τη βοήθεια πολλών, όχι μόνο διέψευσε τις Κασσάνδρες αλλά συνέβαλε με δικούς της πόρους, που αφαίρεσε από άλλες χρήσιμες δραστηριότητές της, με το, καθόλου ευκαταφρόνητο, ποσό του 1. 7 εκ ευρώ για να διορθώσει αστοχίες των μελετών και να ικανοποιήσει δίκαια αιτήματα κατοίκων της περιοχής για στήριξη των παράπλευρών ιδιοκτησιών τους.
Το έργο έχει ολοκληρωθεί έγκαιρα. Η κριτική σ’ αυτή τη Νομαρχιακή Αρχή για την κατασκευή αυτού του σημαντικού έργου για το Πήλιο μοιάζει με κακόγουστη φάρσα. Το άσπρο μαύρο δεν γίνεται. Όποιος νομίζει ότι το έργο δεν υπάρχει μπορεί να συνεχίζει την παλαιά διαδρομή του οδικού κυκλώματος Πηλίου από το «καράβωμα» της Ζαγοράς".
Ηλίας Β. Ξηρακιάς
Ένα ακόμη από τα ελάχιστα εναπομείναντα βιομηχανικά κτίρια, χαρακτηριστικά μιας ορισμένης ιστορικής περιόδου της πόλης του Βόλου, θα ανακαινισθεί σύντομά για να στεγάσει νέες δραστηριότητες.
Πρόκειται για το συγκρότημα των κτιρίων του πρώην Οργανισμού Καπνού (Γαζή-Γαμβέτα-Όγλ) που κατασκευάσθηκε το 1960 και λειτούργησε ως μεγάλη αποθήκη καπνού, ως κτίριο γραφείων της υποδιεύθυνσης κεντρικής Ελλάδας και ως κατοικία του Περιφερειακού Διευθυντή του Οργανισμού μέχρι το 1991.
Τα παλαιά αυτά ιστορικά βιομηχανικά κτίρια της πόλης, πολλά από τα οποία κρίθηκαν διατηρητέα μνημεία της νεότερης εποχής, είναι πολύ χρήσιμο να συντηρούνται και να μετασκευάζονται, χωρίς να αλλάζει ριζικά η εικόνα τους, προκειμένου να στεγάσουν νέες δραστηριότητες της πόλης, της οποίας αποτελούν μνημειακό και ιστορικό πλούτο.
Παρά την καταστροφή που προκάλεσαν οι σεισμοί και κυρίως οι μπουλντόζες της συστήματος της αντιπαροχής, αρκετά βιομηχανικά κτίρια στο Βόλο με τις πρωτοβουλίες του Δήμου και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας έχουν διασωθεί και σήμερα χρησιμοποιούνται ως κτίρια γραφείων, εκθέσεων και εκδηλώσεων και ως πανεπιστημιακά κτίρια (κτίριο Παπαστράτου, Σπίρερ, Παπαρήγα, Ματσάγγου κ.α.).
Τα παλαιά αυτά κτίρια που αποτελούν σήμερα περιουσιακό στοιχείο του Δημοσίου ή κάποιας τράπεζας, «ανήκουν» στους Δήμους και τους πολίτες τους κι αυτοί πρέπει να αναλαμβάνουν την επισκευή και επανάχρηση τους. Προβλέπονται για το λόγο αυτό, εκτός από το ειδικό ταμείο ΕΤΕΡΠΣ του ΥΠΕΧΩΔΕ, ειδικά χρηματοδοτικά προγράμματα αναπλάσεων της ΕΕ για τους Δήμους. Μέσα από ένα τέτοιο πρόγραμμα, το URBAN έγιναν π.χ. οι μεγάλες αναπλάσεις των κτιρίων του Τσαλαπάτα, το Μεταξουργείο, το Σπίρερ κ.λπ.
Το κτίριο, λοιπόν, του πρώην οργανισμού καπνού, στο κέντρο της πόλης το διεκδίκησε για το Δήμο Βόλου ο τέως Δήμαρχος κ. Δ. Πιτσιώρης και στη συνέχεια ο κ. Κ. Μήτρου.
Ξαφνικά, επί θητείας κ. Γιάννη Πρίντζου, η Νομαρχία «μπήκε» στη διεκδίκηση του, προκειμένου να το μετατρέψει σε Διοικητήριο για τη στέγαση βασικών υπηρεσιών της ΝΑΜ. Διαφωνήσαμε προεκλογικά με την απόφαση αυτή για τρείς λόγους. Πρώτον, διότι δεν λυνόταν το πρόβλημα της ενιαίας και μακροπρόθεσμης στέγασης των υπηρεσιών της Νομαρχίας, δεύτερον, διότι ήταν μια λύση που θα επιβάρυνε το κέντρο της πόλης με πρόσθετο κυκλοφοριακό φόρτο, τον οποίο θα μετέφεραν εκεί οι πολυσύχναστες υπηρεσίες της ΝΑΜ και τρίτον διότι για τις Νομαρχίες δεν υπάρχει άλλος τρόπος χρηματοδότησης της επισκευής τέτοιων κτιρίων παρά μόνο αυτός του τραπεζικού δανεισμού. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων μας, όμως, βρεθήκαμε μπροστά σε μια δεσμευτική κατάσταση. Επισκευάσαμε, λοιπόν, αμέσως το μικρό κτίριο γραφείων της αποθήκης προκειμένου να στεγάσουμε άμεσες ανάγκες της ΝΑΜ (Δ/νση Εμπορίου, Αθλητικό Οργανισμό, Γραφείο καταναλωτή κλπ). Παράλληλα σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο διερευνήσαμε τη χωροθέτηση του μελλοντικού νέου Διοικητηρίου στο πλαίσιο του σχεδιασμού ανάπτυξης του Π.Σ. Βόλου, ώστε να λύσουμε μακροπρόθεσμα το στεγαστικό πρόβλημα των υπηρεσιών της ΝΑΜ. Το Νομαρχιακό Συμβούλιο, μετά την παρουσίαση των εναλλακτικών προτάσεων του Πανεπιστημίου, αποφάσισε να ξεκινήσει διαδικασίες κατασκευής νέου Διοικητηρίου με πρώτη επιλογή το αμαξοστάσιο του ΟΣΕ στη Ν. Ιωνία. Μέχρι να υλοποιηθεί η μεγάλη αυτή παρέμβαση θα προχωρήσουμε στην ανακαίνιση του κτιρίου καπνού για τη στέγαση, όμως, λειτουργιών της Νομαρχίας που προσελκύουν ελάχιστο κοινό προς εξυπηρέτηση (πολιτισμός, αναπτυξιακή εταιρεία, Ν.Σ. κλπ.).
Ο διαγωνισμός που έχει προσδιοριστεί για το Σεπτέμβριο έχει προκαλέσει αυτή την περίοδο ένα δημόσιο διάλογο στο οποίο συμμετέχει η Αντιπολίτευση και ο τεχνικός κόσμος (ΤΕΕ, εργολήπτες και σύλλογοι μηχανικών). Η αντιπολίτευση αφενός μεν διατείνεται ότι δικαιώνεται για τις επιλογές της, αφετέρου δε διαμαρτύρεται ότι ανατρέψαμε το σχεδιασμό της και συνεπώς το έργο κινδυνεύει να ακυρωθεί. Από την άλλη το ΤΕΕ και οι σύλλογοι των μηχανικών διαμαρτύρονται για το «αμαρτωλό» σύστημα δημοπράτησης μελέτη-κατασκευή. Πρόκειται για ένα σύστημα που εφαρμόζεται σε ειδικές περιπτώσεις με απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ, απόφαση την οποία είχε εξασφαλίσει, χωρίς τοπικές διαμαρτυρίες, η προηγούμενη Νομαρχιακή Αρχή. Τέλος, οι εργολήπτες διαμαρτύρονται με τη σειρά τους και ζητούν να παραταθεί ο διαγωνισμός, γιατί στο 3μηνο της προετοιμασίας των μελετών-προσφορών συμπεριλαμβάνεται ο Αύγουστος, που για τους πολλούς είναι μήνας των διακοπών, ο δε Σύλλογος Αρχιτεκτόνων ζητάει να προηγηθεί πανελλήνιος Αρχιτεκτονικός διαγωνισμός.
Τι είναι όμως αυτό το σύστημα δημοπρασίας και γιατί βάλλεται από τον τεχνικό κόσμο; Η επιλογή Αναδόχου με το σύστημα «μελέτη-κατασκευή» είναι συνδυασμός της οικονομικής προσφοράς και της βαθμολογίας της μελέτης που θα υποβληθεί. Προηγείται, δηλαδή, του ανοίγματος των οικονομικών προσφορών ο διαγωνισμός των μελετών και η βαθμολόγηση τους. Αυτό είναι και το κρίσιμο σημείο. Αμφισβητείται η αντικειμενική βαθμολόγηση της 7μελούς επιτροπής στην οποία θα συμμετέχουν εκπρόσωποι του ΤΕΕ, της ΤΕΔΚ και των εργοληπτών. Είναι ένας τρόπος δημοπράτησης που δεν επιδιώξαμε εμείς, είμαστε, όμως υποχρεωμένοι να το εφαρμόσουμε, αφού υπάρχει σχετική απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ. Δηλώσαμε παρόλα αυτά ότι θα διευρύνουμε τον τρόπο αξιολόγησης σε ανοιχτή διαδικασία, με δημόσια παρουσία των μελετών στη Νομαρχία ή στο ΤΕΕ, ώστε να διασφαλιστεί η διαφάνεια ο διάλογος και η αντικειμενικότητα της κρίσης. Θα θέσουμε επίσης υπόψη της Ν.Ε. το θέμα της παράτασης του διαγωνισμού, ώστε να αφαιρεθεί ο χρόνος των εορτών και των διακοπών. Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός θα είχε νόημα σε ένα καινούργιο κτίριο ή ως διαγωνισμός ιδεών για τη χρήση του κτιρίου η οποία, όμως, είναι προδιαγεγραμμένη. Δεν αλλάζει το κέλυφος του κτιρίου αλλάζει μόνο η χρήση του. Η ανακαίνιση του κτιρίου τελικά είναι μια προσφορά της ΝΑΜ προς την πόλη.
Στην εποχή των κλιματικών αλλαγών και της ποιοτικής υποβάθμισης των υπόγειων νερών, από τη νιτρορύπανση των εντατικών αγροτικών εκμεταλλεύσεων, οι ταμιευτήρες συλλογής των επιφανειακών και των βρόχινων νερών είναι η απάντηση στις μεγάλες ανάγκες υδροδότησης των οικισμών και ιδιαίτερα των μεγάλων αστικών κέντρων.
Στη Μαγνησία ο μεγάλος ταμιευτήρας Κάρλας, από την οφειλόμενη ανασύσταση της παλαιάς λίμνης, έρχεται με καθυστέρηση σαράντα χρόνων και αφού έχει προκαλέσει σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή. Μόλις προχθές εμφανίσθηκε ένα νέο μεγάλο ρήγμα στο Κιλελέρ και τα όρια του Νομού μας, λόγω της μεγάλης υποχώρησης των υπόγειων νερών από τις υπεραντλήσεις.
Υπάρχει όμως η δυνατότητα, σύμφωνα με παλαιότερη αναγνωριστική μελέτη, να κατασκευαστούν άλλοι δέκα(10) μικρότεροι ταμιευτήρες σε διάφορα σημεία του Νομού μεταξύ των οποίων, το φράγμα «Παναγιώτικο» στο Ν. Πήλιο που έχει κατασκευασθεί, το φράγμα «Μαυρομάτι» στα ορεινά του Δήμου Σούρπης που καρκινοβατεί αυτή την περίοδο και το φράγμα «Ξηριά» στο Δήμο Αλμυρού tο οποίο είναι στη φάση της μελέτης και αναμένεται να χρηματοδοτηθεί η κατασκευή του από το 4ο ΕΣΠΑ.
Τι συμβαίνει όμως αυτή την περίοδο με το φράγμα Μαυρομάτι; Γιατί καθυστερεί η κατασκευή του; Γιατί δεν χρηματοδοτείται και υπάρχει ο κίνδυνος διακοπής των εργασιών και διάλυσης της εργολαβίας;
Ενημερωτικά σημειώνουμε, για τους αναγνώστες, ότι το φράγμα αυτό θα γίνει στην περιοχή του Αλμυρού και συγκεκριμένα στο ρέμα Μαυρομάτι που διασχίζει τους ορεινούς σχηματισμούς του Αγίου Ιωάννη Βρύναινας. Θα είναι χωρητικότητας περίπου 1,5 εκ κυβικών μέτρων και θα εξυπηρετήσει τις ανάγκες ύδρευσης των οικισμών στους Δήμους Σούρπης και Πτελεού που σήμερα τροφοδοτούνται κυρίως από γεωτρήσεις, οι οποίες αντιμετωπίζουν πρόβλημα ποσοτικό και ποιοτικό.
Η σύνταξη της μελέτης του φράγματος Μαυρομάτι ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2001 και ολοκληρώθηκε με την έγκρισή της το Δεκέμβριο του 2005 ενώ η ένταξη της κατασκευής του έργου στο 3ου ΠΕΠ Θεσσαλίας γίνεται τον Απρίλιο του 2006 και η υπογραφή σύβασης με τον Ανάδοχο το Μάρτιο του 2007.
Επειδή είναι δύσκολο να κατασκευάζει κανείς χωματουργικό έργο σε ορεινές περιοχές τη χειμερινή περίοδο ήταν φανερό ότι το φράγμα δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί στο πλαίσιο 3ου ΠΕΠ και ότι θα έπρεπε να αποτελέσει έργο «γέφυρα» με το 4ο ΕΣΠΑ. Αυτό μας διαβεβαίωνε και η Περιφέρεια σε κάθε ευκαιρία. Έτσι αφού αναλώθηκε η πρώτη περίοδος με τις αδειοδοτήσεις του εργοταξίου (λατομείο, δίκτυο ΔΕΗ κ.λπ.) και τα πρόδρομα έργα εκτροπής κλπ, το έργο άρχισε να κατασκευάζεται με γρήγορους ρυθμούς μέχρι το τέλος του 2008 οπότε και τυπικά έληγε το 3ου ΠΕΠ.
Κι ενώ η κυβέρνηση εξασφαλίζει, για το σύνολο του 3ο ΚΠΣ, 6ξάμηνη παράταση, μέχρι το τέλος Ιουνίου του 2009, η Περιφέρεια διακόπτει τη ροή χρηματοδότησης στο φράγμα Μαυρομάτι για τις εργασίες του 2009. Προχωράει δε, χωρίς καμιά συνεννόηση, ένα ακόμη βήμα σε βάρος του έργου, εκδίδοντας, το Μάιο του 2009, απόφαση απένταξής του προκειμένου να ενταχθεί στο 4ο ΕΣΠΑ και νέο πρόγραμμα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης «Αλέξανδρος Μπαλτατζής».
Γιατί λοιπόν η Περιφέρεια δεν χρηματοδότησε μέχρι τη λήξη του 3ου ΠΕΠ (30-06-2009) το φράγμα Μαυρομάτι και τώρα ρίχνει ευθύνες στη ΝΑΜ για τη μη ένταξη του έργου στο πρόγραμμα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης;
Δεν ήταν γνωστό στο Υπουργείο και την Περιφέρεια ότι ακόμη και αν είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα «Α. Μπαλτατζής» και το 4ο ΕΣΠΑ η χρηματοδότηση θα άρχιζε από την Άνοιξη του 2010 γιατί πρώτα πρέπει να γίνει εκκαθάριση του 3ο ΚΠΣ; Δεν ήταν γνωστό αυτό που τώρα μας λένε στο Υπουργείο ότι απαιτείται τροποποίηση της μελέτης ώστε το έργο να έχει και αρδευτικό χαρακτήρα γιατί διαφορετικά δεν χρηματοδοτείται κι ότι καλό θα ήταν να ενταχθεί σε πρόγραμμα υδρευτικών φραγμάτων του ΥΠΕΧΩΔΕ;
Δυστυχώς η ΝΑΜ αναγκάζεται σήμερα, κάτω από αυτή τη δυσμενή εξέλιξη, να διατηρήσει με «νύχια και με δόντια» την εργολαβία «ζωντανή», ώστε το έργο να μπορέσει να ενταχθεί στο νέο χρηματοδοτικό πρόγραμμα που θα μας υποδεχθεί και να αρχίσει η εκταμίευση των πόρων του 4ου ΕΣΠΑ. Δυστυχώς αναγκάζεται να χρηματοδοτήσει με δικούς της πόρους τη συνέχιση, με πολύ χαμηλούς όμως ρυθμούς, των εργασιών ώστε να μη διαλυθεί η εργολαβία και «μπει» σε μεγάλες περιπέτειες η ολοκλήρωση ενός έργου που αποτελεί έργο ζωής για τους κατοίκους της περιοχής. Η Περιφέρεια οφείλει να δώσει εξηγήσεις στο Νομό Μαγνησίας.
1) Μετράτε σχεδόν δυόμισι χρόνια στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση. Οι επικριτές σας μιλούν για άψογους χειρισμούς στο θέμα της επικοινωνίας αλλά για δυστοκία στην προώθηση και εκτέλεση έργων. Τι απαντάτε;
Η μομφή αυτή ότι δηλαδή η σημερινή Νομαρχιακή Αρχή είναι άψογη μόνο στους επικοινωνιακούς χειρισμούς, είναι ένα εφεύρημα των πολιτικών της «αντιπάλων». Είναι γνωστό, κι αυτό δεν αμφισβητείται από κανέναν, ότι ο σημερινός Νομάρχης έχει το επικοινωνιακό χάρισμα. Προκειμένου όμως οι επικριτές του να υποβαθμίσουν το έργο που παράγεται σήμερα στη Νομαρχία σε όλους τους τομείς προσπαθούν να αναδείξουν το πλεονέκτημα αυτό ως δήθεν αρνητικό στοιχείο. Ότι δηλαδή πίσω από την καλή εικόνα και τις καλές δηλώσεις δεν υπάρχει συγκεκριμένο έργο. Η πραγματικότητα όμως τους διαψεύδει γιατί ο απολογισμός, της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής, για τα δυόμιση τελευταία χρόνια είναι θεαματικός όχι μόνο στην υλοποίηση των έργων που ήταν ο παραδοσιακός ρόλος της Νομαρχίας.
2) Αυτή τη στιγμή ποια η εικόνα που παρουσιάζει ο «χάρτης» των έργων σε επίπεδο νομού;
Στον τομέα λοιπόν των έργων έγινε τα τελευταία χρόνια πραγματική «κοσμογονία». Αναλάβαμε την διοίκηση της ΝΑΜ στον τελευταίο χρόνο του 3ου κοινοτικού πλαισίου στήριξης (ΚΠΣ) 2000-2006 κι έπρεπε να υλοποιήσουμε σχεδόν το 65% του προγράμματος. Ένα έργο τεράστιο όχι μόνο ως φυσικό αντικείμενο αλλά γιατί οι συνθήκες κάτω από τις οποίες υλοποιήθηκε ήταν πολύ δύσκολες αφού επρόκειτο για έργα πολλά από τα οποία, κυρίως έργα οδοποιίας, είχαν ενταχθεί χωρίς επαρκή ωριμότητα. Σε ορισμένα δεν είχαν ξεκινήσει οι απαλλοτριώσεις, σε άλλα δεν είχαν εκδοθεί οι δικαστικές αποφάσεις καθορισμού των αποζημιώσεων ενώ υπήρχαν και έργα που δεν είχαν ακόμη δημοπρατηθεί. Γι’ αυτό και η Περιφέρεια Θεσσαλίας, ως Διαχειριστική Αρχή, ήδη από την 1η συνάντησή μας, στις αρχές του 2007, μας «έδειξε» κίτρινη κάρτα επισημαίνοντάς μας τον κίνδυνο απένταξης των έργων αν δεν γινόταν κάτι θεαματικό τους επόμενους μήνες. Ήταν για μας μια μεγάλη πρόκληση κι ένα στοίχημα το οποίο στο τέλος με τη συμμετοχή όλων (Υπηρεσίες, Ανάδοχοι, Δήμαρχοι κλπ) κερδήθηκε για το σύνολο των έργων. Τους τελευταίους μήνες όλες οι κίτρινες κάρτες έγιναν πράσινες αφού όλα τα έργα εγκαινιάζονται και παραδίδονται στους χρήστες που είναι οι συμπολίτες και οι επισκέπτες του Νομού. Ο δρόμος Αερινό-Περίβλεπτο-Ελευθεροχώρι, ο δρόμος Άγιος Βλάσιος-Άγιος Γεώργιος, ο δρόμος Χάνια-Κισσός τα δίκτυα μεταφορά νερού και το ταχυδιυλιστήριο Παναγιώτικο κ.λπ. που θεωρούνταν, πριν δύο χρόνια, χαμένες υποθέσεις είναι σήμερα η νέα πραγματικότητα για το Νομό.
Παράλληλα αφού συντάχθηκε, μετά από δημόσιο διάλογο, και εγκρίθηκε από το Νομαρχιακό Συμβούλιο το νέο Επιχειρησιακό Σχέδιο της ΝΑΜ 2007-2013 προχωρήσαμε ήδη τις διαδικασίες ωρίμανσης νέων έργων που θα διεκδικήσουμε την ένταξη και την κατασκευή τους στο 4ο ΕΣΠΑ.
3) Η Νομαρχιακή Αρχή έχει έρθει αρκετές φορές, και πρόσφατα μάλιστα, σε αντιπαραθέσεις με δήμους και Περιφέρεια. Μήπως ο χειρισμός των θεμάτων έξω από κόντρες, ήταν προς όφελός της;
Στο σύστημα Διοικητικής διάρθρωσης της χώρας οι Δήμοι και οι Νομαρχίες και είναι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) 1ου και 2ου βαθμού. Έχουν συγκεκριμένες και διακριτές αρμοδιότητες και πόρους που είναι βέβαια ανεπαρκείς για να ασκήσουν τα καθήκοντά τους. Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας λόγος αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο βαθμών της Αυτοδιοίκησης.
Οι αντιπαραθέσεις που γίνονται κατά καιρούς με την κυβέρνηση γίνονται για να προωθήσουμε συγκεκριμένα τοπικά θέματα που «πεισματικά» διαχειρίζεται ακόμη στην Αθήνα ή στις Περιφέρειες το κεντρικό κράτος (Περιφερειακός, Κάρλα, Συντήρηση οδικού δικτύου Νομού, δασικός δρόμος Πουρί – Κεραμίδι - παράλια Ν. Λάρισας κ.λπ.).
Ζούμε στο πιο συγκεντρωτικό κράτος της Ευρώπης. Γι’ αυτό η μαχητική και διεκδικητική Αυτοδιοίκηση είναι μονόδρομος για τα στελέχη που την υπηρετούν. Όποιος «βαφτίζει το κρέας ψάρι» και τη διεκδίκηση αρμοδιοτήτων και πόρων, κομματική Αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση δεν προσφέρει υπηρεσία ούτε στην κυβέρνηση ούτε στην Αυτοδιοίκηση.
Άλλωστε η αντιπαράθεση με απόψεις και επιχειρήματα βοηθάει στην ανάδειξη των θεμάτων, των απόψεων και των προβληματισμών, φωτίζοντας τα πραγματικά περιστατικά.
Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, κ. Φ. Γκούπας, ενώ στην πράξη είναι ένας ανώτατος κρατικός λειτουργός, αισθάνεται εκπρόσωπος της κυβέρνησης στην περιοχή και συνηθίζει να αντιπαρατίθεται με τη σημερινή Νομαρχιακή Αρχή, απαντώντας για λογαριασμό των Υπουργών.
Αυτό όμως που δεν επιτρέπεται και θέλω να το σημειώσω είναι ότι μερικές φορές στελέχη της Αυτοδιοίκησης του 1ου ή του 2ου βαθμού συντάσσονται με τις απόψεις του και δικαιολογούν τη στάση του απέναντι στη σημερινή αιρετή Νομαρχιακή Αρχή.
4) Θεωρείτε ότι υπάρχουν τομείς που έπρεπε να δοθεί περισσότερο βαρύτητα ή η ιεράρχηση που έχει γίνει, είναι αυτή που θα έπρεπε; Ποιο το μήνυμα που θα στέλνατε μετά από δυόμισι χρόνια στους πολίτες του νομού;
Τα έργα και οι δράσεις της σημερινής Νομαρχιακής Αρχής δεν ούτε τυχαία ούτε ευκαιριακά. Είναι ουσιαστικά η υλοποίηση ενός Επιχειρησιακού Σχεδίου που συντάχθηκε και τελικά εξειδικεύθηκε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο με τη συμμετοχή του συνόλου της τοπικής κοινωνίας. Είναι η εξειδίκευση του στρατηγικού σχεδίου Ανάπτυξης του Νομού που συντάχθηκε από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κατ’ εντολή της προηγούμενης Νομαρχιακής Αρχής.
Είμαστε στο σωστό δρόμο. Απαιτείται η συμμετοχή και η συμβολή όλων για να πετύχουμε τους στόχους του Νομού είτε αυτοί αφορούν την ολοκλήρωση των υποδομών του είτε αφορούν την υλοποίηση δράσεων και των πρωτοβουλιών που ενισχύουν την ανάπτυξη αξιοποιώντας τα συγκριτικά της περιοχής μας.
Στο σημείωμα της προηγούμενης Δευτέρας, εδώ στην ίδια στήλη, αναρωτηθήκαμε αν ήταν «κεραυνός εν αιθρία» η είδηση ότι βρέθηκαν πετρελαιοειδή κατάλοιπα στα νερά μιας πηγής στη Μακρινίτσα. Επισημαίναμε ότι η αποτροπή της συνειδητής απόρριψης ή της τυχαίας, όχι όμως και απρόβλεπτης, διαρροής υγρών απόβλητων στο περιβάλλον δεν μπορεί να επαφίεται στον «πατριωτισμό» κάθε ιδιοκτήτη ή επιχειρηματία στο Πήλιο αλλά στην αυστηρή τήρηση της νομοθεσίας.
Οι επόμενες ημέρες ήταν αποκαλυπτικές. Μετά από συντονισμένο έλεγχο των υπηρεσιών, αποδείχθηκε ότι ο «κεραυνός της αυθαιρεσίας» είχε τη σφραγίδα του κράτους και μάλιστα του στρατού που είναι ο θεματοφύλακας των συνόρων της χώρας.
Αποκαλύφθηκε ότι εκεί ψηλά στην κορυφή του Πηλίου, ποιος ξέρει για ποσά χρόνια, συντελούνταν ένα διαρκές περιβαλλοντικό έγκλημα με τη σφραγίδα του κράτους ή του «κράτους εν κράτει».
Αποκαλύφθηκε ότι σε μια πανέμορφη περιοχή, αυστηρής προστασίας, σύμφωνα με τις προτάσεις για του δικτύου NATURΑ, δόθηκε στο στρατό, πριν από πολλά χρόνια, μια μεγάλη έκταση για τη ίδρυση και λειτουργία μιας μονάδος της αεροπορίας για την εξυπηρέτηση των αναγκών του επιχειρησιακού σχεδίου άμυνας της χώρας.
Αποκαλύφθηκε ότι όλα έγιναν χωρίς άδειες κατασκευής οποιαδήποτε εγκατάστασης ή κτίσματος, χωρίς άδειες λειτουργίας και περιβαλλοντικούς όρους χωρίς κανένα έλεγχο για λόγους εθνικής ασφάλειας.
Στο διάβα του χρόνου έγιναν επίσης και οι απαραίτητες επεκτάσεις, σε κτίρια και εξοπλισμό και πάλι χωρίς άδειες και έλεγχο. Η συνέχεια όπως φαίνεται ήταν προδιαγεγραμμένη και τα ερωτήματα αμείλικτα.
Αυτό που είναι προϋπόθεση υποχρεωτική για την παραμικρή δραστηριότητα κάθε πολίτη αυτής της χώρας δεν οφείλει να το τηρεί το κράτος προφασιζόμενο το εθνικό μυστικό και την εθνική ασφάλεια; Κι αν ακόμη για τους παραπάνω λόγους δεν έπρεπε να αδειοδοτείται δεν μπορούσε να έχει δημιουργήσει ένα εσωτερικό σύστημα που θα ελέγχει το ίδιο το Υπουργείο Άμυνας την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και τους στοιχειώδεις κανόνες διαχείρισης των αποβλήτων της μονάδος;
Κι όμως τα απόβλητα αυτής της μονάδας χωρίς καμιά πρόνοια, όπως αποκαλύπτεται σήμερα, απορρίπτονταν σε βόθρους και σε ρέματα της περιοχής για να διαρρεύσουν και να μολύνουν στη συνέχεια τα κατώτερα στρώματα του εδάφους και τον υπόγειο υδροφορέα που τροφοδοτεί τις πηγές των οικισμών του Πηλίου.
Κανείς δεν είναι σε θέση σήμερα να εκτιμήσει το μέγεθος της καταστροφής που έχει προκληθεί από την παράνομη αυτή δραστηριότητα της μονάδας του Πηλίου. Κανείς δεν ξέρει παρά μόνο ο στρατός και γι’ αυτό οφείλει να ενημερώσει τους πολίτες αν το ίδιο δεν συμβαίνει και σε άλλες κορυφογραμμές των βουνών της Ελλάδος, όπου λειτουργούν εδώ και χρόνια στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει σήμερα το βάθος και το εύρος της υδρολογικής λεκάνης που έχει υποστεί τη ρύπανση της αεροπορίας και αν και με ποιες προϋποθέσεις πρόκειται ποτέ ή σε πόσα χρόνια να απορυπανθεί.
Αυτός που ρυπαίνει πληρώνει την αποκατάσταση της ρύπανσης είναι σήμερα το αξίωμα της οικολογίας κι όχι όποιος ρυπαίνει πληρώνει ένα καλό πρόστιμο. Γιατί αυτό θα είχε σαν συνέπεια αυτοί που έχουν την οικονομική δυνατότητα θα ρυπαίνουν, θα πληρώνουν το πρόστιμο και θα «ξεμπερδεύουν».
Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι σήμερα υπόλογο για την καταστροφή που έχει προκαλέσει από τη λειτουργία της μονάδος του στο Πήλιο όχι μόνο έναντι της τοπικής κοινωνίας αλλά έναντι της χώρας γιατί το Πήλιο αποτελεί σημαντικό κομμάτι του πλούτο της. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν μπορεί να αποτελεί «νησίδα αυθαιρεσίας» σε ότι αφορά την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Πρέπει άμεσα σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες να ξεκινήσει τη διαδικασία αποκατάστασης.
Πρέπει άμεσα να αναλάβουν δράση οι κατάλληλοι εμπειρογνώμονες, έγκυρα εργαστήρια και ινστιτούτα για τη διερεύνηση της υπόθεσης και τη σύνταξη των σχετικών μελετών μακροχρόνιας αποκατάστασης με πλήρη διαφάνεια και διαρκή ενημέρωση των πολιτών και των αρμόδιων υπηρεσιών. Ο ρυπαίνων έχει την ηθική υποχρέωση να αποκαθιστά.
Το συνέδριο με θέμα «προτάσεις για την προστασία του φυσικού και του δομημένου περιβάλλοντος του Πηλίου» που πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο 2ήμερο στην Αγριά, με πρωτοβουλία της Νομαρχίας και τη συνδιοργάνωση του ΤΕΕ, του Πανεπιστημίου και της ΤΕΔΚ, ξεπέρασε, κατά κοινή ομολογία, κάθε προσδοκία όχι μόνο σε ότι αφορά τη συμμετοχή αλλά κυρίως σε ότι αφορά την ποιότητα του διαλόγου και την ειλικρίνεια των προτάσεων που ακούσθηκαν στις παρεμβάσεις των συνέδρων. Γι’ αυτό ο τίτλος που ανταποκρίνεται αυθεντικά στο πνεύμα και το περιεχόμενο του διαλόγου που κυριάρχησε στις εργασίες του συνέδριου είναι το «Πήλιο SOS».
Επιδιώξαμε να το κάνουμε σαφές από την αρχή ότι στόχος της Νομαρχίας δεν ήταν να γίνει ένα ακόμη συνέδριο είτε για να προβάλλουμε το Πήλιο είτε για να καταγράψουμε, για μια ακόμη φορά, τους κινδύνους που το απειλούν από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Επιδιώξαμε να είναι ένα συνέδριο για τη σωτηρία του Πηλίου. «Το Πήλιο, τονίσαμε, «που θα μπορούσε να αποτελεί σήμερα ένα ζωντανό δείγμα αειφορικής διαχείρισης τις τελευταίες 10ετίες κινδυνεύει γι’ αυτό διεκδικούμε πλέον από την πολιτεία πλήρη αναθεώρηση του σημερινού θεσμικού πλαισίου προστασίας. Το Πήλιο που για τους πολλούς φίλους του στην Ελλάδα και το εξωτερικό είναι αγαπημένος τουριστικός προορισμός για μας είναι ο τόπος μας, ένας μυθολογικός και ιστορικός τόπος, είναι ο πλούτος και το μεγάλο πλεονέκτημα της περιοχής μας. Αυτό που για την χώρα μας είναι σημαντικός φυσικός και πολιτιστικός πλούτος για μας είναι κομμάτι του νομού μας. Η έλλειψη, όμως, ενός συνολικού σχεδίου ανάπτυξης, η έλλειψη επαρκούς θεσμικού πλαισίου και μηχανισμών ελέγχου, η έντονη ανοικοδόμηση σε συνδυασμό με την εκτεταμένη επέκταση των ορίων των οικισμών, η έλλειψη χωροταξικών και πολεοδομικών σχεδίων και η αυθαίρετη δόμηση, είναι σήμερα οι μεγάλες απειλές που θέτουν σε κίνδυνο τη φυσιογνωμία του Πηλίου. Το Πήλιο βρίσκεται σήμερα μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: να συνεχίσει τη σημερινή καταστροφική του πορεία και να καταρρεύσει, ως οικοσύστημα, ή να ακολουθήσει μια σύγχρονη πορεία ανάπτυξης διατηρώντας όμως τα στοιχεία της φυσιογνωμίας του».
Όλοι οι εισηγητές κι όλοι όσοι συμμετείχαν στη συνέχεια στη συζήτηση που ακολούθησε συμφώνησαν στον κοινό στόχο. Στη λήψη άμεσων μέτρων που θα αποτρέψουν την κατάτμηση των οικοπέδων και την ανέγερση συγκροτημάτων που μακροπρόθεσμα θα αλλοιώσουν το φυσικό και το οικιστικό περιβάλλον στο Πήλιο.
Στη λήψη μακροπρόθεσμων μέτρων ανατροπής της σημερινής πορείας ανάπτυξης του Πηλίου. Τέσσερα είναι τα σημεία που οριοθετούν τη στάση μας απέναντι στην πολιτεία που νομοθετεί. α) Η κήρυξη του Πηλίου σε περιοχή οικοανάπτυξης, β) ο περιορισμός της κατάτμησης των οικοπέδων και η θέσπιση ηπιότερης δόμησης, γ) η εκπόνηση μελέτης φέρουσας ικανότητας και η έγκριση Ειδικού Χωροταξικού για το Πήλιο που θα θέτει κανόνες για τα επί μέρους σχεδιασμούς των Δήμων (χωροταξικά και πολεοδομικά σχέδια) και τέλος δ) η σύσταση, με αρμοδιότητες και πόρους, ενός Φορέα Διαχείρισης του Πηλίου.
Ως τοπικοί πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς αλλά και ως πολίτες έχουμε την αυτονόητη ηθική και πολιτική υποχρέωση να κάνουμε ότι μπορούμε, όχι μόνο να προστατεύσουμε το σημαντικό αυτό πλεονέκτημα της περιοχής, αλλά και να το βελτιώσουμε από τις βάναυσες επεμβάσεις, που δυστυχώς έχει ήδη συντελεσθεί.
Γιατί ο τουρισμός είναι και πρέπει να συνεχίσει να είναι το πλεονέκτημα της περιοχής μας. «Κανένας, όμως, δεν ταξιδεύει, σήμερα, για να απολαύσει ένα εξαιρετικό δωμάτιο. Ταξιδεύει για τη μοναδική εμπειρία που μπορεί να του δώσει κάθε τόπος. Θέλει να γευτεί, να αγγίξει, να ακούσει να μυρίσει και να δει έναν τόπο. Τον γεύεται μέσα από τις τοπικές συνταγές και τα τοπικά προϊόντα, τον αγγίζει μέσα από την τοπική τέχνη και τη χειροτεχνία, μέσα από την τοπική αρχιτεκτονική, τον ακούει μέσα από την τοπική μουσική και τη ντοπιολαλιά, τον μυρίζει την άνοιξη στα μονοπάτια που περπατά, στις μυρωδιές της τοπικής κουζίνας, τον βλέπει στο τοπίο, στην πολιτιστική κληρονομιά, στη μοναδική φύση κάθε τόπου» όπως τόνισε στο μήνυμά του ο νέος ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης. Μια τοποθέτηση που μας εκφράζει απόλυτα.
Tο τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής για την παγκόσμια οικονομική κρίση που βιώνουμε την τελευταία περίοδο. Υπερβολικά ποσοστά κερδών, ακριβοπληρωμένα υψηλόβαθμα στελέχη (golden boys), τοξικά ομόλογα και άλλα τραπεζικά παραπροϊόντα είναι «λέξεις κλειδιά» στο στόχαστρο της κριτικής.
Όλοι οι οικονομικοί αναλυτές επιστρέφουν στον Keynes και συμφωνούν ότι ο ρυθμιστικός ρόλος του κράτους, με σαφείς κανόνες ανάπτυξης της αγοράς, με ικανούς ελεγκτικούς μηχανισμούς και δημόσιες επενδύσεις είναι επιβεβλημένος.
Όσο δε αποκαλύπτεται το μέγεθος των στρεβλώσεων από την ανεξέλεγκτη λειτουργία της αγοράς τόσο επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο και η αναγκαιότητα του κοινωνικού τομέα της οικονομίας, ανάμεσα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό. Επανέρχεται ο υγιής συνεταιριστικός τομέας και ο συνεργατισμός των πολλών ως εξισορροπητικός και εξυγιαντικός παράγοντας της οικονομίας της αγοράς.
Πριν από λίγους μήνες, σε κεντρικό σημείο της πόλης του Βόλου, έγιναν τα εγκαίνια λειτουργίας ενός ακόμη τραπεζικού υποκαταστήματος που δεν πέρασε απαρατήρητο ούτε από τους διερχόμενους ούτε, όπως αποδείχθηκε, από τους καταθέτες. Δεν πέρασε απαρατήρητο γιατί δεν ήταν ένα ακόμη τραπεζικό κατάστημα, γνωστής ή λιγότερο γνωστής τράπεζας, που ξεκίνησε από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη ή το εξωτερικό και επεκτείνεται στην επαρχία αναζητώντας πελάτες και κύκλο εργασιών.
Ήταν για όλους μια έκπληξη γιατί επρόκειτο για κάτι καινούργιο. Ήταν η συνεταιριστική τράπεζα του γειτονικού μας Νομού που μεγάλωσε και επεκτείνεται. Αφού κατέκτησε την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων και των πολιτών της περιοχής της επεκτείνεται, ιδρύοντας υποκατάστημα και στην αγορά του Βόλου.
Το πρώτο που σκέφτεται κανείς είναι τι γίνεται με το Νομό Μαγνησίας, τον 3ο μεγαλύτερο Νομό της χώρας σε καταθέσεις; Τι γίνεται με τη Μαγνησιακή Πίστη, τον πιστωτικό συνεταιρισμό των περίπου δύο χιλιάδων(2000) συμπολιτών μας που ξεκίνησαν πριν από 15 χρόνια με στόχο την ίδρυση τοπικής συνεταιριστικής τράπεζας που θα αποτελούσε στήριγμα της τοπικής οικονομίας και ένα αναπτυξιακό εργαλείο της περιοχής;
Γιατί μείναμε πίσω και «μας βρήκε» η πρόσφατη οικονομική κρίση ανίσχυρους και αδύναμους μπροστά στο πανίσχυρο εγχώριο και παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα που τώρα επιβάλλει δυσβάστακτους όρους για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων;
Τι έφταιξε και δεν εμπιστευθήκαμε την πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της περιοχής και από ανθρώπους που πιστεύουν στη συνεργατική ιδέα και στην αναγκαιότητα του κοινωνικού τομέα της οικονομίας;
Γιατί σε άλλες, πιο φτωχές, περιοχές ήταν πετυχημένη η προσπάθεια και τώρα τους βλέπουμε όχι μόνο να ιδρύουν υποκαταστήματα στην περιοχή μας αλλά να κερδίζουν και δική μας εμπιστοσύνη;
Δεν είναι θέμα τοπικού εγωϊσμού ή αντιπαράθεσης με τα τοπικά υποκαταστήματα των Κεντρικών Τραπεζών ούτε θέμα αναζήτησης ευθυνών γιατί δεν κερδήθηκε το στοίχημα και η εμπιστοσύνη των συμπολιτών μας στην πρωτοβουλία του Επιμελητηρίου.
Όλα αυτά πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν κι όλοι να επανεξετάσουμε τη στάση μας απέναντι στην προοπτική μετατροπής της Μαγνησιακής Πίστης σε τραπεζικό ίδρυμα, εδώ και τώρα. Η αναγκαιότητα είναι δεδομένη και οι δυνατότητες του Νομού απεριόριστες.
Απαιτείται η εγγραφή νέων μελών και κυρίως η συγκέντρωση πρόσθετου μετοχικού κεφαλαίου 3 εκ ευρώ. Αξίζει η προσπάθεια των ανθρώπων που εθελοντικά αγωνίζονται το τελευταίο διάστημα να αναβιώσουν και να ολοκληρώσουν το εγχείρημα ενός πολύ χρήσιμου εργαλείου για τις επιχειρήσεις και την τοπική οικονομία. Αξίζει η προσπάθεια γι’ αυτό οι τοπικοί φορείς πρέπει να πρωτοστατήσουν να κερδηθεί η χαμένη αξιοπιστία. Το ποσό που πρέπει να συγκεντρωθεί δεν είναι μεγάλο ενώ το όφελος για την οικονομία και τις επιχειρήσεις θα είναι πολλαπλάσιο.
Στο Επιμελητήριο είναι καταγεγραμμένες 20.000 επιχειρήσεις. Αν ο καθένας αγοράσει μία μετοχή των 180 ευρώ το ποσό θα συγκεντρωθεί και σε ελάχιστο χρόνο το όραμα θα γίνει πραγματικότητα.
Το τέλος του 2009, που θέτει ως χρονικό όριο, η σημερινή ομάδα των στελεχών της Πίστης να ιδρυθεί η Τοπική Τράπεζα είναι εφικτός αρκεί να γίνει κοινός στόχος. Δημόσιοι φορείς, επιχειρήσεις και πολίτες πρέπει να αγκαλιάσουν το εγχείρημα. Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης πρέπει να γίνουν τώρα χορηγοί επικοινωνίας. Σε περίοδο κρίσης, το μακρινό 1864, ιδρύθηκε ο πρώτος συνεταιρισμός σε μια πόλη της Αγγλίας. Σήμερα οι συνθήκες είναι ώριμες. Το τραπεζικό σύστημα είναι το στήριγμα κάθε οικονομίας. Η σωστή όμως λειτουργία του μέσα από έναν υγιή ανταγωνισμό είναι βασική προϋπόθεση.
|
Hellas Blogs: Athens Blogs (Αθήνα) Arta Blogs (Άρτα) Kos Blogs (Κως) Evia Blogs (Εύβοια) Trikala Blogs (Τρίκαλα) Pella Blogs (Πέλλα) |